او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (IV)

شوپن که به شدت از تضاد بین فرهنگ روستایی اصالتش با زندگی اشرافی که از زندگی با اسکاربک­ ها یاد گرفته بود بسیار رنج می­ برد، تصمیم به سفر به مونیخ گرفت و پس از رفتن به مونیخ به مدت ۳ سال از کالک برنر بهره گرفت، ولی این مدت به ۱ ماه هم نرسید.

تمامی دوستان جدیدش نظیر: لیست، هیلر، فرانکومه این اتفاق را پیشبینی می­ کردند که شوپن قدرتمندتر از برنر است و کلاس آنها بیهوده می­ باشد. فردریک به پاس زحمات یک ماهه کالک برنر یک کنسرتو پیانو می­ سازد و به او تقدیم می­ کند و کالک برنر نیز به سبب اینکه کمک شایانی نتوانسته است به فردریک شوپن کند برای یکی از مازورکای شوپن واریاسیون­هایی می­ سازد و به او تقدیم می­ کند. در سالهای ۱۸۳۲ تا ۱۸۳۷ میلادی تعداد هفت جزوه از فردریک شوپن منتشر می­شود که شامل نکتورن، مازورکا، والس و اتودهای اوست که اتودهای اپوس ۱۰ را به فرانتز لیست و اتودهای اپوس ۲۵ را به همسر لیست تقدیم کرده است.

شوپن در حال بیمار شدن است، اما همگان می­ گمارند که فعالیت زیادش او را از پای در می­ آورد. او که در همین احوال از طرف مندلسون که در ابتدا بسیار زیاد به فردریک حسادت می­ ورزید به کنسرت­های دوسلفدورف او دعوت شده بود، اولین بالاد خود را به اتمام رساند.

فردریک شوپن در رعایت سرعت نوازندگی هنرجویانش بسیار سختگیر بود، به گونه ای که هیچگاه مترونوم از کنار او حذف نمی­ شد. حتی در قطعات با سرعت آزاد (Tempo Robato). زمانی که او مبادرت به تدریس می­ کرد. اکثریت هنرجویانش به علت سختگیری فراوان او با چشمانی گریان از کلاس او خارج می­ شدند.

جلسه های کلاسی او اینقدر طولانی برگزار می­ گردید تا اینکه خودش یا هنرجویش خسته شوند. او معتقد بود سخت­ ترین گام در تمرینات گام دو ماژور هست، چون هیچگونه علامت عرضی ندارد و ساده­ ترین آنها گام دو دیز ماژور هست چون بیشترین کلاویه های سیاه را دارد. هیچگاه دلیل این نظرش را نگفت و همگان بسیار متعجب هستند که چرا او اینچنین می ­پنداشته و همیشه در تمریناتش به هنرجویانش از گام های دیزدار و بمل­ دار زیاد درس را شروع می­ کرد تا به دو ماژور برسد.

فردریک اعتقاد داشت که گروه نوازی باعث پیشرفت نوازندگی می­ شود و به هنرجویانش می­گفت که اصول گروه نوازی را فرا بگیرند. اولین مجموعه نکتورن­ها توسط جان فیلد ایرلندی در سال ۱۸۱۳ میلادی منتشر شد. جان فیلد نقش بسیار زیادی در موسیقی شوپن بخصوص نکتورن­های او داشت. جان فیلد پدر نکتورن رمانتیک است و شوپن با بهره گیری از نکتورن های او ۲۱ نکتورن نوشت. پس از شوپن آهنگسازانی نظیر: گابریل فوره، الکساندر اسکاریابین، اریک ساتی به نوشتن نکتورن مشغول شدند. نکتورن اغلب ملایم و آرام و برای مدت کوتاهی طوفانی است و بسیار پرمعنی و غزل­ گونه است و گاهی اوقات غم انگیز.

لیست برخی از نکتورن سازان برتر دنیا به شرح زیر است: جان فیلد ۱۶ قطعه – فردریک شوپن ۲۱ قطعه – کارل چرنی ۱۷ قطعه – کلارا شومان ۱ قطعه – روبرت شومان ۴ قطعه – میخائیل کلینگا ۳ قطعه – فرانتس لیست قطعه ای به نام “در رویا” و…

شوپن به علت روحیه افسرده ای که داشت بیشتر نکتورن­ هایش غمگین است.

در نهایت فردریک شوپن در اکتبر ماه سال ۱٨۴۹ میلادی در خانه خواهرش از دنیا رفت و فقط افسوسی پابرجاست که چرا فردریک لقبی را که فرانتز لیست به او داد، نپذیرفت.
فرانتز لیست به شوپن گفت که تو یک پیانیست نیستی.
فردریک گفت پس با این همه تلاش نامم چیست؟
لیست گفت، تو دیگر تکرار نمی شوی. نامت چیزی نیست جز: شوپنیست

منبع
تحقیقات خانم کامیل بورنیکه که در آن به بررسی زندگی فردریک شوپن پرداخته شده است.

6 دیدگاه

  • رضا
    ارسال شده در تیر ۶, ۱۳۹۵ در ۱:۱۷ ق.ظ

    عالییییییییییییییی بود

  • arash
    ارسال شده در تیر ۷, ۱۳۹۵ در ۸:۱۰ ب.ظ

    اریک ساتی و اسکریابین پیش از شوپن مشغول نوشتن نوکتورن بودن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    اینا چند سال بعد از فوت شوپن تازه به دنیا اومدن.

  • ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۱:۳۵ ب.ظ

    ممنون از آقای آرش و امیرآهنگ عزیز برای یادآوری اشتباه در ترجمه.
    متن به صورتی که باید ترجمه می شد اصلاح شد.

  • امیر آهنگ
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۷:۰۹ ق.ظ

    وفات فردریک شوپن در سال ۱۸۴۹ میلادی است. این در حالی است که الکساندر نیکولایوویچ اسکریابین متولد ۱۸۷۲ است. یعنی ۲۳ سال پس از فوت شوپن بدنیا آمده است و اریک ساتی هم متولد ۱۸۶۶ میلادی ، یعنی ۱۷ سال بعد از در گذشت شوپن بدنیا آمده است. گابریل فوره نیز متولد ۱۸۴۵ و در زمان فوت شوپن کودکی چهار ساله بوده است و هنوز آهنگساز نبوده است. لطفا کمی التماس تفکر. وقتی در مورد مطلبی چیزی نمی دانید و می خواهید خودی نشان داده و اظهار فضل کنید ، اگر همت مطالعه دقیق تاریخ موسیقی را ندارید حداقل اینکه بروید تاریخ تولد و وفات آهنگسازان را یک نگاهی سرسری هم که شده بیاندازید. تا نگویید پیش از شوپن آهنگسازانی نظیر فوره، اسکریابین و ساتی به نوشتن نوکتورن مشغول بودند. اشتباه فاجعه باری مرتکب شده اید و کل مقاله تان را با این سوتی ای که دادید زیر سوال بردید. سخت برایتان متاسفم

  • امیر آهنگ
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۹۵ در ۲:۵۹ ب.ظ

    اگه اشتباه ترجمه و یا تایپی بوده که هیچ. به هر حال گاهی پیش میاد. خوشحالیم که تصحیح شد.

  • ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۹۵ در ۱۱:۰۷ ق.ظ

    واقعیت این هست که اجرای گام دوماژور به صورت صحیح سخت تر از اجرای هر گام دیگری بر روی پیانو است. چرا که در گام‌های دیز و یا بمل دار می‌توانیم انگشت شست را (‌ که کوتاه است)‌ بر روی کلاویه‌های سفید بگذاریم و انگشتان طویل تر را بر روی کلاویه‌های مشکی و این امر عبور سایر انگشتان از روی انگشت شست رو بسیار ساده می‌کنه ولی در گام دو ماژور عبور بسیار دشوار است. پس بهتره بگیم که گام دو دیز مینور از نظر تحلیل برای هنرجوی تازه کار بسیار دشوار ولی ازنظر اجرا بسیار ساده ‌تر از گام دو ماژور است. اجرای یکنواخت گام دو ما‌ژور به گونه‌‌ای که تعویض انگشتان تاکید تاخواسته ‌ای ایجاد نکند کار آسانی نیست.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر «کنسرت گوتلیب والیش»

روزگاری ایران رسیتال نوازندگان پیانوی بزرگی را به خود می‌دید. اجرای نام‌های افسانه‌ای سده‌ی بیستم همچون «آرتور روبنشتاین» ناممکن نمی‌نمود. این جهانی دیگر بود و موسیقی کلاسیک غربی حمایت دولتی داشت و … . امروز اما دستِ تنها و درعین‌حال توانای جامعه‌ی مدنی در کار است تا به نیروی خویش برنامه‌ای مانند رسیتال «گوتلیب والیش»، نوازنده‌ای از همان تبار (گرچه هنوز کم‌تر افسانه‌ای)، را برای بار چندم ممکن کند. و این حتا پیش از خود موسیقی جلب توجه می‌کند اگر دیده‌ی تیزبینی باشد.

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (V)

در این مدتی که در دانشگاه این تغییرات را به وجود آوردید و به مدت ۸ سال بود ریس دانشکده موسیقی بودید فکر می‌کنم زمان کافی برای فارغ‌التحصیلی دانشجویان برای حداقل پنج دوره فراهم بود. چه کسانی در آن دوره به‌عنوان موسیقی‌شناس فارغ‌التحصیل شدند. لطفاً نام ببرید. به‌یقین بیش از چند اسم به خاطر نخواهم آورد. موضوع مربوط به چهل‌ و چند سال پیش است. به‌طور مثال آقای لطفی.

از روزهای گذشته…

سریالیسم

سریالیسم

سریالسیم در موسیقی به سبکی خاص از آهنگسازی گفته می شود که در آن آهنگساز مجبور است پیش از آنکه نتی را که قبلآ در موسیقی استفاده کرده است، تکرار کند، مابقی نتهای گام کروماتیک را نیز استفاده کند و پس از آن مجاز به تکرار نت مورد نظر است.
سعید تقدسی: سپاسگذار دکتر موحد هستم

سعید تقدسی: سپاسگذار دکتر موحد هستم

رپرتوارهایی که اینجا برای کر فلوت بود، قبلا بسیار کم بود و آدم مجبور بود خودش آرانژمان انجام بدهد برای چنین ویزیت سانگی ولی الان این کر ها، بینهایت زیاد شده اند یعنی بخصوص از نظر رپرتوار، در موسسه های انتشاراتی مجله های نت موسیقی در آمریکا، شما هر قطعه ای که فکر کنید، تنظیم اش وجود دارد و بینهایت زیاد هستند. از نظر رپرتوار ما هیچگونه در مضیقه نیستیم و بی نهایت زیاد است.
“موسیقی همه زندگی من است” (VI)

“موسیقی همه زندگی من است” (VI)

فلسفه ما بر مبنای صداقت موسیقی است، هر کاری که انجام می دهیم با موسیقی و صوت ارتباط پیدا می کند. فکر می کنم بهترین قاضی آثار سارا وائوگن خود شخص اوست. من سعی می کنم جهت اجراها را به سمت و سویی بکشانم که به او این امکان را دهد که آنچه را می خواهد، بخواند.
برنامه کنسرت و سخنرانی های یلدا یزدانی در اروپا

برنامه کنسرت و سخنرانی های یلدا یزدانی در اروپا

یلدا یزدانی اولین بانویی است که به صورت رسمی از موزه موسیقی لهستان دعوت به همکاری و سخنرانی شده است. او در هفته آینده (۲۲ می ۲۰۱۶) دوم خرداد ماه سال جاری در موزه موسیقی و فرش لهستان سخنرانی ورک شاپ دارد و همچنین دو کنسرت در ورشو و کراکوف. در لیتوانی نیز در موزه موسیقی و سالن تئاتر سخنرانی و ورک شاپ دارد. (لازم به ذکر است موضوع این سخنرانی، «زنان خواننده از دوره قاجار تا کنون» می باشد.)
در موسیقی ایران، جای استاد علی رهبری خالیست

در موسیقی ایران، جای استاد علی رهبری خالیست

نوشته ای که پیش رو دارید، نامه سرگشاده بهزاد عبدی به وزیر فرهنگ و ارشاد است؛ در این نامه از وزیر ارشاد درخواست شده، با دعوت از علی رهبری، نه تنها به وضعیت فعلی ارکستر سمفونیک تهران، بلکه به وضعیت موسیقی کلاسیک کشور رسیدگی شود.
گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

«[…] هر دو نقد به وظیفه ازلی خود که همان قضاوت کردن است واقف‌اند، با این تفاوت که قضاوت در نقد سنتی در مورد محتوای اثر و از طریق شم و سلیقه منتقد انجام می‌گیرد، حال آنکه منتقد جدید به این ابزارها بدبین است و مسئولیت خود را به اظهار نظر در مورد «اعتبار» یک اثر محدود می‌کند، چرا که او دستیابی به حقیقت اثر را نه تنها از توان خود، بلکه از توان هر منتقد دیگر نیز خارج می‌داند.» (اسداللهی و آسیب پور ۱۳۸۸)
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (X)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (X)

انتخاب های بیچام از بین موسیقی فرانسوی چه در کنسرت ها و چه در استودیوی ضبط به طور ویژه ای التقاطی بود. او از اجرای راول خودداری می کرد اما اجرای آثار دبوسی را مرتب در برنامه خود داشت. او زیاد از فوره (Fuare) اجرا نمی کرد اما در عین حال the Pavane یک استثنا بود. همچنین ضبط سوئیت the Dolly که در سال ۱۹۵۹ صورت گرفت به ندرت پس از اولین پخش این اثر از کاتالوگ ها حذف شد.
گفتگویی با آگوستا رید توماس (III)

گفتگویی با آگوستا رید توماس (III)

آهنگ های متفاوتی از تمام نقاط دنیا توسط آهنگ سازانی در سن های مختلف و با سابقه های متفاوت به دست من می رسد. بعضی از آن ها را ناشران و بعضی را خود افراد ارسال می کنند. می توان آن ها را در گروه های گوناگونی طبقه بندی کرد. اما بهترین طبقه بندی بر اساس صدای خود موسیقی است. در بعضی از کار ها از «زبان های» محافظه کارانه استفاده شده و در برخی دیگر حالت های تجربه گرایانه به کار رفته است و هر چیزی در حالت بینابینی است.
آواز بنان (III)

آواز بنان (III)

به عبارت دیگر با هماهنگ گرداندن افسون صدا و موسیقی با حرکت و تپش درونی شعر و ترانه، تأثیری شگرف به آوای خویش بخشیده است. کشش و تحریر و وقف و تأکید و اوج و فرود در آواز او بجاست. هیچ‌گاه شنیده نمی‌شود کلمه‌ای را بشکند و نابجا درنگ یا شتاب کند، یا بر سر حروف صامت و انسدادی برای تحریر دادن تلاشی عبث نماید، یا عبارتی را که با نوای بم سازگارتر است با صوت زیر بخواند و برعکس. خلاصه آنکه در آنچه از او می‌شنویم موسیقی و شعر و آواز همه دارای روحی واحد و همنوا و همگامند، آن هم در کسوت هم‌آهنگی ظریف و هنرمندانه. بعلاوه او در عرضه داشتن این کیفیت به ابتکارهایی دست می‌زند متنوّع و متناسب در هر مورد، چندان که تحریرها و زیر و بم‌ها و کرشمه‌هایی که در آواز اوست برای شنونده آشنا خود در حد موسیقی و آهنگی زیبا و شعری بلند، کشش و رُبایش و جلوه و تابش دارد.
دو مجموعه تازه برای فلوت نوازان

دو مجموعه تازه برای فلوت نوازان

مهدی جامعی – فلوت نواز ایرانی مقیم آلمان – اخیراً دو مجموعه با عنوان “هشت اثر برای فلوت و …” و “حفظ نواختن” در تهران منتشر کرد. مجموعه ء نخست، دربرگیرنده هشت قطعه برای تکنواز فلوت، دوفلوت، فلوت و سازهای کوبه ای و دو فلوت و صدای سوپرانو است به نام های : بر مزار صادق هدایت، شکایت، تضاد، دور، بر مزار فروغ فرخزاد، در سکوت، جداگانه و تهران ۱۹۹۴ که به احمد شاملو تقدیم شده است.