دور نهایى نخستین دوره جایزه بین المللی پیانوى باربد برگزار شد

دور نهایى نخستین دوره ی جایزه ی بین المللی پیانوى باربد با حضور پیانونوازانی از سراسر ایران و کشور ارمنستان در شهر شیراز برگزار شد و دو نفر از برندگان نهایی که تابستان ١٣٩۶ برای شرکت در مستر کلاس های بزرگان پیانونوازی فرانسه و اجراى کنسرت عازم این کشور خواهند بود، معرفی شدند.

جایزه باربد با اعلام فراخوان در مردادماه امسال آغاز به کار کرد و دبیرخانه آن تا ١٠ آذرماه، ١٠٧ ویدئوى ارسالى از داوطلبان دریافت کرد که براى جایزه اى که نخستین سال برگزارى اش را سپرى مى کرد، شایان توجه بود.

سپس شوراى بازبینى آثار، متشکل از کریستوف بوکودجیان و کارین ظریفیان از کنسرواتوار شهر پاریس و لیلا رمضان از کنسرواتوار لوزان، ٢٠ داوطلب را براى رقابت در مرحله دوم این جایزه برگزید.

پس از اجراى زنده این پیانیست هاى جوان و نوجوان در حضور آقاى بوکودجیان در شیراز، ٨ نفر در گروه سنى اول، و ۵ نفر در گروه سنى دوم به مرحله بعد راه یافته و از ٢٢ تا ٢۴ دى ماه در مسترکلاس هاى ایشان حضور یافتند.

برگزیدگان مرحله سوم جایزه بین المللى پیانوى باربد:
گروه سنى الف
۱٫ کارن احسان زاده/ ١٠ ساله از تهران
۲٫ هستى آریان نیا/ ١٢ ساله از کرج
۳٫ کامیار حاجى زاده/ ١٢ ساله از بوشهر
۴٫ رُنا رهبرى/ ١٣ ساله از ارمنستان
۵٫ کسرى افشار/ ١٢ ساله از شهریار
۶٫ آناهیتا جمشیدى/ ١۶ ساله از شیراز
۷٫ محمدجواد بهرامى/ ١٧ ساله از تهران
۸٫ بابک رشیدیان/ ١٨ ساله از مشهد

گروه سنى ب

۱٫ ماهور اربابیان/ ٢٣ ساله از تهران
۲٫ ارشیا قربانى/ ٢٣ ساله از کرج
۳٫ سهراب قربانى/ ٢١ ساله از رشت
۴٫ اشکان لایق/ ١٩ ساله از تهران
۵٫ متین لادانى/ ٢۵ ساله از تهران

در مرحله نهایى که روز جمعه ٢۴ دى ماه در تالار دانشگاه شیراز و در حضور مخاطبان عمومى برگزار شد، این ١٣ داوطلب به روى صحنه رفتند که اجراى هاى استاندارد، باکیفیت و درخشان آنها، مورد استقبال مخاطبان عام و نیز خاص این برنامه قرار گرفت.

در اختتامیه این مراسم که عصر جمعه در تالار باشگاه دانشگاه شیراز برگزار شد، مهمانان ویژه ای از جمله رافائل میناسکانیان، نوین افروز، آرپینه اسرائیلیان، آزاد حکیم رابط، کیاوش صاحب نسق و دکتر آذین موحد حضور داشتند. همچنین خبرنگارانى از فرانسه، سوئیس و ایران، بیننده و گزارشگر این رویداد بودند.

این جشنواره به همت محمد ملازم حسینی مدیر کارخانه و گالری پیانوی باربد، موسسه ی فرهنگی هنری شهر آفتاب و انجمن شیراز فیلارمونیا به انجام رسید و آرش اسماعیلی و لیلا رمضان مدیریت هنری آن را بر عهده داشتند.

محسن خباز (مدیر اجرایی) ضمن تشکر از تمام شرکت کنندگان و برگزار کنندگان این جایزه، از محمد ملازم به عنوان شخص اصلى این رویداد یاد کرد و گفت: امیدورام اتفاق هایی از این دست روزافزون باشد و هنرمندان بتوانند با حمایت چنین جریان هایی هنر متعالی را بیشتر به منصه ظهور برسانند.

دکتر مریدی-مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس- با حضور در این مراسم از آرزوی خود در کاهش تصدی گری دولت در اجرای رخدادهای فرهنگی هنری گفت و این جشنواره را گامی بلند به سوی خلاقیت های والای هنری و پرداختن به دایره ی وسیع معنا دانست.

آرش اسماعیلی (مدیرهنرى) ضمن ارائه ی گزارش از روند برگزاری این جایزه و تشکر از دست اندرکاران و برگزارکنندگان، این جایزه را تحقق یک رویا خواند.

در ادامه از گروه علمی نخستین جایزه ی بین المللی پیانوى باربد (آرش اسماعیلی، لیلارمضان و کریستف بوکودجیان) تقدیر به عمل آمد.

در انتهای این مراسم، پیش از اعلام اسامی برندگان از رافائل میناسکانیان و نوین افروز به عنوان پیش کسوتان آموزش پیانوى کلاسیک در ایران و علی آزاد به عنوان پیشکسوت آموزش پیانو در شیراز تقدیر شد.

پایان بخش این مراسم تقدیر از نوازندگان جوان حاضر در مرحله سوم و معرفى نفرات برتر بود که با استقبال حاضران مواجه شد.

در نهایت بابک رشیدیان از مشهد در گروه الف و اشکان لایق از تهران در گروه ب جواز حضور در فرانسه را دریافت کردند. داوران در این مرحله محمد جواد بهرامی و متین لادانی را به عنوان برندگان ذخیره اعلام کردند. همچنین، کارن احسان زاده، پیانیست ١٠ ساله، را شایسته تقدیر دانستند.

یک روز پس از این رویداد، اساتید مدعو، مهمانان ویژه، نفرات برگزیده و خبرنگاران، از نخستین کارخانه ى تولید پیانو در ایران که به همت محمد ملازم تاسیس شده و مدیریت مى شود، بازدید کردند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (III)

آنچه شونبرگ دنبالش می گشت، همان بود که باخ می جست: دست یافتن به وحدت کامل در یک ترکیب موسیقی. شونبرگ احساس می کرد که این روش نوین مبتنی بر ادراک کامل و جامع فضای موسیقی است. ولی به هر حال موسیقی نوشته می شد، با تمام شیوه ها، و شونبرگ اصرار داشت شنونده و آهنگساز هر دو باید شیوه ها را فراموش کنند، و موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند و قضاوت کنند. گفته است: «اغلب درست نمی توانم توضیح دهم: کار من ساختن موسیقی ۱۲ صدایی است نه ساختن موسیقی ۱۲ صدایی.»

از روزهای گذشته…

نکاتی درباره امپراتوری جاذبه (III)

نکاتی درباره امپراتوری جاذبه (III)

در قسمتی از این مقاله چنین می خوانیم: «آموزگار هیچگاه نباید به هنرجو اجازه دهد که اشتباهی را (چه لغزش انگشت، نت اشتباه، یا ریتم، آهنگ و کشش اشتباه) با نواختن شکل صحیح آن بلافاصله پس از شکل اشتباه آن، تصحیح کند. بایستی توجه نمود که چنین تصحیحاتی در هنگام نواختن را می توان در حقیقت بدآموزی یا تمرین غلط نامید، زیرا این کار باعث گسستن پیوندهای صحیح موسیقی در ذهن می گردد.» (متی/۱۳۸۴)
One of my turns

One of my turns

در بسیاری از بیوگرافی های نوشته شده راجع به راجر واترز (Roger Waters) آمده است، او مردی بوده که به اندازه صدها مرد دیگر در زندگی سختی و زجر کشیده است. از مرگ زود هنگام پدر و بی مهری های مادرش گرفته تا نمک نشناسی های همسر او.
کارول کینگ (I)

کارول کینگ (I)

شاعر بسیاری از ترانه های خاطره انگیز هنگامی که آلبوم Tapestry در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، نقطه عطفی در کارنامه کارول کینگ و دلیل صعود او به مقام فوق ستاره، به شمار آمد، اما این خواننده/ترانه سرای موفق، سالها بود که جای خود را به عنوان یکی از با استعدادترین و خوش قریحه ترین آهنگسازان موسیقی پاپ محکم کرده بود و آثار او توسط اکثر خوانندگان رده بالای دهه ۶۰ – از بیتلز گرفته تا آرتا فرانکلین (Aretha Franklin) بانوی موسیقی سول (Soul) و بلوز- اجرا شده بود.
بهترین های جَز در این هفته

بهترین های جَز در این هفته

دومین ترانه به نام Dance Me To The End Of Love از آلبوم Careless Love با صدای مادلین پرو Madeleine Peyroux (نام فامیل او مانند کشور پرو تلفظ میشود) خواننده جوان آمریکایی است، مادلین پرو را بیلی هالیدی سالهای نود نامیده اند.
کنسرت گروه آینه با آواز بحیرایی

کنسرت گروه آینه با آواز بحیرایی

گروه موسیقی آینه به خوانندگی رامین بحیرایی و سرپرستی مجید کولیوند کنسرتی را در روزهای ۱۵ و ۱۶ مهرماه در تالار رودکی اجرا می‌کند. گروه آئینه که بیشتر اعضای آن از فارغ التحصیلان و یا دانشجویان موسیقی در دانشکده موسیقیِ دانشگاه هنر تهران هستند با این هدف تشکیل شده است تا عرصه ای باشد برای ابراز اندیشه ها و توانمندی های اعضای خود در عرصه موسیقی ایرانی. گروه آینه قصد دارد، ضمن بکارگیری و پاسداشت ارزش های هنری موسیقی سنتی سرزمین خود، عرصه های جدیدی را در حوزه های آهنگسازی و اجرای موسیقی ایرانی تجربه کند.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (II)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (II)

در موسیقی چنین موضوعات آموزشی را سازه های میانی موسیقی می نامیم. این سازه ها هستند که می توانند موجب آشکار سازی و تجسد زدایی اثر شوند. از دهان ما که اصوات از آن خارج می شوند تا یک ساز که در اثر تمرین، توانایی نوازندگی آن را پیدا می کنیم تا نت ها و قوانین هارمونی و کنترپوآن را می توان سازه های میانی در قلمرو موسیقی نام نهاد که وظیفه شان همان آشکار سازی و تجسد زدایی و تنوع اثری بوده که در درون ما خلق شده است.
چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (V)

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (V)

۵- در ادامه اشاره شده که «…بهترین آن را در نوازندگی شهناز نواخته و حتی (؟) بداهه نوازی کرده است.» مشخص نیست که چگونه چنین گزاره ای، حتی در صورت صحیح بودن (که البته باید مشخص شود از چه جنبه ای بهترین است و ملاک و معیار قضاوت چه بوده و آیا اساساَ بهترین بودن در این مورد معنایی دارد)، به این نتیجه منجر شده که این موسیقی «بسته» است و «همه اش تکرار»! آیا چون بتهوون بهترین بوده، برامس (که متاثر از بتهوون می نوشته) و چایکووسکی و لیست و راخمانینف و واگنر و دیگران نباید پس از او ظهور می کردند و باید موسیقی کلاسیک (دوره ی رمانتیک) را «بسته» دانست؟!
دیوید اویستراخ (I)

دیوید اویستراخ (I)

سال ۱۹۰۸ اکراین شاهد تولد نابغه ای بود که زیباترین ستایش ها از بتهوون را درطول زندگی خود به انجام رساند. دیوید اویستراخ (David Oistrakh) شناختی بسیار عمیق از آثار بتهوون داشت و در نهایت استادی آثار او را اجرا می کرد. چه آنگاه که در سال ۱۹۶۲ به همراهی اوبورین مجموعه سوناتهای ویولن و پیانو او را بطور کامل اجرا و ضبط نمود و چه آنگاه که از سال ۱۹۵۰ و به مدت پانزده سال یعنی تا سال ۱۹۶۵ میلادی با ارکسترهای مختلف کنسرتو ویولن او را در نهایت ظرافت نواخت.
رساله ای از خواجه نصیر الدین طوسی در علم موسیقی (IV)

رساله ای از خواجه نصیر الدین طوسی در علم موسیقی (IV)

چنین گفت مولای بزرگ خواجه نصیر الدین طوسی که خداوند خاک بر وی خوش کناد و گور او معطر کناد که: علم موسیقی از دو علم تشکیل شده است.
روش سوزوکی (قسمت چهل و دوم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و دوم)

قطعاتی را که کلینگر به من می‌داد می‌نواختم و او مرا تصحیح می‌کرد. زمان کلاس طبق معمول دو ساعت طول می‌کشید. او به این مسئله توجه داشت که به من قطعاتی از دوران‌های مختلف را برای نواختن بدهد. احتمالا با این روش می‌خواست که اشتباهات مرا پیدا و تصحیح کند. هرگز به زمانی که صرف آموختن به من می کرد، توجهی نداشت، اما در مقابل برای من که می توان گفت آدمی تنبل بودم و می بایست تمام این قطعات را یکسره اجرا می کردم، این زمان رنج و عذابی مضاعف محسوب می شد. من از ابتدا می‌دانستم که فکر سلیست شدن را باید از ذهنم دور کنم، البته در آن موقع نمی‌دانستم که این مسئله ارتباطی به استعداد ندارد و تنها به میزان تکرار و تمرین مربوط می شود.