چگونه فرزند خود را به تمرین موسیقی ترغیب کنیم؟

چگونه فرزند خود را به تمرین موسیقی ترغیب کنیم؟*
درمیان چالش‌های متعددی که والدین در برقرای درس‌های موسیقی کودکان خود با آن دست به گریبانند (انتخاب ساز، یافتن معلم خوب و غیره)، سوق دادن کودکان به تمرین دشوارترین آن‌هاست. شدت مساله و اهمیت تمرین، باورپذیری کمبود مقالات در این زمینه را سخت می‌کند. افزون بر این، والدین و معلمان بیشتر به سراغ تدابیری که از دوران کودکی خود به یاد دارند می‌روند که تلاش‌هایی منجر به شکست در ترغیب کودکان به تمرین هستند.

مثال معمول در این مورد، قانون «سی دقیقه تمرین» است که در آن یک معلم موسیقی سی دقیقه تمرین روزانه را برای کودک توصیه می‌کند و معمولا با افزایش سن آن را بیشتر می‌کند. در تلاش برای اجرایی کردن این قرارداد آغشته به الزام، والدین اغلب برای این سی دقیقه «کار»، پاداش‌هایی از قبیل تماشای تلویزیون، بازی در بیرون خانه یا بازی‌های ویدیویی، «می‌پردازند». مشکل این روش آن است که سی دقیقه تمرین را به چیزی تبدیل می‌کند که باید تحمل شود تا در نهایت به چیزی ارزشمند رسید. اما در این سی دقیقه تمرین چه چیز مقدسی نهفته است؟ این واحد استاندارد از کجا آمده؟ چطور این میزان از ۲۷یا ۳۴ دقیقه بهتر است؟

برای تبدیل تمرین به فعالیتی به خودی خود ارزشمند، والدین باید اهداف موسیقیایی روزانه را تقویت کنند. برای مثال، به جای گفتن ۳۰ دقیقه تمرین فارغ از آنکه چه دستاوردی داشته است، شما می‌توانید بگویید:« امروز هدف از تمرین، اجرای بدون اشکال هشت میزان ابتدایی از قطعه‌ات است».

مهم نیست رسیدن به این هدف دوازده دقیقه طول بکشد یا چهل دقیقه. آنچه که اهمیت دارد این است که کودک متوجه هدف موسیقیایی هر جلسه‌ی تمرین روزانه می‌شود و با رغبت تلاش می‌کند تا حین تمرین برای رسیدن به آن هدف تا جای ممکن مفید عمل کرده و احساس پیشرفت را درک کند. اگر هدف در روز دوشنبه اجرای هشت میزان ابتدایی باشد، هدف منطقی برای سه‌شنبه اجرای هشت میزان بعدی خواهد بود. خیلی زود کودک هدف نهایی هفته را خواهد فهمید: نواختن خالی از اشکال تمام قطعه. این روند منجر به رغبت و سعی بیشتر در طول تمرین و از همه مهمتر، حس مباهات بابت آنچه انجام گرفته است، خواهد شد.

با تلاش بیشتر والدین، این روش موفقیت‌های بزرگتری را هم در پی دارد؛ نگاه به ساعت و نظارت بر سی دقیقه گذشت زمان آسان است، اما تمرین هدف‌محور، به معنای تعیین اهداف روزانه برای کودکانتان، نظارت بر سهولت یا سختی موسیقی‌ای که کودکانتان با آن درگیر هستند و تعیین اهداف جدید و زمان‌برِ دیگر است. نگران نباشید! چند نکته برای کمک به شما:
نخست، اهداف هفته یا انتظارات معلم را به هفت قسمت مساوی تقسیم کنید و مطمئن شوید که فرزندتان هر کدام از آنها را می‌فهمد. در برخی روزها ممکن است کودکتان به اندازه‌ی اهداف دو روز کار کند، در این مورد، عاقلانه است که امکان جلو رفتن به برنامه‌ی تمرینی روز بعد را به او بدهید.

اهداف روزانه باید هر روز مورد توجه قرار بگیرند و شامل «گام» یا دیگر مهارتهای تکنیک-ساز باشد؛ پیشروی در قطعات مشخص را می‌توان تا هرجا که کودک به آنها رغبت دارد ادامه داشته داد.

هرچند وسوسه‌ انگیز است، اما درباره‌ی مدت تمرین چانه نزنید. اگرچه به منظور تمرین نکردن در یک روز باشد. ممکن است فرزند شما واقعا منظورش این باشد که «فردا دو برابر تمرین می‌کنم»، که این نشان دهنده‌ی توافقی بودن معیار مدت تمرین است.

پیشرفت در کار باید هر روز به شکل مناسب و متغیر (اگر نیاز است) با تحلیل میزان تلاش، ناکامی و تکامل و پیشروی در نیل به اهداف روزانه اندازه گیری شود. بله، این روش دقت و کاری بیش از نظارت سی دقیقه‌ای روزانه بر روند تمرین کودک را می‌طلبد، ولی درآخر، این راه بسیار آسانتر از رنجاندن کودکان با تحمیل سی دقیقه تمرین اجباری بی‌حاصل و تلاشی بدون انگیزه است. همچنین این روش می‌تواند زندگی هرکس را با لذت بیشتری همراه کند.

* نوشته‌ی دکتر رابرت.آ کوتیتا
رییس مدرسه موسیقی تورنتون دانشگاه کالیفرنیای جنوبی

مجله هنر موسیقی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XIII)

قطعا راه های مختلفی برای آموزش دادن به کودکان وجود دارد. آموزش نکات اخلاقی و مهارتهای زندگی یکی از آموزشهای مهمی است که از طرق مختلف می‌توان به کودکان ارائه داد و یکی از راههایی که می‌توانید به کودکان این آموزشها را بدهید، اشعار و ترانه های کودکانه است.

رحمت الله بدیعی: تجویدی چیز دیگری بود

آقای شهرام صفارزاده که در امریکا هستند. ایشان ۵ سال پیش من ویولون کار کرده اند، البته بعدها پیش حبیب الله بدیعی رفتند اما در شرح حالی که خود صفارزاده نوشته بود گفته اند که «من ۵ سال شاگرد رحمت اله بدیعی بوده ام»، اگر ایشان نمی گفتند، شاید من هم یادم نبود! در حقیقت گرفتن ویولون از آرشه، انگشت گذاری و کلاً تکنیک ویولون را پیش من بودند. آقای گرگین زاده شاگرد من بودند، پروین پیشه و…

از روزهای گذشته…

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (I)

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (I)

ویلهم فورت ونگلر (Wilhelm Furtwängler) ژانویهبادن-بادن، در سال ۱۸۸۶ در شهر برلین متولد شد. وی به عنوان یکی از بهترین رهبران تاریخ شناخته شده است. آرتورو توسکانینی (Arturo Toscanini) رهبر برجسته ایتالیایی درباره وی گفته: “فورت ونگلر بارها از شخص من رهبری بهتر و شایسته تر است.” او بیشتر برای اجرای آثار آهنگسازان مشهور آلمانی معروف است، اجراهای وی از آثار واگنر، برامس، بروکنر و بتهوون بسیار مشهور هستند و بسیاری عاشق این آثارش می باشند.
آگاهی بی پایان (II)

آگاهی بی پایان (II)

به نظر می رسد همه چیز زاینده، بالغ و پیوسته در اتصال به یکدیگر است. باورمند بودن به مجموعه پویای هستی و در هم تنیدگی میان پدیده ها، به انگار که حتی خارج از اراده ماست؛ اما در درون یکپارچگیِ غیر قابل انکاری این پیوستگی را گواهی می دهد. ما چه بخواهیم و یا چه نخواهیم به نظر می رسد که در تاثیر گذاری و تاثیر پذیری پیرامونمان هستیم و اگر اینچنین نمی پنداریم و یا اینچنین عمل نمی کنیم، به نظر می رسد که بیشتر از عدم پذیرش و نبودن در این سلسله، بدان نا آگاهیم.
چارلز نیدیش، نوازنده، رهبر و آهنگساز

چارلز نیدیش، نوازنده، رهبر و آهنگساز

چارلز نیدیش اهل نیویورک استاد ساز خود و حتی فراتر از یک کلارینتیست است. چارلز نیدیش امروزه به عنوان یکی از بهترین هیپنوتیزم کنندگان موزیسین ها در حضور مردم توصیف می شود.او مرتباُ به عنوان سولیست و همنواز در برنامه های موسیقی مجلسی دیده می شود با گروههای برجسته ای همچون ارکستر سمفونیک سنت لوئیس، ارکستر سمفونیک Minneapolis، ارکستر مجلسی ارفیوس Orpheus،I Musici di Montreal، تافل موزیک(Tafelmusik)، گروه هندل/هایدن (Handel/Haydn)، فیلارمونیک رویال، فیلارمونیک Deutsches، ارکستر سمفونیک MDR، ارکستر سمفونیک Yomiuri، ارکستر سمفونیک ملی تایوان ، جولیارد، Guarneri، برنتانو، آمریکا، مندلسن، کارمینا، کلورادو و کوارتت زهی کاوانی.
یادداشتی بر نوشته ی «وهم یا نبوغ؟!» (I)

یادداشتی بر نوشته ی «وهم یا نبوغ؟!» (I)

چندی پیش مطلبی در سایت به قلم یکی از نویسندگان «گفتگوی هارمونیک»، سعید یعقوبیان به نام «وهم یا نبوغ؟!» به انتشار رسید که از طرف مخاطبان مورد توجه و بحث های زیادی قرار گرفت. چند روز پیش یکی از خوانندگان سایت، یادداشتی را بر این نوشته ارسال کرد که امروز این مطلب را می خوانید:
نشست بررسی «تاثیر خودرو بر ذائقه موسیقی ایرانیان» برگزار می شود

نشست بررسی «تاثیر خودرو بر ذائقه موسیقی ایرانیان» برگزار می شود

نشست سوم از جلسات پژوهشی آکادمی موسیقی پوپیتر و دعوت به همکاری دانشگاهیان و پژوهشگران موسیقی با حضور هوشنگ جاوید پژوهشگر موسیقی ایران، پنجشنبه این هفته در «آکادمی موسیقی پوپیتر» برگزار خواهد شد. جاوید در این سخنرانی که ارائه پژوهش هایش با عنوان «خودرو و موسیقی» است، به بررسی تاثیر خودرو بر ذائقه موسیقایی ایرانیان می پردازد.
احترام را به هنر، هنرمند و هنردوست برگردانیم

احترام را به هنر، هنرمند و هنردوست برگردانیم

علی‌رغم کمبودها و سختی‌ها، با تحمل ناملایمات پا به مسیر هنر گذاشته‌ایم و به دنبال درکی عمیق‌تر از زیبایی‌ها و انسانیت امیدوارانه پیش می‌رویم. علاوه بر تلاش در بدست آوردن آگاهی و مهارت، معتقدیم آنچه ما را در زمره‌ی هنرمند و هنردوست با یکدیگر متحد می‌کند رفتارهایی برآمده از اخلاق و تلاش برای حرمت نهادن به کرامت انسانهاست.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (III)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (III)

فاطمی این گونه‌ها را به عنوان نیا با تصنیف قاجاری پیوند می‌دهد (۹) و سپس تقسیم‌بندی سبک‌شناختی موفقی نیز در متن کتاب برای تاریخ اولیه‌ی تصنیف پس از مشروطه ارائه می‌کند. تصنیف گذشته از این، نقش با اهمیت دیگری هم در نظریه‌ی تاریخی او بازی کرده است. او آن را نوعی موسیقی میانه (Mezzo music) می‌داند که می‌تواند مرزهای کلاسیک/مردم‌پسند را درنوردد و در هر دو سوی طبقه‌بندی حضور داشته باشد، با مناسبات اجتماعی-اقتصادی پیوند خورده و به گونه‌هایی کاملا مردم‌پسند منجر شود؛ آنچنان که به باور فاطمی در تاریخ معاصر شده است.
لئونارد کوهن

لئونارد کوهن

هرچند لئونارد کوهن، موفق ترین ترانه سرا و خواننده اواخر دهه ۶۰ نبود اما بدون شک یکی از جذاب ترین و دیرپا ترین آنها به شمار میرود. او توانست حضور قابل توجهی در دهه های بعدی داشته باشد و موفق شد توجه منتقدانی که دیگر به هم نسلان او توجه خاصی نشان نمیدادند را همچنان به خود معطوف کند.
به یاد استاد سعید هرمزی

به یاد استاد سعید هرمزی

دی ماه ۱۳۵۵ استاد بزرگ موسیقی و نوازنده نامی تار و سه تار، استاد سعید هرمزی در تهران دیده از جهان فروبست. نوشته زیر توسط یکی از پیگیران جدی آثار مرحوم هرمزی نگاشته شده که در پی می آید.
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XI)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XI)

چنین تاریخ‌نگاری نه تنها اطلاعاتی از برخی دوره‌های تاریخی دارد که پیش از این کسی در مورد آن‌ها سخنی نمی‌گفت، بلکه می‌تواند بعضی جریانات تاریخی همسایه را –که با فرهنگ ما ارتباط داشته‌اند- نیز در نظر بگیرد.