ارکستر کوبه ای «آوای نایریکا» در ارسباران به روی صحنه می رود

ارکستر کوبه ای «آوای نایریکا» به رهبری مینو رضایی روز پنجشنبه بیست و دوم تیرماه ۹۶ در فرهنگسرای ارسباران قطعاتی از ایشان را اجرا خواهد نمود‌. این ارکستر متشکل از ۴۰ بانوی نوازنده می باشد که در بهمن ماه ۱۳۸۷ توسط مینو رضایی تاسیس و در سال ۱۳۸۹ به ثبت رسیده است.

در بهار سال ۱۳۹۶ با تصمیمات جدید رهبر گروه، طی تغییراتی، ساختار و نام گروه به ارکستر به “آوای نایریکا” تغییر یافت و اجرای پیش رو اولین اجرای این ارکستر بانام “آوای نایریکا” می باشد.

در این کنسرت ارکستر آوای نایریکا به اجرای این قطعات می پردازد: رقص رویا، رازساحل، رهایی، باراکا، کردی، عود و معبود، وصل، گفتگو.

در این برنامه، فریده سرسنگی.مه زاد مهجور، ارغوان پورقناد، هانیه گل محمدی، زهراشریعتی، هیوا محمودزاده، آسا عالیخانی، شادی آخوندزاده، شهره آخوندزاده، شیده پورپروین، شقایق صفایی، فریبا زمانوند، ندا جاهدمطلق، الناز احمدی، آتنا روشن سعادت، مریم آشوری، سونیا جباری، عطیه موسوی، گلاره پورقاسم، ملیکا حسنی، هاله شریف، مرجان روزبهانی، سپیده آسه، یاسمن محمدی، فرین یونسی، مهدیس زینعلی، زینت رفعتی، مهرناز فاخران، نونا سلمانی، لیلا شجاعی به عنوان نوازندگان گروه دف و دایره و نیز فیروزه همت یار: پرکاشن، الناز نوتاش: عود، عسل پیله وری: کمانچه، عطیه موسوی: نی انبان حضور خواهند داشت. هم آوایان این برنامه: مریم شفایی، سارا یوسفی، لیلا شجاعی، الناز نوتاش و رهبر و سازنده قطعات مینو رضایی است.

نائریکا (Naerika) در زبان فارسی پهلوی به معنای “زن ” است (از ریشه “نئر ” به معنای جنس نر که مونث شده است). ارکستر نائریکا در بهمن ماه ۱۳۸۷ با ۲۰ نوازنده آغاز به کار کرد و تا سال ۱۳۸۹ اجراهایی بصورت خصوصی انجام داد، در سال ۱۳۸۹ گروه نام خود را ثبت کرد و نیز موفق به دریافت مجوز اجرا برای عموم شد (نائریکا تنها گروه موسیقی بانوان است که مجوز اجرا برای آقایان را داراست) و اکنون با حدود ۵۰ نوازنده بکار خود ادامه می دهد.

از اهداف اصلی تاسیس این گروه نمایش توانایی های بانوان ایران در اجرای سازهای کوبه ای؛ (از لحاظ توانایی های فیزیکی و نیز ریتم شناسی) است و دیگر هدف مهم گروه نمایاندن قابلیتهای ساز های کوبه ای در برقراری ارتباط با مخاطب می باشد.

سبک و تکنیک: گروه نائریکا با توجه به رویکرد و اهداف خود تلفیقی از سازهای کوبه ای و هم آوایی و (در برخی قطعات) سازهای آرشه ای و زهی را در دستور کار خود دارد، این گروه همچنین با تلفیق فضاهای فولکلوریک فرهنگ ها و قومیت های مختلف سعی در ایجاد زبان مشترک از طریق موسیقی و فضاسازی دارد

شیوه ی اجرایی: گروه نایریکا به دلیل حضور پررنگ و هماهنگ تمامی نوازندگانش، شیوه ی اجرایی زنده را مد نظر دارد، این شیوه ی اجرایی قابلیت تلفیق با حرکت (در چارچوب نمایش) و آواز و شعر و جلوه های تصویری نیز دارد.

برنامه های نائریکا: ارکستر کوبه ای نائریکا فعالیت رسمی خود را با همکاری در بخش کوبه ای موسیقی “سریال مختارنامه” آغاز نمود و اولین کنسرت این گروه در تیر ماه ۱۳۹۰ در تالار وحدت برگزار شد که به دلیل استقبال تماشاگران در آذر ماه همان سال اجرای دیگری در تالار وحدت برگزار کرد. در میان برگزاری این کنسرتها، در اجراهای مناسبتی و همایش ها و اجراهای خصوصی شرکت کرد که از جمله آنها می توان به جشن موسیقی “صدای پای آب”، همایش آفتاب مهربانی، جشنواره ی تسنیم، کنگره ی ایمپلنت، اختتامیه شمسه دوم، اختتامیه ی جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی، جشن دختران، اختتمایه جشنواره “گزارش یک نگرانی”، اختتامیه بخش بین الملل فیلم فجر و… اشاره کرد و همچنین از این ارکستر در جشنواره “The Drum Cafe” که هر ساله در کشور کنیا برگزار می شود به عنوان تنها گروه کوبه ای که توسط بانوان تشکیل شده دعوت به عمل آمد.

نائریکا در اسفند ماه ۱۳۹۳ اقدام به برگزاری کنسرت دیگری اینبار در تالار “ایوان شمس” نمود و بعد از آن اجرا خود را برای اجرای کنسرت دیگری باز هم در تالار وحدت آماده نمود که البته در این اجرا و در قطعه ی انتهایی کنسرت، نائریکا از تعدادی آقایان نوازنده برای اجرای قطعه ی “گفتگو” دعوت به عمل آورد.

سازبندی نائریکا: چنانچه از عنوان گروه مشخص است، بطور عمده سازها ضربی و پرکاشن هستند که در بعضی قطعات از نوازندگان سازهای زهی و زهی آرشه ای برای همراهی با ارکستر دعوت می شود.

یک دیدگاه

  • مهرسیما سعادت
    ارسال شده در تیر ۱۹, ۱۳۹۶ در ۴:۵۴ ق.ظ

    لطفا دقت بفرمایید حقیقت را در فضای مجازی قید بفرمایید تا آنجایی که اسنادش دست بنده هست ارکستر نایریکا درسال ۱۳۸۹ توسط مهرسیما سعادت موفق به دریافت مجوز اجرا به همراه وکال و اجرای برای عموم گشت .

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر «کنسرت کوارتت کلنکه» سی و سومین جشنواره‌ی موسیقی فجر

از همان هنگام که لا-ر، دو نت کشیده‌ی سوژه‌ی اصلی مجموعه‌ی «هنر فوگ» باخ را ویلن نواخت مشخص بود که قرار است «کوارتت کلنکه» چه ردای متفاوتی (نسبت به اجرای مشهورتر کوارتت‌های اِمِرسون، جولیارد و کِلِر) بر تن این فوگ‌های به‌غایت هنرمندانه‌ی در معما رهاشده بپوشاند، و از آن بیشتر تا چه اندازه قرار است موسیقی با همان سوژه‌ی گشاینده همچون نوشدارو به یک کرشمه دیگر اجراهای جشنواره را (چهار اجرا که پیش از آن دیده بودم) از خاطر بزداید و به رویدادی در دل فرهنگسرای نیاوران تبدیل شود.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (X)

فرض کنید از این ۴۰۹۶ مجموعه در طی تقریبا چهارصد سال گذشته هر سال تنها از ۲۰ مجموعه مختلف استفاده شده است. این می‌شود ۸۰۰۰ مجموعه (۴۰۰*۲۰)؛ یعنی ۴۰۰۰ تا بالاتر از گنجایش سیستم. حال به‌طور فرضی سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هر سال ۱۵ مجموعه مختلف استفاده شده. این می‌شود ۶۰۰۰ مجموعه یعنی ۲۰۰۰ مجموعه بالا تر از گنجایش سیستم. باز سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هرسال از ۱۴ مجموعه مختلف استفاده شده. این می شود ۵۶۰۰ مجموعه.

از روزهای گذشته…

نی و قابلیت های آن (I)

نی و قابلیت های آن (I)

در ادامۀ مباحث مقدماتی در مورد ساز های ایرانی تلاش می کنیم به تدریج، به بررسی سازهای ایرانی و قابلیت های آنها و نقاط قوت و ضعف آنها در تکنوازی و کارهای گروهی بپردازیم و در ادامه این مباحث به برخی طرح ها و ابتکاراتی که در راستای تکامل تدریجی این سازها و برطرف کردن نقاط ضعف اجرایی و ساختاری آنها صورت گرفته، می پردازیم.
جلیل شهناز و چهارمضراب (I)

جلیل شهناز و چهارمضراب (I)

چهارمضراب یکی از گونه‌های (۱) موسیقی پیش ساخته‌ی (یا نیمه پیش ساخته) ایرانی است که درباره‌ی نظام ساختاری‌ آن بحث‌های زیادی شده است و به گمان اکثر پژوهش‌گران در حوزه‌ی نظریه‌ی موسیقی ایران تنها قطعه‌ای است که بیشتر توانایی‌های اجرایی یک ساز در آن به نمایش در می‌آید. در حدود ۱۰۰ سال پیش از این (و شاید کمی پیش‌تر) چهارمضراب-که چندتایی از آن‌ها در متن ردیف‌های دوره‌ی قاجار باقی مانده- قطعات کوتاهی بود که در ابتدای یک اجرای موسیقی دستگاهی نواخته می‌شد.
گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (III)

گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (III)

من از آنها استفاده نمی کنم، زیرا احساس می کنم نیاز ویلنسل را بر آورده نمی کنند. ویلنسلیستها مشکلات متفاوتی برای حل کردن دارند. اگرچه معتقدم تدریس موسیقی در مدارس بسیاری از دانش آموزان را تشویق به نواختن ساز می کند، همچنین فکر می کنم تلاش و استعداد شخصی دانش آموزان است که خود را به عنوان نوازنده ای برای تمام زندگیشان ببینند و پیشرفت کنند.
گفتگو با ویلالوبوس

گفتگو با ویلالوبوس

قطعاتی که امروز از ویلا لوبوس دررپرتوار گیتار موجود است از ارزش و اعتبار خاصی برخوردار است و از نظر بسیاری از منتقدین و نوازندگان سطح بالای این ساز، ویلالوبوس بزرگترین آهنگساز گیتار در قرن بیستم می باشد. محدوده کاری ویلا لوبوس بسیار متنوع و وسیع است. او بیش از ۱۶۰۰ قطعه برای پیانو، قطعات زیادی برای ارکستر و کنسرتو های مختلفی برای سازهای گوناگون نوشته و امروز نزدیک به ۲۰۰۰ قطعه از او باقی مانده است.
داوودیان: دو سال است در رکود هستم

داوودیان: دو سال است در رکود هستم

اصلا روش آهنگسازی همین است! در واقع آموختن مبانی آهنگسازی به این درد میخورد که آنها را یادبگیریم و بتوانیم آثار گذشتگان را درک کنیم و آنالیز کنیم، نه اینکه مثل آنها بسازیم! من هم همین اعتقاد را دارم. از آثار آهنگسازان ایرانی کدام را میپسندید و تحت تاثیر چه کسانی بودید؟
وحید خادم- میثاق، از بزرگترین نوازندگان نسل جدید

وحید خادم- میثاق، از بزرگترین نوازندگان نسل جدید

وحید خادم میثاق بدون شک در زمره بزرگترین نوازندگان ویولن نسل جدید در عرصه موسیقی کلاسیک است. او در سال ۱۹۷۷ در اتریش متولد شد و در سن چهار سالگی اولین آموزش های نوازندگی ویولن را نزد پدر آغاز نمود. در یازده سالگی تحصیلات موسیقی را در کلاس های Boris Kuschnir در آکادمی موسیقی وین ادامه داد.
بانگ چاووش (II)

بانگ چاووش (II)

کانون چاووش، پرکار و پر شور به فعالیت مشغول بود؛ هنرمندان جوان این کانون، خودشان، می ساختند، خودشان می نواختند و می خواندند، خودشان ضبط می کردند و همینطور خودشان آثار را توزیع می کردند! ساختمانی که گروه چاووش در آن به فعالیت می پرداخت، ساختمانی قدیمی بود در خیابان حقوقی (۴) که امروز در این ساختمان «مکتب خانه میرزاعبدالله» و انتشارات «ماهور» مشغول به کار است.
کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (VI)

کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (VI)

انتظار این می‌رود که تا پایان این دو بخش دانشجویی که کتاب را به عنوان ماده‌ی درسی مطالعه کرده است، با آنالیز شنکری آشنایی پیدا کرده و آمادگی لازم برای خواندن و درک متن‌های سطح بالاتر تجزیه و تحلیل شنکری را به ‌دست آورده باشد. با این فرض، فصل آخر (دوازدهم)، به عنوان سرپُلی برای ورود خواننده به متن‌های تکمیلی و پیشرفته‌تر طراحی شده و در مقدمه به بعضی از مسائل بنیادی تجزیه و تحلیل موسیقی در دوران خودش (۱۷) می‌پردازد. طرح پرسش‌هایی چون «چه تفاوتی بین تئوری و آنالیز وجود دارد؟» یا «چگونه آگاهی ازمسائل تئوریک به موسیقیدان برای آنالیز کمک می‌کند؟» با این پیش‌زمینه معنی پیدا می‌کند زیرا اینها پرسش‌های بسیار با اهمیتی هستند که خواننده در مراحل پیشرفته‌ی تجزیه و تحلیل به عنوان بستر نظری با آنها برخورد خواهد کرد.
جای پرسش بنیادی صدا (III)

جای پرسش بنیادی صدا (III)

اگر چنین رویدادهایی اصولا ارزشی داشته باشند، که دارند، سوای انگشت گذاشتن بر موفقیت یک گروه در فعالیت چندین ساله –که به سادگی هم ممکن است معنایی بیش از یافتن دوست و رفیق بیشتر در میان اهل موسیقی نداشته باشد، این است که بخش بزرگی از صداهای موجود شنیده شوند. مگر نه این که نام رویداد صدا، تهران، موسیقی است و تاکیدی هم بر موسیقی الکترونیک و الکتروآکوستیک دارد؟ پس چه چیز مهمتر از آن که در دل آن صداهایی تازه به جهان بیایند؟ فوران صداها دقیقا امری بود که در پنج روز رخ داد. فوران صداهایی که بعضی آن را صدای تهران دانستند. و خیلی بیراه هم نبود چون عنوان رویداد چنین چیزی را طلب می کرد.
ارکستر سمفونیک ونکوور و تالار ارفیوم

ارکستر سمفونیک ونکوور و تالار ارفیوم

ارکستر سمفونیک ونکوور (Vancouver Symphony Orchestra) یک ارکستر کانادایی است که در شهر ونکوور از سال ۱۹۱۹ تا کنون فعالیت دارد. برنامه های این ارکستر سالانه بیشتر از ۲۴۰۰۰۰ نفر بیننده دارد، ارکستر سمفونیک ونکوور (VSO) در ۱۲ سالن اجرا دارد ولی محل اصلی این ارکستر در سالن ارفیوم (Orpheum theatre) است. با بودجه سالانه نه و نیم میلیون دلار و ۱۴۰ اجرا در سال، این ارکستر سومین ارکستر سمفونیک کانادا میباشد.