کنسرت علیزاده و گروه ضربانگ

کاروان کنسرت های استاد حسین علیزاده و گروه ضربانگ به مادرید پایتخت اسپانیا رسید. “ضربانگ و علیزاده” از ۱۵ روز پیش یک تور اروپایی را از سالن فیلارمونی کلن آلمان آغاز کرده اند. این کنسرت سپس در مونیخ آلمان، سه شهر ایتالیا تکرار شد و سرانجام به مادرید رسید. هلند، ترکیه، اتریش و سوئد دیگر میزبانان این برنامه هستند.

کانون فرهنگی پرسپولیس میزبان این کنسرت بود که در محل سالن کالج ابیوسپو پریو Obispo Perello با حضور صدها نفر به اجرا در آمد.

این برنامه با دو نوازی سه تار استاد علیزاده و تنبک نوازی پژمان حدادی آغاز شد علیزده مایه اصفهان را برگزیده بود و با درهم آمیختن بداهه نوازی قطعات ساخته خود، مجموعه یی زیبا و پر تکنیک و در عین حال پر شور را به اجرا در آورد. پژمان نیز به شایستگی و با تکیه بر ویژگیهای تنبک نوازی خویش، استاد موسیقی ایران را همراهی می کرد.

آواز و ضرب مرشد مهرگان و همراهی دیگر اعضای گروه ضربانگ بخش دیگر این برنامه بود. مرشد مهرگان با شاهنامه خوانی و ریتمهای زورخانه یی آغاز کرد و سپس شعرهایی از فواد کرمانی و حافظ شیرازی را براساس ریتمهای خانقاهی اجرا کرد.

بهنام و رضا سامانی به همراه پژمان حدادی در این بخش دف نوازی داشتند و جاوید افسری راد نقاره می نواخت و حکیم لودین نوازنده سرشناس افغان با چند ساز کوبه یی دیگر، رنگ و صداهای گروه را تکمیل می ساخت.

در ادامه این کنسرت جاوید افسری راد به سنتور، ساز اصلی خویش بازگشت تا قطعه “نیایش ” ساخته خود در دستگاه نوا را اجرا کند. وی در مراحل گروه نوازیها، راه را برای تک نوازی دیگر اعضای گروه باز می ساخت تا دیگر هنرمندان توانایی خود و سازهای مختلف را آشکار سازند.

سپس بار دیگر استاد علیزاده به مجموعه ضربانگ پیوست و تصنیف “پرکن پیاله را…” را اجرا کرد این تصنیف به شکل همخوانی اجرا شد و چیرگی اعضا ضربانگ سبب آن بود تا ساخته استاد در فضایی زیبا شکل گیرد. علیزاده در این قسمت از ساز “شورانگیز” ابداعی خود بهره برد، تا رنگ و صدای تازه یی در گروه شکل گیرد.

تشویق حاضران در سالن علیزاده و ضربانگ را وادار ساخت تا قطعه یی را در چهارگاه اجرا کنند. با آنکه استاد علیزاده در بیشتر نقاط دنیا برنامه اجرا کرده، اولین بار بود که در مادرید نوازندگی می کرد. تکنیک، تسلط، ظرافت و حس و حال نوازندگی استاد به طور عمیقی حاضران را تحت تاثیر قرار داده بود.

علیزاده دو سال پیش نیز در یک کنسرت در سوئد مجموعه ضربانگ و دو نوازده هندی را همراهی کرده بود اما در این تور اروپایی به طور گسترده تر در اجراها مشارکت داشت. این استاد موسیقی ضربانگ را گروهی توانمند با نوازندگانی خوب می داند و از همراهی آنان خرسند است.

اساس کنسرتهای ضربانگ سازهای کوبه یی است و همین امر را استاد علیزاده از نکات جالب توجه آن توصیف می کند. وی می گوید که این گروه از سازهای کوبه ای و ریتمهای مناطق و فرهنگهای مختلف ایران و حتی برخی دیگر از کشورها بهره می گیرد که امری مهم در غنی سازی موسیقی و ارتباط با شنونده است.

علیزاده از اینکه آموزش موسیقی در ایران و چگونگی اجرا به پایتخت و مرکز کشور محدود شده ابراز تاسف می کند و می گوید داشته های موسیقی و هنری نقاط مختلف ایران بسیار گسترده و عمیق است اما در آموزشها مهجور مانده است.

علیزاده تاکید دارد که شرایط و امکانات روز ایجاب می کند تا برای توسعه فرهنگی و هنری از دایره مرکز کشور فراتر رفت و همانگونه که گویشهای مختلف در کشور وجود دارد، زبان موسیقی نیز متفاوت است و باید از این سرمایه عظیم بهره گرفت. وی می گوید هر نوازنده اگر به ریشه خاستگاه ساز خویش نگاهی عمیق اندازد، می تواند امکانات و تواناییها آن را بیشتر بشناسد و از آنها استفاده کند.

پرهیز از تکیه بر موسیقی آوازی از جمله ویژگیهای ضربانگ است که از نظر استاد علیزاده نیز دارای اهمیت است. وی تصریح می کند که تاکید بیش از حد موسیقی آوازی مانع گسترش موسیقی است و ضرورت دارد تا در آموزشها و عرضه ها به موسیقی سازی توجهی عمیق تر شود.

یک دیدگاه

  • امير
    ارسال شده در مرداد ۱۷, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۰ ق.ظ

    salam
    khoobe vali bishtar da bareye mosighie iran , rokhdadhaye an rooye site ghrar dahid.
    say konid afradi ke moosighi kar mikonand ra motahed karde va alaihe vaziate moosighi dar iran name ya eterazati ra emza ya nazarat ra be gooshe masoolin be tore mostamar , ghavi eraee dahand.
    mer30

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مرور آلبوم «مثنوی صبا»

بازنویسی/تنظیم آثار برای سازهای دیگر در اولین سطح به کار گستراندن کارگان (رپرتوار) می‌آید، حال با هدف آموزش باشد یا دسترسی‌پذیری قطعات برای نوازندگان آموزش دیده. از این رو نفس حضور آلبوم «مثنوی صبا» (و بیش از آن کتاب نغمه‌نگاری‌‌اش) مغتنم است. آنچه در خود آلبوم شنیده می‌شود ۲۱ قطعه و نواخته از «ابوالحسن صبا» موسیقیدان افسانه‌ای و پرجاذبه‌ی تاریخ ماست که اگر از سطح نخست برگذریم ابعادی از مساله‌ی کارهای مشابه را بر ما هویدا می‌کند.

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (I)

تمپرلی در مقاله اش با نام «متر و دسته بندی در موسیقی آفریقایی» این سوالات را مطرح می کند: «چگونه می توان ریتم آفریقایی را با دید رایج تئوریک ریتم مطابقت داد؟»، «چه شباهت ها و تفاوت های بین ریتم آفریقایی و ریتم غربی وجود دارد؟ با توجه به این که ریتم غربی در بر اساس تئوری موسیقی سنجش می شود.» دیدگاه من در این مقاله نیز تفاوت چندانی با سوالات مطرح شده ندارد. مانند تمپرلی من نیز می خواهم مفاهیم تئوری های اخیر ریتم و متر را با توجه به موسیقی غربی مورد بحث قرار دهم. با این حال، من صرفا موسیقی آمریکایی را مد نظر قرار نمی دهم.

از روزهای گذشته…

گفتگوی هارمونیک سه ساله شد

گفتگوی هارمونیک سه ساله شد

با همیاری شما دوستان، “گفتگوی هارمونیک” به سومین سال از فعالیت خود رسید. در این سال قصد داریم به فعالیت های بیشتر و جدی تری در محیط غیر مجازی بپردازیم و با همیاری دیگر دوستان محیط وب، برنامه هایی را برای معرفی بهتر هنر موسیقی و بحث های پیرامون آن به مردم، اجرا کنیم.
کلد پلی پایه گذار سبک جدیدی از موسیقی راک (II)

کلد پلی پایه گذار سبک جدیدی از موسیقی راک (II)

قصه کلد پلی، سپتامبر ۱۹۹۶ در کالج دانشگاه لندن شروع شد، جایی که اعضای گروه با هم ملاقات کردند. مارتین و باکلند اولین اعضای گروه بودند که در هفته اول کالج با هم آشنا شدند و در تمام مدت سال در کالج برای تشکیل گروه خود برنامه ریزی می کردند. آنها نام “Pectoralz” را برای گروه انتخاب کردند. بعد از مدتی بریمن به گروه اضافه شد، در سال ۱۹۹۷ گروه نام خود را به “Starfish” تغییر داد و در کلاب های کوچک شروع به اجرای برنامه کردند. فیل هاروی (Phil Harvey) دوست دوران مدرسه ی مارتین به عنوان مدیر برنامه به گروه پیوست (که تا امروز هم به عنوان عضو پنجم گروه او را می شناسند). با ورود چمپیون به گروه (درامر) این بند، تکمیل شد.
بررسی الگوی عشقی (I)

بررسی الگوی عشقی (I)

یک سازساز برای خلق ساخته خود، پیش از هر چیز و در اولین قدم نیازمند طرحی مناسب است؛ الگویی که اصول طراحی و سازسازی در آن رعایت شده باشد. این اصول به سازند کمک خواهند کرد تا در هنگام اجرا و ساخت ساز با موانع کمتری مواجه شود و در نهایت اثری را خلق کند که علاوه بر ویژگی های هنری، دارای ساختاری علمی نیز باشد تا قدرت ماندگاری بیشتری به ساخته ببخشد.
طبقه‌بندی سازها (III)

طبقه‌بندی سازها (III)

در اروپای قرون وسطا، سازها اهمیت کمتری داشتند. بررسی علمی سازها یا سازشناسی تا دوره‌ی رنسانس مورد غفلت واقع شد. در نتیجه اطلاعات کمی در باره‌ی سازهای دوره‌های پیشین باقی مانده است، اگر چه آن‌ها در گراورها، مینیاتور‌ها و نقاشی‌های آبرنگ به تصویر کشیده شده و گزارش‌هایی توسط شاعران قرون وسطا، فیلسوفان و متفکران وجود دارد.
نگاهی به سیر تکاملی تکنیک نواختن پیانو

نگاهی به سیر تکاملی تکنیک نواختن پیانو

اگر نگاهی به کتابها و روشهای آموزش نوازندگی پیانو در مدارس، دانشگاهها و آموزشگاههای موسیقی در دنیا بیندازیم، مشاهده خواهیم کرد که در دنیای مدرن امروزی تکنیک ها و روشهای متعددی در عرصه آموزش و نحوه نوازندگی پیانو وجود دارد که دانستن سیر تکاملی این روشها برای هر نوازنده ای می تواند مفید و آموزنده باشد.
ری تا روم (II)

ری تا روم (II)

تاکید ویژه مجموعه «ری تا روم» بر عنصر آواز و مختصات آن در موسیقی های ایرانی، عربی، ترکی و اندلسی است. قطعه تهران، امروزی ترین قطعه در این آلبوم است و از آنجا که قرار بوده تا نماینده موسیقی کلاسیک ایران در این اثر باشد، با توجه به ساختار مدرن آن، در کتابچه اثر با صفت آوانگارد از آن یاد شده است:
تحلیلی بر «چنگ رودکی» (II)

تحلیلی بر «چنگ رودکی» (II)

البته چنین تفسیری، بر پایه ی این فرض مورد پذیرش و نسبتاَ عمومیّت یافته بنا شده که «ماهور» تداعی گر احساسات نشاط آورتری است. تداعی حس «تحرک» در این موتیف ها به گونه ای دیگر نیز بروز یافته و آن نیز نواختن تمامی نت های چنگ (به استثنای آنهایی که با تریل اجرا می شوند) با «استکاتو» ست که حالتی کوبه ای تر به آنها می بخشد.
Sorry seems to be the hardest word

Sorry seems to be the hardest word

به ملودی مقدمه این آهنگ که یکی از زیباترین کارهای التون جان (Elton John) در میان انبوه کارهای موسیقی او است، دقت کنید.
ارسلان کامکار: کار کردن با یک رهبر خسته کننده است

ارسلان کامکار: کار کردن با یک رهبر خسته کننده است


متاسفانه در زمان فریدون ناصری که تا ده سال به عنوان رهبر ارکستر فعالیت می‌کرد، خیلی خسته شده بودیم؛ چرا که کار کردن با یک نفر برای انسان خسته کننده می‌شود. همچنین در آن زمان برنامه‌ریزی سالانه نداشته‌ایم و بدون برنامه‌ریزی کنسرت برگزار می‌کردیم و بی‌هدف تمرین می‌کردیم. همچنین کیفیت نوازنده‌ها و کمیت نوازنده‌ها نیز زیاد جالب نبود؛ به گونه‌ای که در آن زمان پنج نفر ویلن یک داشتیم اما الان ۱۶ نفر ویلن یک!همچنین شاید آن زمان ویلن آلتو سه نفر بودند اما اکنون این روند مانند چشمه جوشان است نوازنده‌ها می‌آیند و می‌روند.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (I)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (I)

نوشته ای که از یک سو، نام استادی هنرمند و صاحب نام، در جمع شش نفری مؤلفانش آمده و از سوی دیگر «بررسی مبانی نظری (تئوری) و عناصر سازنده ی موسیقی ایرانی» (۱) را «هدف کلی» قرارد داده است و علاوه بر آن «برای آموزش در هنرستان ها» تهیه شده، انتظارهای زیادی بر می انگیزد. نگارنده این سطور که بیش از سی سال است که در این مقوله پیچیده ام، با اشتیاق آن را به دست آورده و با انتظار زیادی خواندم. اما متاسفانه نه تنها انتظارهای من برآورده نشد، بلکه تا حدودی حیرت زده شدم. انتظار داشتم که در این رساله یا جزوه (حدود ۸۰ صفحه) قدمی در جهت برون رفت از فضای آغشته به عامیانگی یِ گفتمانِ موسیقی ایرانی بیابم. ولی می بینم که این نوشته به عامیانگی موجود دامن میزند، واژه های عامیانه جدیدی هم اختراع کرده به موجودی ها می افزاید و برای «آموزش» مناسب نیست.