نشست خبری «ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت»

سجاد پورقناد دبیر «ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت» درباره تغییر نام جشنواره گفت: در جشنواره امسال با مشورت هیات داوران و مسئولان برگزاری جشنواره، به دلیل کاهش چشمگیر تعداد وبلاگ های مربوط به موسیقیدانان، رقابت در این شاخته به کلی حذف شد و به همین دلیل نام جشنواره از «جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی» به «جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت» تغییر کرد.

ناصر ایزدی، آروین صداقت کیش و سجاد پورقناد
پورقناد درباره دلیل برگزاری دو جشنواره در سال ۹۵ گفت: در واقع جشنواره ای که در اوایل امسال برگزار شد، باید در سال گذشته برگزار می شد که به دلیل ممنوعیت اجرای موسیقی در ایام فاطمیه به اول امسال رسید و جشنواره ششم که امسال در حال برگزاری است در واقع در زمان طبیعی خود اجرا می شود. هرچند ما سعی می کنیم در صورت برگزاری زود هنگام جشنواره موسیقی فجر، ما این جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی را در بهمن ماه برگزار کنیم.

پورقناد در پاسخ به این سئوال که چه سازمان هایی از این جشنواره حمایت می کنند گفت: فعلا قرار بر این است که هر سال این جشنواره با همکاری موسسه فرهنگی و هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران برگزار شود.

یکی از حاضرین در این نشست خبری ناصر ایزدی مدیر موسیقی موسسه فرهنگی هنری رادنواندیش بود که ضمن اعلام حمایت از این جشنواره افزود که این دومین دوره ای که ما بعنوان حامی در این جشنواره شرکت می کنیم و حضور ما صرفا در جهت حمایت از اصالتهای فرهنگی کشورمان است و به هیچ عنوان در هیچ یک از تصمیم گیری های مدیر و دبیر این جشنواره (آقای پورقناد) دخالت نمی کنیم.

ایزدی همچنین افزود، موسسه ما در حد توان و با توجه به امکانات محدودی که دارد از کلیه فعالیت هایی که هدف آن ارتقا سطح کیفی فرهنگ کشورمان باشد حمایت خواهد نمود.

آروین صداقت کیش نماینده هیات داوران ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت در پاسخ به سئوالی در مورد تغییرات در شاخه های جشنواره گفت:
در جشنواره ی جاری تعداد شاخه ها از چهار به هفت افزایش پیدا کرده. یعنی گفتگو و گزارش که در دو دوره ی گذشته حذف شده بود دوباره به جشنواره بازگشت و بخش ترجمه هم برای نخستین بار به آن اضافه شد. در ضمن نام یکی از بخش ها که قبلا «مقاله ی ژورنالیستی» بود بنا به نظر صائب داوران برای دقت بیشتر به «مقاله ی عمومی» تغییر کرده است.

صداقت کیش در پاسخ به سئوالی مبنی بر دلایل اضافه شدن یا بازگشت چند شاخه از جمله ترجمه و مصاحبه و هدف این تغییرات گفت:
با توجه به کم شدن یا تعطیلی کامل فعالیت صفحه های موسیقی در روزنامه ها بخشی از فعالیت های آنها قاعدتا باید به فضای مجازی منتقل شده باشد. ما با برگرداندن بخشی های حذف شده قصد داشتیم توجه نویسندگان، مخصوصا روزنامه نگاران را به این ظرفیت ها جلب کنیم. درباره ی بخش ترجمه هم از نخستین سال برگزاری همیشه بحث هایی در جریان بود که باید به آن توجه شود اما به دلایلی مختلف تا امسال پذیرش آن به تعویق افتاده بود. به هر حال بخواهیم یا نخواهیم بخشی از محتوای منتشر شده به زبان فارسی ترجمه است و در نتیجه این جشنواره که هدفش ایجاد فضای رقابتی در زمینه ی تولید محتوا است نمی تواند و نباید آن را نادیده بگیرد. اینجا هم همان هدفی را دنبال می کنیم که در دیگر شاخه ها، یعنی می خواهیم از طریق معرفی و تشویق نمونه های برگزیده به بهبود کیفیت ترجمه ها کمک کنیم.

آروین صداقت کیش در پاسخ به این سئوال که معیارهای اصلی سنجش این دوره برکدام مسایل کلیدی استوار است؟ چرا که تغییر داوران در هر دوره نگرشهای متفاوتی را در جشنواره منجر می شود، گفت:
اگر منظور از معیارهای اصلی سنجش، معیارها و ضوابط داوری است در این دوره تغییر اساسی ای نسبت به دوره های گذشته نداشته ایم. درست است که تغییر داوران به تغییر نگرش های منجر می شود (که به نظر شخص من مثبت هم هست) اما به هر حال تاکنون آیین نامه های اصلی جز در موارد جزئی دست نخورده باقی مانده اند. امسال هم مثل سال های گذشته تمرکز اصلی ما بر روی ارزش محتوای نوشتارهاست، البته با در نظر گرفتن کیفیت بهره گیری از ویژگی های انتشار در فضای مجازی.

نماینده هیات داوران ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت در پاسخ به سئوالی مبنی بر این که آیا امکان اضافه شدن بخش کانالهای شخصی در این جشنواره برای سال آینده هست و یا حضور کانالهای تلگرامی چه شرایطی را برای تبدیل شدن به یک شاخه ی مستقل نیازمند است؛ گفت:
بخش اصلی نگاه ما هنگامی که این جشنواره در حدود ۷ سال پیش بنیان گذاشته شد این بود که فضای مجازی نویسی در اینترنت را به سویی سوق دهیم که مطالب منتشر شده قابل دسترسی برای عموم باشد و از طریق جستجوپذیری ماندگار شود. برای مثال شما امروز ممکن است یک مطلب کوتاه یا بلند را در مجل یا روزنامه ای بنویسید اما این مطلب بعد از گذشت چند سال به سادگی غیر قابل دسترسی می شود و از یاد می رود. بنابراین ما می خواستیم از طریق این جشنواره نویسندگان را تشویق کنیم که اینترنت را برای بازنشر مقاله هایشان جدی بگیرند و دانش و بینشی را که تولید می کنند در اختیار جویندگان بگذارند. کانال های تلگرامی یا دیگر رسانه های مشابه آنها هنوز این شرط های اولیه را ندارند. آنها نه برای همه دسترسی پذیرند و نه قابل جستجوی اینترنتی. به همین دلیل فعلا چشم اندازی برای حضور آنها ندیدیم. در مورد سال های آینده نمی توان اظهار نظری کرد باید این را به تشکیل هیات داوران وقت واگذار کرد.

در پایان این نشست خبری صداقت کیش در پاسخ به انتقاد خبرنگاری که نوع معیارهای داوری این جشنواره را باعث بوجود آمدن فضای رسمی و تغییر بیان راحت با محدودیت کمتر در فضای وب می دانست گفت:
من در مورد سال هایی که خودم در ترکیب هیات داوران نبوده ام اظهار نظری نمی توانم بکنم. اما سال هایی که حضور داشتم تمرکز بر محتوا با در نظر گرفتن ویژگی های فضای مجازی بود. معیارهای ارایه شده برای بعضی از شاخه ها در هر دو فضا تقریبا یکسان است. برای مثال به سختی می توان تصور کرد میان مقاله ای که در اینترنت منتشر می شود با مقاله ای که روی کاغذ منتشر می کنیم از لحاظ فکتورهایی همچون عمق، تازگی یا صحت علمی چه تفاوت معنی داری می توان در نظر گرفت. من این را می پذیرم که گرایش اغلب ما به سمت به قول شما مکتوبات بوده است یا تجربه ی بهتری در این زمینه داریم اما بیان مختص فضاهای اینترنتی را هرگز نادیده نمی گیریم.

در حقیقت به نظر ما آن آزادی بیشتر فضای اینترنت خود را در انتخاب موضوع کار و نحوه ی پرداخت به آن و خلاصه در محتوا نیز به همان اندازه ی فرم نشان خواهد داد. تجربه ی شخصی خود من در زبان های دیگر هم می گوید که جز استثناهای بسیار نادر تفاوت زیادی بین این دو حوزه نیست. به این ترتیب ما نه در راحتی و محدودیت های کمتر که در صحت علمی و تکنیکی محتوا به فضای مکتوب نزدیک می شویم و این گرایش را هم گرایش درستی می دانیم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شروع یک گفتگو «نغمه» یا «صدا»

از دیدگاه علم فیزیک، فرق اصوات موسیقایی با اصوات غیر موسیقایی، در طول موج آنهاست. هنگامی که ارتعاش صوت منظم باشد، دامنۀ موج و بسامد آن ثابت و منظم است و به گوش خوش می آید، اصوات موسیقایی غالباً از این نوعند، این امواج در زبان انگلیسی تن (tone) نامیده می شوند؛ ولی هنگامی که ارتعاش صوت نامنظم باشد و دامنه و بسامد موج دایماً بدون نظم و قاعدۀ خاصی تغییر کند، به گوش ناخوشایند است و اصوات غیرموسیقایی از این نوع هستند، این امواج در زبان انگلیسی نویز (Noise) نامیده می شوند.* فرهنگستان زبان و ادب فارسی در مقابل واژه پیچ (Pitch) و تن (Tone) اصطلاح فارسی نغمه را استفاده کرده که در سال های اخیر تا حد زیادی جای خود را در ادبیات موسیقی شناسی باز کرده است و در کتاب های موسیقی نیز بسیار دیده می شود که به جای صوت موسیقایی از واژه «نغمه» استفاده شده است. نوشته ای که پیش رو دارید، به نقد این واژه مصوب شده توسط فرهنگستان زبان و ادب فارسی می پردازد.

نوائی: ما به دنبال رقابت سالم هستیم

با خانم موحد در این خصوص مشورت کردیم و حتی من پیشنهاد کردم که این کر فلوت از دامان انجمن فلوت بیرون بیاید چون اکثر اعضا مشترک هستند اما خانم دکتر موافقت نکردند گفتند که بهتر است که هرکدام از سازمان ها به طور جداگانه کار کنند ولی بچه ها هم خیلی از این ایده استقبال کردند و همانجا سازهایمان را باز کردیم و دو سه تا قطعه ای که من با خودم داشتم اتفاقی، تمرین کردیم و آن اولین جلسه ای بود که کر فلوت در منزل خانم دکتر موحد تمرین کرد و در آنجا حدود پانزده شانزده نفر بودیم، وقتی که باهم تمرین کردیم من به آنها گفتم که معمولا یک چنین کاری را نمی توان بدون رهبر انجام داد.

از روزهای گذشته…

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (II)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (II)

از طرفی، طی چند دهه اخیر شاهد هجوم مشتاقان و گرایش جوانان به فعالیت های هنری بوده ایم که بعضاً با روحیه کاسب کارانه و برخوردهای بازاری به سمت و سویی ناروا کشیده می شود؛ خصوصاً در جنبه نوازندگی باید گفت که آشفتگی عمیقی بین روش ها و متدهای گوناگون وجود دارد. با توجه به نبودِ استانداردهای آموزشی در زمینه های مختلف موسیقی از جمله نوازندگی، اغلب روش هایی، با حداقل آشنایی با مبانی موسیقی و به دور از اصول اولیه و شروط لازم برای نوازندگی در کلاس ها به کار گرفته می شود و هر کس با اندکی ساز نواختن، خود را نوازنده و یا آهنگساز فرض می کند.
موسیقیدانها آستین هایشان را بالا می زنند!

موسیقیدانها آستین هایشان را بالا می زنند!

اهالی موسیقی ایران تا کنون در بسیاری از برنامه های مربوط به امور خیریه، فعالیتی جدی داشته اند؛ مخصوصا در سالهای اخیر بارها و بارها، شاهد اجرای هنرمندان ایرانی در حمایت از سیل دیدگان، زلزله زدگان و… بوده ایم. در تمام این برنامه های خیریه اهالی موسیقی با استفاده از هنرشان سعی در جذب سرمایه های مادی مردمی برای کمک به آسیب دیدگان داشته اند اما هیچ گاه حرکت منسجم و بزرگ حمایتی به صورت مستقیم از اهالی موسیقی ایران دیده نشده است.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (IV)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (IV)

فرمودید: «حتی نوازندگان ویلن ایرانی هم از سیم های زه استفاده نمی کنند و اغلب یک پارچه ی بزرگ به ویلن وصل می کنند تا شفافیت صدا را کم کنند و صدای ویلن را از حالت اصلی خود به صدای تودماغی کمانچه نزدیک کنند میدانید چرا؟ چون ساز زدن با این سیمها مشکل است چون فالش نزدن با این سیمها مشکل است چون فالشی ها به بهترین شکل شنیده میشود در حالیکه وقتی شما با کمانچه فالش میزنید مردم خوششان هم می آید» البته در همه موارد اینطور نیست، بسیاری از نوازندگان مطرح ویولون کلاسیک از سیم های متال هم استفاده می کنند چه ایرانی و چه غیر ایرانی (حتما در فیلم ها دیده اید)‌ پارچه انداختن روی ویولون هم مشکل فالشی را حل نمی کند، فقط کمی (بسیار کم)‌ ارتعاش را دمپ می کند و این اتفاق باعث خاموشی هارمونیک هایی می شود که شدت کمتری دارند. ضمنا کسی از کمانچه فالش بیشتر از کمانچه ژوست خوشش نمی آید، اگر اینطور بود الان شاگردان استادان از استادان بیشتر طرفدار داشتند (گمان می کنم این قسمت را به مزاح گفتید!)
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (VIII)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (VIII)

یکی از محققین در زمینه‌های نظری موسیقی در بخش‌هایی از کتاب‌اش این دو نگاه را به گونه‌ای دیگر تقسیم‌بندی می‌کند وی به تاریخ موسیقی و موسیقی‌شناسی تاریخی اشاره می‌کند (حجاریان ۱۳۸۶) و مقصود وی از دومی مطالعاتی است که با روش‌های (قوم) موسیقی‌شناسانه موضوعات تاریخی را موشکافانه مورد بررسی قرار دهد یا به عکس موضوعات (قوم) موسیقی‌شناسانه در برشی تاریخی تجزیه و تحلیل شود. به هر حال چه تعبیر وی را بپذیریم و چه تعبیری که در این مقاله آمده موضوع فرقی نخواهد کرد. در هر دو، نکته‌ی اصلی عمق و روش برخورد با مسائل تاریخی است.
فیه ما فیه

فیه ما فیه

ارکستر سمفونیک تهران قرار است به مدت ۹شب در تالار وحدت به اجرای برنامه بپردازد. نگارنده ۶ آذر موفق به دیدن اجرای این کنسرت شدم. کنسرت ۶ آذر ارکستر سمفونیک همزمان از رادیو پخش شد و از طرف رادیو در بین برنامه هم با عوامل برنامه گفتگویی صورت گرفت.
سر کالین دیویس (I)

سر کالین دیویس (I)

دیویس در سال ۱۹۲۷ در ویبریج در سِری به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۰ نشان شوالیه و در سال ۲۰۰۹ نشان موسیقی ملکه را دریافت نمود. او موفق به دریافت جایزه های بین المللی زیادی شد و برای تفسیرهایش از موتسارت، سیبلیوس و برلیوز مشهور بود. در مصاحبه ای با روزنامه گاردین در سال ۲۰۰۲، دیویس می گوید که وقتی که رهبری نمی کند به یک بافنده حریص تبدیل می شود و ژاکت های گلدار و ظریفی که همسر و دخترهایش در روز مصاحبه به تن داشتند نیز دست بافت او بودند. دیویس با خنده می گوید که «فکر می کنم که بین بافتنی کردن و رهبری کردن شباهتی وجود دارد. برای ایجاد طرحی مانند این باید آهسته رو و زحمتکش باشید، همچنین برای کار موسیقی نیز باید همینگونه بود.»
فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن (Frank Peter Zimmermann) ویلنیست بزرگ آلمانی متولد ۲۷ فوریه ۱۹۶۵ است. زیمرمن از ۵ سالگی نواختن ویلن را آغاز نمود، اولین کنسرت او در ۱۰ سالگی با نواختن کنسرتو سل ماژور موتسارت به همراه ارکستر بود! در سال ۱۹۷۶ جایزه رقابت موسیقیدانان جوان آلمان را از آن خود کرد. استادان او بی شمار بودند: والری گرادوو (Valery Gradov) در هنرستان اسن، ساشکو گاویرلوف (Saschko Gawriloff) در هنرستان برلین و هرمن کربرس (Herman Krebbers) در کلاسهای خصوصی در آمستردام، مهمترین استادان او بدوند.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت اول)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت اول)

ما برای انجام بسیاری از کارهایمان، به قوانین و استانداردها رجوع می کنیم، وقتی در موسیقی از چیزی به نام نت یا نگارش موسیقی به میان می آید، بی شک لازم است تا استانداردی وجود داشته باشد تا توانایی خوانش آن برای همه قابل دسترسی باشد. در موسیقی قاعده و قراردادهایی وجود دارد و این قانون و قواعد در تمام دنیا به یک شکل ثابتی قابل دسترسی است. با کمک تئوری موسیقی، هنرمندان موسیقی (و بخصوص اهالی موسیقی کلاسیک)، موسیقی را اجرا و آنالیز میکنند.
بوطیقای ریتم (V)

بوطیقای ریتم (V)

آیا او می‌تواند در همان متر متقارن معمولی که تاکنون بسیاری اجرا کرده‌اند ایده‌ی ریتمیک و تاکیدی جدید را جای دهد که کسی پیش از او به آن نپرداخته است؟ بله، و به گمان من یکی از رازهای زیبایی قطعات او در همین امر نهفته است. نگاهی کوتاه به میزان‌های اولیه‌ی قطعه‌ی کاروانیان موضوع را روشن می‌کند (شکل ۳). قطعه در متر ۴/۴ نوشته شده، اما الگویی که آهنگساز برای شروع انتخاب کرده بسیار بدیع است؛ الگوی سنکوپ‌دار (چه زمانی که در سکوت شنیده می‌شود و چه زمانی که واخوان‌ها نقش همان سکوت را به خود می‌گیرند) که به تاکیدی در انتها می‌رسد. چیزی که به سختی شمردن چهار ضربه را در ذهن شنونده تثبیت خواهد کرد.
خاطراتی در مورد حسین تهرانی

خاطراتی در مورد حسین تهرانی

حسین تهرانی از نوادر موسیقی ایرانی و زنده کننده تنبک، قلب تپنده موسیقی ایرانیست. تهرانی جزو انگشت شمار موسیقیدانان ایرانیست که مردم عامی هم با نامش سازش را به یاد می آورند.