پوریا رمضانیان: اجرا آیینه تمرین است

پوریا رمضانیان
پوریا رمضانیان
جمعه ۲۴ شهریور ماه سال جاری قرار است در فرهنگسرای ارسباران کنسرت هنرجویان پیانوی پوریا رمضانیان، نوازنده و پداگوگ پیانو و نویسنده موسیقی به روی صحنه برود. به این مناسبت با او گفتگویی انجام داده ایم که می خوانید:
به عنوان اولین سئوال بفرمایید که یک معلم پیانو چه زمانی نیاز دارد که تاثیر خود را روی شاگردش بگذارد؟

ابتدای باید بگویم که حداقل سه ماه یک معلم باید با یک شاگرد کار کند تا بتواند ادعا کند که این هنرجو نتیجه تدریس اوست ولی بهتر این است که معلم بیشتر از شش ماه با هنرجو کار بکند تا تاثیر کافی روی او بگذارد. بنابراین کسانی که در حدود شش ماه با من کار کرده اند و در این برنامه حضور دارند بیشتر جنبه تشویقی برای آنها دارد تا نشان دادن روش تدریس من. سعی کردم از هنرجویانی که سه ماه با آنها کار کردم، گروهی را انتخاب کنم که حداقل های لازم را دارا باشند.

با وجود اختلاف سطح هنرجویان به چه دلیل این برنامه شکل گرفته است؟
این هنرجویان دو گروه هستند، یکی آنها که سه ماه است که پیش من از صفر شروع کرده اند به نوازندگی و گروه دیگر شاگرد استادان دیگری بوده اند ولی سه ماه است که با من کار می کنند. طیف دیگری از این هنرجویان دانشجوی موسیقی هستند و رپرتوار از دوره های مختلف اجرا می کنند و به فهمی از موسیقی رسیده اند که ژانرها و سبک ها را هم باید بتوانند در اجرایشان نشان بدهند؛ اجرای این برنامه برای این گروه جنبه تشویقی ندارد و هدف این اجرا برای آنها، آزمون و خطا و آزمودن در اجرا و در نهایت جنبه «خود را در آیینه کنسرت دیدن» دارد. قطعا باید دیگران را از ثمره کاری که در کلاس کرده اند بچشانند و توانایی های خود را به منصه قضاوت بگذارند. یکی از این هنرجویان تازگی آزمون ورودی دانشگاه را در رشته نوازندگی داده است و خیلی از هنرجویان رشته آهنگسازی می خواندند و در دانشگاه هم استاد داشته اند ولی لطف کردند پیش من هم آمده اند.

گروهی دیگر از این هنرجویان کسانی هستند که یک سال و نیم است که پیش من از صفر شروع کرده اند و به طور نسبی به جایی رسیده اند که در واقع طیف میانه هستند در هنرجویانم که نه می توانند رپرتوار بزنند و نه آنقدر سطح شان پایین و پایه ای است که بخواهند در کنار معلم شان چهاردستی یا قطعات ابتدایی بزنند. این کنسرت برای این گروه در واقع هم جنبه تشویقی دارد و هم قضاوت؛ این قضاوت هم شامل هنرجو است و هم شامل مدرس او.

اصولا نگاه شما به هنرجویان تان تربیت یک نوازنده کنسرتی است؟
من سعی کرده ام که هیچوقت یک معلم آموزشگاهی صرف نباشم که بدون توجه به جنبه اجرایی با هنرجویانم کار کنم؛ همینطور برای خودم هم این مسئله را در نظر گرفته ام، حتی شده است که در فصل هایی کار تدریس را برای اجرای خودم متوقف کرده ام و اجرایی را با قدرت و ضعف هایی روی صحنه برده ام که قضاوت آنها هم بخشی با اهل فن و بخش دیگر با مخاطبان ام است. دست کم تجربه شرکت و موفقیت در جشنواره جوان نشانه ای بود که متوجه شدم می توانم در اجرای کنسرت هم موفقیت داشته باشم.

بنابراین چون شخصیت اجرایی دارم سعی می کنم از سال بعد چنین اجراهایی اولا همگن تر شود و بچه ها به صورت همسطح تر با هم به روی صحنه بروند و دوما روی محل برگزاری تجدید نظر کنم و سعی کنم این اتفاق که «اجرای سالانه هنرجویان» باشد؛ از همین ابتدا در میان شاگردانم پرورش دهم تا پا به پای معلمانشان به روی صحنه بروند.

آیا هنرجویان می توانند تمام توان شان را روی صحنه نشان بدهند؟
فکر می کنم یکی از مهمترین مسائلی که باعث می شود من روی چنین اجراهایی تمرکز کنم و زحمت بکشم تا به خوبی اتفاق بی افتد، این مسئله است که آنها درست تمرین کردن را یاد بگیرند چراکه اگر دست تمرین کردن را یادبگیرند، قطعا تمرین به اجرای موفق منجر می شود اما اگر تمرین را به صورتی انجام بدهند که از چالش های قطعه به هر صورتی بگذرند تا فقط قطعه را تمام کنند، این عادت غلط پیش می آید که نه دیگر جایی برای اجرا باقی می ماند و نه اینکه اجرا کیفیت به اجرا رسیدن خواهد داشت.

این گفته یکی از بزرگان است که: «آنهایی که در اتاق اجرا می کنند، روی صحنه تمرین می کنم» و ما امروز که جشنواره جوان (که من امسال شرکت نداشتم) را می بینیم متوجه می شویم که بچه هایی که تمرین موفق داشتند به اجرای موفق هم رسیدند. در اجرا نوع تمرین و تدریس معلم مشخص می شود. در اجرا متوجه می شویم که تمرین بخش بخش انجام شده و چالش های هر قطعه یکی یکی حل شده یا خیر و به این معنا اجرا آیینه تمرین است.



***
جمعه ۲۴ شهریور ماه کنسرت هنرجویان پوریا رمضانیان در ساعت ۱۱ اجرا خواهد شد و در این اجرا قطعاتی از باخ، بتهوون، ماشکُفسکی، شوپِن، مندلسون، برامس، چایکُفسکی، اسکریابین، پراکُفیِف، بارتُک، اجرا می‌شود. این کنسرت به اجرای هنرجویانِ پیانوی پوریا رمضانیان اختصاص یافته است.

در این اجرا این نوازندگان هنرنمایی خواهند کرد:
احمد رضایی، پارسا فردوسی، بهراد رستمی، هدیه چپردار، لیلی اکبری، مریم اینانلو، مهتاب انصاری فرد، شیدا نجفی، تبسم کارگر دیانتی، مهشاد بهنام، امیر معتدل رو، ستیا تاجیک، رادین صالح، هاتف شفیعیان، سمیر دین پرست، امیراشکان اندرودی، صبا صدری، مهسا ارشدی، مریم پورنبی، پارسا دادخواه، مظاهر روحی، لیلی اکبری، پارمیدا مسرور، ایلیا محسنی، نازگل طایفه.

این برنامه با همکاری و حمایت گالری پیانو باربد به مدیریت محمد ملازم برگزار شده است و مدیرِ داخلی پروژه محمد هادی مجیدی است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آگاهی بی پایان (II)

همچون الماس هایی بالغ به نظر می رسد همه چیز زاینده، بالغ و پیوسته در اتصال به یکدیگر است. باورمند بودن به مجموعه پویای هستی و در هم تنیدگی میان پدیده ها، به انگار که حتی خارج از اراده ماست؛ اما در درون یکپارچگیِ غیر قابل انکاری این پیوستگی را گواهی می دهد. ما چه…
ادامهٔ مطلب »

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (VI)

پیروزی (چهارگاه): قطعه ای است در دستگاه چهارگاه با الگوی ساختاری چهارمضراب و با وزنی لنگ و دور ده تایی با ترکیب منظم و دائمی ۳+۴+۳، با اینکه وزن اجرایی این اثر پیچیده است و اجرا و حفظ آن برای نوازندگان کاری مشکل، ولی از لحاظ نغمات و جمله بندی ترکیبی است بسیار شنیدنی و گوش آشنا، این قطعه از مشهور ترین آثار ساخته شدۀ بی کلام در مجموعه آثار چاووش است که برای ترکیب ساز های سنتور، تار، بمتار و کمانچه به عنوان بخش ساز های نغمه پرداز و تنبک به عنوان بخش کوبه ای گروه، طراحی و تنظیم شده است. در قسمتی از اثر نیز شاهد همنوازی دو تنبک بدون همراهی ساز های نغمه پرداز هستیم. در ساخت این قطعه به گوشه هایی چون درآمد، زابل، مخالف چهارگاه، حصار و فرود به چهارگاه اشاره شده است. همانطور که ذکر شد وزن ده تایی این اثر از ابتدا تا انتها ثابت است و در حین اجرای قطعه تغییری نمی کند. ابتدا به پایۀ اثر توجه کنید؛ بعد اجرای هر یک جملات مجددا به این پایه در فواصل مختلف دستگاه چهارگاه می رسیم:

از روزهای گذشته…

صهبایی : ما فعلا” در ایران یک اکول خاص نداریم!

صهبایی : ما فعلا” در ایران یک اکول خاص نداریم!

بدنبال تهیه مطالب “آخرین پرچمدار” و “ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود” اینک در این مطلب قسمت دوم مصاحبه با منوچهر صهبایی موسیقیدان معاصر را میخوانید.
سرجیو چلیبیداکه، رهبر بزرگ رمانی

سرجیو چلیبیداکه، رهبر بزرگ رمانی

در نقاط روشن تاریخچه ارکستر سمفونیک رادیو اشتوتگارت آلمان، بی درنگ باید از کنسرتهای رهبری شده توسط سرجیو چلیبیداکه (Sergiu Celibidache) نام برد. این نه تنها در تاریخچه ارکستر بهترین دوران است بلکه از لحاظ خود آثار، درخشان است. سال ۱۹۸۵ اولین باری بود که سرجیو چلیبیداکه برای رهبری به ارکستر دعوت شد. او شش سال پس از آن دعوت، تیل ائولنسپیگل (Till Eulenspiegel)، اثر ریچارد اشترائوس را برای تلویزیون ضبط کرد و کنسرت آخر از مجموعه کنسرتهای طولانی یک هفته ای را که توسط سودئوتشر روندفانک (Süddeutscher Rundfunk) برنامه ریزی شده بود را رهبری کرد و رابطه وی با ارکستر محکمتر و قوی تر شد.
نقش سکوت در موسیقی

نقش سکوت در موسیقی

تشبیه سکوت به صفحه سفیدی که موسیقی بر آن نقش میشود، چندان صحیح نیست. در واقع سکوت، یکی از رنگهای موجود در جعبه رنگ آهنگساز است. آنچه موسیقی جز را از قالبهای دیگر موسیقی مجزا میکند این است که هر نوازنده –از طریق بداهه نوازی- به نوعی آهنگساز هم محسوب میشود و باید شیوه استفاده موثر از سکوت را به خوبی بشناسد.
پرلود

پرلود

پرلود یکی از فرم های آهنگ سازی است که انگیزه اصلی ایجاد آن از سازهای کلاویه ای غیر از ارگ الهام گرفته شده است. شما با ارگ میتوانید یک آکورد را برای مدت دلخواه ثابت نگه دارید اما در سازهایی مثل هارپسی کورد یا پیانو این امکان کمتر است چرا که صدای تولید شده به تدریج کاهش پیدا می کند.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVII)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVII)

این اثر تم های مشترکی با “حواریون” دارد اما نباید “سلطنت” را به عنوان قسمتی از حواریون در نظر بگیریم چرا که خود این اثر به تنهایی نیز دارای ارزش های بسیار زیادی می باشد. دوست الگار، فرانک شوستر، روزی به آقای آدریان بولت می گوید که: «در مقایسه با “سلطنت”، کاری همچون”رویای جرونتیوس” یک اثر آماتور به حساب می آید!».
Percy Mayfield

Percy Mayfield

یک آهنگساز ماهر در زمینه های مختلف Vocal Jazz که در سال ۱۹۲۰ در آمریکا بدنیا آمد و در سال ۱۹۸۴ نیز در همان کشور درگذشت. او در ایام جوانی پس از یک تصادف اتومبیل که بر روی پیشانی او جراهات جبران ناپذیری گذاشت تبدیل به یک ستاره موسیقی شد. سبک موسیقی او Soul و R&B بود و به Piano Blues علاقه خاصی داشت.
درباره کتاب «خاطره»

درباره کتاب «خاطره»

«خاطره» آموزش موسیقی کودک با بِلز (با رویکرد تقویت دو نیمکُرۀ مغز) کتابی است با تالیف مهدی عقیلی که سال جاری بوسیله انتشارات خنیاگر روانه بازار موسیقی شده است.
ارسلان کامکار: نمیدانم کسی به اندازه من عاشق موسیقی است؟

ارسلان کامکار: نمیدانم کسی به اندازه من عاشق موسیقی است؟

معلم من در ابتدا پدرم بود و در سن ۱۶-۱۷ سالگی، برادرم هوشنگ که آن زمان دانشگاه بود برای من نت‌هایی را می‌آورد. بعد از اینکه وارد دانشگاه شدم اولین و تنها معلمم منوچهر انصاری بود که بسیار از او آموختم ولی با شروع انقلاب فرهنگی درس و دانشگاه هم تعطیل شد و مدت زیادی نتوانستم از کلاس ایشان استفاده کنم.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه اول

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه اول

مطلبی که پیش رو دارید اولین شماره چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی است که اخیرا دوره اول آن با تدریس دکتر محمدرضا آزاده فر به پایان رسید و اکنون وارد دوره دوم خود شده است. این مجموعه از نوشته ها با همکاری یکی از دانشجویان این کلاس، نسیم احمدیان (دانشجوی کارشناسی ارشد اتنوموزیکولوژی و نوازنده سنتور) ویراستاری شده و در این سایت به انتشار می رسد.
رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (VII)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (VII)

جا دارد از آقایان هومان اسعدی، بهنام ابوالقاسم، مانی جعفرزاده، حمیدرضا دیبازر، فردین خلعتبری و کارن کیهانی بابت صحبتهای پر مهرشان تشکر کنم و همچنین از استاد نادر مشایخی، علی صمدپور، مرتضی شیرکوهی، شهرام توکلی، مهیار علیزاده، هومن اتابکی و سایر عزیزانم که با وجود ترافیک کاری زیاد امروز حضور پیدا کردند.