آخرین خبر موسیقی سال!

سجاد پورقناد، حمیدرضا عاطفی و محمد سریر (تصویر از مهر)
سجاد پورقناد، حمیدرضا عاطفی و محمد سریر (تصویر از مهر)
اولین جرقه های نشست صاحبان پایگاهای مجازی در حوزه ی موسیقی ایرانی از دیدارهای دوستانه زده شد و در سال ۱۳۸۶ اولین نشست در شیراز به همت یکی از وبلاگ نویسان “رضا زارعی” برگزار شد. این نشست سه روزه زمینه ی آشنایی وبلاگ نویسان را فراهم کرد. بدیهی است هر نشست اولین، باید دومین و سومین و… را در پی داشته باشد! برای تداوم این نشست ها تلاشهای زیادی برای برگزاری نشست در استان گیلان برای سال ۸۷ توسط نگارنده انجام شد اما متاسفانه به دلیل عدم حمایت نهادهای مربوطه برنامه به کلی لغو شد. به لطف خدا اینک شاهدیم در واپسین روزهای سال ۸۷ دومین نشست، به همت خبرگزاری مهر و همکاری خانه ی موسیقی برگزار شد که در واقع مقدمه ای برای برگزاری اولین جشنواره ی وبلاگ و سایتهای فعال در حوزه ی موسیقی ایرانی بود.

خبر نشست حدود ۵ روز پیش از برگزاری در خبرگزاری مهر گذاشته شد و همچنین سجاد پور قناد که خود عهده دار دعوت مهمانان بود از طریق ایمیل و حتی تلفن و اس ام اس از تعدادی زیاد ی به طور اختصاصی و به طور دستجمعی از حدود ۲۷۰۰ نفر (که در گروه های یاهو و سایتهای مختلف) دعوت به عمل آورد ولی متاسفانه در جلسه تنها صاحبان ۷ یا ۸ پایگاه حضور داشتند و جای تعجب بود تنها شرکت کننده غیر از ساکنین تهران من از لاهیجان بودم (کل جمعیت حاضر در جلسه حدود ۲۵ نفر بودند!).

بسیار جای تاسف دارد وقتی در گروهی مجازی یاهو بیش از ۲۷۰۰ نفر عضو هستند و دائم خود را فعال نشان می دهند، به پیام مدیران گروه توجهی نکنند و اینگونه غایب باشند. باز هم جای تاسف بیشتر اینجاست که طبق آماری نسبی حدود ۵۰ وبلاگ فعال در حوزه ی موسیقی وجود دارد که نویسندگان آن همواره در نقد و نظر دیگران پیشتاز هستند و خود را یک وبلاگ نویس حرفه ای می دانند، اما حتی کسانی که ساکن تهران بودند هم حاضر به شرکت در این جلسه ی رسمی نشدند.

به راستی مشکل کجا بود؟ آیا خبر رسانی ضعیف بود یا اینکه وبلاگ نویسان ما هم مانند توده ی مردم از همان رخوت و سستی برخوردارند که تا کاری به جاهای جدی می رسد، رهایش می کنند و می گویند ما وقت و حوصله نداریم؟

اما آستانه ی خوش بینی برگزار کنندگان و مهمانان جلسه بسیار بالاتر از انتظار بود و بارها همه عنوان کردند که روزهای پایانی سال و گرفتاری همیشگی مردم در این روزها عامل بی خبری و طبعا عدم حضور در این نشست مهم بود. (البته من نیز امیدوارم چنین باشد!)

نشست مذکور از چند جنبه بسیار مهم و قابل تامل بود؛ حضور دکتر محمد سریر به عنوان مدیر عامل و نماینده ی خانه ی موسیقی به وبلاگ نویسان و صاحبان سایتها برای ادامه ی کار امید و انرژی مضاعف داد. پس از گذشت بیش از ۵ سال وبلاگ نویسی حرفه ای موسیقی در ایران، بالاخره کار به جایی رسید که مدیر عامل خانه ی موسیقی رسما از آنها حمایت کرد و تولید اندیشه و نقد و نظر وبلاگ نویسان را عاملی موثر در ارتقای موسیقی ایرانی دانست. سخنان دکتر سریر این نوید را به وبلاگ نویسان داد که در آینده از حمایتهای بیشتر مادی و معنوی از جانب خانه ی موسیقی برخوردار شوند. اهمیت دیگر این نشست، برگزاری آن از جانب خبر گزاری مهر بود، خبر گزاری مهر مدتهاست که به واسطه همت حمیدرضا عاطفی نشستهای مفیدی درباره مسائل گوناگون موسیقی برگزار می کند.


شرکت کنندگان در نشست پایگاه های
مجازی موسیقی کلاسیک ایران
انعکاس این نشست از جانب “مهر” با این حجم عظیم مخاطب کار را برای وبلاگ نویسان سخت تر کرده و آنها را متعهد می کنذد که از این پس کاملا حرفه ای عمل کنند و از حاشیه به متن بیایند.

تصمیمات اصلی جلسه در خصوص انتخاب هیات داوران و همچنین نحوه ی برگزاری جشنواره و فراخوان مطالب وبلاگها و سایتها بود. اگر قرار به برگزاری این جشنواره در اوایل سال ۸۷ باشد باید نکات زیادی از جنبه های مختلف در نظر گرفته شود.

این جشنواره باید برگزیدگانی داشته باشد که توسط هیات داوران معرفی شوند. این مسابقه مقاله نویسی نه تنها شور و اشتیاق فراوانی را در نویسندگان ایجاد می کند، بلکه باعث بالا بردن سطح علمی و تخصصی (هم در زمینه ی موسیقی و هم در زمینه ی نوشتاری) می شود.

در این جلسه ۵ یا ۶ رشته برای رقابت در نظر گرفته شد که به نظر من کافی نیست! چون وبلاگ و سایت در محیط مجازی است و طبعا نخستین عاملی که بیننده را برای خواندن ترغیب می کند کارهای گرافیکی و قالبهای سایت و وبلاگ است به طور کلی صفحه بندی و طراحی قالب وبلاگ و سایت سهم بسزایی در جذب مخاطب دارد. من پیشنهاد می کنم یک داور برای بررسی و انتخاب برترین طراحی قالب و صفحه بندی نیز معرفی شود.

از سوی دیگر برگزاری کارگاههای یک روزه ی مقاله نویسی و استفاده از فضای اینترنت را نیز برای برنامه های جنبی جشنواره ضروری می دانم. بسیاری از کاربران اینترنت و حتی صاحبان وبلاگها و سایتها اطلاع ندارند از چه امکانات وسیعی در این فضای مجازی می توانند استفاده کنند و صرفا با همان امکانات محدودی که می دانند کار میکنند.

از نکات دیگر جشنواره، حضور بانوان در این عرصه است. برگزار کنندگان جشنواره باید تدابیر ویژه ای را برای حضور بانوان وبلاگ نویس فراهم کنند تا مشکلات اقامت در تهران در طول جشنواره و دیگر مسائل مرتبط را حل و فصل کنند. در همین راستا می توان با توجه به کم تعداد بودن وبلاگ نویسان زن، جایزه ای اختصاصی برای برترین زن وبلاگ نویس را در نظر بگیرند تا انگیزه ای مناسب فراهم شود.

جا دارد در پایان از اینکه پرونده ی موسیقی سال ۱۳۸۷ با این نشست بسته شد، این اتفاق را به فال نیک گرفت که در ماههای اولیه ۸۸ شاهد خبر های خوش از برگزاری جشنواره و نشست سوم باشیم.

یک دیدگاه

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۸۸ در ۶:۵۳ ب.ظ

    البته بعضی‌ها هم دعوت‌نشده‌بودند اما به جلسه آمدند…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

تنبک نواز، نه تنبک

تنبک نواز، نه تنبک

نوشته ای که می خوانید گفتگویی است از محمد افتخاری با زنده یاد علی تجویدی که در مجله «کلک» شماره ۱۶ در تیر ماه ۱۳۷۰ به انتشار رسیده است و به کنسرت دو نوازی بهمن رجبی و محمود فرهمند بافی می پردازد.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دوم (II)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دوم (II)

به دلیل اهمیت دستگاه‌های ضبط صدا در رشتۀ اتنوموزیکولوژی، اولین مکاتب مرتبط به این رشته احتمالاً تحت تأثیر همین پدیده شکل گرفت. «آرشیو فونوگرام» در برلین مهمترین آرشیو اروپا است که در سال ۱۹۰۰ توسط کارل اشتومف و اوتو آبراهام (Otto Abraham) راه‌اندازی شد و مکتب اتنوموزیکولوژی برلین به نوعی تحت تأثیر تأسیس این آرشیو شکل گرفت. اتنوموزیکولوژیست‌های مکتب برلین بیشتر به تجزیه وتحلیل ساختاری موسیقی‌ها می‌پردازند تا اتنوگرافی فرهنگی که می‌تواند به دلیل سابقۀ طولانی رشتۀ موزیکولوژی در آلمان و اتریش و هم‌چنین وجود آرشیو فونوگرام که محقق را به بهره‌برداری از آثار ضبط شده برای تحقیق سوق می‌داد، باشد.
موسیقی سمفونیک ایرانی (قسمت ششم)

موسیقی سمفونیک ایرانی (قسمت ششم)

در هر حال وزیری قطعات بسیاری از جمله سمفونی نفت، بندباز، تصنیف هایی برای آواز و پیانو و … را به شیوه ی دوصدایی (diaphonic) و چندصدایی ساخته بود که در بسیاری از آن ها تأکید بسیاری بر تعدیل و تامپره کردن موسیقی ایرانی رفته بود. وزیری در موسیقی خود گامی با بیست و چهار ربع پرده به وجود آورد و با خارج کردن فواصل از حالت طبیعی خود، آن ربع پرده ها را مساوی فرض می نمود. با وجود این که بر اساس اصول و متدولوژی علمی موسیقی شناسی، انطباق فواصل تیِرس در هارمونی غربی با موسیقی ایرانی به همان صورتی که با اصول آکوستیکی حاکم بر موسیقی غربی سازگار بود، به دلیل نسبت ها، فواصل خاص و فونکسیون های اصوات تشکیل دهنده ی موسیقی ایرانی، منتفی می گردد.
موسیقی وزیری (I)

موسیقی وزیری (I)

مطلبی که پیش رو دارید سندی است مربوط به ۸۶ سال پیش که نظر یکی از بینندگان کنسرت وزیری را در اولین سالهای اجرای موسیقی ارکسترال در ایران نشان می دهد. این نوشته در مجله «آینده» در سال ۱۳۰۴ به قلم شخصی به نام دشتی (نام کوچک قید نشده است) نوشته شده است که خواندن آن برای شناخت اوضاع موسیقی در آن دوره خالی از لطف نیست؛ لازم به یاد آوری است که عده زیادی هم خطابه های تندی در رد موسیقی ونگاه وزیری در همان دوره نوشته اند و حتی با صفت هایی مانند «گوش خراش» از اجرای ارکستری او یاد کرده اند؛ هرچند جدا از کیفیت اثر نوشته شده توسط وزیری، نباید فراموش کرد که بیشتر نوازندگان ارکستر اولین تجربیات اجرای صحنه خود را پشت سر میگذاشته اند. (سردبیر)
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (V)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (V)

سال ۱۹۸۳ کلود لُلوش (Claude Lelouch) ، کارگردانِ فرانسوی، فیلمی به نام «ادیت و مارسل» (Édith et Marcel) ساخت که این بخش از زندگی پیاف و رابطه ی بسیار عاشقانه اش را با این ورزشکار که کمتر از دو سال به طول انجامید، ترسیم می کرد. هنرپیشه فرانسوی اِولین بوایکس (Évelyne Bouix) در این فیلم نقش پیاف را بازی کرد. کلود لُلوش در مورد این دو شخصیت چنین گفته است: «سِردان به من زندگی را آموخت، پیاف به من عشق ورزیدن را آموخت و هر دو آن ها به من مرگ را آموختند.»
موسیقی هنگام خواب

موسیقی هنگام خواب

اگر شبها برای به خواب رفتن مشکل دارید از این به بعد به موسیقی Jazz ملایم گوش کنید. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که کافی است ۴۵ دقیقه به موسیقی Jazz ملایم، قبل از خوابیدن گوش کنید تا با آرامش بسیار به خواب شیرین فرو روید.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

«هر دستگاه یا آواز یک مقام اصلی دارد که به آن مقام مادر می گویند.» علاوه بر اینکه این یک عامیانه گویی است، معلوم نیست که کجا و چه کسانی چنین «می گویند». شاید ذکر این نکته جالب باشد که زنده یاد محمد رضا لطفی در تئوری پردازی خود بر این باور بود که «شور مادر دستگاه ها است». اما اینجا مقام درآمد هر دستگاه «مقام مادر» نامیده شده است که با این حساب «شور» آقای لطفی «مادربزرگ» دستگاه ها خواهد بود!
بنیان گذار پینک فلوید در گذشت

بنیان گذار پینک فلوید در گذشت

سید برت (Syd Barrett) گیتاریست و بنیانگذار گروه پینک فلوید که بعدها گروه و موسیقی را کنار گذاشته تصمیم گرفت زندگی را در آرامش و انزوا سپری کند در سن شصت سالگی زندگی را بدرود گفت.
سه سبک آهنگسازی فرامرز پایور

سه سبک آهنگسازی فرامرز پایور

اگر بخواهیم آهنگسازی استاد فرامرز پایور را به دوره های مختلف تقسیم بندی کنیم، دو گروه اصلی را باید مدنظر قرار بدهیم، آثار ساخته شده برای سنتور و آثار ساخته شده برای ارکستر سازهای ایرانی. ابتدا به آثاری که وی برای ساز سنتور ساخته می پردازیم: این دسته از آثار استاد پایور بیشتر جنبه آموزشی و افزایش توانایی و مهارت در نوازندگی دارند، هر چند در این رابطه نمی توان ارزش ملودیک این دسته قطعات را که بیشتر شامل پیش درآمدها، رنگها و چهارمضراب ها می شوند را نادیده گرفت. آثاری مانند پیش درآمد اصفهان (راست کوک) ، رنگ سه گاه (راست کوک) وچهارمضراب دشتی (چپ کوک) که چه از لحاظ تکنیک نوازندگی و چه از لحاظ محتوی و ارزش ملودیک در سطح بالایی قرار دارند و در شمار مهمترین قطعات در موسیقی ایرانی به شناخته میشنود.
چرا صدای پیانو ها با هم فرق دارند؟

چرا صدای پیانو ها با هم فرق دارند؟

اگر ساز شما پیانو باشد بدون شک همواره این سئوال برای شما مطرح بوده که چرا صدای برخی از پیانوهای حرفه ای ها زیبا تر از صدای ساز شما است. بخصوص اگر هزینه زیادی هم صرف خرید ساز کرده باشید این موضوع برای شما اهمیت بیشتری خواهد داشت.