پوریا رمضانیان: اجرا آیینه تمرین است

پوریا رمضانیان
پوریا رمضانیان
جمعه ۲۴ شهریور ماه سال جاری قرار است در فرهنگسرای ارسباران کنسرت هنرجویان پیانوی پوریا رمضانیان، نوازنده و پداگوگ پیانو و نویسنده موسیقی به روی صحنه برود. به این مناسبت با او گفتگویی انجام داده ایم که می خوانید:
به عنوان اولین سئوال بفرمایید که یک معلم پیانو چه زمانی نیاز دارد که تاثیر خود را روی شاگردش بگذارد؟

ابتدای باید بگویم که حداقل سه ماه یک معلم باید با یک شاگرد کار کند تا بتواند ادعا کند که این هنرجو نتیجه تدریس اوست ولی بهتر این است که معلم بیشتر از شش ماه با هنرجو کار بکند تا تاثیر کافی روی او بگذارد. بنابراین کسانی که در حدود شش ماه با من کار کرده اند و در این برنامه حضور دارند بیشتر جنبه تشویقی برای آنها دارد تا نشان دادن روش تدریس من. سعی کردم از هنرجویانی که سه ماه با آنها کار کردم، گروهی را انتخاب کنم که حداقل های لازم را دارا باشند.

با وجود اختلاف سطح هنرجویان به چه دلیل این برنامه شکل گرفته است؟
این هنرجویان دو گروه هستند، یکی آنها که سه ماه است که پیش من از صفر شروع کرده اند به نوازندگی و گروه دیگر شاگرد استادان دیگری بوده اند ولی سه ماه است که با من کار می کنند. طیف دیگری از این هنرجویان دانشجوی موسیقی هستند و رپرتوار از دوره های مختلف اجرا می کنند و به فهمی از موسیقی رسیده اند که ژانرها و سبک ها را هم باید بتوانند در اجرایشان نشان بدهند؛ اجرای این برنامه برای این گروه جنبه تشویقی ندارد و هدف این اجرا برای آنها، آزمون و خطا و آزمودن در اجرا و در نهایت جنبه «خود را در آیینه کنسرت دیدن» دارد. قطعا باید دیگران را از ثمره کاری که در کلاس کرده اند بچشانند و توانایی های خود را به منصه قضاوت بگذارند. یکی از این هنرجویان تازگی آزمون ورودی دانشگاه را در رشته نوازندگی داده است و خیلی از هنرجویان رشته آهنگسازی می خواندند و در دانشگاه هم استاد داشته اند ولی لطف کردند پیش من هم آمده اند.

گروهی دیگر از این هنرجویان کسانی هستند که یک سال و نیم است که پیش من از صفر شروع کرده اند و به طور نسبی به جایی رسیده اند که در واقع طیف میانه هستند در هنرجویانم که نه می توانند رپرتوار بزنند و نه آنقدر سطح شان پایین و پایه ای است که بخواهند در کنار معلم شان چهاردستی یا قطعات ابتدایی بزنند. این کنسرت برای این گروه در واقع هم جنبه تشویقی دارد و هم قضاوت؛ این قضاوت هم شامل هنرجو است و هم شامل مدرس او.

اصولا نگاه شما به هنرجویان تان تربیت یک نوازنده کنسرتی است؟
من سعی کرده ام که هیچوقت یک معلم آموزشگاهی صرف نباشم که بدون توجه به جنبه اجرایی با هنرجویانم کار کنم؛ همینطور برای خودم هم این مسئله را در نظر گرفته ام، حتی شده است که در فصل هایی کار تدریس را برای اجرای خودم متوقف کرده ام و اجرایی را با قدرت و ضعف هایی روی صحنه برده ام که قضاوت آنها هم بخشی با اهل فن و بخش دیگر با مخاطبان ام است. دست کم تجربه شرکت و موفقیت در جشنواره جوان نشانه ای بود که متوجه شدم می توانم در اجرای کنسرت هم موفقیت داشته باشم.

بنابراین چون شخصیت اجرایی دارم سعی می کنم از سال بعد چنین اجراهایی اولا همگن تر شود و بچه ها به صورت همسطح تر با هم به روی صحنه بروند و دوما روی محل برگزاری تجدید نظر کنم و سعی کنم این اتفاق که «اجرای سالانه هنرجویان» باشد؛ از همین ابتدا در میان شاگردانم پرورش دهم تا پا به پای معلمانشان به روی صحنه بروند.

آیا هنرجویان می توانند تمام توان شان را روی صحنه نشان بدهند؟
فکر می کنم یکی از مهمترین مسائلی که باعث می شود من روی چنین اجراهایی تمرکز کنم و زحمت بکشم تا به خوبی اتفاق بی افتد، این مسئله است که آنها درست تمرین کردن را یاد بگیرند چراکه اگر دست تمرین کردن را یادبگیرند، قطعا تمرین به اجرای موفق منجر می شود اما اگر تمرین را به صورتی انجام بدهند که از چالش های قطعه به هر صورتی بگذرند تا فقط قطعه را تمام کنند، این عادت غلط پیش می آید که نه دیگر جایی برای اجرا باقی می ماند و نه اینکه اجرا کیفیت به اجرا رسیدن خواهد داشت.

این گفته یکی از بزرگان است که: «آنهایی که در اتاق اجرا می کنند، روی صحنه تمرین می کنم» و ما امروز که جشنواره جوان (که من امسال شرکت نداشتم) را می بینیم متوجه می شویم که بچه هایی که تمرین موفق داشتند به اجرای موفق هم رسیدند. در اجرا نوع تمرین و تدریس معلم مشخص می شود. در اجرا متوجه می شویم که تمرین بخش بخش انجام شده و چالش های هر قطعه یکی یکی حل شده یا خیر و به این معنا اجرا آیینه تمرین است.



***
جمعه ۲۴ شهریور ماه کنسرت هنرجویان پوریا رمضانیان در ساعت ۱۱ اجرا خواهد شد و در این اجرا قطعاتی از باخ، بتهوون، ماشکُفسکی، شوپِن، مندلسون، برامس، چایکُفسکی، اسکریابین، پراکُفیِف، بارتُک، اجرا می‌شود. این کنسرت به اجرای هنرجویانِ پیانوی پوریا رمضانیان اختصاص یافته است.

در این اجرا این نوازندگان هنرنمایی خواهند کرد:
احمد رضایی، پارسا فردوسی، بهراد رستمی، هدیه چپردار، لیلی اکبری، مریم اینانلو، مهتاب انصاری فرد، شیدا نجفی، تبسم کارگر دیانتی، مهشاد بهنام، امیر معتدل رو، ستیا تاجیک، رادین صالح، هاتف شفیعیان، سمیر دین پرست، امیراشکان اندرودی، صبا صدری، مهسا ارشدی، مریم پورنبی، پارسا دادخواه، مظاهر روحی، لیلی اکبری، پارمیدا مسرور، ایلیا محسنی، نازگل طایفه.

این برنامه با همکاری و حمایت گالری پیانو باربد به مدیریت محمد ملازم برگزار شده است و مدیرِ داخلی پروژه محمد هادی مجیدی است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آوازی سرشار از صفای جوانی

بازخوانی و بازنوازی آهنگ‌های قدیمی، کاری رایج در تاریخ موسیقی هر کشوری است، البته کشورهایی که حافظه تاریخی قوی دارند یا به خاطر تمدن ویژه‌شان، زود‌تر از سایر ملل به اسباب و لوازم ثبت و ضبط موسیقی دست پیدا کرده‌اند و مهم‌تر از همه، در حفظ و نگهداری آن‌ها کوشا هستند. در ۳۰ سال گذشته، استقبال از ترانه‌های قدیمی، دو عامل بنیادی دارد که مربوط می‌شود به دوره طلایی برنامه‌های گل‌ها در رادیو (۱۳۴۴-۱۳۳۴) و دوره طلایی ضبط صفحه‌های ریز شیار ۳۵ دور (۱۳۵۴ـ۱۳۴۲) و تکثیر فراوان و ارزان آن‌ها در سطح کشور که موجب شد موسیقی به خانه‌های مردم برود و ماندگار شود. عامل دیگر این استقبال، بی‌رنگ و رو شدن بیشتر آثاری است که به ویژه در ۲۰ سال گذشته ساخته شده‌اند و از لحاظ نیروی خلاقیت، خلوص هنرمند با هنرش، سلیقه در انتخاب ملودی و کلام و زیبایی در اجرا، قابل مقایسه با آثار گذشتگان نیستند. البته عده‌یی هم هستند که نوعی علاقه قلبی به موسیقی دهه‌های گذشته دارند و حساب آن‌ها از این بحث جداست.

جایگاه علم و هنر در روند جهانی شدن (VIII)

هشترودی در زمانی که هنوز جهان درگیر جنگ سرد بود و مسائل مربوط به جهانی شدن مطرح نشده بود این نکته مهم را عنوان کرد که هویت اصلی یک ملت و قدرت حضور آن در جهان، بیشتر تابعی از زایش هنری و فلسفی اوست تا صرفاً پیوستگی مجرد به علم و مباحث آن. در حقیقت او به درستی روی این نکته دست می گذارد که جریان جهانی شدن جریانی سطحی و مبتذل از فروریزی فرهنگ ها در درون حوزه یی از قدرت علمی – فنی نیست. هر فرهنگی با هویت خود که همان ظرفیت هنری و فلسفی خود است وارد این میدان می شود و حضورش نیز به اندازه همین ظرفیت صاحب ارزش می شود.

از روزهای گذشته…

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXVI)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXVI)

گفتمان موسیقی در ایران در این نشریه ها هنوز هم بر محور انواع مختلف تجدد طلبی جریان دارد. علاوه بر آن به استناد به سرمقاله های مجله «هنر موسیقی» می بینیم که در جمع مشکلات تجدد طلبی هنوز هم مشکل حقانیت و مشروعیت موسیقی در جامعه اسلامی موجود است و در کنار گفتمان تجدد، این مناظره هم جریان دارد که آیا ترویج موسیقی در برنامه دولتی ضرورتی دارد؟ و آیا دیدن ساز در هنگام شنیدن موسیقی از تلویزیون جایز است یا نیست؟
آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری لوتیه‌ای بود از اهالی ایتالیا. لوتیه واژه‌ای است مشتق از نام ساز لوت و به سازنده سازهای زهی گفته می‌شود. استرادیواری تقریبا همه نوع ساز زهی می‌ساخت و از او تعدادی ویولن، ویولا، ویولنسل، گیتار و حتی یک هارپ به یادگار مانده که همه از نفیس‌ترینهای نوع خود به شمارند. بی‌دلیل نیست که او را باارزش‌ترین سازساز دانسته‌اند.
کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (III)

کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (III)

تا کنون ۵ عنوان کتاب کتاب‌شناسی موسیقی به زبان فارسی چاپ شده، که به ترتیب سال انتشار عبارت است از: [۱] «کتاب‌شناسی موسیقی» تالیف ویدا مشایخی ۱۳۵۵ «مرکز اسناد فرهنگی آسیا»، [۲] «کتاب‌شناسی موسیقی» تالیف «محمدحسین درافشان»۱۳۸۲ «مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما»، [۳] «کتاب‌شناسی موسیقی (۱۳۸۱-۱۲۸۱)» تالیف «مهتاب خرمشاهی» ۱۳۸۳ «سرود»، [۴] «کتاب‌شناسی موسیقی در ایران» تالیف «سیمین حلالی» ۱۳۸۴ «ماهور» و [۵] «کتاب‌شناسی و مقاله‌شناسی موسیقی ایران به طریق توصیفی» تالیف «سید علی‌رضا میرعلی‌نقی» ۱۳۸۶ «مرکز موسیقی حوزه هنری» (۷). شاید اولین نکته‌ای که در همان نظر اول توجه را جلب می‌کند فاصله‌ی تقریبا سی ساله میان اولی و بقیه‌ی کتاب‌شناسی‌های موجود است.
مروری بر آلبوم «ایران زمین»

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.
نوائی: ما به دنبال رقابت سالم هستیم

نوائی: ما به دنبال رقابت سالم هستیم

با خانم موحد در این خصوص مشورت کردیم و حتی من پیشنهاد کردم که این کر فلوت از دامان انجمن فلوت بیرون بیاید چون اکثر اعضا مشترک هستند اما خانم دکتر موافقت نکردند گفتند که بهتر است که هرکدام از سازمان ها به طور جداگانه کار کنند ولی بچه ها هم خیلی از این ایده استقبال کردند و همانجا سازهایمان را باز کردیم و دو سه تا قطعه ای که من با خودم داشتم اتفاقی، تمرین کردیم و آن اولین جلسه ای بود که کر فلوت در منزل خانم دکتر موحد تمرین کرد و در آنجا حدود پانزده شانزده نفر بودیم، وقتی که باهم تمرین کردیم من به آنها گفتم که معمولا یک چنین کاری را نمی توان بدون رهبر انجام داد.
باغسنگانی: کتابسازی نکردم

باغسنگانی: کتابسازی نکردم

وقتی شما نواری را از آرشیو تحویل می گیرید یک کارت به شما داده می شود تا اسامی و شماره نوارها را در آن بنوسید من با دوستانی که در آرشبو کار می کردند رفاقت خوبی داشتم و به من اجازه می دادند تا مابقی کارتها را هم ببینم. بسیاری از تهیه کنندگان برنامه های فرهنگی و هنری مراجعه کنندگان به این برنامه بوده اند. چند سال بعد متوجه یک فاجعه بزرگ شدم. متوجه شدم بخش قابل توجهی از این گنجینه در آرشیو مرکزی ناپدید شده است.
شهرام ناظری و حسین علیزاده آماده آغاز تور اروپایی

شهرام ناظری و حسین علیزاده آماده آغاز تور اروپایی

مادرید، ۱۶ ماه می، نوید آن می رسد که شهرام ناظری و حسین علیزاده دو تن از نام آوران موسیقی ایران، کارهای تازه ای در قالب یک تور اروپایی اجرا خواهند کرد. چند تن از نوازندگان برجسته همانند محمد فیروزی (بربت)، پژمان حدادی و بهنام سامانی (نوازندگان سازهای کوبه ای)، سینا جهان آبادی (کمانچه) و سیامک جهانگیری (نی)، نیز ناظری و علیزاده را در این کنسرتها همراهی می کنند.
رمضان: فستیوال باربد کاشف پیانیست های جوان خواهد بود

رمضان: فستیوال باربد کاشف پیانیست های جوان خواهد بود

می خواستم از یکی از فعالیت هایم صحبت کنم که برگزاری جایزه ی پیانو باربد در شیراز است. من پارسال به همراه آقای محمد ملازم رئیس کارخانه ی پیانوی باربد در ایران و آقای محسن خباز، مدیر کانون فرهنگی شهر آفتاب در شیراز و همین طور آقای آرش اسماعیلی سردبیر مجله ی زنگار در شیراز، تصمیم گرفتیم یک فستیوال پیانو را برپا بکنیم، برپایی این فستیوال در حقیقت به عهده ی آقای محمد ملازم بود که خیلی دوست داشتند اسپانسر یک فعالیت هنری برای پیانیست های کشور باشند.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (X)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (X)

کلیه کوشش هایی که تاکنون در جهت تجزیه و تحلیل سیستم های تنال این موسیقی ها با استفاده از نوتاسیون معمول اروپا به عمل آمده نامؤفق بوده و بی اندازه غیردقیق و خودسرانه صورت پذیرفته است. ایراد و انتقاد بعضی از محققین به آوانویسی موسیقی های غیرغربی با استفاده از نوتاسیون معمول اروپا، بی شک تا حدودی منطقی به نظر می رسد. این نوتاسیون قادر نیست کلیه ویژگی های ملودیک، ترکیبات و کیفیت های صوتی موسیقی فرهنگ های غیرغربی را مشخص کند. به همین دلیل ابتکارها و پیشنهادهای دیگری در جهت ثبت ملودی های این فرهنگ ها ارائه می شود‌‌» (مسعودیه/۱۳۸۳، ۴۸ و ۴۹).
متبسم: راحت طلبی با ذات هنر مغایرت دارد

متبسم: راحت طلبی با ذات هنر مغایرت دارد

قبل از هر چیز سوال من درباره‌ی تغییر ذائقه‌ی موسیقایی شما است، به غیر از آثاری که در آن نقش نوازنده را بر عهده داشتید، خلق و خوی آهنگسازی شما در طی دهه‌ی گذشته، دستخوش تغییر شده است. این تغییر‌ها در روند ملودیک آثار شما و همچنین تنظیم قطعات و نوع ساز بندی همچنین انتخاب اشعار بسیار هویدا است، به عنوان مثال آلبوم‌های “سفر به دیگر سو”، “قیژک کولی”، “بوی نوروز”، “ماه عروس”، “به نام گل سرخ” از نظر آهنگسازی و حتی برخی اوقات نوازندگی هر کدام دنیای خاص خود را دارند.