شریفیان: ارمیا نشانه همبستگی اقوام است

۲۶ تیرماه در تالار وحدت نشست مطبوعاتی سمفونی «ارمیا» با حضور محمد سعید شریفیان آهنگساز، علی‌اکبر صفی‌پور مدیرعامل بنیاد رودکی، ایوان الیو رهبر ارکستر و محمدباقر کریمی مدیرکل ارشاد آذربایجان غربی برگزار شد. این نشست به خاطر اولین حضور علی‌اکبر صفی‌پور به عنوان مدیرعامل جدید بنیاد رودکی با حواشی زیادی همراه بود که در این گزارش به آن نمی پردازیم و تنها به گفتگو هایی که خبرنگاران رسانه های مختلف و همینطور ژورنال گفتگوی هارمونیک، با ایشان انجام داده به انتشار می رسد.

محمد سعید شریفیان در مورد خلق این اثر گفت: بنده به همراه خانواده‌ام رفت‌ و آمد زیادی به دریاچه ارومیه داشتیم و به این محل علاقه زیادی دارم. آنچه برای من بسیار قابل توجه بود، اقوام مختلفی بودند که در جوار این دریاچه زندگی می‌کردند. این موضوع بنده را بر آن داشت که اثری دراین‌باره بنویسم و این طرح مورد استقبال هم قرار گرفت.

شریفیان با ذکر این نکته که علاقمند به چالش در زمینه آهنگسازی هستم گفت: چالشی که در این سمفونی من را ترغیب به ساخت آن کرد، به کارگیری سازهای موسیقی محلی بود، زیرا وسعت صدادهی سازهای محلی با سازهای ارکسترال مقایسه شدنی نیست و به کارگیری این سازها در قالب ارکستر سمفونیک دشواری های خود را دارد؛ من دشواری خاصی از نظر هارمونی و فواصل نداشتم چراکه قبل از این با فواصلی ریزتر از ربع پرده هم کار کرده بودم و در اروپا هم اجرا شده بود. در این سمفونی از سازهای دودوک، کمانچه، باغلاما و قوپوز، استفاده کردم که بعضی از آنها وسعت زیادی نداشتند و این خود چالش مهمی در زمینه آهنگسازی من بود. در این ترکیب سعی شده از سازهای قومیت های گوناگون ترک، کرد، آشوری و ارمنی حوزه جغرافیایی و فرهنگی دریاچه ارومیه استفاده شود.

این سمفونی در چهار قسمت ارائه خواهد شد که عناصر و ساختارهای اصلی آن بر اساس همزیستی و وحدت اقوام ایرانی مستقر در پیرامون دریاچه ارومیه است که تصور می‌کنم ساختار بسیار مدرنی دارد و می‌تواند اجرای قابل قبولی برای مخاطبان و هنرمندان موسیقی کشور ایران باشد.

شریفیان درباره حضورش به عنوان مدیر هنری گفت: سمت مدیر هنری در ارکستر تنها برای اجرای اثر «اِرمیا» است. من بر روی کارم حساس هستم و وسواس دارم و از همان اول هم گفتم در اجرای این اثر باید مدیر هنری ارکستر باشم.

شریفیان در مورد مسئله سفارش تولید آثار هنری در ایران گفت: سفارش برای تولید آثار هنری، از سالیان دور وجود داشته است و تا امروز هم ادامه دارد و بهترین دلیل تولید کارهای هنری بوده و هست، چراکه هنرمند از نظر مادی و معنوی نیاز به حمایت است و به تنهایی کارهای بزرگ را نمی تواند انجام دهد، متاسفانه در ایران، بعد از انقلاب بار این واژه بسیار منفی شد، به این خاطر بسیاری از افراد تنها با انگیزه مادی دست به خلق آثاری زدند و متاسفانه اتفاقاتی در این مورد افتاد و کم لطفی هایی شد که امروز تا کلمه سفارش می آید همه گمان می کنند یک کار «بزن برو» ساخته شده و… در حالی که اگر سفارش نبود، بهترین آثار موسیقی کلاسیک یا شاید بشود گفت تقریبا تمام سمفونی هایی که می شناسیم امروز وجود نداشت! این همه معماری عالی در سطح جهان نبود، همین مساجد ایران هیچکدام وجود نداشتند. هنرمند به تنهایی نمی تواند تمام افکار بزرگ اش را پیاده کند، نیاز به حمایت مادی دارد.

من هم هیچوقت تا احساسی به کاری نداشته باشم آن سفارش را قبول نمی کنم و در این مورد هم به این خاطر که بسیار به اینکار علاقمند بودم و دغدغه ملیت و نزدیک بودن این پیوند عاطفی اقوام به هم را بسیار دوست دارم، این سفارش را قبول کردم.

به نظر من مدرن ترین تفکری که امروز در سراسر دنیا در عرصه فرهنگی در حال رشد است، نزدیکی انسانهاست. علاقمندی انسانها به همزیستی مسالمت آمیز در کنار هم و به هم پیوستگی و شناخت از هم است. در دوره های گذشته به رنگ آمیزی های فرهنگی توجهی نمی شد و همه سعی می کردند بر اساس یک چهارچوب و یک الگو یکسان سازی شوند در حالی که امروز این زیباست که تفاوت ها حفظ شود، مثل لهجه های شیرین مختلفی که وجود دارد، دیگر لازم نیست همه مثل هم صحبت کنند، حتی در انگلیس هم دیگر اینطور نیست.

الان ما در ایران هم این همه اقوام متفاوت داریم ولی هنوز به یک نزدیکی نرسیدیم، در هیچ دوره ای متاسفانه… به نظر من می توان از طریق اینکار به این ذهنیت نزدیک شد و از طرفی با ارکستر سمفونیک که یک زبان بین المللی دارد می شود به آن تصویری فرامرزی هم بخشید.

شریفیان در مورد قطعه «جنگل» گفت: این اثر یک مومانی را در سال ۱۳۸۹ در انگلیس و در یک محیط جنگلی، برای ارکستر زهی نوشته بودم که اولین اجرای زنده آن همین اجرا خواهد بود.

شریفیان در مورد وضعیت ارکستر سمفونیک تهران گفت: معیشت نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران برای من بسیار اهمیت داشته و دارد به همین دلیل من قبل از اجرای این اثر با ارکستر سمفونیک تهران صحبت های زیادی در این زمینه با مسئولین داشته ام و قرار شده، نوازندگان این ارکستر از همین برنامه به صورت منظم حقوق گرفته و از مزایایی مثل بیمه استفاده کنند و این خبر خوب را باید بدهم که این کنسرت دیگر قراردادی نیست و نوازندگان ارکستر سمفونیک دارای حقوق سالیانه خواهند بود. در این برنامه مجموعه خوبی از نوازندگان قدیمی و جدید ارکستر سمفونیک که روحیه بسیار خوبی در کار گروهی دارند کنار هم جمع شده اند… بالاخره این قطعه هم در مورد همبستگی اقوام است و تنوع نوازندگان این ارکستر هم نشانه خوبی در این موضوع است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«توانایی یا دانایی»

از روزگار سرودن مولانا تا امروز این مصرع از دفتر چهارم مثنوی گزین‌گویه‌ای مشهور شده است. آن را همراه ضرب‌المثل دیگر، «کنار گود نشسته می‌گوید لنگش کن»، برای رد نقد به کار می‌برند (گرچه تنها کاربردشان این نیست). با آوردن این مصرع تلویحا از منتقد می‌خواهند تنها به شرطی نقد کند که بتواند کاری بهتر یا همسنگ اثری که نقدش می‌کند، انجام دهد (و اینجا هم مقصود از «نقد» اغلب داوری منفی است). در حقیقت گوینده‌ی این جمله می‌خواهد «مرجعیت» نقد و منتقد را برای خرده‌گرفتن بر این یا آن اثر زیر سوال ببرد.

اجرا و تحلیل سه اثر پیانویی در دانشگاه هنرهای زیبا

روز یکشنبه ساعت ۱۲ روز سی ام اردیبهشت ماه سال جاری دانشکده موسیقی پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران میزبان آروین صداقت کیش و سینا صدقی از نویسندگان و منتقدین موسیقی اکادمیک در ایران است. در این برنامه کارن سلاجقه، مطهر حسینی و افشین مطلق فرد به ترتیب آثار پیانوییِ شروین عباسی، فرنود حقانی پور و نیما عطرکار روشن را خواهند نواخت. شایان ذکر است این برنامه با محوریت موسیقی معاصر از نگاه تکنیک آهنگسازی و ساختارهای زیبایی شناسانه معاصر به تحلیل آثار فوق خواهند پرداخت.

از روزهای گذشته…

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (IV)

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (IV)

همان‌طور که ذکر شد، در آنالیزی که می‌خوانید، نسخه صوتی «قطعه‌ای در ماهور» که توسط انتشارات ماهور در آلبومی به نام «گروه‌نوازی» منتشر شد را به عنوان نسخه مرجع قرار دادیم، چرا که به خاطر ضبط استودیویی، اشکالات اجرایی قابل اصلاح بوده است و طبعا، این نسخه مورد تایید نهایی آهنگساز نیز بوده است.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (I)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (I)

عصر جمعه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ به اهتمام باشگاه موسیقی فرهنگسرای ارسباران و مسئول موسیقی فرهنگسرای ارسباران، شهرام صارمی، مراسم رونمایی از جلد اول کتاب «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی (منتظم‌الحکما)» که به‌تازگی با تصحیح و اجرای آرشام قادری، و ویرایش نُت و بازنویسی آرشام قادری و شهاب مِنا توسط نشر خنیاگر منتشر شده است برگزار شد. در این مراسم به‌ترتیب شهاب مِنا، کیوان ساکت، سیّد‌علیرضا میرعلینقی، دکتر هومان اسعدی و آرشام قادری دربارۀ این کتاب سخنرانی کردند.
پیانوی گراند کی کاوایی ژاپن (KG-2C MODEL)

پیانوی گراند کی کاوایی ژاپن (KG-2C MODEL)

این پیانو به صورت کوک شده توسط شرکت «آوا هنر حنانه» عرضه می شود و خرید این پیانو همراه با ۵ سال گارانتی و خدمات پس از فروش است. برای اطلاعات بیشتر با این شماره تماس بگیرید: ۰۹۱۲۷۳۰۵۲۰۹ مشخصات K.kawai grand 180 Made in japan 1982 Price.62.000.000T ۵ years waranty
اولین دوره دوسالانه آهنگسازی احمد پژمان برگزار می شود

اولین دوره دوسالانه آهنگسازی احمد پژمان برگزار می شود

مرکز موسیقی “نغمه سازخانه طهران” در ادامه برگزاری مستر کلاس های خود، اولین دوره دوسالانه آهنگسازی احمد پژمان را برگزار می کند؛ متن فراخوان این مسابقه به این شرح است:
کورت مازور، رهبری بشر دوست (I)

کورت مازور، رهبری بشر دوست (I)

کورت مازور رهبر آلمانی، یکی از تحسین برانگیزترین موسیقیدانان نسل خویش که نه تنها به عنوان یک رهبر پر شور بلکه به عنوان یک بشر دوست سرآمد عموم و موسیقیدانان است، در جهان هنر شناخته میشود. او متولد ۱۹۲۷ سال است. رابطه نزدیک وی با ارکستر فیلارمونیک نیویورک باعث شد که در سال ۱۹۹۱ به رهبری آنجا درآید که آن دوره ای با کیفیت نوازندگی بالا و هنری غنی برای فیلارمونیک بود. کورت مازور در کالج موسیقی لپزیگ، به تحصیل پیانو، آهنگسازی و رهبری پرداخته است. در سال ۱۹۴۸ به رهبری ارکستر تئاتر شهر برگزیده شده و کمی بعد رهبر ارکستر تئاتر اپرای لپزیگ و ارفورت شده است.
موسیقی و طنز (قسمت دوم)

موسیقی و طنز (قسمت دوم)

مقصود اینکه به جز مثال های بسیار استثنایی، به دشواری بتوانیم پیدا کنیم، قطعات با کلامی را که نقش طنز پردازنه آنها، یکسان به دوش واژگان و به دوش صداها گذشاته باشد. در اکثریت قریب بااتفاق آنها، فقط کلام است که نقش طنز آمیز دارد و موسیقی یا خنثی است یا اصلا احساسات دیگری را تداعی می کند و یا حداکثر در حکم وسیله تزئینی به کار گرفته شده است.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXV)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXV)

نامه از آلیس به کاریس، دوم ژوئن: عزیزم، روستا منتظر آمدن تو است و همچنین خود من! یک جشن خوب نیز در کنار تو به مناسبت تولد پدرت بر پا می کنیم که با حضور تو از عزیزترین جشن ها خواهد بود. هنوز هیچ نامه یا کادویی به دست او نرسیده است، به غیر از چند شاخه گل از طرف رزا!
گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (I)

گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (I)

نشست بررسی و رونمایی آلبوم «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» در روز پنجشنبه ۲۶ شهریور ماه در خانه هنرمندان برگزار شد. در ابتدای این نشست محمود توسلیان منتقد موسیقی و روزنامه نگار با اشاره به اینکه جهان امروز، جهان انتخاب هاست و کسانی که این برنامه را انتخاب کردند بی شک از روشنفکران واقعی جامعه اند، از حاضرین خواست تا آثاری از این دست را بیشتر مورد مداقه قرار دهند و حمایت کنند.
دنیس برین، مروج هورن (IV)

دنیس برین، مروج هورن (IV)

برین در ضبط چهار کنسرتو هورن موزار که اکنون اساس رپرتوار تکنوازی هورن به شمار می روند همکاری کرد. این کنسرتوها در اصل برای جوزف لوتگب یک هورن نواز طبیعی (natural horn player) سالزبرگ ساخته شدند. مهارت برین در آهنگ سازی با ساخت کادانس برای کنسرتوهای اول و سوم قطعات ضبط شده خودش به اثبات رسید. برین همچنین باعث مشهور شدن دو کنسرتو ریچارد استرائوس شد.
گزارش مراسم رونمایی کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (VI)

گزارش مراسم رونمایی کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (VI)

جاهایی رویکرد انقلابی لازم است؛ برخی از عناصر باید تغییر کنند و در مجموع، کارهای آنالیتیک و عقلانی می‌تواند بسیار کمک کند حتی به فرایند هنری. من فکر می‌کنم در ایران سوء‌تفاهمی وجود دارد. هرجا اسم از عقل و آنالیز می‌آید، یک برچسب غرب و غرب‌زده به‌اش زده می‌شود و خود من‌هم که بیست‌ویک سال پیش شروع به تدریس کردم گاهی این برچسب به کارم زده می‌شد و می‌گفتند کار عقلانی در سنّت نیست و کار غربی است ولی چنین چیزی صحت ندارد برای اینکه اجداد ما ابن‌سینا و فارابی هستند و برخورد عقلانی کاملاً دقیقی هم کرده‌اند و به‌مرور زمان ایران به وضعیت خاصی دچار شد که شاید کارهای عقلانی و تحلیلی کمرنگ‌تر شده و نتیجه‌اش هم در سطح کلان‌تر، در حیات فرهنگی و اجتماعی ایران، کاملاً دیده می‌شود.