او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (IV)

شوپن که به شدت از تضاد بین فرهنگ روستایی اصالتش با زندگی اشرافی که از زندگی با اسکاربک­ ها یاد گرفته بود بسیار رنج می­ برد، تصمیم به سفر به مونیخ گرفت و پس از رفتن به مونیخ به مدت ۳ سال از کالک برنر بهره گرفت، ولی این مدت به ۱ ماه هم نرسید.

تمامی دوستان جدیدش نظیر: لیست، هیلر، فرانکومه این اتفاق را پیشبینی می­ کردند که شوپن قدرتمندتر از برنر است و کلاس آنها بیهوده می­ باشد. فردریک به پاس زحمات یک ماهه کالک برنر یک کنسرتو پیانو می­ سازد و به او تقدیم می­ کند و کالک برنر نیز به سبب اینکه کمک شایانی نتوانسته است به فردریک شوپن کند برای یکی از مازورکای شوپن واریاسیون­هایی می­ سازد و به او تقدیم می­ کند. در سالهای ۱۸۳۲ تا ۱۸۳۷ میلادی تعداد هفت جزوه از فردریک شوپن منتشر می­شود که شامل نکتورن، مازورکا، والس و اتودهای اوست که اتودهای اپوس ۱۰ را به فرانتز لیست و اتودهای اپوس ۲۵ را به همسر لیست تقدیم کرده است.

شوپن در حال بیمار شدن است، اما همگان می­ گمارند که فعالیت زیادش او را از پای در می­ آورد. او که در همین احوال از طرف مندلسون که در ابتدا بسیار زیاد به فردریک حسادت می­ ورزید به کنسرت­های دوسلفدورف او دعوت شده بود، اولین بالاد خود را به اتمام رساند.

فردریک شوپن در رعایت سرعت نوازندگی هنرجویانش بسیار سختگیر بود، به گونه ای که هیچگاه مترونوم از کنار او حذف نمی­ شد. حتی در قطعات با سرعت آزاد (Tempo Robato). زمانی که او مبادرت به تدریس می­ کرد. اکثریت هنرجویانش به علت سختگیری فراوان او با چشمانی گریان از کلاس او خارج می­ شدند.

جلسه های کلاسی او اینقدر طولانی برگزار می­ گردید تا اینکه خودش یا هنرجویش خسته شوند. او معتقد بود سخت­ ترین گام در تمرینات گام دو ماژور هست، چون هیچگونه علامت عرضی ندارد و ساده­ ترین آنها گام دو دیز ماژور هست چون بیشترین کلاویه های سیاه را دارد. هیچگاه دلیل این نظرش را نگفت و همگان بسیار متعجب هستند که چرا او اینچنین می ­پنداشته و همیشه در تمریناتش به هنرجویانش از گام های دیزدار و بمل­ دار زیاد درس را شروع می­ کرد تا به دو ماژور برسد.

فردریک اعتقاد داشت که گروه نوازی باعث پیشرفت نوازندگی می­ شود و به هنرجویانش می­گفت که اصول گروه نوازی را فرا بگیرند. اولین مجموعه نکتورن­ها توسط جان فیلد ایرلندی در سال ۱۸۱۳ میلادی منتشر شد. جان فیلد نقش بسیار زیادی در موسیقی شوپن بخصوص نکتورن­های او داشت. جان فیلد پدر نکتورن رمانتیک است و شوپن با بهره گیری از نکتورن های او ۲۱ نکتورن نوشت. پس از شوپن آهنگسازانی نظیر: گابریل فوره، الکساندر اسکاریابین، اریک ساتی به نوشتن نکتورن مشغول شدند. نکتورن اغلب ملایم و آرام و برای مدت کوتاهی طوفانی است و بسیار پرمعنی و غزل­ گونه است و گاهی اوقات غم انگیز.

لیست برخی از نکتورن سازان برتر دنیا به شرح زیر است: جان فیلد ۱۶ قطعه – فردریک شوپن ۲۱ قطعه – کارل چرنی ۱۷ قطعه – کلارا شومان ۱ قطعه – روبرت شومان ۴ قطعه – میخائیل کلینگا ۳ قطعه – فرانتس لیست قطعه ای به نام “در رویا” و…

شوپن به علت روحیه افسرده ای که داشت بیشتر نکتورن­ هایش غمگین است.

در نهایت فردریک شوپن در اکتبر ماه سال ۱٨۴۹ میلادی در خانه خواهرش از دنیا رفت و فقط افسوسی پابرجاست که چرا فردریک لقبی را که فرانتز لیست به او داد، نپذیرفت.
فرانتز لیست به شوپن گفت که تو یک پیانیست نیستی.
فردریک گفت پس با این همه تلاش نامم چیست؟
لیست گفت، تو دیگر تکرار نمی شوی. نامت چیزی نیست جز: شوپنیست

منبع
تحقیقات خانم کامیل بورنیکه که در آن به بررسی زندگی فردریک شوپن پرداخته شده است.

6 دیدگاه

  • رضا
    ارسال شده در تیر ۶, ۱۳۹۵ در ۱:۱۷ ق.ظ

    عالییییییییییییییی بود

  • arash
    ارسال شده در تیر ۷, ۱۳۹۵ در ۸:۱۰ ب.ظ

    اریک ساتی و اسکریابین پیش از شوپن مشغول نوشتن نوکتورن بودن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    اینا چند سال بعد از فوت شوپن تازه به دنیا اومدن.

  • ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۱:۳۵ ب.ظ

    ممنون از آقای آرش و امیرآهنگ عزیز برای یادآوری اشتباه در ترجمه.
    متن به صورتی که باید ترجمه می شد اصلاح شد.

  • امیر آهنگ
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۷:۰۹ ق.ظ

    وفات فردریک شوپن در سال ۱۸۴۹ میلادی است. این در حالی است که الکساندر نیکولایوویچ اسکریابین متولد ۱۸۷۲ است. یعنی ۲۳ سال پس از فوت شوپن بدنیا آمده است و اریک ساتی هم متولد ۱۸۶۶ میلادی ، یعنی ۱۷ سال بعد از در گذشت شوپن بدنیا آمده است. گابریل فوره نیز متولد ۱۸۴۵ و در زمان فوت شوپن کودکی چهار ساله بوده است و هنوز آهنگساز نبوده است. لطفا کمی التماس تفکر. وقتی در مورد مطلبی چیزی نمی دانید و می خواهید خودی نشان داده و اظهار فضل کنید ، اگر همت مطالعه دقیق تاریخ موسیقی را ندارید حداقل اینکه بروید تاریخ تولد و وفات آهنگسازان را یک نگاهی سرسری هم که شده بیاندازید. تا نگویید پیش از شوپن آهنگسازانی نظیر فوره، اسکریابین و ساتی به نوشتن نوکتورن مشغول بودند. اشتباه فاجعه باری مرتکب شده اید و کل مقاله تان را با این سوتی ای که دادید زیر سوال بردید. سخت برایتان متاسفم

  • امیر آهنگ
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۲:۵۹ ب.ظ

    اگه اشتباه ترجمه و یا تایپی بوده که هیچ. به هر حال گاهی پیش میاد. خوشحالیم که تصحیح شد.

  • ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۹۵ در ۱۱:۰۷ ق.ظ

    واقعیت این هست که اجرای گام دوماژور به صورت صحیح سخت تر از اجرای هر گام دیگری بر روی پیانو است. چرا که در گام‌های دیز و یا بمل دار می‌توانیم انگشت شست را (‌ که کوتاه است)‌ بر روی کلاویه‌های سفید بگذاریم و انگشتان طویل تر را بر روی کلاویه‌های مشکی و این امر عبور سایر انگشتان از روی انگشت شست رو بسیار ساده می‌کنه ولی در گام دو ماژور عبور بسیار دشوار است. پس بهتره بگیم که گام دو دیز مینور از نظر تحلیل برای هنرجوی تازه کار بسیار دشوار ولی ازنظر اجرا بسیار ساده ‌تر از گام دو ماژور است. اجرای یکنواخت گام دو ما‌ژور به گونه‌‌ای که تعویض انگشتان تاکید تاخواسته ‌ای ایجاد نکند کار آسانی نیست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (II)

من این نوع دیدگاه گسترش هارمونی را در هفت متد اصلی دسته بندی و خلاصه می کنم که در جای خود در باره ی هر کدام صحبت می کنم. این متد ها عبارتند از:

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

از روزهای گذشته…

محسن قانع بصیری درگذشت…

محسن قانع بصیری درگذشت…

کوچک بودن و نوشتن از انسان های بزرگ و بزرگوار وظیفه سنگینی است. امروز اما به رسم شخصیت پرمحبتش که همیشه با پرسش از دیگران، حتی افراد جوان و بی تجربه، درپی آموختن از آنها و نشر آموخته هایش بود، با جسارت، در سوگ از دست دادنش می نویسم.
دارالفنون، مسیو لومر و اولین سرود ملی ایران (I)

دارالفنون، مسیو لومر و اولین سرود ملی ایران (I)

دارالفنون که نتیجه آشنایی ما با مغرب زمین بود، بیست سال پیش از دارالفنون ژاپن و سه سال پس از گشایش دارالفنون عثمانی در روز یکشنبه پنجم ربیع الاول سال ۱۲۶۸ ق / ۱۸۵۲ م، سیزده روز پیش از کشته شدن بانی آن یعنی امیرکبیر، افتتاح شد. این مدرسه که حکم دانشگاه آن زمان را داشت؛ اولین مرکز دانش اندوزی در دوره جدید بود که بعدها گسترش یافته و شعبه های مختلفی نیز به آن افزوده شد.
مصاحبه ای با دیلنا جنسون (I)

مصاحبه ای با دیلنا جنسون (I)

مصاحبه ای با خانم دیلنا جنسون (Dylana Jenson) در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ ساعت ۴:۵۷ صبح. ویلنیست و استاد بزرگ ویلن، متولد ۱۴ مه ۱۹۶۱ در کالیفورنیا-آمریکا است. برای درک هنر خانم جنسون تنها به اثر جدید وی از کنسرتو ویلن شوستاگویچ گوش سپارید. این اثر مرا مجذوب خود نمود: قدرت، استعداد دیوانه کننده، غمی ژرف و شور… مرا به شنیدن آن وا داشت، مرا به گریستن سپرد.
گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (III)

گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (III)

من از آنها استفاده نمی کنم، زیرا احساس می کنم نیاز ویلنسل را بر آورده نمی کنند. ویلنسلیستها مشکلات متفاوتی برای حل کردن دارند. اگرچه معتقدم تدریس موسیقی در مدارس بسیاری از دانش آموزان را تشویق به نواختن ساز می کند، همچنین فکر می کنم تلاش و استعداد شخصی دانش آموزان است که خود را به عنوان نوازنده ای برای تمام زندگیشان ببینند و پیشرفت کنند.
مصاحبه با کیت جرت (II)

مصاحبه با کیت جرت (II)

بعد از ضبط متریال کافی برای دو آلبوم استاندارد، این تریو، آنقدر به خود می بالید که تصمیم گرفت تجربه ای جدید بی اندوزد که به آلبوم تغییرات (Changes) منجر شد که به صورت box set توسط ECM منتشر شد. به جز قطعه پریزم (“Prism”) که جرت ساخته بود، موسیقی ای که برای این آلبوم ضبط شد، کلا بداهه بود.
قدرت برای خواندن و جرأت برای صحنه

قدرت برای خواندن و جرأت برای صحنه

خاطره پروانه، خواننده‌ی ایرانی، ۱۵ آبان در سن ۷۸ سالگی و بر اثر ایست قلبی در تهران درگذشت. خاطره پروانه که نام اصلی‌اش اقدس خاوری بود، فرزند پروانه از خوانندگان دوره‌ی قاجار بود که در جوانی بر اثر بیماری سل درگذشت و عنوان هنری «خاطره‌ پروانه» هم به همین خاطر برای او انتخاب شد.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (V)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (V)

با توجه به زمان و وقتِ محدودِ اکثرِ علاقه مندان به موسیقى، امکانِ این نیست که بتوانند شیوه ى تمرینِ خود را از شیوه ى تمرینِ حرفه ای ها الگو بردارى کنند. چراکه آنها تمامِ وقت و زندگى خود را در راستاى اینکار گذاشته اند و طبیعى است که مقدار تمرین آنان بسیار بیشتر از افراد دیگر باشد.
نگاهی به فعالیت های حامد مهاجر

نگاهی به فعالیت های حامد مهاجر

حامد مهاجر، استاد جوان رهبر کر و مدرس پنجشنبه شب در خواب در اثر سکته قلبی دار فانی را وداع گفت. مراسم خاکسپاری این هنرمند ساعت ۹ صبح شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۱ از درب منزل ایشان در مهرشهر کرج به سمت آرامگاه بهشت سکینه در کُردان انجام شد.
توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی

توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی

دیدن یک مصاحبه و یک فیلم از دو دوست اهل هنرم، مرا بر آن داشت تا این یادداشت را به نگارش در آورم. شاید بعضی اعتقاد داشته باشند که رسم دوستی چنین نیست که انتقادهایی که میشود به صورت خصوصی مطرح کرد، در یک مجله الکترونیکی عمومی کنیم اما با توجه به این اصل که هر واقعه ای که از طرف صاحب اثر به انتشار عمومی میرسد، قابل نقد و انتشار عمومی است، به نقد این وقایع میپردازیم.
اپراخانه (II)

اپراخانه (II)

بیشتر سالنهای اپرا در سراسر دنیا سن های خیلی مکانیزه ای دارند،بالابرهای سن برای تغییر سریع مجموعه های سنگین.در اپرای متروپولیتن، به عنوان مثال، در طول برنامه مجموعه سن اغلب تغییر میکند.هنگامی که مخاطبان در حال تماشا هستند، خوانندگان درحالیکه می خوانند، بالا و پایین میروند. در ساخته های Met در اپرایAida و افسانه های هافمن (Tales of Hoffman ) شاهد این اتفاقات هستیم.