گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

پوریا رمضانیان: اجرا آیینه تمرین است

در این اجرا قطعاتی از باخ، بتهوون، ماشکُفسکی، شوپِن، مندلسون، برامس، چایکُفسکی، اسکریابین، پراکُفیِف، بارتُک، اجرا می‌شود. این کنسرت به اجرای هنرجویانِ پیانوی پوریا رمضانیان اختصاص یافته است.

جمعه ۲۴ شهریور ماه سال جاری قرار است در فرهنگسرای ارسباران کنسرت هنرجویان پیانوی پوریا رمضانیان، نوازنده و پداگوگ پیانو و نویسنده موسیقی به روی صحنه برود. به این مناسبت با او گفتگویی انجام داده ایم که می خوانید:
به عنوان اولین سئوال بفرمایید که یک معلم پیانو چه زمانی نیاز دارد که تاثیر خود را روی شاگردش بگذارد؟

ابتدای باید بگویم که حداقل سه ماه یک معلم باید با یک شاگرد کار کند تا بتواند ادعا کند که این هنرجو نتیجه تدریس اوست ولی بهتر این است که معلم بیشتر از شش ماه با هنرجو کار بکند تا تاثیر کافی روی او بگذارد. بنابراین کسانی که در حدود شش ماه با من کار کرده اند و در این برنامه حضور دارند بیشتر جنبه تشویقی برای آنها دارد تا نشان دادن روش تدریس من. سعی کردم از هنرجویانی که سه ماه با آنها کار کردم، گروهی را انتخاب کنم که حداقل های لازم را دارا باشند.

با وجود اختلاف سطح هنرجویان به چه دلیل این برنامه شکل گرفته است؟
این هنرجویان دو گروه هستند، یکی آنها که سه ماه است که پیش من از صفر شروع کرده اند به نوازندگی و گروه دیگر شاگرد استادان دیگری بوده اند ولی سه ماه است که با من کار می کنند. طیف دیگری از این هنرجویان دانشجوی موسیقی هستند و رپرتوار از دوره های مختلف اجرا می کنند و به فهمی از موسیقی رسیده اند که ژانرها و سبک ها را هم باید بتوانند در اجرایشان نشان بدهند؛ اجرای این برنامه برای این گروه جنبه تشویقی ندارد و هدف این اجرا برای آنها، آزمون و خطا و آزمودن در اجرا و در نهایت جنبه «خود را در آیینه کنسرت دیدن» دارد. قطعا باید دیگران را از ثمره کاری که در کلاس کرده اند بچشانند و توانایی های خود را به منصه قضاوت بگذارند. یکی از این هنرجویان تازگی آزمون ورودی دانشگاه را در رشته نوازندگی داده است و خیلی از هنرجویان رشته آهنگسازی می خواندند و در دانشگاه هم استاد داشته اند ولی لطف کردند پیش من هم آمده اند.

گروهی دیگر از این هنرجویان کسانی هستند که یک سال و نیم است که پیش من از صفر شروع کرده اند و به طور نسبی به جایی رسیده اند که در واقع طیف میانه هستند در هنرجویانم که نه می توانند رپرتوار بزنند و نه آنقدر سطح شان پایین و پایه ای است که بخواهند در کنار معلم شان چهاردستی یا قطعات ابتدایی بزنند. این کنسرت برای این گروه در واقع هم جنبه تشویقی دارد و هم قضاوت؛ این قضاوت هم شامل هنرجو است و هم شامل مدرس او.

اصولا نگاه شما به هنرجویان تان تربیت یک نوازنده کنسرتی است؟
من سعی کرده ام که هیچوقت یک معلم آموزشگاهی صرف نباشم که بدون توجه به جنبه اجرایی با هنرجویانم کار کنم؛ همینطور برای خودم هم این مسئله را در نظر گرفته ام، حتی شده است که در فصل هایی کار تدریس را برای اجرای خودم متوقف کرده ام و اجرایی را با قدرت و ضعف هایی روی صحنه برده ام که قضاوت آنها هم بخشی با اهل فن و بخش دیگر با مخاطبان ام است. دست کم تجربه شرکت و موفقیت در جشنواره جوان نشانه ای بود که متوجه شدم می توانم در اجرای کنسرت هم موفقیت داشته باشم.

بنابراین چون شخصیت اجرایی دارم سعی می کنم از سال بعد چنین اجراهایی اولا همگن تر شود و بچه ها به صورت همسطح تر با هم به روی صحنه بروند و دوما روی محل برگزاری تجدید نظر کنم و سعی کنم این اتفاق که «اجرای سالانه هنرجویان» باشد؛ از همین ابتدا در میان شاگردانم پرورش دهم تا پا به پای معلمانشان به روی صحنه بروند.

آیا هنرجویان می توانند تمام توان شان را روی صحنه نشان بدهند؟
فکر می کنم یکی از مهمترین مسائلی که باعث می شود من روی چنین اجراهایی تمرکز کنم و زحمت بکشم تا به خوبی اتفاق بی افتد، این مسئله است که آنها درست تمرین کردن را یاد بگیرند چراکه اگر دست تمرین کردن را یادبگیرند، قطعا تمرین به اجرای موفق منجر می شود اما اگر تمرین را به صورتی انجام بدهند که از چالش های قطعه به هر صورتی بگذرند تا فقط قطعه را تمام کنند، این عادت غلط پیش می آید که نه دیگر جایی برای اجرا باقی می ماند و نه اینکه اجرا کیفیت به اجرا رسیدن خواهد داشت.

این گفته یکی از بزرگان است که: «آنهایی که در اتاق اجرا می کنند، روی صحنه تمرین می کنم» و ما امروز که جشنواره جوان (که من امسال شرکت نداشتم) را می بینیم متوجه می شویم که بچه هایی که تمرین موفق داشتند به اجرای موفق هم رسیدند. در اجرا نوع تمرین و تدریس معلم مشخص می شود. در اجرا متوجه می شویم که تمرین بخش بخش انجام شده و چالش های هر قطعه یکی یکی حل شده یا خیر و به این معنا اجرا آیینه تمرین است.



***
جمعه ۲۴ شهریور ماه کنسرت هنرجویان پوریا رمضانیان در ساعت ۱۱ اجرا خواهد شد و در این اجرا قطعاتی از باخ، بتهوون، ماشکُفسکی، شوپِن، مندلسون، برامس، چایکُفسکی، اسکریابین، پراکُفیِف، بارتُک، اجرا می‌شود. این کنسرت به اجرای هنرجویانِ پیانوی پوریا رمضانیان اختصاص یافته است.

در این اجرا این نوازندگان هنرنمایی خواهند کرد:
احمد رضایی، پارسا فردوسی، بهراد رستمی، هدیه چپردار، لیلی اکبری، مریم اینانلو، مهتاب انصاری فرد، شیدا نجفی، تبسم کارگر دیانتی، مهشاد بهنام، امیر معتدل رو، ستیا تاجیک، رادین صالح، هاتف شفیعیان، سمیر دین پرست، امیراشکان اندرودی، صبا صدری، مهسا ارشدی، مریم پورنبی، پارسا دادخواه، مظاهر روحی، لیلی اکبری، پارمیدا مسرور، ایلیا محسنی، نازگل طایفه.

این برنامه با همکاری و حمایت گالری پیانو باربد به مدیریت محمد ملازم برگزار شده است و مدیرِ داخلی پروژه محمد هادی مجیدی است.

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

۱ نظر

بیشتر بحث شده است