ارکستر کوبه ای «آوای نایریکا» در ارسباران به روی صحنه می رود

ارکستر کوبه ای «آوای نایریکا» به رهبری مینو رضایی روز پنجشنبه بیست و دوم تیرماه ۹۶ در فرهنگسرای ارسباران قطعاتی از ایشان را اجرا خواهد نمود‌. این ارکستر متشکل از ۴۰ بانوی نوازنده می باشد که در بهمن ماه ۱۳۸۷ توسط مینو رضایی تاسیس و در سال ۱۳۸۹ به ثبت رسیده است.

در بهار سال ۱۳۹۶ با تصمیمات جدید رهبر گروه، طی تغییراتی، ساختار و نام گروه به ارکستر به “آوای نایریکا” تغییر یافت و اجرای پیش رو اولین اجرای این ارکستر بانام “آوای نایریکا” می باشد.

در این کنسرت ارکستر آوای نایریکا به اجرای این قطعات می پردازد: رقص رویا، رازساحل، رهایی، باراکا، کردی، عود و معبود، وصل، گفتگو.

در این برنامه، فریده سرسنگی.مه زاد مهجور، ارغوان پورقناد، هانیه گل محمدی، زهراشریعتی، هیوا محمودزاده، آسا عالیخانی، شادی آخوندزاده، شهره آخوندزاده، شیده پورپروین، شقایق صفایی، فریبا زمانوند، ندا جاهدمطلق، الناز احمدی، آتنا روشن سعادت، مریم آشوری، سونیا جباری، عطیه موسوی، گلاره پورقاسم، ملیکا حسنی، هاله شریف، مرجان روزبهانی، سپیده آسه، یاسمن محمدی، فرین یونسی، مهدیس زینعلی، زینت رفعتی، مهرناز فاخران، نونا سلمانی، لیلا شجاعی به عنوان نوازندگان گروه دف و دایره و نیز فیروزه همت یار: پرکاشن، الناز نوتاش: عود، عسل پیله وری: کمانچه، عطیه موسوی: نی انبان حضور خواهند داشت. هم آوایان این برنامه: مریم شفایی، سارا یوسفی، لیلا شجاعی، الناز نوتاش و رهبر و سازنده قطعات مینو رضایی است.

نائریکا (Naerika) در زبان فارسی پهلوی به معنای “زن ” است (از ریشه “نئر ” به معنای جنس نر که مونث شده است). ارکستر نائریکا در بهمن ماه ۱۳۸۷ با ۲۰ نوازنده آغاز به کار کرد و تا سال ۱۳۸۹ اجراهایی بصورت خصوصی انجام داد، در سال ۱۳۸۹ گروه نام خود را ثبت کرد و نیز موفق به دریافت مجوز اجرا برای عموم شد (نائریکا تنها گروه موسیقی بانوان است که مجوز اجرا برای آقایان را داراست) و اکنون با حدود ۵۰ نوازنده بکار خود ادامه می دهد.

از اهداف اصلی تاسیس این گروه نمایش توانایی های بانوان ایران در اجرای سازهای کوبه ای؛ (از لحاظ توانایی های فیزیکی و نیز ریتم شناسی) است و دیگر هدف مهم گروه نمایاندن قابلیتهای ساز های کوبه ای در برقراری ارتباط با مخاطب می باشد.

سبک و تکنیک: گروه نائریکا با توجه به رویکرد و اهداف خود تلفیقی از سازهای کوبه ای و هم آوایی و (در برخی قطعات) سازهای آرشه ای و زهی را در دستور کار خود دارد، این گروه همچنین با تلفیق فضاهای فولکلوریک فرهنگ ها و قومیت های مختلف سعی در ایجاد زبان مشترک از طریق موسیقی و فضاسازی دارد

شیوه ی اجرایی: گروه نایریکا به دلیل حضور پررنگ و هماهنگ تمامی نوازندگانش، شیوه ی اجرایی زنده را مد نظر دارد، این شیوه ی اجرایی قابلیت تلفیق با حرکت (در چارچوب نمایش) و آواز و شعر و جلوه های تصویری نیز دارد.

برنامه های نائریکا: ارکستر کوبه ای نائریکا فعالیت رسمی خود را با همکاری در بخش کوبه ای موسیقی “سریال مختارنامه” آغاز نمود و اولین کنسرت این گروه در تیر ماه ۱۳۹۰ در تالار وحدت برگزار شد که به دلیل استقبال تماشاگران در آذر ماه همان سال اجرای دیگری در تالار وحدت برگزار کرد. در میان برگزاری این کنسرتها، در اجراهای مناسبتی و همایش ها و اجراهای خصوصی شرکت کرد که از جمله آنها می توان به جشن موسیقی “صدای پای آب”، همایش آفتاب مهربانی، جشنواره ی تسنیم، کنگره ی ایمپلنت، اختتامیه شمسه دوم، اختتامیه ی جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی، جشن دختران، اختتمایه جشنواره “گزارش یک نگرانی”، اختتامیه بخش بین الملل فیلم فجر و… اشاره کرد و همچنین از این ارکستر در جشنواره “The Drum Cafe” که هر ساله در کشور کنیا برگزار می شود به عنوان تنها گروه کوبه ای که توسط بانوان تشکیل شده دعوت به عمل آمد.

نائریکا در اسفند ماه ۱۳۹۳ اقدام به برگزاری کنسرت دیگری اینبار در تالار “ایوان شمس” نمود و بعد از آن اجرا خود را برای اجرای کنسرت دیگری باز هم در تالار وحدت آماده نمود که البته در این اجرا و در قطعه ی انتهایی کنسرت، نائریکا از تعدادی آقایان نوازنده برای اجرای قطعه ی “گفتگو” دعوت به عمل آورد.

سازبندی نائریکا: چنانچه از عنوان گروه مشخص است، بطور عمده سازها ضربی و پرکاشن هستند که در بعضی قطعات از نوازندگان سازهای زهی و زهی آرشه ای برای همراهی با ارکستر دعوت می شود.

یک دیدگاه

  • مهرسیما سعادت
    ارسال شده در تیر ۱۹, ۱۳۹۶ در ۴:۵۴ ق.ظ

    لطفا دقت بفرمایید حقیقت را در فضای مجازی قید بفرمایید تا آنجایی که اسنادش دست بنده هست ارکستر نایریکا درسال ۱۳۸۹ توسط مهرسیما سعادت موفق به دریافت مجوز اجرا به همراه وکال و اجرای برای عموم گشت .

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره‌ی پتریس وسکس (VI)

در آغاز این قرن در سال ۲۰۰۵ وسکس قطعه‌ی دیگری با عنوان کانتو دی فورتزه برای دوازده ویولنسل و فیلارمونیک برلین نوشت. او می‌گوید «این قطعه با قسمتی ساکن و خاموش شروع می‌شود. قلب کار شامل دو موج گسترشی است. ابتدا قطعه به آرامی فرود می‌کند و دور می‌شود تا با موفقیت به اوج برسد. سپس منجر به یک نقطه‌ی عطف می‌شود. در مقایسه، بیشتر قطعات و ترکیبات من در سکوت حل می‌شوند. نقطه‌ی اوج کانتو در فورتزه در یک فورتیسیمو بسیار پر قدرت وجود دارد. من متوجه شده‌ام که با موسیقی می‌توان جهان را متعادل نگه داشت.»

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.

از روزهای گذشته…

راز خوش‌طبعی ‌عارف؟

راز خوش‌طبعی ‌عارف؟

کم و بیش هدف همه‌ی تجزیه و تحلیل‌های موسیقی یافتن راز و رمز زیبایی، ارج و ارزش قطعه‌های موسیقی است با گوشه‌ی چشمی به تکرارپذیر ساختن‌شان. همچنین است کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» که در آن «مرجان راغب» ۱۵ تصنیف شناخته‌شده و معتبر عارف را آنالیز کرده است تا به گفته‌ی مولف از آنها «در حکم دستورالعمل‌هایی برای تصنیف‌سازی» (ص ۲۸) استفاده شود.
محمد سعید شریفیان، گوهری از موسیقی کلاسیک

محمد سعید شریفیان، گوهری از موسیقی کلاسیک

برای ما ایرانیها که بطور معمول، به دلیل محدودیتها (یا دست کم محدودیت در زمینه موسیقی)، اساتید بزرگ موسیقی کلاسیک را غیر ایرانی می دانیم، شاید دانستن اینکه یکی از این اساتید بزرگ اتفاقا ایرانی است می تواند بسیار مسرت بخش باشد. اگر بخواهیم با چشمانی باز به دور از تعصب و با منطق مطلق به دنبال یادگیری موسیقی کلاسیک باشیم و پله پله این مسیر تاریک و دور از دسترس را بپیماییم، دکتر محمد سعید شریفیان نهایت هدفی است که می توان به دنبال آن بود او یکی از نخبگان موسیقی کلاسیک است که حضور خودخواسته اش در داخل ایران، قابل ستایش است.
Mission Impossible

Mission Impossible

لالو شیفرین (Lalo Schifrin) در سال ۱۹۳۲ در بوینوس آیرس آراژانتین بدنیا آمد. پدرش او را با موسیقی بخصوص ویولن آشنا کرد و تا مدتها ساز اصلی او ویلن بود.
برای علیرضا خورشید فر، هنرمندی که سایه ای بلند داشت

برای علیرضا خورشید فر، هنرمندی که سایه ای بلند داشت

از هنگامیکه موسیقی ما در این شش دهه اخیر، بیشتر به جانب موسیقی ارکسترال و چند صدایی (پلی فونیک) تمایل یافت و سعی داشت تا لایه ها و مفاهیم تازه ای را در موسیقی به ذهن و ضمیر مخاطب تشنه ادراکی عمیق تر از هنر بود، منعکس نما ید، هنرمندانی با دانش و توان لازم با این راه گام نهادند و با خلاقیت هایی هنر موسیقی ماندگاری بخشیدند.
راه نی: نوازنده در پی شور و حال موسیقی ایرانی

راه نی: نوازنده در پی شور و حال موسیقی ایرانی

بشنو از نی چون حکایت می کند ، از جدایی ها شکایت می کند
از نیستان چون مرا ببریده اند ، از نفیرم مرد و زن نالیده اند
شماره ۴ و ۵ فصلنامه موسیقى زنگار در یک مجلد منتشر شد

شماره ۴ و ۵ فصلنامه موسیقى زنگار در یک مجلد منتشر شد

تازه‌ترین شماره فصلنامه تحلیلی و نقد موسیقى زنگار، ویژه فصل زمستان ۹۵ و بهار ۹۶ در یک مجلد منتشر شد و از امروز در مراکز فروش سرتاسر کشور در دسترس است. شماره ۴و ۵ فصلنامه تخصصی موسیقی زنگار در این مجلد خود در بخش موسیقى کلاسیک ایرانى به دو مقاله به همراه گزارش جلسه نقد و بررسى یک آلبوم موسیقى پرداخته است: «بررسى و تحلیل تکنیک‌های آوازى مقام‌‌ای لو و هرایى» نوشته «مژگان چاهیان» و مقاله «پیشنهادى براى ترتیب درج علائم سرکلید در موسیقى ایرانى» نوشته «امیرحسین نجفى».
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

در این مرحله از کارگاه چند نقد به‌عنوان نمونه‌هایی از نقد سیاسی بازخوانی شد. نخست بخشی از نوشتار انتقادی «ژاک آتالی» موسیقی‌شناس انتقادی و مارکسیست سرشناس از مجموعه‌ی «مارکس و موسیقی» (به ویراستاری رگولا بورکهارت قریشی) ترجمه‌ی «شهریار خواجیان» به‌عنوان یک نمونه‌ی تاثیرگذار خوانده شد:
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

در اینجا یادآوری این نکته ضروری است که همهِ قسمتهای تاکنونی آهنگ، فقط ساخته و پرداختهِ ذهن وقاد خالقی و دسترنج او میباشند و اجرای استاد نی داود اصولاً با ملودی اصلی آغاز میشود و فاقدِ همهِ این مقدمه هاست. این همان نکته ایست که در آغاز این مقال، از آن سخن رفت. اجرای خالقی قسمتهای دیگری هم دارد که در اجرای نی داود نیست.
همه چیز به جز فلسفه و موسیقی! (I)

همه چیز به جز فلسفه و موسیقی! (I)

نوشتن درباره‌ی فلسفه، مدتی است که به مد روز بدل شده است. هر نوشته‌ی سخت‌فهمی که چند سوال (احتمالاً) بنیادی نیز در آن به بحث گذاشته شده باشد؛ جدا از رهیافتی که نویسنده برای حل آنها ارایه می‌کند یا میزان موفقیتی که به‌دست می‌آورد، فلسفه نام می‌گیرد. به وفور واژه‌ی فلسفه به جای دلیل یا هدف یا… به کار می‌رود، بی‌ آنکه در حقیقت نزدیکی‌ای میان گفتار مطرح شده و روش‌های فلسفه به عنوان یکی از بنیادی‌ترین شیوه‌های اندیشیدن بشر وجود داشته باشد. این مد شدن فلسفه باعث شده نوشته‌های کم‌مایه درباره‌ی آن زیاد شود.
نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (VI)

نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (VI)

پس از این مقدمه ی کوتاه که نقش فضاسازی را دارد (میزان های ۱ تا ۲۰)، ایده فیکس در بخش آلگرو برای آخرین بار به صحنه می آید ولی نه چونان گذشته «نجیبانه و محجوب». این بار به نغمه رقصی مبتذل و ناهنجار بدل شده که با صدای گوش خراش و زیر به وسیله کلارینت می بمل نواخته می شود، و نت های چالاک دارد که با تریل تزیین یافته اند.