پوریا رمضانیان: اجرا آیینه تمرین است

پوریا رمضانیان
پوریا رمضانیان
جمعه ۲۴ شهریور ماه سال جاری قرار است در فرهنگسرای ارسباران کنسرت هنرجویان پیانوی پوریا رمضانیان، نوازنده و پداگوگ پیانو و نویسنده موسیقی به روی صحنه برود. به این مناسبت با او گفتگویی انجام داده ایم که می خوانید:
به عنوان اولین سئوال بفرمایید که یک معلم پیانو چه زمانی نیاز دارد که تاثیر خود را روی شاگردش بگذارد؟

ابتدای باید بگویم که حداقل سه ماه یک معلم باید با یک شاگرد کار کند تا بتواند ادعا کند که این هنرجو نتیجه تدریس اوست ولی بهتر این است که معلم بیشتر از شش ماه با هنرجو کار بکند تا تاثیر کافی روی او بگذارد. بنابراین کسانی که در حدود شش ماه با من کار کرده اند و در این برنامه حضور دارند بیشتر جنبه تشویقی برای آنها دارد تا نشان دادن روش تدریس من. سعی کردم از هنرجویانی که سه ماه با آنها کار کردم، گروهی را انتخاب کنم که حداقل های لازم را دارا باشند.

با وجود اختلاف سطح هنرجویان به چه دلیل این برنامه شکل گرفته است؟
این هنرجویان دو گروه هستند، یکی آنها که سه ماه است که پیش من از صفر شروع کرده اند به نوازندگی و گروه دیگر شاگرد استادان دیگری بوده اند ولی سه ماه است که با من کار می کنند. طیف دیگری از این هنرجویان دانشجوی موسیقی هستند و رپرتوار از دوره های مختلف اجرا می کنند و به فهمی از موسیقی رسیده اند که ژانرها و سبک ها را هم باید بتوانند در اجرایشان نشان بدهند؛ اجرای این برنامه برای این گروه جنبه تشویقی ندارد و هدف این اجرا برای آنها، آزمون و خطا و آزمودن در اجرا و در نهایت جنبه «خود را در آیینه کنسرت دیدن» دارد. قطعا باید دیگران را از ثمره کاری که در کلاس کرده اند بچشانند و توانایی های خود را به منصه قضاوت بگذارند. یکی از این هنرجویان تازگی آزمون ورودی دانشگاه را در رشته نوازندگی داده است و خیلی از هنرجویان رشته آهنگسازی می خواندند و در دانشگاه هم استاد داشته اند ولی لطف کردند پیش من هم آمده اند.

گروهی دیگر از این هنرجویان کسانی هستند که یک سال و نیم است که پیش من از صفر شروع کرده اند و به طور نسبی به جایی رسیده اند که در واقع طیف میانه هستند در هنرجویانم که نه می توانند رپرتوار بزنند و نه آنقدر سطح شان پایین و پایه ای است که بخواهند در کنار معلم شان چهاردستی یا قطعات ابتدایی بزنند. این کنسرت برای این گروه در واقع هم جنبه تشویقی دارد و هم قضاوت؛ این قضاوت هم شامل هنرجو است و هم شامل مدرس او.

اصولا نگاه شما به هنرجویان تان تربیت یک نوازنده کنسرتی است؟
من سعی کرده ام که هیچوقت یک معلم آموزشگاهی صرف نباشم که بدون توجه به جنبه اجرایی با هنرجویانم کار کنم؛ همینطور برای خودم هم این مسئله را در نظر گرفته ام، حتی شده است که در فصل هایی کار تدریس را برای اجرای خودم متوقف کرده ام و اجرایی را با قدرت و ضعف هایی روی صحنه برده ام که قضاوت آنها هم بخشی با اهل فن و بخش دیگر با مخاطبان ام است. دست کم تجربه شرکت و موفقیت در جشنواره جوان نشانه ای بود که متوجه شدم می توانم در اجرای کنسرت هم موفقیت داشته باشم.

بنابراین چون شخصیت اجرایی دارم سعی می کنم از سال بعد چنین اجراهایی اولا همگن تر شود و بچه ها به صورت همسطح تر با هم به روی صحنه بروند و دوما روی محل برگزاری تجدید نظر کنم و سعی کنم این اتفاق که «اجرای سالانه هنرجویان» باشد؛ از همین ابتدا در میان شاگردانم پرورش دهم تا پا به پای معلمانشان به روی صحنه بروند.

آیا هنرجویان می توانند تمام توان شان را روی صحنه نشان بدهند؟
فکر می کنم یکی از مهمترین مسائلی که باعث می شود من روی چنین اجراهایی تمرکز کنم و زحمت بکشم تا به خوبی اتفاق بی افتد، این مسئله است که آنها درست تمرین کردن را یاد بگیرند چراکه اگر دست تمرین کردن را یادبگیرند، قطعا تمرین به اجرای موفق منجر می شود اما اگر تمرین را به صورتی انجام بدهند که از چالش های قطعه به هر صورتی بگذرند تا فقط قطعه را تمام کنند، این عادت غلط پیش می آید که نه دیگر جایی برای اجرا باقی می ماند و نه اینکه اجرا کیفیت به اجرا رسیدن خواهد داشت.

این گفته یکی از بزرگان است که: «آنهایی که در اتاق اجرا می کنند، روی صحنه تمرین می کنم» و ما امروز که جشنواره جوان (که من امسال شرکت نداشتم) را می بینیم متوجه می شویم که بچه هایی که تمرین موفق داشتند به اجرای موفق هم رسیدند. در اجرا نوع تمرین و تدریس معلم مشخص می شود. در اجرا متوجه می شویم که تمرین بخش بخش انجام شده و چالش های هر قطعه یکی یکی حل شده یا خیر و به این معنا اجرا آیینه تمرین است.



***
جمعه ۲۴ شهریور ماه کنسرت هنرجویان پوریا رمضانیان در ساعت ۱۱ اجرا خواهد شد و در این اجرا قطعاتی از باخ، بتهوون، ماشکُفسکی، شوپِن، مندلسون، برامس، چایکُفسکی، اسکریابین، پراکُفیِف، بارتُک، اجرا می‌شود. این کنسرت به اجرای هنرجویانِ پیانوی پوریا رمضانیان اختصاص یافته است.

در این اجرا این نوازندگان هنرنمایی خواهند کرد:
احمد رضایی، پارسا فردوسی، بهراد رستمی، هدیه چپردار، لیلی اکبری، مریم اینانلو، مهتاب انصاری فرد، شیدا نجفی، تبسم کارگر دیانتی، مهشاد بهنام، امیر معتدل رو، ستیا تاجیک، رادین صالح، هاتف شفیعیان، سمیر دین پرست، امیراشکان اندرودی، صبا صدری، مهسا ارشدی، مریم پورنبی، پارسا دادخواه، مظاهر روحی، لیلی اکبری، پارمیدا مسرور، ایلیا محسنی، نازگل طایفه.

این برنامه با همکاری و حمایت گالری پیانو باربد به مدیریت محمد ملازم برگزار شده است و مدیرِ داخلی پروژه محمد هادی مجیدی است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

از روزهای گذشته…

لویی بلسون، خداوندگار جز درام

لویی بلسون، خداوندگار جز درام

لویی بلسون (Luigi Paulino Alfredo Francesco Antonio Balassoni)که همه او به عنوان یک نوازنده درام (در سبک جز) برجسته می شناسند. او یک پیشرو در نوازندگی double-bass درام، آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر گروه، استاد و مدرس سبک جز است. دوک الینگتون او را چنین معرفی مینماید : “برترین نوازنده درام در جهان” و باید این حقیقت را قبول نمود که این جمله تنها تمجید از بلسون نیست بلکه وی در طول نوازندگیش تکنیکی که داشت و سرعت خیره کننده اش الگوی بسیاری از نوازندگان حال درام میباشد.
مستر کلاس «موسیقی ایرانی شناسی» خسرو جعفرزاده برگزار می شود

مستر کلاس «موسیقی ایرانی شناسی» خسرو جعفرزاده برگزار می شود

خسرو جعفرزاده در روزهای ۱۶، ۱۷ و ۱۸ خرداد در سه جلسه ۲ ساعته، به آموزش کتاب خود، «موسیقی ایرانی شناسی» در آموزشگاه کوشان پور می پردازد. در این دوره، ابتدا مدرس به تشریح مکاتب مختلفی که پیشتر بوسیله آن موسیقی ایرانی تئوریزه می شده می پردازد و در ادامه به روش پیشنهادی خود خواهد پرداخت.
برامس موسیقیدان فروتن (I)

برامس موسیقیدان فروتن (I)

یوهان برامس از دیگر نوابغ موسیقی آلمان در دوره رمانتیک بود که در سال ۱۸۳۳ در هامبورگ متولد شد. او مانند بسیاری از آهنگسازان بزرگ، ابتدا پیانو را به عنوان ساز خود انتخاب کرد و تصمیم گرفت که یک پیانیست درجه یک شود. خیلی زود با روبرت و کلارا شومن – هردو از موسیقیدانان بزرگ آلمانی – آشنا شد و آنها را به عنوان دوست در زندگی خود پذیرفت. این دو دوست نقش مهمی در پیشرفت موسیقی برامس داشتند و همواره کارهای برامس را می ستودند و از او حمایت می کردند. او هرگز در نقش یک پیانیست موفقیت قابل توجه بدست نیارود اما از زمانی که در وین شروع به آهنگسازی کرد درآمد خوبی بدست آورد و زندگی نسبتا” خوب و راحتی را برای خود فراهم کرد. با موقعیتی که داشت دختران بسیاری به او ابراز علاقه می کردند اما او نیز مانند بتهوون هرگز ازدواج نکرد، حتی پس از مرگ روبرت شومان با وجود ارتباط نزدیک دوستی و علاقه ای که به کلارا شومان داشت تن به ازدواج با او نداد.
نگاهی گذرا به زندگی راخمانینوف

نگاهی گذرا به زندگی راخمانینوف

می توان گفت در موسیقی افکار چایکفسکی (Tchaikovsky) را دنبال می کرد و با وجود اینکه زندگی مرفهی در قرن بیستم بدست آورد، جزو موسیقیدانان محافظه کار و سنت گرا بود. علاقه بسیاری به موسیقی شوئنبرگ (Schoenberg) و استراوینسکی (Stravinsky) داشت، گوش دادن به کارهای آنها وی را از دنیای رومانتیک بیرون می آورد. در اول آوریل ۱۸۷۳ در اسمیونوو (Semyonove) در روسیه متولد شد، دروس موسیقی را در کنسرواتوآرهای مسکو و سنت پترزبورگ طی کرد و در تمام مراحل جزو شاگران ممتاز بود. خیلی زود توانست عنوان آهنگساز، رهبر و یک نوازنده جوان را برای خود تهیه کند.
لری کوریل و جز بین المللی

لری کوریل و جز بین المللی

لری کوریل (Larry Coryell) آمریکایی را باید یکی از نوازندگان جزی دانست که همواره بدنبال تلفیق موسیقی از فرهنگهای مختلف بوده است. وی در سال ۱۹۴۳ در تگزاس آمریکا بدنیا آمد و قبل از انتخاب گیتار چندین ساز دیگر را نیز نواخته بود از کسانیکه تاثیر عمیقی در آشنایی وی با گیتار و سبک جز داشتند میتوان به :Chet Atkins, Chuck Berry و Wes Montgomery اشاره کرد.
همه چیز به جز فلسفه و موسیقی! (IX)

همه چیز به جز فلسفه و موسیقی! (IX)

پایه‌ی اندیشه‌ی موسیقایی صفوت (و البته بسیاری از همفکرانش) بر نوعی ارزش‌گذاری دوگانی (ثنوی) قرار دارد. در این نظام، ارزش‌گذاری بر اساس نزدیکی موسیقی با آن چه او مرجع دستگاه ممیِز خود می‌داند، صورت می‌گیرد. مرجع دستگاه تمییز او چنان‌که پیش از این نیز اشاره شد، «اصالت عرفان» است. این اصالت برای او امری پیشینی است.
Bebop چیست ؟

Bebop چیست ؟

Bebop که به حالت اختصار به آن Bop هم گفته می شود، گونه خاصی از موسیقی Jazz است که معمولا” دارای تمپوی بالا بوده و بداهه نوازی در آن بیشتر بر اساس ساختار هارمونی انجام می گیرد تا حالت ملودیک.
روش سوزوکی (قسمت شانزدهم)

روش سوزوکی (قسمت شانزدهم)

بعد از نیمی از سال امتحانات پایان تحصیلی در کنسرواتوار پاریس برگزار شد. کوجی در نهایت تعجب در عرض شش ماه فارغ التحصیل شد! هر کسی که بتواند در این مدت کوتاه از چنین کنسرواتوار معروف و مطرحی درسش را به بایان برساند، دچار شعف و شادی عظیمی میشود ولی برای کوجی این موفقیت اهمیتی نداشت. این برایش اهمیت بسیار داشت که هرچه زودتر بتواند شاگرد انسکو بشود که همینطور هم شد، او تا زمان مرگ انسکو (که دو سال شد) کوجی شاگردش بود.
Umbria Jazz Festival 2005

Umbria Jazz Festival 2005

فستیوال موسیقی جز “آمبریا” بدون شک یکی از مهمترین رخدادهای موسیقی Jazz در اروپا و آمریکا است. این فستیوال از سال ۱۹۷۳ همه ساله در حال اجرا است و در دهه هفتاد پذیرای بزرگانی چون Dizzy Gillespie و Miles Davis نیز بوده است.
مطالعه تطبیقی عود و گیتار (II)

مطالعه تطبیقی عود و گیتار (II)

دارای پنج سیم جفت است که با انگشت گذاری بر روی هر جفت سیم آن می توان صداهای زیادی تولید کرد مثل ماندولین این ساز دارای دسته نسبتا” کوتاه است و بدین جهت وسعت آن چندان زیاد نیست.