ارکستر کوبه ای «آوای نایریکا» در ارسباران به روی صحنه می رود

ارکستر کوبه ای «آوای نایریکا» به رهبری مینو رضایی روز پنجشنبه بیست و دوم تیرماه ۹۶ در فرهنگسرای ارسباران قطعاتی از ایشان را اجرا خواهد نمود‌. این ارکستر متشکل از ۴۰ بانوی نوازنده می باشد که در بهمن ماه ۱۳۸۷ توسط مینو رضایی تاسیس و در سال ۱۳۸۹ به ثبت رسیده است.

در بهار سال ۱۳۹۶ با تصمیمات جدید رهبر گروه، طی تغییراتی، ساختار و نام گروه به ارکستر به “آوای نایریکا” تغییر یافت و اجرای پیش رو اولین اجرای این ارکستر بانام “آوای نایریکا” می باشد.

در این کنسرت ارکستر آوای نایریکا به اجرای این قطعات می پردازد: رقص رویا، رازساحل، رهایی، باراکا، کردی، عود و معبود، وصل، گفتگو.

در این برنامه، فریده سرسنگی.مه زاد مهجور، ارغوان پورقناد، هانیه گل محمدی، زهراشریعتی، هیوا محمودزاده، آسا عالیخانی، شادی آخوندزاده، شهره آخوندزاده، شیده پورپروین، شقایق صفایی، فریبا زمانوند، ندا جاهدمطلق، الناز احمدی، آتنا روشن سعادت، مریم آشوری، سونیا جباری، عطیه موسوی، گلاره پورقاسم، ملیکا حسنی، هاله شریف، مرجان روزبهانی، سپیده آسه، یاسمن محمدی، فرین یونسی، مهدیس زینعلی، زینت رفعتی، مهرناز فاخران، نونا سلمانی، لیلا شجاعی به عنوان نوازندگان گروه دف و دایره و نیز فیروزه همت یار: پرکاشن، الناز نوتاش: عود، عسل پیله وری: کمانچه، عطیه موسوی: نی انبان حضور خواهند داشت. هم آوایان این برنامه: مریم شفایی، سارا یوسفی، لیلا شجاعی، الناز نوتاش و رهبر و سازنده قطعات مینو رضایی است.

نائریکا (Naerika) در زبان فارسی پهلوی به معنای “زن ” است (از ریشه “نئر ” به معنای جنس نر که مونث شده است). ارکستر نائریکا در بهمن ماه ۱۳۸۷ با ۲۰ نوازنده آغاز به کار کرد و تا سال ۱۳۸۹ اجراهایی بصورت خصوصی انجام داد، در سال ۱۳۸۹ گروه نام خود را ثبت کرد و نیز موفق به دریافت مجوز اجرا برای عموم شد (نائریکا تنها گروه موسیقی بانوان است که مجوز اجرا برای آقایان را داراست) و اکنون با حدود ۵۰ نوازنده بکار خود ادامه می دهد.

از اهداف اصلی تاسیس این گروه نمایش توانایی های بانوان ایران در اجرای سازهای کوبه ای؛ (از لحاظ توانایی های فیزیکی و نیز ریتم شناسی) است و دیگر هدف مهم گروه نمایاندن قابلیتهای ساز های کوبه ای در برقراری ارتباط با مخاطب می باشد.

سبک و تکنیک: گروه نائریکا با توجه به رویکرد و اهداف خود تلفیقی از سازهای کوبه ای و هم آوایی و (در برخی قطعات) سازهای آرشه ای و زهی را در دستور کار خود دارد، این گروه همچنین با تلفیق فضاهای فولکلوریک فرهنگ ها و قومیت های مختلف سعی در ایجاد زبان مشترک از طریق موسیقی و فضاسازی دارد

شیوه ی اجرایی: گروه نایریکا به دلیل حضور پررنگ و هماهنگ تمامی نوازندگانش، شیوه ی اجرایی زنده را مد نظر دارد، این شیوه ی اجرایی قابلیت تلفیق با حرکت (در چارچوب نمایش) و آواز و شعر و جلوه های تصویری نیز دارد.

برنامه های نائریکا: ارکستر کوبه ای نائریکا فعالیت رسمی خود را با همکاری در بخش کوبه ای موسیقی “سریال مختارنامه” آغاز نمود و اولین کنسرت این گروه در تیر ماه ۱۳۹۰ در تالار وحدت برگزار شد که به دلیل استقبال تماشاگران در آذر ماه همان سال اجرای دیگری در تالار وحدت برگزار کرد. در میان برگزاری این کنسرتها، در اجراهای مناسبتی و همایش ها و اجراهای خصوصی شرکت کرد که از جمله آنها می توان به جشن موسیقی “صدای پای آب”، همایش آفتاب مهربانی، جشنواره ی تسنیم، کنگره ی ایمپلنت، اختتامیه شمسه دوم، اختتامیه ی جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی، جشن دختران، اختتمایه جشنواره “گزارش یک نگرانی”، اختتامیه بخش بین الملل فیلم فجر و… اشاره کرد و همچنین از این ارکستر در جشنواره “The Drum Cafe” که هر ساله در کشور کنیا برگزار می شود به عنوان تنها گروه کوبه ای که توسط بانوان تشکیل شده دعوت به عمل آمد.

نائریکا در اسفند ماه ۱۳۹۳ اقدام به برگزاری کنسرت دیگری اینبار در تالار “ایوان شمس” نمود و بعد از آن اجرا خود را برای اجرای کنسرت دیگری باز هم در تالار وحدت آماده نمود که البته در این اجرا و در قطعه ی انتهایی کنسرت، نائریکا از تعدادی آقایان نوازنده برای اجرای قطعه ی “گفتگو” دعوت به عمل آورد.

سازبندی نائریکا: چنانچه از عنوان گروه مشخص است، بطور عمده سازها ضربی و پرکاشن هستند که در بعضی قطعات از نوازندگان سازهای زهی و زهی آرشه ای برای همراهی با ارکستر دعوت می شود.

یک دیدگاه

  • مهرسیما سعادت
    ارسال شده در تیر ۱۹, ۱۳۹۶ در ۴:۵۴ ق.ظ

    لطفا دقت بفرمایید حقیقت را در فضای مجازی قید بفرمایید تا آنجایی که اسنادش دست بنده هست ارکستر نایریکا درسال ۱۳۸۹ توسط مهرسیما سعادت موفق به دریافت مجوز اجرا به همراه وکال و اجرای برای عموم گشت .

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیابیانگرد: تقلید باعث بوجود آمدن آسیب های جسمی و هنری می شود

چون متدهای مدونی برای آموزش تکنیک آوازی نداشته ایم و فقط از طریق گوش هست که جوانان به شنیدن صدایی که استایل نادرست و تکنیک ناقص هستند عادت می کنند و آنها را الگو خودشان می کنند و این جریان باعث می شود، تکنیک و استایل افت کند و متاسفانه تقلید تا آنجاست که علاوه بر تقلید جنس صدا، از فیگور ظاهری هم و نوع آرایش مو خوانندگان دیگر هم تقلید می کنند!

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.

از روزهای گذشته…

پرآرایش و رامش و خواسته (II)

پرآرایش و رامش و خواسته (II)

در چند سال اخیر، انتشار آثاری چون “اپرای عاشورا”، “اپرای مولوی”، “سِفرِ عسرت” و “سیمرغ” این مساله را به روشنی نمایانده که موسیقی دستگاهی ایرانی علی رغم دیدگاه های رایج که آن را فاقد توانایی های دراماتیک و بیانی گسترده می داند، دارای ظرفیت های بالقوه ی فراوانی است. نوعی از این احساس نیاز به بیان احساسات نو در اثری آوانگارد مانند “سفر عسرت” بروز می یابد و شکل دیگر آن در اثر نوجویانه ی دیگری مانند “سیمرغ” (هر چند در این میان، هستند کسانی که این نیازها را به شکلی سطحی تر پاسخ می دهند). بدین ترتیب، می توان چنین نتیجه گیری کرد که توصیف احساسات وسیع موجود در اشعار شاهنامه و چگونگی تصویر کردن این احساسات و خود صحنه های موجود در داستان های شاهنامه توسط موسیقی ایرانی که دارای پیشینه ی متفاوتی – دست کم در صد و پنجاه سال اخیر – است، یکی از چالش هایی است که کمتر کسی خود را در حد رویایی با آن دیده است.
مصاحبه با کیاوش صاحب نسق – ۱

مصاحبه با کیاوش صاحب نسق – ۱

بدنبال تهیه مطلب جشنواره موسیقی آهنگسازان معاصر ایران با کیاوش صاحب نسق آهنگساز معاصر و طراح جشنواره آهنگسازان معاصر ایران مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
ریموند کورزوایل

ریموند کورزوایل

… استیو واندر از ریموند کورزوایل خواست تا در صورت امکان سینتی سایزری تهیه کند که تا آنجا که ممکن است بتواند صدایی نزدیک به سازهای آکوستیک داشته باشد. نتیجه این جلسه و پیگیری های آن تاسیس شرکتی با نام Kurzweil Music Systems بود.
آلبوم «خاطرات گیتار» منتشر شد

آلبوم «خاطرات گیتار» منتشر شد

آلبوم “خاطرات گیتار” که شامل آثاری از آهنگسازان دوره ی باروک تا معاصر می باشد، با اجرای مهرداد مهدوی توسط “انتشارات طنین هنر باربد” منتشر گردید. در این آلبوم از آثار آهنگسازان و تنظیم کنندگانی چون:
نت هایی از حاشیه های موسیقی (II)

نت هایی از حاشیه های موسیقی (II)

از وقتی که دیم اتل اسمایت (Dame Ethel Smyth) «مارش زنان» (The March of the Women) را در سال ۱۹۱۱ ساخت و آن را از پشت میله های زندان هولوی با مسواک خود رهبری کرد، یک قرن می گذرد. این تنها داستان مشهور درباره ی یک «بانوی آهنگساز» است. تنها کافیست به عادت پوشیدن لباس های پشمی، سیگار کشیدن و علاقه اش به ویرجینیا وولف دقت کنید تا ببینید چرا به یک نمونه ی کارآمد بانوی آهنگساز تبدیل نشده است؛ خیلی ها بیشتر داستان مسواکش را شنیده اند تا آهنگ هایش را!
ریکاردو چایلی

ریکاردو چایلی

رهبر ایتالیایی؛ ریکاردو چایلی (Riccardo Chailly) در خانواده ای مملو از موسیقی در ۲۰ فوریه ۱۹۵۳ در شهر میلان به دنیا آمد. وی آهنگسازی را از پدرش لوچیانو چایلی (Luciano Chailly) آموخت و در کنسرواتوار موسیقی در شهرهای پروجو و میلان به تحصیل پرداخت. پس از آن در کلاسهای تابستانی سیئنا (Siena) از فرانکو فرارا (Franco Ferrara) معلم برجسته رهبری درسهای رهبری آموخت. جالب اینجاست که او در دوران جوانی در گروه ریتم و بلوز (rhythm-and-blues) درام نواز بود.
نی هفت بند و شیو های نوازندگی آن (II)

نی هفت بند و شیو های نوازندگی آن (II)

همانطور که در مقاله قبل گفته شد، نوازندگی نی هفت بند به دو روش به اصطلاح “دندانی” و “لبی” صورت میگیرد. حال به توضیح تفصیلی هر یک از این دو روش و ویژگیهای آنها می پردازیم.
نگاهی به موسیقی محمدسعید شریفیان (I)

نگاهی به موسیقی محمدسعید شریفیان (I)

دکتر شریفیان آهنگساز برجسته معاصر دارای آثار متعددی در بافتهای مختلف سازی، الکتروآکوستیک و… است. در این آثار ویژگیهایی دیده می شوند که قابل بررسی هستند. از جمله تکنیک بسیار قوی و دانش بالای او در آهنگسازی. و جالبتر این که آهنگساز با وجود دارا بودن قدرت تکنیکی بالا هیچ گاه در پی نمایش دانش و قدرت خود نیست. بلکه همواره تکنیکها در جهت زیبایی شناسی و بیان موسیقایی به کار می روند.
جنبش اتنوموزیکولوژی

جنبش اتنوموزیکولوژی

اولین اسناد نوشته شده در زمینه پژوهش بر اساس موسیقی شناسی قومی، نوشته های ژان ژاک روسو، نویسنده و اندیشمند سوئیسی است. در اواخر قرن نوزدهم، همزمان با فعالیت های روز افزون جنبش های ملی گرایانه دراروپا، توجه به موسیقی های قدیمی و محلی اروپایی و در ادامه آن توجه به فرهنگ و موسیقی دیگر ممالک، رشد چشمگیری پیدا کرد.
پیترو ماسکانی (II)

پیترو ماسکانی (II)

کانتات “In Flinda” به “Pinotta” تغییر یافت و برای شرکت در مسابقه موسیقی کنسرواتوار پیشنهاد شد اما به دلیل ثبت نام دیر هنگام پذیرفته نشد. در سال ۱۸۸۴، ماسکاگنی “Ballata” برای تنور و پیانو، “M’ama non m’ama”، قطعه هزل نشاط انگیزی برای سپرانو و پیانو، “Messagio d’amore” و “Alla luna” را ساخت.