شریفیان: ارمیا نشانه همبستگی اقوام است

۲۶ تیرماه در تالار وحدت نشست مطبوعاتی سمفونی «ارمیا» با حضور محمد سعید شریفیان آهنگساز، علی‌اکبر صفی‌پور مدیرعامل بنیاد رودکی، ایوان الیو رهبر ارکستر و محمدباقر کریمی مدیرکل ارشاد آذربایجان غربی برگزار شد. این نشست به خاطر اولین حضور علی‌اکبر صفی‌پور به عنوان مدیرعامل جدید بنیاد رودکی با حواشی زیادی همراه بود که در این گزارش به آن نمی پردازیم و تنها به گفتگو هایی که خبرنگاران رسانه های مختلف و همینطور ژورنال گفتگوی هارمونیک، با ایشان انجام داده به انتشار می رسد.

محمد سعید شریفیان در مورد خلق این اثر گفت: بنده به همراه خانواده‌ام رفت‌ و آمد زیادی به دریاچه ارومیه داشتیم و به این محل علاقه زیادی دارم. آنچه برای من بسیار قابل توجه بود، اقوام مختلفی بودند که در جوار این دریاچه زندگی می‌کردند. این موضوع بنده را بر آن داشت که اثری دراین‌باره بنویسم و این طرح مورد استقبال هم قرار گرفت.

شریفیان با ذکر این نکته که علاقمند به چالش در زمینه آهنگسازی هستم گفت: چالشی که در این سمفونی من را ترغیب به ساخت آن کرد، به کارگیری سازهای موسیقی محلی بود، زیرا وسعت صدادهی سازهای محلی با سازهای ارکسترال مقایسه شدنی نیست و به کارگیری این سازها در قالب ارکستر سمفونیک دشواری های خود را دارد؛ من دشواری خاصی از نظر هارمونی و فواصل نداشتم چراکه قبل از این با فواصلی ریزتر از ربع پرده هم کار کرده بودم و در اروپا هم اجرا شده بود. در این سمفونی از سازهای دودوک، کمانچه، باغلاما و قوپوز، استفاده کردم که بعضی از آنها وسعت زیادی نداشتند و این خود چالش مهمی در زمینه آهنگسازی من بود. در این ترکیب سعی شده از سازهای قومیت های گوناگون ترک، کرد، آشوری و ارمنی حوزه جغرافیایی و فرهنگی دریاچه ارومیه استفاده شود.

این سمفونی در چهار قسمت ارائه خواهد شد که عناصر و ساختارهای اصلی آن بر اساس همزیستی و وحدت اقوام ایرانی مستقر در پیرامون دریاچه ارومیه است که تصور می‌کنم ساختار بسیار مدرنی دارد و می‌تواند اجرای قابل قبولی برای مخاطبان و هنرمندان موسیقی کشور ایران باشد.

شریفیان درباره حضورش به عنوان مدیر هنری گفت: سمت مدیر هنری در ارکستر تنها برای اجرای اثر «اِرمیا» است. من بر روی کارم حساس هستم و وسواس دارم و از همان اول هم گفتم در اجرای این اثر باید مدیر هنری ارکستر باشم.

شریفیان در مورد مسئله سفارش تولید آثار هنری در ایران گفت: سفارش برای تولید آثار هنری، از سالیان دور وجود داشته است و تا امروز هم ادامه دارد و بهترین دلیل تولید کارهای هنری بوده و هست، چراکه هنرمند از نظر مادی و معنوی نیاز به حمایت است و به تنهایی کارهای بزرگ را نمی تواند انجام دهد، متاسفانه در ایران، بعد از انقلاب بار این واژه بسیار منفی شد، به این خاطر بسیاری از افراد تنها با انگیزه مادی دست به خلق آثاری زدند و متاسفانه اتفاقاتی در این مورد افتاد و کم لطفی هایی شد که امروز تا کلمه سفارش می آید همه گمان می کنند یک کار «بزن برو» ساخته شده و… در حالی که اگر سفارش نبود، بهترین آثار موسیقی کلاسیک یا شاید بشود گفت تقریبا تمام سمفونی هایی که می شناسیم امروز وجود نداشت! این همه معماری عالی در سطح جهان نبود، همین مساجد ایران هیچکدام وجود نداشتند. هنرمند به تنهایی نمی تواند تمام افکار بزرگ اش را پیاده کند، نیاز به حمایت مادی دارد.

من هم هیچوقت تا احساسی به کاری نداشته باشم آن سفارش را قبول نمی کنم و در این مورد هم به این خاطر که بسیار به اینکار علاقمند بودم و دغدغه ملیت و نزدیک بودن این پیوند عاطفی اقوام به هم را بسیار دوست دارم، این سفارش را قبول کردم.

به نظر من مدرن ترین تفکری که امروز در سراسر دنیا در عرصه فرهنگی در حال رشد است، نزدیکی انسانهاست. علاقمندی انسانها به همزیستی مسالمت آمیز در کنار هم و به هم پیوستگی و شناخت از هم است. در دوره های گذشته به رنگ آمیزی های فرهنگی توجهی نمی شد و همه سعی می کردند بر اساس یک چهارچوب و یک الگو یکسان سازی شوند در حالی که امروز این زیباست که تفاوت ها حفظ شود، مثل لهجه های شیرین مختلفی که وجود دارد، دیگر لازم نیست همه مثل هم صحبت کنند، حتی در انگلیس هم دیگر اینطور نیست.

الان ما در ایران هم این همه اقوام متفاوت داریم ولی هنوز به یک نزدیکی نرسیدیم، در هیچ دوره ای متاسفانه… به نظر من می توان از طریق اینکار به این ذهنیت نزدیک شد و از طرفی با ارکستر سمفونیک که یک زبان بین المللی دارد می شود به آن تصویری فرامرزی هم بخشید.

شریفیان در مورد قطعه «جنگل» گفت: این اثر یک مومانی را در سال ۱۳۸۹ در انگلیس و در یک محیط جنگلی، برای ارکستر زهی نوشته بودم که اولین اجرای زنده آن همین اجرا خواهد بود.

شریفیان در مورد وضعیت ارکستر سمفونیک تهران گفت: معیشت نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران برای من بسیار اهمیت داشته و دارد به همین دلیل من قبل از اجرای این اثر با ارکستر سمفونیک تهران صحبت های زیادی در این زمینه با مسئولین داشته ام و قرار شده، نوازندگان این ارکستر از همین برنامه به صورت منظم حقوق گرفته و از مزایایی مثل بیمه استفاده کنند و این خبر خوب را باید بدهم که این کنسرت دیگر قراردادی نیست و نوازندگان ارکستر سمفونیک دارای حقوق سالیانه خواهند بود. در این برنامه مجموعه خوبی از نوازندگان قدیمی و جدید ارکستر سمفونیک که روحیه بسیار خوبی در کار گروهی دارند کنار هم جمع شده اند… بالاخره این قطعه هم در مورد همبستگی اقوام است و تنوع نوازندگان این ارکستر هم نشانه خوبی در این موضوع است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«نیاز به کمالگرایی داریم» (I)

اگر اهل مطالعه نوشته های مربوط به موسیقی باشید حتما نام سجاد پورقناد برای شما آشناست؛ او سردبیر قدیمی ترین مجله اینترنتی روزانه موسیقی به نام گفتگوی هارمونیک است. البته فعالیت در عرصه مطبوعاتی (اینترنتی و کاغذی) تنها بخشی از فعالیت های پورقناد را تشکیل می دهد. او غیر از فعالیت گسترده در زمینه نقد، گزارش و مقاله نویسی، تلاش های قابل توجهی در زمینه تولید و اجرای موسیقی داشته است که شامل آثار مختلفی از نوازندگی، خوانندگی و در این اواخر آهنگسازی می شود.

به‌استقبال «ماراتن پیانو» در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران (II)

تاجایی که اطلاع دارم در سال‌های اخیر اجراهای مختلف مرتبط با گروه موسیقی، از اجراهای پایان‌نامه‌ها گرفته تا جشنواره‌های مختلف موسیقایی گروه موسیقی در فضاهایی چون تالار شهید آوینی یا کلاس‌های دانشکده‌ی هنرهای نمایشی و موسیقی برگزار شده‌اند. حائلی که مابین فضای این سالن و کلاس‌ها با فضای بیرون –فضایی که متعلق به همه است- وجود دارد، گویی این دو فضای سرپوشیده را تبدیل به فضایی منفک و «تخصصی» کرده است که انگار اگر کسی بخواهد به آن فضا برود و آنچه می‌گذرد را درک کند، لاجرم باید اهلیتی تخصصی با موسیقی داشته باشد. (۳)

از روزهای گذشته…

Secret Garden

Secret Garden

“Secret Garden” گروهی ایرلندی-نروژی هستند که پایه و شیوه کار آنها بر اساس موسیقی سازی میباشد و آنرا برخی موسیقی Neo-classical music وعده ای دیگر New Ages مینامند. آلبومهای این گروه در سراسر دنیا مورد توجه و استقبال عموم مردم قرار گرفته است بالاخص با آلبوم Secret Garden که در ایران نیز این گروه با همین آلبوم محبوبیت خاصی در میان عموم علاقمندان به موسیقی پیدا کرده است.
دوران انتقالی در تاریخ موسیقی و پس از آن (II)

دوران انتقالی در تاریخ موسیقی و پس از آن (II)

یکی از این راه‌ها شاید فرارفتن از دایره‌ی تنگ تاریخ هنر محض و نگاه‌کردن به امور مختلف اجتماعی، سیاسی و اقتصادی باشد. کیست که نداند پاگرفتن –تقریباً- هرجریانی در تاریخ هنر و موسیقی وابسته به بسترهای چندجانبه‌ی شکل‌گیری آن بوده است. نکته‌ی قابل‌توجّه امّا اینجاست که این تغییر وتحوّل در هنر همیشه کاملاً همزمان با تغییرات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی یا اقتصادی نیست. امکانات جدید ضبط، پیشرفت‌های تکنولوژیک، یا حتّی پیشرفت «الکتریسیته»، تأثیری مشخص روی تغییرات سبکی موسیقی در غرب و حتّی تعریف خود مفاهیم موسیقایی داشته است؛ امّا این تغییرات در دنیای موسیقی معلول عواملی بوده‌اند که پیش از جهان موسیقی محض، در دنیای بیرون رخ نمایانده بود. بنابراین، اگر منتقد بخواهد به چنین توانایی‌ای دست پیدا کند، ناچار باید تا حدّ ممکن به هرچه پیرامونش می‌گذرد آگاه باشد، قدرت تحلیل و اندیشه‌ورزی درباره‌ی آن را داشته باشد و بالاخره بتواند به اثرات قریب‌الوقوع احتمالی آن در هنر و موسیقی بیاندیشد یا لااقل هنرمندان را نسبت به این وضعیت آگاه کند.
بیان جنسیَّت در موسیقی (I)

بیان جنسیَّت در موسیقی (I)

هر چند تفکیک جنسیتی در بررسی ارزش هنری یک اثر، نگرشی خطاکارانه تلقی میشود، لیکن نحوه ی تاثیرگذاری تکنیک های هنری ارائه شده در یک اثر، خواه و نا خواه از ویژگی های درونی هنرمند سرچشمه می گیرد که جنسیت یکی از آنهاست. تفاوت های طبیعی مابین جنس های نر و ماده در گیاهان و جانوران نیز به اصالت و نهادینگیِ این اختلافات اشاره دارد.
هنر و انقباض ایدوئولوژیک (II)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (II)

وجود این رابطه یا باز خورد امنیّت ــ مالیات نه تنها باعث جدایی این دو قدرت و حفظ حریم یکدیگر می شود، بلکه از طریق همین نیاز متقابل، زمینه برای ظهور دموکراسی فراهم می شود. با این حال باید توجه داشت که استثنائی وجود دارد که ممکن این تعامل دوسویه بین اقتصاد و سیاست را بر هم بریزد و آن وقتی ست که سیاست از طریق انحصارات فروش موادّ خام ( در کشور ما نفت ) به قدرت مورد نیاز خود دست پیدا کند.
کنسرواتوار ایروان در گفت وگو با نیک‌رای کوثر (قسمت اول)

کنسرواتوار ایروان در گفت وگو با نیک‌رای کوثر (قسمت اول)

نیک‌رای کوثر ویولنیستی جوان است متولد ۱۳۶۵ شیراز. در یازده سالگی موسیقی را با ساز ریکوردر آغاز کرد و بعد از یک سال به ویولن تغییر ساز داد. مدتی محضر شجاع‌الدین لشکرلو را درک کرد و با ارکستر آذرگون، ارکستر مجلسی دیبا و کوارتت آرشه همکاری داشته است. نیک‌رای هم‌اکنون از دانشجویان موفق کنسرواتوار ایروان در ارمنستان است.
سلطانی: دولت مسئول حمایت از هنر پیشرو است

سلطانی: دولت مسئول حمایت از هنر پیشرو است

این جا موسیقی آوانگارد و پیشرو جایگاهِ چندانی ندارد؛ بیشتر موسیقی هایی اصطلاحاً ترگل وَرگل و رمانتیزمِ دِمُده و یا موسیقی هایی که آمیخته به شعارهای لوس باشند ( استفاده از شعار قطعاً در جایگاه خود زیبایی و صلابت خود را خواهد داشت) و الزاماً هم همراه خواننده مورد توجه قرار می گیرد. اگر این خواننده، تلویزیون و یا سینمای دست چندم را هم به قدوم خودش مزین کرده باشد، دیگر واویلاست.
نی و قابلیت های آن (X)

نی و قابلیت های آن (X)

برای آهنگسازی که به دنبال اصوات و رنگ های گوناگون است، نی می تواند نقش چند ساز را با رنگ های متفاوت بازی کند. در بسیاری از ساز های بادی موسیقی کلاسیک برای تغییر جنس و رنگ صوتی از سوردین استفاده می کنند، در حالی که در نی می توان چندین صدای متفاوت را با حالات گوناگون تولید کرد.
روش سوزوکی (قسمت چهل و هشتم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و هشتم)

هر انسانی مسئول خودش و وظایفش است این نگرش من نسبت به زندگی است و من از خود می‌خواهم و تمنا دارم که زندگی من در عشق و شادی طی بشود، در واقع هیچ کسی طالب بیچارگی و مورد نفرت قرار گرفتن نیست. کودکان نمونه‌های بارزی از پاکی هستند زیرا آنها سعی می‌کنند در پاکی و عشقی صاف و سرشار از وی زندگی کنند، من بدون کودکان قادر به زندگی نیستم اما بزرگترها را هم دوست دارم به آنها علاقه قلبی دارم و در نهایت آنها هم رفتنی هستند؛ انسانها باید به هم مهر بورزند و باعث تسلّای خاطر یکدیگر باشند و برای همدیگر باشند، این را موتسارت می‌آموزد و من هم بر این عقیده هستم.
Jascha Iossif Robertovich Heifetz

Jascha Iossif Robertovich Heifetz

هایفتز از اسطوره های ویلن و کسی که خیلی از موسیقیدانان و منتقدین از او به عنوان بزرگترین نوازنده تاریخ یعنی در رده همپایی با لیست و پاگانینی یاد می کنند، در سال ۱۹۰۱ در ویلنای روسیه متولد شد. اولین درسهای موسیقی را نزد پدرآموخت و سپس در مدرسه ویلن نزد ایلیا مالکین (Ilya Malkin) به تحصیل ادامه داد.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XIII)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XIII)

مثلاً اگر سرعت و زمان بندی یک مقام یا گوشه کمتر یا بیشتر شود، امکان تجلی محتوای واقعی آن موسیقی مشکل می شود. یا مثلاً اگر زمان بندی طرح ها و نقش های داخلی یا بیرونی یک گنبد تغییر کند و ابعاد آن چند برابر بزرگتر یا کوچکتر شود، تأثیر بصری و حسی متفاوتی را نسبت به اصل خود در بیننده ایجاد می کند. بنابراین: موسیقی های سنتی ما زمان-بندی و سرعت ویژه خود را داشته اند. این زمان بندی و سرعت با آنچه امروزه از سرعت استنباط می شود متفاوت است.