هدف از این توضیح در مقدمه ای شاید پیچیده این نبود که مفهوم ساده بیان و شنود را گنگ و ناهموار سازیم بلکه معرفی معنای حقیقی آنرا به سبب فضا – زمان و مکانی که در آن محصوریم خالی از آگاهی و عمل ندیدیم. چنین شد که ضرورت شکافتن و نظاره آن موجب طرح نادیده ها شد. در ادامه لازم می بینم برای معرفی عمیق و گام به گام به ساختار فیزیکی اعضاء بپردازم.

نکته دوم اینست که ما علوم بیان و دریافت را به انسان مشرف کردیم، در صورتی که باید بدانیم در تمام ارکان طبیعت اینچنین تولیدی و دریافتی حداقل از نوع موسیقائی آن وجود دارد حال به شکلی فیزیکی و یا فرافیزیکی.

اما علت جهت یافتن به سمت و سوی انسان، موضوعیت بحث و عدم انشعاب آن به سایر مقولات بود زیرا می تواند گستردگی توضیح و تشريح سایر مقوله هاي ديگر از حوصله خواننده خارج بوده و مبحث هدفمند را مقداری فرسایشی و خسته كننده نمايد.

در اینجا ساختاری از اندام را می بینیم که عملیات ارادی و غیرارادی فیزیکی منجر به تولید اصوات می شود و اینکه انتخاب صوت و لحن چگونه صورت می پذیرد و اندام درگیر با آن کدامند نیز تا حدودی نياز به توضيح دارد.

مشخصاً تارهای صوتی که عاملی برای تولید صدا می باشند و انرژی خود را از طریق هوا، دم و بازدم دریافت می کنند معرفی می شود البته باید بدانیم که بازدم و عمل خروج هوا از ریه ها و عبور آن از بین تارهای صوتی بیشترین تولید صدا را پدید می آورد. مشخصاً ساختارهایی در زنان و کودکان وجود دارد که با شکلی معین در تارهای صوتی به دلیل نازکی و کشیدگی فراوان به تولید صدایی زیر و تیز مي انجامد و همین ساختارها در تارهای صوتی در بعضی مردان با تارهایی ضخیم تر و رهاتر (شل تر ) به صدایی بم مبدل می شود.
اگر توجه کنیم منطق حاکم بر تارهای صوتی همچون قوانین حاکم بر سیمها، تطابقی جالب و مترادف دارد «آنچنان که سیم هرچه نازک تر کشیده تر، صوتی ریزتر و با بسامدی بیشتر خواهیم داشت و سيمهای آزادتر و ضخیم تر با کشیدگی تا اندازه کم، صدایی بم و ضخیم ایجاد می کند اگر دیدی قوی داشته باشیم می توان فهمید که چگونه ساختارها و چیدمان بدنه طبیعی این هستی در جزء جزء محصولات پدید آمده بوسیله همین انسان، نمونه گذاری و بازسازی شده است. یکی از دغدغه های بشر این بوده است که چگونه می تواند مجموعه ای فراهم آورد تا نظم و پویایی همچون بخشی از ساختمان فیزیکی اندام خود را داشته باشد.

در این تلاش سالهای طولانی را پشت سر نهاد و محصولاتی را ابداع کرد از کودکانه ترین آن که بزرگترین همانندسازی او بود تا پیچیده ترین ماشین ابزارها با کارآمدترین اهداف، که امروزه وجود دارد. شاید فردا نیز در مقایسه با ابداعات آینده، كوچك و ساده به نظر آید! با توجه به توضیحات ،نمی توان خیلی از تولیدات و اختراعات سازها با چنین منشاءهایی را دوراز ذهن دانست، آن چنان که انسان سعی کرد قابلیتهای گفتاری و تولید اصوات را در وسیله ای بیرون از خود ایجاد کند و بر آن قانون مندی اعمال نمايد تا توانایی، بارز و شایان بیابد.

در ادامه بحث اصلی باید گفت که تارهای صوتی به تنهایی، اصوات مختلف را تولید نمی کنند بلکه این تارها به ماهیچه هایی متصل هستند که شخص را قادر می سازد تا حرکات این تارها را در کنترل اراده و تصمیم خود داشته باشد.


حالت صوت وابسته به طرز تعدیل کننده حفره هایی است که در دهان و بینی قرار دارند و توسط صوت تشدید می شوند، این مسئله را می توان با مسدود کردن سوراخهای بینی و صحبت کردن ثابت نمود. تغییر صدا کاملاً مشهود است و هنگامی که سوراخهای بینی را رها و باز می کنیم باز هم تغییر صدا واضح می گردد.

همانطور که میدانیم سازهای موسیقی ممکن است دارای قدرت ایجاد اصواتی آهنگین را داشته باشند که ارتفاع و بلندی آن بیشتر از صدای آدمی باشد ولی باید به این نکته توجه داشت گوناگونی صداها در صوت آدمی، از همه سازها بیشتر ومتنوع تر است.

صدای انسان می تواند ملایم، خشن، تودماغی، کلفت، دوستانه، خشم آلود، امر کننده، تملق آمیز و یا ناامید کننده باشد و یا صدها حالت و معنی و وضعیت دیگر، اما ادوات موسیقی چنین قابلیتی را در وضعیت ثابت نداشته و نوازندگان این وسایل می توانند با دمیدن روح و احساس انسانی و آدمی، تا حدودی وضعیت مشابه را از آن استخراج نمایند.