او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (IV)

شوپن که به شدت از تضاد بین فرهنگ روستایی اصالتش با زندگی اشرافی که از زندگی با اسکاربک­ ها یاد گرفته بود بسیار رنج می­ برد، تصمیم به سفر به مونیخ گرفت و پس از رفتن به مونیخ به مدت ۳ سال از کالک برنر بهره گرفت، ولی این مدت به ۱ ماه هم نرسید.

تمامی دوستان جدیدش نظیر: لیست، هیلر، فرانکومه این اتفاق را پیشبینی می­ کردند که شوپن قدرتمندتر از برنر است و کلاس آنها بیهوده می­ باشد. فردریک به پاس زحمات یک ماهه کالک برنر یک کنسرتو پیانو می­ سازد و به او تقدیم می­ کند و کالک برنر نیز به سبب اینکه کمک شایانی نتوانسته است به فردریک شوپن کند برای یکی از مازورکای شوپن واریاسیون­هایی می­ سازد و به او تقدیم می­ کند. در سالهای ۱۸۳۲ تا ۱۸۳۷ میلادی تعداد هفت جزوه از فردریک شوپن منتشر می­شود که شامل نکتورن، مازورکا، والس و اتودهای اوست که اتودهای اپوس ۱۰ را به فرانتز لیست و اتودهای اپوس ۲۵ را به همسر لیست تقدیم کرده است.

شوپن در حال بیمار شدن است، اما همگان می­ گمارند که فعالیت زیادش او را از پای در می­ آورد. او که در همین احوال از طرف مندلسون که در ابتدا بسیار زیاد به فردریک حسادت می­ ورزید به کنسرت­های دوسلفدورف او دعوت شده بود، اولین بالاد خود را به اتمام رساند.

فردریک شوپن در رعایت سرعت نوازندگی هنرجویانش بسیار سختگیر بود، به گونه ای که هیچگاه مترونوم از کنار او حذف نمی­ شد. حتی در قطعات با سرعت آزاد (Tempo Robato). زمانی که او مبادرت به تدریس می­ کرد. اکثریت هنرجویانش به علت سختگیری فراوان او با چشمانی گریان از کلاس او خارج می­ شدند.

جلسه های کلاسی او اینقدر طولانی برگزار می­ گردید تا اینکه خودش یا هنرجویش خسته شوند. او معتقد بود سخت­ ترین گام در تمرینات گام دو ماژور هست، چون هیچگونه علامت عرضی ندارد و ساده­ ترین آنها گام دو دیز ماژور هست چون بیشترین کلاویه های سیاه را دارد. هیچگاه دلیل این نظرش را نگفت و همگان بسیار متعجب هستند که چرا او اینچنین می ­پنداشته و همیشه در تمریناتش به هنرجویانش از گام های دیزدار و بمل­ دار زیاد درس را شروع می­ کرد تا به دو ماژور برسد.

فردریک اعتقاد داشت که گروه نوازی باعث پیشرفت نوازندگی می­ شود و به هنرجویانش می­گفت که اصول گروه نوازی را فرا بگیرند. اولین مجموعه نکتورن­ها توسط جان فیلد ایرلندی در سال ۱۸۱۳ میلادی منتشر شد. جان فیلد نقش بسیار زیادی در موسیقی شوپن بخصوص نکتورن­های او داشت. جان فیلد پدر نکتورن رمانتیک است و شوپن با بهره گیری از نکتورن های او ۲۱ نکتورن نوشت. پس از شوپن آهنگسازانی نظیر: گابریل فوره، الکساندر اسکاریابین، اریک ساتی به نوشتن نکتورن مشغول شدند. نکتورن اغلب ملایم و آرام و برای مدت کوتاهی طوفانی است و بسیار پرمعنی و غزل­ گونه است و گاهی اوقات غم انگیز.

لیست برخی از نکتورن سازان برتر دنیا به شرح زیر است: جان فیلد ۱۶ قطعه – فردریک شوپن ۲۱ قطعه – کارل چرنی ۱۷ قطعه – کلارا شومان ۱ قطعه – روبرت شومان ۴ قطعه – میخائیل کلینگا ۳ قطعه – فرانتس لیست قطعه ای به نام “در رویا” و…

شوپن به علت روحیه افسرده ای که داشت بیشتر نکتورن­ هایش غمگین است.

در نهایت فردریک شوپن در اکتبر ماه سال ۱٨۴۹ میلادی در خانه خواهرش از دنیا رفت و فقط افسوسی پابرجاست که چرا فردریک لقبی را که فرانتز لیست به او داد، نپذیرفت.
فرانتز لیست به شوپن گفت که تو یک پیانیست نیستی.
فردریک گفت پس با این همه تلاش نامم چیست؟
لیست گفت، تو دیگر تکرار نمی شوی. نامت چیزی نیست جز: شوپنیست

منبع
تحقیقات خانم کامیل بورنیکه که در آن به بررسی زندگی فردریک شوپن پرداخته شده است.

6 دیدگاه

  • رضا
    ارسال شده در تیر ۶, ۱۳۹۵ در ۱:۱۷ ق.ظ

    عالییییییییییییییی بود

  • arash
    ارسال شده در تیر ۷, ۱۳۹۵ در ۸:۱۰ ب.ظ

    اریک ساتی و اسکریابین پیش از شوپن مشغول نوشتن نوکتورن بودن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    اینا چند سال بعد از فوت شوپن تازه به دنیا اومدن.

  • ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۱:۳۵ ب.ظ

    ممنون از آقای آرش و امیرآهنگ عزیز برای یادآوری اشتباه در ترجمه.
    متن به صورتی که باید ترجمه می شد اصلاح شد.

  • امیر آهنگ
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۷:۰۹ ق.ظ

    وفات فردریک شوپن در سال ۱۸۴۹ میلادی است. این در حالی است که الکساندر نیکولایوویچ اسکریابین متولد ۱۸۷۲ است. یعنی ۲۳ سال پس از فوت شوپن بدنیا آمده است و اریک ساتی هم متولد ۱۸۶۶ میلادی ، یعنی ۱۷ سال بعد از در گذشت شوپن بدنیا آمده است. گابریل فوره نیز متولد ۱۸۴۵ و در زمان فوت شوپن کودکی چهار ساله بوده است و هنوز آهنگساز نبوده است. لطفا کمی التماس تفکر. وقتی در مورد مطلبی چیزی نمی دانید و می خواهید خودی نشان داده و اظهار فضل کنید ، اگر همت مطالعه دقیق تاریخ موسیقی را ندارید حداقل اینکه بروید تاریخ تولد و وفات آهنگسازان را یک نگاهی سرسری هم که شده بیاندازید. تا نگویید پیش از شوپن آهنگسازانی نظیر فوره، اسکریابین و ساتی به نوشتن نوکتورن مشغول بودند. اشتباه فاجعه باری مرتکب شده اید و کل مقاله تان را با این سوتی ای که دادید زیر سوال بردید. سخت برایتان متاسفم

  • امیر آهنگ
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۲:۵۹ ب.ظ

    اگه اشتباه ترجمه و یا تایپی بوده که هیچ. به هر حال گاهی پیش میاد. خوشحالیم که تصحیح شد.

  • ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۹۵ در ۱۱:۰۷ ق.ظ

    واقعیت این هست که اجرای گام دوماژور به صورت صحیح سخت تر از اجرای هر گام دیگری بر روی پیانو است. چرا که در گام‌های دیز و یا بمل دار می‌توانیم انگشت شست را (‌ که کوتاه است)‌ بر روی کلاویه‌های سفید بگذاریم و انگشتان طویل تر را بر روی کلاویه‌های مشکی و این امر عبور سایر انگشتان از روی انگشت شست رو بسیار ساده می‌کنه ولی در گام دو ماژور عبور بسیار دشوار است. پس بهتره بگیم که گام دو دیز مینور از نظر تحلیل برای هنرجوی تازه کار بسیار دشوار ولی ازنظر اجرا بسیار ساده ‌تر از گام دو ماژور است. اجرای یکنواخت گام دو ما‌ژور به گونه‌‌ای که تعویض انگشتان تاکید تاخواسته ‌ای ایجاد نکند کار آسانی نیست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

از روزهای گذشته…

برگزاری دوره‌ دوم کارگاه‌های موسیقی “دعوت به شنیدن”

برگزاری دوره‌ دوم کارگاه‌های موسیقی “دعوت به شنیدن”

جمعه ۲۵ بهمن، یازدهمین جلسه از دوره‌ی دوم کارگاه‌های موسیقی “دعوت به شنیدن” (به یاد پرویز منصوری) حمیدرضا دیبازر (آهنگساز و عضو هیئت علمی دانشگاه هنر) با عنوان مبانی دیکته‌ی موسیقی می‌باشد.
باب دیلن از کیفیت ضبط موسیقی روز انتقاد کرد

باب دیلن از کیفیت ضبط موسیقی روز انتقاد کرد

جوناتون لیتم Jonathon Lethem، رمان نویس، مصاحبه ای با باب دیلان، اسطوره موسیقی آمریکا انجام داده است که بنا به گفته خودشان، گفتگویی همه جانبه بوده است، اما شاید جالبترین بخش گفتگو، که اندکی قبل از انتشار آلبوم تازه او به نام Modern Times انجام گرفته است، شنیدن نظر دیلن درباره ضبط مدرن موسیقی باشد. او این موسیقی و ضبط آنرا “افتضاح” توصیف کرد و گفت:” واقعا یک نفر را هم سراغ ندارم که در طی بیست سال گذشته یک موسیقی با ضبط درست و حسابی تولید کرده باشد”.
درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (III)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (III)

مشکل تئوری «دوضربی ترکیبی» در تعریف وزن های ترکیبی ۵ و ۷ و ۸ و ۹ و… ضربی هم پدیدار می شود.این وزن ها در گفتمان عامیانه به «میزان های مختلط و لَنگ» مشهور شده اند. در حالیکه میزان های ۹ ضربی، در عین حال «سه ضربی ترکیبی» هم هستند و معلوم نیست چرا در این گروه «میزان های مختلط و لَنگ»، ۸ ضربی هست، اما ۶ ضربی بین ۵ و ۷ موجود نیست. (پورتراب ص ۳۱ و ۳۴) در حالیکه همانگونه که میزان ترکیبی ۴+۲+۲ = ۸، شناخته شده است میزان ترکیبی ۴+۲=۶ هم باید باشد که بویژه در موسیقی ایرانی بسیار مورد استفاده است و من در ادامه نمونه های دیگری هم نشان خواهم داد.
فواصل زمانی (II)

فواصل زمانی (II)

از فواصل تبدیلی می توان به عنوان ابزاری درتغییرات متریک موسیقی ٬ مثلا تبدیل اوزان ساده و ترکیبی به یکدیگر استفاده نمود:
شاهنامه فرودسی و موسیقی

شاهنامه فرودسی و موسیقی

شاهنامه فردوسی (Book of Kings) مجموعه ارزشمندی است که علاوه بر ادبیات فارسی می تواند در سایر زمینه ها بعنوان مرجع مورد استفاده قرا گیرد، یکی از این زمینه ها موسیقی می باشد. از زاویه های متفاوتی در محدوده موسیقی می توان شاهنامه فردوسی را کالبد شکافی کرد که شاید جالبترین آنها استخراج ادوات موسیقی و کاربرد آنها در زمان حیات فردوسی بوده است.
مصاحبه با کیت جرت (II)

مصاحبه با کیت جرت (II)

بعد از ضبط متریال کافی برای دو آلبوم استاندارد، این تریو، آنقدر به خود می بالید که تصمیم گرفت تجربه ای جدید بی اندوزد که به آلبوم تغییرات (Changes) منجر شد که به صورت box set توسط ECM منتشر شد. به جز قطعه پریزم (“Prism”) که جرت ساخته بود، موسیقی ای که برای این آلبوم ضبط شد، کلا بداهه بود.
شیوه داوری در دومین جشنواره موسیقی شمسه

شیوه داوری در دومین جشنواره موسیقی شمسه

جشنواره شمسه به همت شهرداری تهران در بخشهای مختلف هنری فرخوان خود را منتشر کرده است؛ این دومین جشنواره شمسه است که سال گذشته اولین تجربه اجرایی خود را به روی صحنه برد. امروز شیوه داوری این جشنواره را روی سایت می بینید که توسط آقای امیرآهنگ هاشمی تالیف و تدوین شده است:
روش سوزوکی (قسمت چهلم)

روش سوزوکی (قسمت چهلم)

پرنس توکوگاوا از طرز فکر پدر من خیلی خشنود شده بود. احتمالاً پدرم به او گفته بوده که من بسیار خوشحالم که پسر مرا می خواهید با خود همراه کنید و حتما هم او را در آلمان بگذارید تا با باقیمانده پول هایش تحصیل کند. اما آدمی‌ هرگز نمی‌تواند بفهمد که سرنوشت او را به کجا می‌کشاند، من در آغاز سال از ورود به آکادمی‌ موسیقی اونو ناامید بودم، در پاییز با کشتی بخار لوکس‌ هاکونه مارو (Hakone Maru) به سمت مارسل (Marseille) می‌رفتم و به پیشنهاد پدرم به یک سفر دور دنیا می‌رفتم ولی در واقع راه من مرا بطرف آلمان برای تحصیل می‌برد.
صدای بوچلی

صدای بوچلی

بوچلی در ۱۹ آوریل قدم به صحنه موسیقی آمریکا گذاشت و روز بعد از اجرای خود در واشنگتن به کاخ سفید دعوت شد. تور داخل آمریکای او هم با موفقیتی بی سابقه همراه بود و در تمام اجراها سالن نمایش لبریز از هواداران این ستاره موسیقی کلاسیک بود.
تأملی بر عملکرد ارکستر «هنگام» و کنسرت اخیرش (I)

تأملی بر عملکرد ارکستر «هنگام» و کنسرت اخیرش (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، نقدی است بر اجرای ارکستر هنگام شیراز به رهبری روزبه تابنده (نوازنده سنتور، ویولون کلاسیک، رهبر) که توسط آرش اسماعیلی (مدرس پیانو، تئوری و مبانی موسیقی) نوشته شده است.