راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (II) – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (II)

برای یافتن چگونگی وجود نت نگاری موسیقی هندی در نت نگاری غرب، شانکار، دیوید مورفی (رهبر ارکستری از کشور ولش) را متقاعد کرد تا به او برای تبدیل آثارش به قطعه ای برای ارکستر کمک کند. کنسرتوی شانکار همراه با مقدمه ای شورانگیز آغاز می شود، معرفی این موسیقی بیگانه (موسیقی هند برای غربیان) شامل چرخش ملودیها، تغییر وزنها و صدای پائین نتها، بر خلاف موسیقی غرب که حرکت و پیشرفتش بیشتر از طریق هارمونی است، موسیقی هندی شدیدا تحت تاثیر ملودی و ریتم است.

او همچنین ترکیب بندی خاصی برای سیتار- ویولون با یهوودی منوهین تنظیم کرده است، همچنین آثاری نیز برای فلوت نواز فوق العاده ای مثل رامپال (Jean-Pierre Rampal) یا برای یاماماتو (Hōzan Yamamoto) استاد فلوت ژاپنی و نیز برای ساز koto استاد میاشیتا (Musumi Miyashita) کارنامه درخشان او را در موسیقی تلفیقی به نمایش میگذارد.

راوی شانکار بسیاری از فیلمها و رقص های باله هند، کانادا، اروپا و آمریکا موسیقی ساخته است. او برای ساخت موسیقی Chappaqua, Charly, Gandhi کاندیدای جایزه آکادمی شد. ضبط اثرش تانا مانا (Tana Mana) در سال ۱۹۸۷ با برچسب خصوصی عرضه شد، این اثرش که ترکیبی ناب از سازهای سنتی و الکترونیک بود، معرف سبکی جدید در موسیقی است. در بعضی از کنسرتهایش او اجرا کننده قطعاتش نبوده است، مثلا در سال ۲۰۰۲ قطعه ای را ساخت و خود در آن کنسرت ننواخت اما دخترش آنوشکا به عنوان نوازنده و سرپرست گروه هندی در آن کنسرت شرکت داشت.

Audio File قسمتی از اجرای قدیمی راوی شانکار را ببینید

فیلیپ گلس (Philip Glass) آهنگ ساز کلاسیک از شانکار به عنوان اصلیترین اثرگزار در موسیقی تجلیل می کند و ابداع پاساژهای خاص او را میستاید. شانکار همچنین قطعه ای را برای سیتار در بخشی از Orion اثر گلس در سال ۲۰۰۴ ساخت. شانکار در کشورهای مختلفی خانه داشته است مثل هند، دهلی و کالیفرنیا.

Audio File قسمتی از اجرای قدیمی راوی شانکار و دخترش را ببینید

شاگردان او کاتریک کومار (Kartik Kumar)، چانرانت سادچوموک (Chandrakant Sardeshmukh) نوازنده سیتار، دیپاک چووهدوری (Deepak Chowdhury)، هریار رائو (Harihar Rao)، آمیا داس گوپتا (Amiya das Gupta)، شمیم احمد، پارتو سارودی (Partho Sarodi)، ویشا مووهان بت (Vishwa Mohan Bhatt)، مانجو متا (Manju Mehta)، شوبندرا رائو (Shubhendra Rao)، کارتیک سچادری (Kartik Seshadri)، استیفن سلاووک (Stephen Slavek)، استیفن جیمز، تارون باتاچاری (Tarun Bhattacharya) نوازنده سنتور، جایا بس (Jaya Bose) نوازنده سیتار و دیوید مورفی، امروزه شهرت فراوانی دارند. آنوشکا شانکار در سن ۸ سالگی آغاز به یادگیری از پدرش کرد و پیش از آن با او در اجراهای جهانیش در شهرهای مهم اروپا و آمریکا سفر کرده بود.


راوی شانکار همراه با دخترش آنوشکا
افتخارات
او به طور افتخاری عضو سکوی بین المللی آهنگ سازان (International Rostrum of Composers) بوده است.
او جوایز و لوح تقدیرهای فراوانی از کشور خود هند و از تمام نقاط دنیا دریافت کرده، از جمله ۱۴ دکترای افتخاری، جوایز Padma Vibhushan, Desikottam، جایزه Magsaysay از مانیلا، سه جایزه از آلمان، جایزه برتر فووکوکا فرهنگ آسیا (Fukuoka Asian Culture Prize) از ژاپن و Crystal Award از داووس (Davos) به نام “سفیر جهانی” دریافت کرده است.
در سال ۱۹۸۶ او نامزد عضویت در Rajya Sabha مجلس هند برای دوره ۶ سال شد.
در سال ۲۰۰۲ جایزه بین الملی افتتاحیه دفتر بازرگانی افتخار هند به او اعطا شد.
او دارنده بزرگترین جایزه افتخار ملی هند The Bharat Ratna در سال ۱۹۹۹ است.
در سال ۱۹۹۸ جایزه موسیقی پولار (Polar) را به همراه ری چالرز دریافت کرده است.
در سال ۱۹۸۲ به همراه جرج فتون کاندیدای جایزه خلق بهترین قطعه برای گاندی شده است.

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۱۱, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۲ ق.ظ

    اگر بتوانید موسیقی ها را پخش کنید بهتر میشود

  • سعيد حميدي
    ارسال شده در اسفند ۵, ۱۳۸۹ در ۱:۱۳ ب.ظ

    خسته نباشید .جالب است

  • الهام
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۸۹ در ۱۲:۴۷ ق.ظ

    واقعا جالب بود مرسی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

امامی: استقبال خوبی از برنامه ما در سوئیس شد

من علاقه زیادی به موسیقی قدیم ایران داشته ام و سعی کرده ام در حد توانم بر روی آن حوزه موسیقی کارکرده و بر روی موسیقی دوره قاجار و هم قبل از آن دوره مطالعات مختصری داشته ام و به طبع در آثارم از آن ها بهره می برده ام در این سال ها آلبوم های تولید کرده ایم با همراهی دوستانم مثل آلبوم برافشان و آلبوم چهار سو که با آهنگسازی دوست خوبم حمید شریفی بوده و همچنین آلبوم بزم ۲ با آهنگسازی دوستانم سعید کورد مافی و علی کاظمی که همه این آلبوم ها توسط انتشارات ماهور منتشر شده است و تمامی این آثار رویکردی که ما داشته ایم استفاده از امکانات بالقوه موسیقی قدیم ایران بوده است و اینکه این امکانات بالفعل کرده و امکاناتی نظیر فرم و دورها و متدهای متفاوتی که در آن موسیقی وجود داشته است و الان کمرنگ شده است و یا کمتر استفاده می شوده است. این امکانات در هر صورت به ما راهی را نشان می دهند که شاید از این طریق بتوان رنگ و بوی تازه از موسیقی ایران رو شنید، البته شاید! در هر صورت راهی است که می شود در بستر تاریخی اصالت ها را حفظ کرد و موسیقی گذشته را به این شکل منتقل کرد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (X)

شورانگیز (چهارمضراب شور): این قطعه با الگوی ساختاری چهارمضراب طراحی و ساخته شده است. وزن اصلی قطعه دو ضربی ترکیبی بوده و از ابتدا تا انتها با سرعت ثابت و بدون تغییر ادامه می یابد. نکتۀ بارز و اصلی این اثر در استفادۀ آهنگساز از ترکیبات متفاوت و متنوع در وزن و ضرباهنگ اثر است و با اینکه وزن اثر تا انتها ثابت است ولی تغییرات درونی در سرضرب ها و استفاده از حالات متنوع آنها فضایی متفاوت به این اثر بخشیده است.

از روزهای گذشته…

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (V)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (V)

هنرجویان علاقه‌مند به یادگیری ساز عود، همچنین باید از استعداد بسیار خوبی در شنیدن موسیقی برخوردار باشند؛ زیرا عود سازی ملودیک ا‌ست و هنرجو باید صبور و سخت‌کوش باشد و از استادی آموزش ببیند که پیش‌تر در مدرسه‌ی موسیقی سنتی تعلیم دیده باشد. این موارد، جزء مؤلفه‌های مطلوب آموزش عود هستند و بدون رعایت آن‌ها، ممکن است پیروی از یک روش، بی‌فایده باشد.
گره‏گشایی از سطوح لکه دار

گره‏گشایی از سطوح لکه دار

«سطوح لکه دار» یا «گره»، بافتی است در مدیوم موسیقی و در قالب سی دی که جریان نوپای موسیقی الکترونیک امروز ایران را پرخروش می‏سازد. این نوشته، غوطه‏ای است در این خروش. گره، دوازده تکه دارد. دوازده قطعه. در این تکه‏ های لایه‏ لایه‏ ی صدا، از صداهای بی‏ عمق، از صداهای بی‏ هارمونیک (۱) به بافتی عمیق می‏رسیم. کاری که انگار ما خودمان هر روز می‏کنیم تا از سطوح وجود به اعماق آن برویم، تا از آنچه انگار هست، به آنچه واقعا هست برسیم. «گره»، به واقع همین سطوحِ ناچیزِ همچون‏ حبابِ کف‏ آلودی‏ بر سطحِ‏ گدازه‏ ی مذابی‏ روان‏ آمده را به لایه‏ های عمیق ذهن پیوند می‏زند.
تدارک ارکستر (IV)

تدارک ارکستر (IV)

شامل تیمپانی، ساید درام (شبیه اسنر درام در موسیقی پاپ)، سنج، درام باس (بزرگتر از کیک درام در موسیقی پاپ) میباشد. صرفه نظر از تیمپانی که تا حدودی قابلیت کوک شدن دارد، دیگر ساز های مذکور غیرقابل کوک هستند. از دیگر سازهای ضربی غیرقابل کوک در ارکستر میتوان این سازها را نام برد: مثلث، wood blocks و حتی ویپ (whip)
راجع به فاصله میان بخش های صدایی

راجع به فاصله میان بخش های صدایی

در مطالعه هارمونی معمولا” چهار قسمت صدایی مورد استفاده قرار میگیرد، بنام های سوپرانو، آلتو، تنور و باس. شکل مقابل تقسیم بندی تقریبی این چهار بخش را نمایش میدهد. اگرچه می توان در تقسیم بندی و استفاده این بخشها از رنج کامل صوتی هر قسمت استفاده کرد اما بهتر آن است که از نتهای مرزی خیلی استفاده نکنیم و در صورت لزوم، فقط برای زیبایی ملودی حرکت های کوچکی روی آنها داشته باشیم و هرگز این نت های مرزی را به تاخیر یا پدال نیندازیم.
میشا مایسکی

میشا مایسکی

میشا مایسکی (Mischa Maisky) متولد ۱۹۴۸ در Riga، Latvia است؛ موسیقی را برای اولین بار وقتی به Children’s Music School و هنرستان هنرهای زیبا رفت آغاز کرد. در سال ۱۹۶۲ وارد هنرستان Leningrad شد. در سال ۱۹۶۵ نام مستعار Rostropovich of the Future برای خود انتخاب کرد و همکاری با Leningrad Philharmonic را شروع کرد. یک سال بعد او برنده جایزه مسابقه بین المللی چایکوفسکی در مسکو شد و تحصیلات خود را تحت نظر Rostropovich در هنرستان هنرهای زیبای مسکو شروع کرد.
متبسم: در کنار جوانان با افتخار ساز می زنم

متبسم: در کنار جوانان با افتخار ساز می زنم

در یک گروه بزرگ نوازندگان مشکل شنیدن یکدیگر را دارند و به همین دلیل نیاز به کسی است که همه از او پیروی کنند و سرعت ضرب ها و اندازه نوانس ها را از وی بگیرند. بعلاوه در گروه مضراب همه چیز جنبه آموزشی دارد و بنای کار حرفه ای نیست، از این رو انتظار هم در همین حد است.
در عمق کارون (II)

در عمق کارون (II)

اگر کمی در ذهنتان جستجو کنید می‌بینید وقتی من گفتم ترانه‌ی دختر شیرازی استفاده شده احتمالا توجه شما کمتر جلب شد تا لب کارون، چرا؟ چرا یک ترانه‌ی مردم‌پسند شهری که نام سازنده‌اش از خاطرها رفته برای ترکیب با موسیقی کلاسیک غربی موضوعی خنثا یا حتا مطلوب تلقی می‌شود، اما دیگری به همان اندازه غریبه؟ چون ما عادت کرده‌ایم این موسیقی‌ها را از هم جدا کنیم نه به خاطر مشخصه‌های موسیقایی‌شان بلکه به دلایلی فراتر از این.
مصاحبه با ایگور ایستراخ (I)

مصاحبه با ایگور ایستراخ (I)

یک بالکن سرسبز مشرف به هاید پارک مکان مناسبی برای مصاحبه با یکی از ویولونیست های برجسته روسیه است. ایگور اویستراخ دیگر زیر سایه پدرش، دیوید، زندگی نمی کند. هرچند که هنوز خاطره های برنامه های سالن رویال آلبرت مثل کنسرتو دوبل باخ یا اجرای ر مینور چایکوفسکی (Tchaikovsky) یا مندلسون به رهبری دیوید که که در آن ایگور ناگهان به ارکستر می پیوندد زنده است.
ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (III)

ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (III)

ریختر پیانیست روسی بود که در کنار بزرگانی چون داووید اویستراخ و روستروپویچ، مثلث هنری ای را تشکیل می دادند، همانند آرتور روبنشتاین، گرگور پیاتیگورسکی و یاشا هایفتز که مثلث هنری موسیقی کلاسیک در آمریکا بودند؛ عجیب نیست که با این اوصاف، در زمان جنگ سرد، این هنرمندان بصورت غیر مستقیم، وسیله ای برای قدرت نمایی هنری روسیه و آمریکا بودند.
درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (VI)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (VI)

اگر در میزان اول دوضربی به جای دو سیاه، ۸ دولا چنگ (میزان ۳) قرار داشته باشد، می توان گفت میزان سوم، ۸ ضربی ۴+۴ است با دو تاکید. اما چون اجزاء ترکیب کننده، زمان های یک اندازه (یک سیاه یا ۴/۱) دارند، این میزان ها همه با دو ضرب (با دوتا پا زدن یا دو ضربه مترونم) قابل اجرا هستند. یا دقیق تر واحد زمانی تعیین کننده در داخل میزان یک نت سیاه یا یک ۴/۱ است.