کوارتت متزو به روی صحنه می رود

کنسرت کوارتت متزو در تاریخ ۱۱ شهریور ماه در آمفی تئاتر آموزشگاه موسیقی نوای شهر آشوب برگزار می شود. این کنسرت سومین کنسرت این گروه می باشد که با حمایت آموزشگاه موسیقی نوای شهرآشوب در دو بخش به اجرا در می آید.

اعضای گروه متزو عبارت اند از:
امیر محمد کاظمی (نوازنده ویلن)، بهار فلسفی (نوازنده ویلن)، ساغر مقدم فر (نوازنده آلتو)، سهراب ملک زاده (نوازنده ویلنسل) با مدیریت و سرپرستی سعید محمدعلی.

سعید محمدعلی درباره این کوارتت می گوید: «فکر ایجاد آنسامبل متزو از سال ۱۳۹۳ آغاز و بعد از آزمون و خطاهایی بالاخره در آبان ۹۴ عملی گردید و تمرینات آغاز شد. مسیر پیموده شده با وجود تمام مشکلات، بسیار محکم و استوار و با روشن بینی و خوشبینی کامل هموار گردید و اکنون کوارتت ما مفتخر است که برنامه های رسمی خویش را در زمینه موسیقی کلاسیک به علاقمندان این نوع آنسامبل ها ارائه نماید.»

بخش نخست با اجرای کوارتت زهی موتسارت شماره ۱۵ در ر مینور که این کوارتت به جوزف هایدن آهنگساز بزرگ و پدر کوارتت زهی در چهار موومان تقدیم شده است آغاز خواهد شد، بخش دوم اجرا منتخبی از ملودیهای محلی ارمنی ساخته کومیتاس خواهد بود، او در مورد موسیقی سرزمین خود چنین می گوید: «در تصنیف آوازهای ارمنی نخست باید شرایط تاریخی، طبیعی و ملی را شناخت، به ساختار آوازها، معنی کلمات، به سبک و روح آن پی برد، باید با مسایلی از قبیل ریتم شعر، نوع آواز و تلفظ لغات آشنا بود، واِلا همیشه بخشی از کار ناقص خواهد ماند.» این مجموعه بعدها توسط سرگیی آسلامازیان آهنگساز ارمنی، در قالب سوییت برای کوارتت زهی مجددا تنظیم شد.

کنسرت کوارتت زهی متزو با حمایت مادی و معنوی آموزشگاه موسیقی نوای شهرآشوب با مدیریت علی قزانی، روز پنج شنبه ۱۱ شهریور ماه، ساعت ۲۱ در سالن آمفی تئاتر مجموعه اجرا می شود.

سعید محمدعلی متولد ۱۳۶۵ است. وی لیسانس آهنگسازی و فوق دیپلم نوازندگی پیانو است. محمدعلی نوازندگی پیانو را از استاد کلارا بوکوچاوا آموخته است و رهبری ارکستر را نزد اساتیدی چون: شریف لطفی، هوشیار خیام و مبانی موسیقی را نزد اساتیدی چون: دکتر هماسادات افسری، محمدرضا تفضلی، احسان صبوحی، کارن کیهانی، سلمان سالک آموخته است. نوازندگی پیانو و دستیار رهبری در اجراهای متعدد و همچنین سرپرستی و مدیریت هنری تریو بتهوون و آنسامبل متزو بخشی از رزومه کاری او را تشکیل می دهد. وی اکنون به تدریس پیانو در آموشگاهای موسیقی و نوازندگی با گروههای مختلف مشغول است.

امیر محمد کاظمى شهریور ١٣٧٠ در تهران متولد شد. وى موسیقى را با ساز سنتور از سن ٨ سالگى نزد مهشید خیرالدین آغاز نمود. ١٢ سالگى ویولن کلاسیک را نزد سرکار خانم سارا بیرمزادگان آغاز کرد. مدتى بعد نزد پدرام فریوسفى و لیدیا کاشیرسکایا به یادگیرى پرداخت. در نهایت نزد على صالحى پور که از نوازندگان برجسته ویولون و فارغ التحصیل آکادمى اسلو-نروژ، به تکمیل آموزش خود پرداخت. از فعالیت هاى او مى توان به عضویت در ارکستر سمفونیک تهران از سال ٩٠ تا کنون در مقاطع مختلف، ارکستر سمفونیک صدا و سیما، ارکستر موسیقى ملى ایران، ارکستر فرهنگسرا نیاوران و همکارى با دیگر ارکسترها در زمینه موسیقى ایرانى و کلاسیک اشاره کرد. فعالیت عمده کاظمی در حوزه ضبط می باشد و همچنین همکارى با مرکز موسیقى و سرود (سازمان صدا و سیما) همچنین برگزارى رسیتال شخصى و همنوازى با على صالحى پور در سال ٩٣، سرپرست و نوازنده تریو بتهوون در سی امین فستیوال بین المللى فجر.

ساغر مقدم فر متولد ١٣۶٩ می باشد. مقدم فر موسیقی را از ده سالگی با ناصر نظر (متد شول ورک، ارف) آغاز کرد. در سن یازده سالگی فراگیری ویولون را نزد استاد جواد هاشمی آغاز نمود و تا هفده سالگی تحت نظر وی ادامه داد. وی از سال ٨۶ تا کنون در کلاس های اساتیدی چون بهروز وحیدی آذر، سیاوش ظهیرالدینی، ابراهیم لطفی حضور داشته است. او در سال ١٣٨٨ در رشته نوازندگی ویولون دانشگاه تهران پذیرش شد و دارای مدرک لیسانس نوازندگی ویولون کلاسیک می باشد. وی فراگیری ویلن و ویلن آلتو (ویولا) را نزد دکتر ستاره بهشتی، در دانشگاه تهران آغاز کرد. او همچنین مبانی و تئوری موسیقی را نزد اساتیدی چون: دکتر آذین موحد، علیرضا مشایخی، شاهین فرهت، لوریس هویان، محمد رضا تفضلی، کیاوش صاحب نسق و امیر اسلامی فرا گرفت. از همکاری های او می توان به ارکستر دانشگاه هنر (رهبری حسین حمیدی)، ارکستر دانشگاه تهران، ارکستر فیلارمونیک تهران و همچنین اجرای رسیتال و آنسامبل های مختلف اشاره کرد.

بهار فلسفی، متولد ۱۳۷۱ است و فارغ التحصیل مهندسی برنامه ریزی شهری از دانشگاه شهید بهشتی. او مبانی موسیقی را در سن ۶ سالگی نزد آقایان: سعید علیجانی و کمال طراوتی آموخت. ویلون را نزد اساتید سیاوش ظهیرالدینی، ابراهیم لطفی و ایمان فخر و پیانو را نزد پرفسور تنگیز شاولوخاشویلی فرا گرفت. وی هارمونی و کنترپوان را نزد آقایان: کامبیز روشن روان و سعید علیجانی، و مبانی آواز کلاسیک را نزد خانم شاکه آقامال، آقایان واهاگن هونتس و ماریو تقدسی آموخت. او سابقه فعالیت در ارکستر موسیقی نو، ارکستر و گروه کر فیلارمونیک ایران، ارکستر پاسارگاد، ارکستر سمفونیک آیسو، ارکستر فرهنگ و هنر، ارکستر مجلسی باروک، ارکستر مجلسی شرق، ارکستر ملی ایران و ارکستر سمفونیک تهران را دارد.

سهراب ملک زاده
متولد ۱۳۷۱ می باشد. موسیقی را از ۱۱ سالگی با ساز گیتار آغاز نمود و در سال ۱۳۹۰ ساز ویلنسل را به عنوان ساز تخصصی برگزید. وی دانشجوی موسیقی دانشگاه تهران می باشد و از اساتیدی چون: دکتر ژابیز زربخش، دکتر آذین موحد، دکتر مهرداد پاکباز و دکتر ستاره بهشتی بهره می برد. وی همچنین در مستر کلاس ولفگانگ پانهوفر، عضو ارکستر فیلارمونیک وین، آنیا لیخنر آلمانی و الکساندر رودین شرکت داشته است. وی سابقه ی همکاری با ارکستر فیلارمونیک تهران، ارکستر فرهنگی شهرداری تهران، ارکستر دانشگاه تهران، ارکستر سمفونی پاسارگاد و همچنین اجرای رسیتال و آنسامبل های مختلف را دارد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «موسیقی نو در ایران (۲)»

آنگاه که یک مجموعه‌ی دنباله‌دار «موسیقی نو در ایران» نام می‌گیرد و از پس شماره‌ی نخستش شماره‌ی دومی نیز می‌آید، انتظاری را در پس خود برمی‌انگیزد. آن انتظار از جنس توصیف است یا تبیین. بدین معنا که شاکله‌ی «موسیقی نوی واقعا موجود» همچون یک بیانیه دست‌کم از خلال فرایندهای شناسایی/گزیدن و اعتباربخشی پدیدآورنده‌ی آن برابر ما بایستد.

پرتی ینده، الماس جدید اپرا (II)

پرتی ینده ۶ مارس ۱۹۸۵ در آفریقای جنوبی متولد می شود در حالی که هنوز نظام سیاسی آپارتاید در این کشور برقرار است. او در محله سیاه پوست نشین به نام تَندوکوخانیا (Thandukukhanya) در شهر پیِت رِتیف (Piet Retief) بزرگ می شود. او در نوجوانی از طریق تبلیغ هواپیمایی بریتانیا که دوتایی برای گل ها (Duo des fleurs ) اثر لئو دلیب (Léo Delibes) را به تصویر می کشد با اپرا آشنا می شود. در سن شانزده سالگی در یک کنکور آواز برنده می شود و از این طریق به مصاحبه ای در کالج موسیقی آفریقای جنوبی وابسته به دانشگاه کیپ (Cap) راه می یابد.

از روزهای گذشته…

نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

۲۴ خرداد ارکستر سمفونیک تهران پس از ۳۰ سال با چوب علی رهبری شروع به نواختن کرد. اگرچه ارکستر قدرت ارکستر های اروپایی را نداشت، ولی نشانه هایی از تمرین منظم زیر نظر رهبری کارکشته در نواختن ارکستر مشخص بود.
جایی میان آفرینش و تفسیر (I)

جایی میان آفرینش و تفسیر (I)

هنگامی که نوازنده‌ای یک اثر موسیقایی را دوباره اجرا می‌کند دقیقا در حال انجام چه کاری است؟ آیا کار خلاقانه‌ای صورت می‌دهد؟ آیا چیزی را که بالقوه وجود دارد به فعل در می‌آورد؟ به نظر می‌رسد اکثر مردم بر این موضوع هم‌رایند که اگر مونالیزا را دوباره بکشیم نسخه‌برداری کرده‌ایم اما اگر قطعه‌ای از بتهوون را بنوازیم به آن می‌گویند اجرای مجدد یا اجرا.
پروژه ساخت ویلن “کانون” (III)

پروژه ساخت ویلن “کانون” (III)

این پروژه برای بار سوم به عنوان ساز حرفه ای ساخته و تولید می گردد که نمونه اول آن در سال ۲۰۰۷ (فرانسه) و نمونه دوم آن، سال ۲۰۰۸ (ایران) ساخته شده و همچنین نمونه سوم آن در سال ۲۰۱۱ آغاز گردیده است. در تمام نمونه های ساخته شده قبلی از بهترین مواد و کیفیت ساخت بهره برده ایم اما آنچه در این نمونه بدان پرداخته ایم کیفیت بسیار نزدیک به الگوی اصلی به لحاظ VARNISH و همچنین قدمت بالای چوبهای انتخاب شده برای تمام اجزای بدنه می باشد که می توان از این مجموعه به طول عمر و کهنگی بسیار بالای صفحه رو اشاره نمود.
John Broadwood & Sons

John Broadwood & Sons

از قدیمی ترین و شاید حتی اولین تولید کننده رسمی پیانو در انگلستان می توان به کمپانی John Broadwood & Sons اشاره کرد. اولین پیانوهای ساخت این کارخانه که به پیانوهای مربعی (Square-Pianos) معروف بود شهرت جهانی داشته و کارخانه تولید پیانو Broadwood در طول قرن هجدهم و نوزدهم از بزرگترین و مهمترین سازندگان پیانو در جهان بوده است.
مروری بر کتاب «سلامت نواختن»

مروری بر کتاب «سلامت نواختن»

مسائل حوزه‌ی سلامت، در هنر و معیشتِ همه‌ی نوازندگانِ حرفه‌ای اهمیت فراوانی دارند و نوازندگان همواره با این موضوعِ حیاتی درگیر اند. به فاصله‌ی هفت سال، کتاب دیگری در ارتباط با این موضوع در ایران منتشر شده ‌است (کتاب پیشین: «بهداشت نوازنده»، انسیه تبریزی و محمد عبدلی، ماهور، ۱۳۹۰). این دو کتابِ مفید و ارزشمند تنها مجموعه‌های مدونی هستند که تا حال در این باره به زبان فارسی تألیف و منتشر شده‌اند و دست کم به همین دلیل، ناگزیر از کنار هم دیدن آنها هستیم. جای تعجب است که در «سلامت نواختن» نه تنها هیچ اشاره‌ای به تجربه‌ی قبلی نشده‌ بلکه مؤلف-مترجم، این کتاب را قدمِ اول برشمرده ‌است.
کنسرواتوار ایروان در گفت وگو با نیک‌رأی کوثر (قسمت دوم)

کنسرواتوار ایروان در گفت وگو با نیک‌رأی کوثر (قسمت دوم)

قصه به آنجا رسید که در ایران، استادان یکدیگر را نفی می‌کنند. این را نیک‌رأی در حیطه موسیقی گله می‌کند، ولی در همه عرصه‌ها چنین است. مهندسی نیست که مهندس دیگر را گرامی بدارد، جز در تعارف و شعار. پزشکی نیست که تشخیص و تجویزپزشک قبلی را اشتباه یا لااقل بی‌فایده نداند… باری، به گفت وگو بازگردیم.
گفتگو با فیلیپ میرس (III)

گفتگو با فیلیپ میرس (III)

ساز من دشوارترین ساز است؛ این جمله ایست که وقتی درخواست افزایش حقوق می دهم می گویم! در موارد دیگر هورن فرانسوی به اندازه سازهای دیگر دشوار است! در واقع، (نواختن هورن) از جنبه هایی یک عمر شکست محسوب می شود زیرا اغلب اوقات نمی توانید آنچه را که در ذهنتان تصور می کنید را از نظر تکنیکی اجرا کنید. هر شب برای اجرا روی صحنه می روید و تقریبا هر شب هم شکست می خورید؛ «اَه لعنتی … آنچه در ذهن داشتم بهتر از آنچه نواختم بودم… شکست خوردم» و این باعث ایجاد حس مزخرفی درون شما می شود اما هیچ گاه نیز نمی توانید دست از تلاش بردارید.
درگذشت دنی دوهرتی

درگذشت دنی دوهرتی

دنی دوهرتی شصت و شش ساله، یکی از چهار عضو گروه مشهور فولک-راک دهه ۱۹۶۰ به نام the Mamas and the Papas ، که به خاطر همنوایی بی نقصشان در ترانه هایی چون California Dreamin و Monday, Monday، مشهور بود.
شبدیز و سارنگ

شبدیز و سارنگ

همانطور که گفته شد، از خصوصیات قطعات فرامرز پایور و اردوان کامکار این است که قطعاتشان دقیقا” مخصوص سنتور است. مثلا” اگر به شیوه ساخت قطعه “فانوس” توجه کنید، متوجه می شوید که ساخت این قطعه در واقع چیدمان مینیاتور گونه الگوهای مضرابی روی ملودیهایی از گوشه های اصفهان است.
امیدی به اجرای موفق اینکار ندارم!

امیدی به اجرای موفق اینکار ندارم!

بدون کوچکترین شک و تردیدی “پیانو کنسرت لامینور، از ادوارد گریگ” را می توان یکی از زیبا ترین کارهای موسیقی دوران رمانتیک دانست.