گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

راک اند رول در بریتانیا (II)

بسیاری از موفقیتهای بزرگ اخیر هنرمندان موسیقی راک و پاپ، در بریتانیای کبیر (انگلستان-ایرلند شمالی-اسکاتلند- والس) به وجود آمده است. ستارگان سالهای ۱۹۶۰ و ۷۰ همچون اریک کلاپتون (Eric Clapton) و پیتر گابریل (Peter Gabriel) از گروههای راک به تک اجرا کنندگان بسیار موفقی تبدیل شدند. در اوایل دهه ۸۰ سینتث پاپ (synth pop) از سبکهای نیو وییو، نمونه ای از موسیقی راک بریتانیا می باشد.

موسیقی مدرن و ترمینالوژی (مبانی علمی و هنری)

بسیاری از موفقیتهای بزرگ اخیر هنرمندان موسیقی راک و پاپ، در بریتانیای کبیر (انگلستان-ایرلند شمالی-اسکاتلند- والس) به وجود آمده است. ستارگان سالهای ۱۹۶۰ و ۷۰ همچون اریک کلاپتون (Eric Clapton) و پیتر گابریل (Peter Gabriel) از گروههای راک به تک اجرا کنندگان بسیار موفقی تبدیل شدند. در اوایل دهه ۸۰ سینتث پاپ (synth pop) از سبکهای نیو وییو، نمونه ای از موسیقی راک بریتانیا می باشد.

در اواسط دهه ۸۰ آلترنتیو راک بریتانیا (alternative rock British) در گروههای همچون اسمیتز (the Smiths) نمایانگر شد. آنان در مطرح شدن در مجله هایی همچون (New Musical Express -NME)- مجله موسیقی مشهور- رقابت می کردند، در حالی که سبکی همچون شوگازه (shoegaze) در اواخر دهه ۸۰ شکوفا شد (سبکی که تاکیدش بیشتر بر بافت و لایه بندی صدا بود). گروههای اصلی آلترنتیو راک بریتانیا: روزهای سنگی (Stone Roses)، دوشنبه های شاد (Happy Mondays-Inspiral Carpets) همه آنها از منچستر هستند و به نام مدچستر معروفند (“Madchester”) و گروههای اسکاتلندی شامل سوپ اژدها (Soup Dragons) و موسیقی آنان رقص داخلی (indie dance) نامیده می شود که شامل موسیقی خانگی، موسیقی پاپ الکتریکی و سایکدلیک راک می باشد.

رقص داخلی مکان اصلیش در واقع کلوپهای شبانه هایسندا (Hacienda) واقع در منچستر است و مدیریت آن توسط Factory Records – دارنده برچسبهای ضبط موسیقی- و اعضای گروه New Order (گروه راک) انجام می شود.

در اواخر ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ روزنامه ها نام “مکانی که خود را جشن می گیرد” به بریتانیای کبیر دادند و راک داخلی (indie-rock) در سالهای ۸۰ به وسیله گروههای همچون درمان (The Cure) و ایگو و بانی من (Echo and The Bunnymen) ادامه پیدا کرد. گروههای دیگر: The LA’s، Ride، هدیه عروسی (Wedding Present)، خانه عشق (House Of Love)، اعجاب آوران (Wonder Stuff)، کاترین وییل (Catherine Wheel)، شیرجه آهسته (Slow dive) و یکشنبه ها (Sundays). موسیقی آنان الهام گرفته از گروههای راک سالهای ۱۹۸۰ و سایکدلیک راک ۱۹۶۰ است، به خصوص: The Byrds (گروه راک اند رول آمریکایی)، ولوت زیرزمینی (The Velvet Underground)، خامه (Cream) و پینک فلوید. در اواسط دهه ۱۹۹۰ نوعی موسیقی لرزان (vibrant) پدیدار شده است که تاثیر گرفته از راک کلاسیک برتانیایی از سالهای ۱۹۶۰، پانک و نیو وییو میباشد.

این نوع سبک توسط روزنامه ها، پاپ بریتانیایی (Britpop) نامیده شده و توسط گروههایی ترویج یافته که از جمله آنها: سوپر گرس (Supergrass)، واعظان خیابان پرتردد (Manic Street Preachers)، محو(Blur)، اُآسیس و پالپ (Pulp)، در کنار دیگر گروههای کمتر مطرح شده مانند حیوانات بسیار پر مو (Super Furry Animals) هستند.

در اواسط دهه های ۱۹۹۰، اُآسیس رهبر تمام گروههای راک بریتانیایی بود و این در حالی است که در سالهای بعد، این سبک را بیشتر به گونه ای احساسی مبدل کرد که از گروه اسمیتز نیز تاثیر گرفته بود. این نوع موسیقی در بریتانیای کبیر به عنوان “داخلی” (indie) شناخته شده، اگرچه اغلب آنها با برچسب اصلی EMI ظاهر شده اند و صدای آنها شباهتی اندک به راک مدرن داخلی آمریکایی (indie rock) دارد.

تعداد اندکی از گروههای راک بریتانیایی توانستند موفقیتی در قرن بعدی نیز کسب کنند. همانند Feeder (گروه راک از کشور والس) که جزو اندک گروههایی است که توانسته است جزو ۵ گروه موفق سال ۲۰۰۱ باشد (به همراه آهنگشان به نام “Buck Rogers”) و بعد از سالهای متمادی تلاش، سرانجام این گروه به عنوان گروه اصلی در سبک خود شناخته شد و از موسیقی آلترنیتیو توسط روزنامه ها قدردانی شد.

گروههای راک آمریکایی همچون ضربه (the Strokes) و راه راههای سفید (White Stripes) در بریتانیا مشهور شدند و گروه افسارگسیخته ( The Libertines) -گروه راک بریتانیایی لندن- به وجود آمده از آلترنیتیو راک بریتانیایی به همراه رد پایی از پانک و پست پانک، خوش درخشیدند.

در ۲ سال گذشته گروههای چون، میمونهای منطقه بسیار سرد (Arctic Monkeys)، رئیس (Kaiser Chiefs)، پارک ماکسیمو (Maxïmo Park)، مهمانی بلوک (Bloc Party) و فرانز فردیناند (Franz Ferdinand) به وسیله آثار ضبط شده خود، موفقیت کسب کردند. گروههای دیگر، مووز (Muse) و تاریکی (The Darkness) از پانک دوری کردند و به جای آن به سبکی احساسی (ملودراماتیک) و محبوب به نام آرنا راک بریتانیایی (British arena rock) سالهای ۱۹۷۰ گرویدند.

اگرچه در بسیاری از موارد “پاپ” به بعضی از سبکهای موسیقی بریتانیا اضافه شده (dreampop, Britpop) بسیاری از گروهها خود را راک معرفی می کنند تا پاپ! حتی سینتث پاپ (synth pop) در بیشتر موارد از گیتار برقی و گیتار باس، کیبورد و سینتیسایزر (synthesizers) استفاده می کنند. ABC محبوبترین گروه سینتث پاپ است که در اوایل سالهای ۱۹۸۰ تحت تاثیر پانک و راک به وجود آمد، تنها برای به دست آوردن تکنیکی بهتر و خلاقتر تا بتواند در رده سبک های شناخته شده به نام پاپ جدید (new pop) قرار گیرد.

در عین حال گروههای دیگر همانند اُآسیس نیز از سینتیسایزر استفاده کردند و به روش موسیقی بریتانیای سالهای ۱۹۶۰ و ۷۰ تکیه داشتند. در موسیقی امروزه بریتانیا، پاپ و راک همچنان ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند، بیشتر از آنچه در آمریکا دیده می شود، چرا که در آنجا به دلیل تعصب به تاریخ موسیقی، پاپ بیشتر به همراه هنرمندی تک نفره به همراه گیتار و معمولا خانم شناخته شده است.

بنابراین در بریتانیای کبیر هنرمندی همچون پالپ (Pulp) ممکن است به عنوان پاپ شناخته شود در حالی که در آمریکا امکان آن است که این نوع موسیقی را در دسته راک به حساب آوردند (به خصوص آلترنتیو راک، به دلیل اصیل بودن و گاه تاریک بودن تصنیفهای آن). به طور کل در بعضی موارد ترجیح داده می شود که به موسیقی راک داخلی (indie rock) گوش داد تا پاپ مصنوعی (superficial pop)!

راک بریتانیا می توان گفت تا حدی از سبک بعد از پاپ-پست پاپ دهه های ۱۹۶۰ به وجود آمده از جمله اسپایس گرلز (Spice Girls) و یا رابی ویلیامز (Robbie Williams)؛ پاپ اولیه که در کلوپها رواج داشت و سبک دیگری که توسط موسیقی سنتی سیاهان توسعه یافت کاملا سبکهایی جدا از راک هستند.

در حال حاضر موسیقی پاپ در مقایسه با هیپ هاپ و دیگر فرمهای محبوب موسیقی، بازار بیشتری در بریتانیا پیدا کرده است.
موفقیت آمیز ترین آلبوم سال ۲۰۰۶ در بریتانیای کبیر، اثری است از گروه راک داخلی گروه فرانز فردینانلد (Franz Ferdinand) و آلبومهای چون Snow Patrol، Keane، Muse و Arctic Monkeys از آثار موفق سال ۲۰۰۶ بودند.

en.wikipedia.org

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

دیدگاه ها ۴

  • کاش اسم گروهها رو به فارسی ترجمه نمی کردین . خیلی ناجوره . ترجمه اسم گروهها هم کاملآ تحت اللفظی و مبتدیانه انجام شد . صحبتی از ریدیو هد ، آرکایو ، پورتیشد و پور کیوپاین تری نکردید . کاملآ در تعجبم که چطور تو این مقاله اسمی ازین اسطوره ها نبردید.مقالتون با کمال احترام ناقص بود

  • دوست عزیز همانطور که در زیر مقاله میبینید این مطلب از سایت ویکی پدیا ترجمه شده و دخل و تصرفی هم صورت نگرفته است. در مورد نامها هم سعی میکنیم نامهای انگلیسی را هم در پرانتز بنویسیم تا بتوانید بهتر شناسایی کنید.

بیشتر بحث شده است