ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت

فردا سه شنبه سوم اسفند ماه، ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت با حمایت موسسه فرهنگی هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران، در محل فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود.

در این برنامه گروه صدای آناتولی به سرپرستی هادی سپهری با حضور: تار، بندیر: بهرنگ نیک آئین، عود، باغلاما، آواز: هادی سپهری، نی، دایره زنگی: مهران قهرمان زاده، تمبک، دَربوکه: سپیده شایان راد، کمانچه، کمانچه ی کارادَنیز: محمد کربلایی، سنتور باس، دهل: امیر سید احمد، سنتور، سازهای ضربی: سمیرا نصری و کوراتت زهی رنگ با اجرای ویولون: صدف حقی، ویولون: پوریا دهلاری، آلتو: پگاه فاضلی، ویولونسل: بهرنگ توفیقی، ارکستر آکادمیک پایتخت به رهبری شهرام توکلی و نیز گروه کر تنال به رهبری میلاد عمرانلو به اجرای کنسرت می پردازند.

دبیری این دوره از جشنواره را سجاد پورقناد و داوری آن را دکتر هومان اسعدی، آروین صداقت کیش، دکتر بابک خضرایی، هادی سپهری و دکتر رضا صمیم به عهده دارند. در شب برگزاری ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت جوایزی به برگزیدگان اهدا خواهد شد و ورود برای عموم آزاد می باشد.

گروه «صدای آناتولی»، شامل یک آنسامبل از سازهای حوزه موسیقی ایرانی – ترکی است که به سرپرستی و مدیریت هادی سپهری، موسیقیدان و اتنوموزیکولوگ به فعالیت می پردازد. این گروه اجراهای مختلفی نیز در خارج از کشور داشته است.

«کوراتت زهی رنگ» شامل هنرآموختگان دانشگاه هنر است که در این برنامه به اجرای آثاری از آهنگسازان جوان می پردازد.

«ارکستر آکادمیک پایتخت» با الگو برداری از مدل آموزشی “Elsistema” از سال ۱۳۹۵ زیر نظر آکادمی موسیقی پنج خط با مدیریت شهرام توکلی تاسیس و آغاز به کار نموده است. هدف از تشکیل این ارکستر ایجاد فرصت و امکان برای نوآموزان موسیقی بوده تا بتوانند ضمن کسب تجربه گروه نوازی از توانایی ها و قابلیت هایی که نوازندگی در ارکستر به آنها می دهد بهره مند شوند.

گروه کر تنال به رهبری میلاد عمرانلو و بنیانگذاری آموزشگاه موسیقی تنال درسال ۱۳۹۳ فعالیت خود را آغاز نموده است.این گروه با هدف اجرای آثاری از آهنگسازان معاصر ایران و جهان و اشاعه موسیقی کرال به فعالیت خود ادامه می دهد .در سال ۹۴ در ورکشاپ آهنگسازی پروفسور اسراییلیان قطعاتی از آهنگسازان جوان ایرانی اجرا نمود.گروه کر تنال در ورکشاپ سفر آوازی ایران و آلمان موفق به کسب مقام سوم شهریور ماه ۱۳۹۵ شد.


کاندیداهای ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت
در بخش اصلی

در بخش مقالات علمی-تحقیقی: امیرحسین رحمتی، مسعود خمسه پور و شاهین مهاجری
مقاله ی عمومی: سینا چراغی، علی نجفی ملکی و کامیار صلواتی
مصاحبه: فرزانه صوفی، سمانه فراهانی، سیامک قلی‌زاده و علیرضا سعیدی
یادداشت: فاطمه دانشور، سیداصغر نوربخش و بیتا یاری
گزارش: علیرضا سعیدی، بهرنگ نیک آئین و مریم درویش
نقد: سینا چراغی
ترجمه: منیره خلوتی و بهرنگ نیک آئین

در بخش جنبی
مقاله ی عمومی: آنژلا والی، سیامک قلی‌زاده، امیر بهاری و محمد مصطفى مهربانى
مصاحبه: رضا نامجو، ندا حبیبی، امیر بهاری و بیتا یاری
یادداشت: نیوشا مزیدآبادی و بیتا یاری
گزارش: ایمان پاکنهاد و بهرنگ نیک آئین
نقد: محمـد خلیلیان

2 دیدگاه

  • سارا حیدرنژاد
    ارسال شده در اسفند ۳, ۱۳۹۵ در ۱:۰۹ ق.ظ

    متاسفانه این حجم از ناداوری و بی تدبیری در مسابقه ای با این دامنه اثرگذاری اندک و حجم کمِ کارها فاحش است. با نگاهی دوباره به لیست نامزدها می شود رفاقت های نهان و پیدای آنها با هیئت نامحترم داوران را نظاره کرد. ظاهرا بنا نیست در این کشور جشنواره ای برگزار شود و در آن افراد به فک و فامیل و مداحان خود جایزه ندهند. وقتی در پیشه روزنامه نگاری که عنوان شغلی اش هم عرض روشن گری است چنین تقلب فاحشی صورت می گیرد دیگر چه جای گله از فلان هیئت داوران در فلان جشنواره با پسوند فجر. بوی تعفن از سر و روی این ناداوری می بارد. فقط می شود تاسف خورد و بس!دوستانی که این پیام را می خوانید شما را به مطالعه گفت و گو با فرهاد فخرالدینی رهبر مستعفی ارکستر ملی در روزنامه وقایع اتفاقیه (با لینک http://vaghayedaily.ir/fa/News/61132) دعوت میکنم. این مصاحبه جز گمنامی ام چه داشت که از کاندید کردن نام من به حراس آمده اید؟!

  • آروین صداقت کیش
    ارسال شده در اسفند ۶, ۱۳۹۵ در ۱۰:۰۶ ق.ظ

    خانم سارا حیدرنژاد عزیز،
    فارغ از لحن نوشته ی بسیار خشم آلودتان اجازه بدهید برخی مسایلی را که طرح کرده اید یک به یک پاسخ بدهم. تا آنجا که از فحوای کلام شما برمی آید از برگزیده نشدنتان احساس بی عدالتی کرده و هیات داوران جشنواره را متهم به سوگیری عامدانه کرده اید. بخشی از پاسخ به این شبهه ای که درافکندید جز با نوشتن دقیق دلایل انتخاب نشدن مصاحبه ی شما میسر نیست. اما چون این صفحه یک محیط عمومی است و حق شماست که بحث درباره ی اشکالات احتمالی کارتان (که منجر به کاندیدا نشدن شده) کاملا خصوصی و منحصر به شما و هیات داوران بماند، فعلا چیزی در این مورد نمی نویسم. دو سه روزی از زمان منتشر شدن این شرح صبر خواهم کرد و اگر شما تا آن وقت ما را از طرح این بخش پاسخ منع نکردید، آنگاه چون کامنت شما در فضای کاملا عمومی جشنواره را خطاب قرار داده پاسخ تکمیلی هم در همان فضا منتشر خواهد شد.
    باقی مسایلی که طرح کرده اید بدون این قید قابل پاسخگویی است. من و همکارانم به دوستی با تمامی نویسندگان موسیقی افتخار می کنیم وهیچ ابایی هم از آن نداریم و چیز قابل پنهان کردنی نیز در آن نمی یابیم. با این حال دوستی احتمالی هیچ یک از ما با شرکت کنندگان دخالتی در انتخاب شدن یا نشدنشان نداشته و ندارد. نه تنها دوستی که سابقه یا شهرتشان هم همین طور بوده است. هیات داوران این جشنواره در تمامی دوره ها تنها با متن هایی سر و کار داشته که برای جشنواره فرستاده می شد. ما تمامی نوشته ها را با دقتی -تا حد توانمان- زیاد خوانده ایم، از جمله مصاحبه ی شما را با فرهاد فخرالدینی، و درست به دلیل همین خواندن های دقیق است که در نهایت توانستیم میان تعداد زیادی آثار هم شاخه داوری کنیم و برخی را برگزینیم. این سرشت هر مسابقه است. عده ای برگزیده می شوند و عده ای هم باز می مانند. تا اینجای کار چیز شگفت آوری نیست. شگفت آور آنجاست که شما نمی پرسید چرا گفتگویتان انتخاب نشده (حتا نمی پرسید چه چیزی کم داشته) و پس از توضیح ما، اگر قانع نشدید، همه ی جشنواره ها و … را به توپ کژزبانی و تهمت ببندید، بلکه در دو گام، نخست به صورت پیش فرض (شاید حتا بدون خواندن اغلب آثار دیگر که با گفتگوی شما در یک شاخه ی رقابت شرکت کرده بودند) خود را برگزیده ی قطعی می دانید و سپس به صورت قهری نامزد نشدنتان را به ناداوری و بی تدبیری نسبت می دهید.
    پیشه ی هیچکدام از داوران این دوره از جشنواره روزنامه نگاری نیست و البته اگر هم بود در پیشه شان مرتکب تقلب نشده بودند. این یک رقابت است با همه ی مرادها و نامرادی هایش. هر رقابتی که نتیجه ی بر وفق مراد ما نداد نادرست بودنش مسلم نیست.
    رقیبان شما در شاخه ای که شرکت کرده اید هیچ تفاوتی با شما برای ما ندارند. برعکس تصور شما من شخصا (فکر می کنم همکاران دیگرم هم همین طور باشند) بسیار شادتر می شوم که برگزیدگان جشنواره از گمنام تر ها باشند چرا که در این صورت یکی دو نام به دایره ی موسیقی نویسان افزوده می شود. اصلا یکی از سودهای چنین جشنواره هایی شناسایی و از گمنامی به درآوردن استعدادهای تازه یا دیده نشده است. منتها یک قید را فراموش نکنید کیفیت کار اولین اولویت ما است. گمنامی تنها کافی نیست. به بیان دیگر اثر برگزیده قبل از هر چیز، فارغ از مولفش باید کیفیت قابل دفاعی داشته باشد و از سایر رقبا پیشی گیرد.
    سرآخر، ما نه تنها از برگزیدن مصاحبه ی شما و دیگران که از برنگزیدن آنها هم هراسی نداشته ایم. در حقیقت اگر اثری در رقابت با دیگر شرکت کنندگان هم شاخه اش در رتبه ی پایین تری قرار می گرفت بدون توجه به اسم و رسم نویسنده و رسانه اش آن را کنار می گذاشتیم. حتا می توانید به روشنی ببینید که اگر کلیه ی شرکت کنندگان در یک شاخه هم ملاک های داوری را برآورده نکرده باشند به سادگی از اعلام نامزد در کل آن شاخه اجتناب کرده ایم. در این راه تنها یک دلنگرانی یا هراس همراه ما بود و آن نگرانی از حفظ وحدت رویه و یکسانی نگاه به آثار شرکت کننده بود. ضمن این که می پذیریم هرگز مصون از اشتباه نیستیم، تمامی توانمان را برای دوری از خطا به کار گرفته ایم و امیدواریم به درستی عمل کرده باشیم.
    از طرف هیات داوران

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «تصنیف‌های عارف قزوینی»

اجرایِ مقبولِ همه‌ی تصنیف‌های عارف در یک مجموعه، درباره‌ی شخصیت او و تصنیف‌سازی‌اش و در مورد تصنیفِ قاجاری به طور عام، فرصتِ تأملی دیگر می‌دهد. ازاین رو هر چند تصریح شده که هدف، گردآوریِ نمونه‌ای آرشیوی یا آموزشی نبوده اما می‌توان چنین کارکردی نیز برای این مجموعه قائل شد وگرنه با تمام تلاشی که در شنیدنی‌شدنِ اجرای همه‌ی بندهای تصانیف شده، هنوز شنیدن سیزده دقیقه تکرارِ تضرعِ عارف برای ماندنِ مورگان شوستر در ایران، در مقامِ یک اثر موسیقی چندان توجیهی ندارد*.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXIII)

مقارن با این تحولات نوار کاست به عنوان یک وسیله ارتباط جمعی جدید و مستقل از تشکیلات دولتی در ایران رایج شد. دو گروه شیدا و عارف نیز خود نوارهای موسیقی خودشان را با کیفیت بسیار خوب به بازار عرضه کردند. گروه های شیدا و عارف همگام با انقلاب کنسرت هایی با مایه های سیاسی و اجتماعی ترتیب دادند که با استقبال مردم به خصوص گروه های دانشجویی روبرو شد. در این میان کنسرت های گروه شیدا با آهنگ های محمد رضا لطفی (بشارت و سپیده) و پرویز مشکاتیان (ایرانی) همراه با اشعار هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) و آواز محمد رضا شجریان، خاطره درویش خان، ملک الشعرا بهار و حسین طاهرزاده را زنده می کرد.

از روزهای گذشته…

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

در یک نیمه شب به ناگه وقتی صدای پیانو بلند شد، همگان تصور کردند که ارواح آن قصر قدیمی پیانو می ­نوازند و با شتاب به سمت پیانو رفتند و به ناگه فردریک ۶ ساله را پشت ساز دیدند و تمام خانواده شوپن با اشک و ناله پنداشتند که روح و جسم فردریک توسط ارواح موزیسین آن قصر قدیمی تسخیر شده است.
دو مضراب چپ (قسمت هفتم)

دو مضراب چپ (قسمت هفتم)

در این قسمت قصد داریم، مروری بر آثار فرامرز پایور به خصوص آثار نوشته شده در کتاب سی قطعه چهارمضراب برای سنتور داشته باشیم و ببینیم از حالات گوناگون دومضراب چپ چگونه استفاده شده است.
هارمونیک (III)

هارمونیک (III)

هارمونیک ، هارمونی! هم ریشه بنظر میرسند؛ شاید برای شما هم این سوال پیش آمده که معنی این لغت و ریشه آن چیست؟ در حقیقت برای اینکه درک و شناخت جامع تری از امواج هارمونیک و اصل مطالب مربوط به آن داشته باشید؛ لازم دیدم گوشه ای از تاریخ و فلسفه وجودی هارمونی به صورت اختصار بیان شود. در کتابهای موسیقی و هم ریاضی و هم فلسفه این کلمه “هارمونیک” به چشم میخورد!
گفتگو با ویولونیست هلندی، جانین جانسون (II)

گفتگو با ویولونیست هلندی، جانین جانسون (II)

کاملا درست است، موسیقی فراگیر است . فرانک ایده های فراوان و فوق العاده ای دارد. او همچنین درباره ایده هایش با نوازندگان مشورت می کند و مسلما هر کسی نظر خود را بیان خواهد کرد. این کار وی باعث برقراری شادی و آزادی در فضایی که در آن کار هنری انجام می دهیم، می شود. شما می توانید عقاید خود را بیان کنید بدون آنکه مجبور به پذیرش تحمیلی عقاید دیگران شوید البته در نهایت این فرانک است که تصمیمی را با توجه به نظر عموم می گیرد (با خنده). هشت سال پیش در جشنواره “کانکروس” بروکسل شرکت کرده بودم و فرانک از اعضای هیات ‍ژوری بود؛ او مرا برای نواختن در اسپکترام برلین دعوت کرد، از آن زمان به بعد سالانه سه تا پنج بار در کنسرتهای برلین شرکت می کنم.
نقش یونان باستان در موسیقی

نقش یونان باستان در موسیقی

واقعیت آن است که هیچکس نسبت به کیفیت و چگونگی موسیقی اولیه انسان آگاهی کامل ندارد. درحقیقت حتی ما بدرستی نمی دانیم که مثلا” ارکستر زمان باخ با چه کیفیتی ساز میزده است. اما بسیاری از محققین موسیقی در این موضوع اشتراک نظر دارند که بشر اولیه ریتم را از حرکات بدن و طبیعت و ملودی را از تغییرات صدای خود و یا محیط کشف کرده است.
پادکست (I)

پادکست (I)

یک هنرمند در قالب ارائه هنرش شناخته میشود و هرچه ارتباط وی با دنیای روز بیشتر باشد میتواند آثار و ایده های به روزتری را یافته و اثر هنری با ارزشتری را خلق نماید و از طرفی با ارائه هرچه بهتره آن کار، فعالیت خود را بیشتر و بیشتر توسعه بخشد و مانا سازد؛ در حقیقت ارتباطات موضوعی است که ما همه روزه سعی در بالا بردن کیفیت آن داریم و میل داریم آنرا قوی تر، راحتتر، جذاب و در عین حال ارزان تر دریافت کنیم.
خواننده ایرانی، معرف دو آریای ایرانی

خواننده ایرانی، معرف دو آریای ایرانی

حتما” در خبرهای موسیقی، بارها شایعاتی در مورد اجرای اپرای “مانا و مانی” ساخته حسین دهلوی شنیده اید. این اپرا سالهاست به دلیل ممنوعیت صدای زن، در انتظار اجراست. به تازگی بهرام تاج آبادی از خوانندگان اپرای ایران که برای تحصیل رشته آواز به فرانسه سفر کرده است اجرای آریای این اپرا (که بر خلاف اکثر آریاهای عاشقانه، مربوط به نقش گرگ است!) را در یکی از برنامه های موسیقی فرانسه به اجرا گذاشته است.
رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (I)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (I)

جلسه نقد و بررسی آلبوم «ماندالای درون» به آهنگسازی و اجرای پیانو سام اصفهانی، روز جمعه ششم آذر ۹۴ در شهر کتاب مرکزی برگزار شد. در این برنامه هنرمندان و منتقدان مختلف موسیقی درباره این اثر به ایراد سخنرانی پرداختند.
لیر یا چنگ ارجان؟ (III)

لیر یا چنگ ارجان؟ (III)

محسن شهرنازدار در مقاله “سازشناسی و سازهای اقوام ایرانی” مطالبی را در مورد باستانشناسی و اهمیت آن در شناخت موسیقی قدیم ایران مطرح کرده است. او اعتقاد دارد مهمترین اسناد حضور موسیقی در دوران باستانی ایران، یافته های باستان شناسی است. تاریخ تمدن موسیقی در فلات ایران، صرفا بر اساس اشاراتی که در متون کهن تاریخی در این باره وجود داشته است، از دوره هخامنشی عقب تر نمی رفته است اما امروزه یافته های باستان شناسی گواهی می دهند که تاریخ حضور موسیقی و ساز در تمدن ایرانی به هزاره های قبل تر از تاریخ هخامنشیان و به دوران تمدن عیلامی و حوزه های تمدنی کوچک تر در فلات ایران باز می گردد.
در نقد کتاب «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» (II)

در نقد کتاب «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» (II)

این همان نکته‌ای است که وضعیت را برای ما متفاوت می‌سازد و ساختار آن کتاب‌ها را که براساس اهدافشان تنظیم شده کم‌تر برای کاربرد در دانشگاه‌های ایران توجیه‌پذیر باقی می‌گذارد. اما هدف کتاب فارسی چنان که خود مولف می‌گوید: «بالا بردن سطح اطلاع و آگاهی در آنالیز موسیقی آتنال است و نه ترویج سبک خاصی در آهنگسازی. همچنین هیچ تلاشی برای علاقه‌مند کردن مخاطب به موسیقی مورد بررسی یا تشویق او به لذت بردن از آن صورت نگرفته است.» (ص ذ)