بزرگترین نمایشگاه پیانو در شهر تهران برگزار می شود

بزرگترین نمایشگاه پیانو در تهران توسط گالری پیانوی باربد، از ۱۹ تا ۲۷ مردادماه از ساعت ۱۴ تا ۲۳ در مجتمع مگامال شهرک اکباتان برگزار می شود. به نقل از محمد ملازم، مدیر مجموعه باربد، در این نمایشگاه بیش از ۲۵۰ دستگاه پیانوی آکوستیک دیواری و گرند و بیش از ۵۰ دستگاه پیانوی الکتریک در حال نمایش است.

نکته قابل توجه، حضور برندهای مهمی از جمله خانواده بلوتنر (بلوتنر، هسلر، ایملر) و پتروف گرند و دیواری در این نمایشگاه است.

در این نمایشگاه، علاقمندان همچنین مى توانند از پیانوهای کینگزبرگ، تولید کارخانه پیانوسازى باربد نیز بازدید کنند.

لازم به توضیح است که ٧٠ درصد از فرایند تولید و مونتاژ پیانوى کینگزبرگ در کارخانه تولیدی پیانوهای این مجموعه واقع در شهرک صنعتى آب باریک شیراز انجام مى پذیرد. هم اکنون ۵۵ متخصص مجرب و دوره دیده در بخش هاى مختلف کارخانه پیانوى باربد مشغول به فعالیت هستند.

براى دسترسی هنرجویان به سازهای با کیفیت با قیمت مناسب، در این نمایشگاه خدمات فروش اقساطی طولانى مدت ۳۶ ماهه و بدون بهره ارائه می گردد. فروش اقساطى سازها هزینه اضافه اى بر خریدار تحمیل نمى کند و قیمتها در سراسر کشور یکسان مى باشد.

گالری پیانوی باربد از سال ۱۳۷۹ فروش خود را به صورت اعتبارى و محدود آغاز نمود و از سال ۱۳۸۰ در شهر شیراز فعالیت خود را توسعه داد. دیری نپایید که با افتتاح شعباتی دیگر در شهرهای مختلف به ده شعبه رسید و در حال حاضر با فعالیت دو شعبه در پایتخت، مجموع شعبات گالرى پیانوى باربد در سرتاسر کشور به دوازده شعبه رسیده است. با این تفاصیل، مجموعه باربد بزرگترین مرکز فروش و خدمات پس از فروش ادوات موسیقی، خصوصا پیانو، در کشور می باشد.

کیفیت پیانوهای مجموعه کارخانه و گالرى باربد در سرار ایران همیشه مورد تایید و توجه اساتید به نام بوده است.

جایزه بین المللى پیانوى باربد که نخستین دوره آن دیماه ٩۵ در شیراز برگزار شد، یکی از مهمترین برنامه های فرهنگی این موسسه در آشنایی و ترویج فرهنگ موسیقی کلاسیک است و این مجموعه همیشه در کنار فعالیت هاى اقتصادى-تجارى، به پیشرفت فرهنگ ایران نیز توجه ویژه اى داشته است.

لیلی رمضان، پیانیست و داور جشنواره باربد در این باره می گوید: در مورد پیانوهای کارخانه باربد می‌توانم بگویم بخش اسمبل پیانو که در محل کارخانه این تولید کننده پیانو انجام می‌شود تقریباً بیشتر از ۷۰٪‌ از پروسه تولید یک پیانو است و کار بسیار پر دقت و مهندسی‌ شده‌ای می باشد. من به‌عنوان یک پیانیست ایرانی بسیار مفتخرم که در کشورم چنین پروسه حرفه‌ای در زمینهٔ تولید پیانو انجام می‌شود. می‌توان گفت که پیانوهای باربد نسبت به پیانوهای هم قیمت خود از کیفیت بالاتری برخوردار هستند و مورد توجه و خرسندی بسیاری از اساتید برجسته پیانو در کشورمان هم قرارگرفته است.

نکته امیدوارکننده درباره روند کاری این کارخانه این است که دائماً در حال آموزش دیدن و تلاش برای ارتقا دانش و توانایی فنی خود و در نتیجه کیفیت سازهایشان هستند. به‌عنوان‌ مثال زمستان امسال از متخصص فرانسوی در تولید، تعمیر و کوک پیانو به نام ژوئل ژوبه دعوت‌شده است تا در یک اقامت یک‌ هفته‌ای در شیراز از کارخانه باربد بازدید کرده و به کارکنان این کارخانه برای ارتقا دانش و توانایی‌شان آموزش‌هایی را دهد.

من با آقای ژوئل ژوبه آشنایی کامل و جهت انجام پروژه‌های مختلف از اجرای کنسرت‌ها تا ضبط سی‌دی‌هایم همکاری‌هایی داشته و دارم، ایشان یکی از شخصیت‌های برجسته در این زمینه در اروپا هستند که مسئولیت نگهداری، تعمیر و کوک ۸۸ پیانوی اشتاینوِی کنسرواتوار عالی شهر لوزان را بر عهده‌ دارند و همچنان با پیانیست‌های برجسته دنیا چون مارتا آرگریچ، نیکلا آنجلیش و برندهای به نامی همچون بوزندُرفر همکاری داشته و دارند. مسلماً همکاری این برند با چنین متخصصانی منجر به بالا رفتن کیفیت تولیداتش خواهد شد. جناب محمد ملازم که مدیر گالری و کارخانه پیانوی باربد می‌باشند، به‌طور مداوم و بسیار سخاوتمندانه از فعالیت‌های موسیقایی کشورمان و به‌خصوص رسیتال‌های پیانیست‌های ایرانی حمایت و پشتیبانی می‌کنند و موسس و اسپانسر جایزه پیانوی باربد هستند که هر دو سال در شهر شیراز برگزار می شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مسئولیت هوشنگ ظریف بودن!

درباره جایگاه هوشنگ ظریف نیاز به هیچ مقدمه ای نیست. به قدری منش و شخصیت او در میان اهالی موسیقی شناخته شده است که تنها نامش به خودی خود سمبل و الگوی جوانان است. «هوشنگ ظریف شدن» رویای بسیاری از جوانانی است که به دنیای حرفه ای موسیقی وارد می‌شوند و عموما با این حسرت بازنشسته.

تکروی بااستقامت! (IV)

قطعاتی مثل: به زندان، در قفس، زرد ملیجه، رنگ ناز و ضربی هایی مثل «اکبرآباد رفته بودی…»، «اتل متل توتوله» و حتی بسیاری از قطعات نوحه خوانی و سینه زنی که بین مردم تهران قدیم، شناخته شده بود. این ایده او بسیار مورد توجه کامبیز روشن روان، آهنگساز مطرح زمان ما قرار گرفت و او این تلاش و ایده رجبی را تحسین کرد.

از روزهای گذشته…

سیاست فرهنگی و موسیقی مردم پسند: موسیقی استرادا در ازبکستان

سیاست فرهنگی و موسیقی مردم پسند: موسیقی استرادا در ازبکستان

دکتر کریستسن کلنکه، استاد اتنوموزیکولوژی دانشگاه فرانکفورت آلمان، چهاردهم آبان ماه سال جاری، در ساعت ۱۶ درباره موسیقی استرادا در ازبکستان در محل موزه موسیقی تهران به سخنرانی می پردازد. ورود برای عموم آزاد می باشد.
گفتگو با تیبو (VII)

گفتگو با تیبو (VII)

کرایسلر که استعداد زیادی در پیاده کردن نت ها داشت تنظیم های شگفت انگیزی را انجام داده است. همچنین تیوادار ناچز (Tivadar Nachèz) و آرتور هارتمن آثار خوبی را تنظیم کرده اند. این آثار همراه با کارهای کوتاه تر ویوتام و وینیاوسکی، مثل Ballade et Polonaise از ویوتام، آثار خوبی برای اجرا هستند؛ هرچند پیوریست های موسیقی (musical purists) ممکن است این اثر را تأیید نکنند. به نظر من Polonaise در سطح آثار شوپن است یا مثلا از نظر ویرتوز بودن Gypsy Airs از سارازات را در در نظر بگیرید که با هر کدام از راپسودی های لیست برابرند.
سرک کشیدن به کمی دوردست تر (III)

سرک کشیدن به کمی دوردست تر (III)

شکل‌گیری تدریجی و این بازی محو شدن وبرگشتن پاره‌های تم مشخصه‌ی اصلی شهر خاموش و بخش‌های دیگری از دو قطعه‌ی پرواز و در انتظار باران را تشکیل می‌دهد، در همین بین رابطه‌ی تغییرات شدت‌وری و رنگ با تغییر تدریجی جملات نیز تا حدودی برقرار است. این رابطه را در پایان فراز اول قطعه زمانی که شدت‌ به اوج خود می‌رسد و سپس به یک سکوت منتهی می‌شود به وضوح می‌توان دید. این روش برخورد در ابتدای قطعه‌ی «در انتظار باران» هم به شکلی مشابه به چشم می‌خورد.
اریک دلفی، بدعت گزار موسیقی جز

اریک دلفی، بدعت گزار موسیقی جز

در تابستان ۱۹۶۱، انجمن بین المللی منتقدان جز داون بیت down beat، اریک دلفی Eric Dolphy را به عنوان بهترین نوازنده ساکسوفون آلتو نسل جدید انتخاب کردند. این نتایج در حالی به چاپ رسید که دلفی در حال اجرای یک کنسرت تاریخی در کافه Five Spot نیویورک بود (که در سه صفحه LP کمپانی Prestige به ثبت رسیده است). یک ماه بعد، او به سمت اروپا حرکت کرد و در اوایل ماه سپتامبر کنسرت کپنهاک Copenhagen Concert او ضبط شد.
روش سوزوکی (قسمت شانزدهم)

روش سوزوکی (قسمت شانزدهم)

بعد از نیمی از سال امتحانات پایان تحصیلی در کنسرواتوار پاریس برگزار شد. کوجی در نهایت تعجب در عرض شش ماه فارغ التحصیل شد! هر کسی که بتواند در این مدت کوتاه از چنین کنسرواتوار معروف و مطرحی درسش را به بایان برساند، دچار شعف و شادی عظیمی میشود ولی برای کوجی این موفقیت اهمیتی نداشت. این برایش اهمیت بسیار داشت که هرچه زودتر بتواند شاگرد انسکو بشود که همینطور هم شد، او تا زمان مرگ انسکو (که دو سال شد) کوجی شاگردش بود.
موسیقی با کلام و تجربه‌ی تغییر (II)

موسیقی با کلام و تجربه‌ی تغییر (II)

این راه حلی است که قمصری در جاهای دیگری هم آن را به کار گرفته است؛ مثلا اگر به قطعه‌ی اول آلبوم «سرو روان» توجه کنیم همین رویکرد در آن مشهود است. علاوه بر این می‌توان همسانی در نوع نگاه به قطعه‌ی آغازین آلبوم را که در نقش گشایش است دید؛ در هر دو مورد آواز جذب شده در یک زمینه‌ی ضربی نقش آغازگر را دارد.
آن شخصیت برازنده و هنرشناس (II)

آن شخصیت برازنده و هنرشناس (II)

دکتر داریوش صفوت این دریچه را باز کرد و خود به کناری نشست و به دلمشغولی های خود پرداخت: فلسفه، فیزیک، ریاضیات، تاریخ، ادبیات، زبان عربی، مراقبه و مکاشفه در خلوت، و مهم تر از همه، تربیت شاگردانی که مجذوب دانش و شخصیت او شده بودند. سخنرانی های او، معرف کاملی برای دانش او نبود و نوشته هایش اصلا کیفیت حضور شفاهی او را نداشت ولی آنچه که مریدان را جذب او می کرد، شخصیت برازنده او بود.
مروری بر «کنسرت گوتلیب والیش»

مروری بر «کنسرت گوتلیب والیش»

روزگاری ایران رسیتال نوازندگان پیانوی بزرگی را به خود می‌دید. اجرای نام‌های افسانه‌ای سده‌ی بیستم همچون «آرتور روبنشتاین» ناممکن نمی‌نمود. این جهانی دیگر بود و موسیقی کلاسیک غربی حمایت دولتی داشت و … . امروز اما دستِ تنها و درعین‌حال توانای جامعه‌ی مدنی در کار است تا به نیروی خویش برنامه‌ای مانند رسیتال «گوتلیب والیش»، نوازنده‌ای از همان تبار (گرچه هنوز کم‌تر افسانه‌ای) را برای بار چندم ممکن کند و این حتا پیش از خود موسیقی جلب توجه می‌کند اگر دیده‌ی تیزبینی باشد.
موتسارتى که ما نمى شناسیم!

موتسارتى که ما نمى شناسیم!

همه افراد، حتى کسانى که موسیقى کلاسیک را خیلى کم مى شناسند، موتزارت را دوست دارند. شاید به همین دلیل، تنفر از [اپراى] «دون ژوان» و سمفونى «ژوپیتر» مانند تنفر داشتن از نور خورشید باشد! باید گفت موتزارت نه تنها براى احیاى زیبایى موسیقایى، بلکه براى دفاع از آن متولد شده است.ما نشانه هاى آثار موتزارت را مى شناسیم. در کنسرت ها، ضبط، رادیو و تلویزیون، آنها از همه جهت ما را احاطه کرده اند. این آشنایى باعث شده است که فراموش کنیم این آثار براى شنوندگان هم عصر موتزارت، در سالهاى اوج او، از ۱۷۸۲ تا زمان مرگ غیر منتظره اش در ،۱۷۹۱ تا چه اندازه جدید بودند.آیا مردم معاصر با او نیز مانند ما، او را مى ستودند؟ نسبتاً بله.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (V)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (V)

این انتخاب، انتخابی عجیب به نظر می آمد. خانه ای در مرکز شهر بود و دیگر مناظری از دهکده و طبیعت زیبا نداشت. همچنین، برای یک شخصیت ملی بزرگ و معروف مانند الگار که نیاز زیادی برای سفرهای متعدد به لندن داشت، هیرفورد حتی دورتر از مالوِرن بود. شاید به علت جدا افتادگی هیرفورد بوده که الگار آن را برای نواختن موسیقی احتیاج داشته و برای خرید انتخاب نموده است.