دژآهنگ: هنوز با استاندارد جهانی در هارمونیکا فاصله داریم

الیاس دژآهنگ
الیاس دژآهنگ
آقای اشمل برای اجرای قطعات کلاسیک فقط از هارمونیکای کروماتیک استفاده می‌کرد؟
بله ایشان فقط با هارمونیکای کروماتیک ساز می‌زدند حتی یادم است که چندسال پیش یک سوالی داشتم در مورد هارمونیکای دیاتونیک و از ایشان پرسیدم؛ او گفت بهتر است که از متخصص این ساز بپرسی. در واقع این دو ساز کروماتیک و دیاتونیک به کلی متفاوت هستند، به ندرت یک نفر این دو ساز را می تواند بنوازد و حتی بقیه سبک‌ها و ژانرها را هم به ندرت حتی با یک ساز می نوازند؛ نه اینکه در دنیا هیچ نوازنده ای نیست، هست ولی خیلی خیلی کم تعداد هستند. در ابعاد درجه یک‌ها، به هیچ وجه شما نمی‌بینید.

مثلا تی ال مث را هیچ وقت شما نمی‌بینید که دیاتونیک دست اش باشد یا برعکس سانی ویل یامسون را می‌بینید که دستش کروماتیک باشد. ولی در ایران یک عطش عجیبی وجود دارد بین نوازنده‌ها که دوست دارند همه‌ای این سبک‌ها را بزنند و کسی هم که می آید سمت این ساز برای آموزش، انگار یک ناخودآگاه درونش وجود دارد که آن طرف مقابل (معلم) باید همه‌ اینها را بلد باشد!

آقای دژآهنگ شما به تازگی داور جشنواره هارمونیکا بودید و می‌خواستم از شما بپرسم که این جشنواره را چطور دیدید و سطح اش چطور بود؟ آیا استعدادهایی در این جشنواره دیده شده که بتواند در سطح بین المللی هم بدرخشد؟
این جشنواره کشوری هارمونیکا بود که دو بخش داشت،. یک بخش آموزشی بود که در قالب کارگاه آموزشی که کارگاه کروماتیک با بنده بود و بخش رقابتی در سطح A و B که B مخصوص کسانی بود که مدت کمتری نوازندگی می‌کنند، به اصطلاح مبتدی هستند.

سطح A هم یک مسابقه بود که من داور بخش کلاسیک در آن بودم به همراه استاد علی معتمدی و احسان شریفی و احسان مستوفی. سطح امسال نسبت به پارسال واقعا بالاتر بود، ما در قسمت B که حدود ۴۰ نفر بودند با یکسری پدیده‌های کم سن‌وسال طرف بودیم که اصلا امیدها را به آینده چند برابر کرد. مثلا نفر سوم این رقابت در گروه B یک دخترخانم شش ساله بود که قطعه‌ای از تامی رایلی را زدند و فوق العاده نظر ما را جلب کرد.

ولی نسبت به فستیوال‌های جهانی، ما خیلی عقب‌تر از آنها هستیم. آنها کالج‌های مخصوص این ساز را دارند. از بچگی در این رشته تحصیل می‌کنند و سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت می‌کنند و در این فستیوال هم اول می‌شوند. ما این استانداردها را نداریم و تمام زحمت‌ها بیشتر گردن اساتیدی است که از مسائل آموزشی گرفته تا روان‌شناسی شخصا و نهایتا درون گروهی باید یک نفر را بالا بکشند. بنابراین هم تلاش چند برابر می‌خواهد و شاید حتی با آن تلاش چند برابر هم نتیجه‌ای که آنها می‌گیرند را ما نگیریم. ولی من عقیده شخصی‌ام این است که با تمام این محدودیت‌ها تا چند سال آینده یعنی در آینده نزدیک، به نقاط خیلی خوبی خواهیم رسید.

به عنوان آخرین سوال می‌خواستم از شما بپرسم که آیا برنامه‌ای در دست دارید، ضبطی یا کنسرتی که بخواهید اجرا کنید؟
بله من یک گروهی دارم به اسم آکو که مدت ۳سال است که فعالیت می‌کند، حدودا یک هفته است که موزیک ویدئو ما در وب‌سایت آپارات پخش شده که برای اولین بار یک گروهی به این شکل در ایران دارد نوازندگی می‌کند. برای اولین بار در این ضبط، سازهای باس و کورد هارمونیکا استفاده می‌شود. در حال حاضر هم روی دو قطعه متمرکز هستیم که در فستیوال جهانی هورمر که هر ۴سال یکبار برگزار می‌شود، شرکت کنیم و در فستیوال قبلی ۲۰۱۳ بوده و ما امسال در نوامبر ۲۰۱۷ در آن شرکت می‌کنیم که اگر این اتفاق هم محقق شود برای اولین بار است که ایران در یک فستیوال رسمی رقابتی هارمونیکا داره شرکت می‌کند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میراث منگوری (III)

وقتی «ریچارد ریکو استوور» در سن ۷۳ سالگی (۳ فوریه) بر اثر سرطان در ایالت واشنگتن (ایالت متحده آمریکا) درگذشت، گیتار کلاسیک جهان چهره مهم دیگری را از دست داد. ریکو، مشهورترین فردی است که تمام زندگی خود را وقف مطالعه و ترویج زندگی و آثار آهنگساز و گیتاریست پاراگوئه ایی، «آگوستین باریوس» کرده بود. او نه تنها زندگی نامه ی قطعی، «شش پرتوی نقره ای ماه»، (زندگی و بارهای آگوستین باریوس منگوره) را نوشت، همچنین بیش از هر شخص دیگری مسئولیت پخش گسترده موسیقی باریوس را برای گیتاریست ها به عهده داشت.

خودآموختگی؛ از ورطه های تکرار تا هاویه های توهم (I)

موضوع اصلی در فرآیندهای زایندگی و خلاقیت اتصالی است که این روند میان میراث های گذشتگان با خواسته ها و آرزوهای آیندگان (و حتی گذشتگان) برقرار می کند. در این شرایط به همان اندازه که میراث ها قادرند برای خود حریمی از تکرار و فرومردگی در خود را پدید آورند خواسته ها و آرزوها نیز از نیروی تحمیل توهم به خودآگاه فرد راهی شده بهره مندند.

از روزهای گذشته…

Radio K.A.O.S – I

Radio K.A.O.S – I

سال ۱۹۷۹ راجر واترز در حال ساخت یک مستند رادیویی درباره آلبوم The Wall بود که با جیم لد (Jim Ladd تهیه کننده برنامه های رادیویی و از مشهورترین DJ های راک رایدو در آمریکا) ملاقات کرد. این ملاقات نقطه شروع رابطه دوستانه و صمیمی ای بود که تا به امروز نیز ادامه یافته است.
“ناگهان رستخیز”

“ناگهان رستخیز”

به تازگی احمد پژمان، اثری را به سفارش حوزه هنری بر روی اشعار مولانا برای ارکستر سمفونیک و کر تنظیم کرده است که چند ماه است که ضبط آن به اتمام رسیده ولی هنوز توسط انتشارات حوزه هنری به بازار نیامده است. این اثر یکی از معدود آثار سمفونیک سمفونیک ساخته شده توسط این آهنگساز برجسته است در ۳۰ ساله اخیر.
یک قطعه آرامش دهنده

یک قطعه آرامش دهنده

حتی اگر سازی نمیزنید یا مطالعه در موسیقی ندارید چند دقیقه وقت بگذارید و به این قطعه آرامش دهنده گوش کنید :
نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

۲۴ خرداد ارکستر سمفونیک تهران پس از ۳۰ سال با چوب علی رهبری شروع به نواختن کرد. اگرچه ارکستر قدرت ارکستر های اروپایی را نداشت، ولی نشانه هایی از تمرین منظم زیر نظر رهبری کارکشته در نواختن ارکستر مشخص بود.
نی و قابلیت های آن (XIII)

نی و قابلیت های آن (XIII)

در چند قسمت در مورد محدوده های صوتی و شیوۀ انگشت گذاری ساز نی صحبت کردیم و در ادامه به بررسی برخی ویژگی های اجرایی ساز نی در تکنوازی، همنوازی و گروهنوازی می پردازیم. همانطور که ذکر شد نی از لحاظ تنوع صدایی و تولید صداهای متفاوت دارای قابلیت های بسیار برای یک آهنگساز بوده و آهنگسازانی که از فواصل اجرایی ساز نی و قابلیت های آن آگاهی کامل داشته باشند میتوانند از آنها به بهترین نحو و در حالات متفاوت استفاده نمایند برای مثال صداهای بم نرم و بم معمولی نی دارای دو شخصیت کاملا متضاد هستند، به نحوی که حتی می توان چنین تصور نمود که این دو نوع صوت از دو ساز متفاوت تولید می شوند.
یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (III)

یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (III)

شجریان پس از طی دهه نخست فعالیتش به خصوص در اوایل انقلاب به خواندن تصنیف هم روی آورد که از تصانیف شاخص آن زمان می توان به آثاری همچون سپیده ساخته مرحوم محمد رضا لطفی، از خون جوانان وطن ساخته عارف قزوینی و…اشاره کرد. می دانیم که همایون شجریان دست پرورده ی پدر است و موقعیت و پیشرفتش را مدیون زحمات ایشان و پشتکار خودش است و بدون شک فعالیتهای هنری همایون از چشم پدر و نگاه موشکافانه وی پنهان نیست.
آثار باقیمانده از ردیف موسیقی ایران (I)

آثار باقیمانده از ردیف موسیقی ایران (I)

به جز ترانه های محلی که بحثی جداگانه دارد، بنیان موسیقی ملی ایران روی دستگاه های موسیقی نهاده شده و آن نغمات را به شیوه ای که هر استادی از متقدمین مینواخت و روایت میکرد «ردیف» می نامیدند. ردیف موسیقی را هر نوازنده ای در قدیم از استاد خود سینه به سینه می آموخت و چون خط نت به صورت امروز نبود، مجبور بود آنچه از استاد آموخته است خوب به خاطر بسپارد، در این صورت واضح است که چه بسیاری نغمه ها و ترانه ها که توسط اساتید گذشته نواخته شده ولی امروز بدست فراموشی سپرده شده است و در دست نیست، به همین مناسبت است که جمع آوری ردیف و حفظ آنچه از اساتید گذشته باقی مانده، جهت تشکیل منابع ارزنده ای برای آیندگان نهایت ضرورت را دارد.
ساز به ساز (II)

ساز به ساز (II)

برای آنکه ببینیم چرا چنین پرسش هایی پیش می آید لازم است کمی بر مفهوم «قطعه ی موسیقی» درنگ کنیم و بیاندیشیم که «یک اثر موسیقایی» چیست؟ زیرا آنچه در این موارد اتفاق می افتد ساز به ساز کردن یک اثر یا قطعه ای موسیقی است که خود از پیش هویتی معین و مستقل دارد. برای کاربرد مورد بحث در این مقاله کافی است فرض کنیم هر قطعه یک ساختار صوتی است که امکان به فعلیت رسیدن از طریق واسطه های موسیقایی را دارد (۳) و ببینیم به چه نتایجی می رسیم. اگر چنین باشد باید بتوانیم بی دردسر و بدون کم شدن از ارزش موسیقایی، و نیز بدون وارد آوردن آسیب به بافت قطعه، آن را با ساز دیگر بنوازیم. یعنی جایگزین شدن صداها نباید تفاوتی چشمگیر در وضعیت قطعه پدید آورد.
از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (II)

از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (II)

با شدت گرفتن جنگ دوّم جهانی و اشغال ایران از سوی نیروهای متفقین (۱۳۲۰)، همهء فعالیت‌های فرهنگی و هنری متوقف شد و مجلهء موسیقی نیز به پایان دورهء نخست زندگی خود رسید. دورهء دوّم آن نیز دولت مستعجل بود. در چند شماره‌ای که در این دوره انتشار یافت-و متأسفانه به هنگام این بررسی فشرده در دسترس نبود-موسیقی‌ سهم درخور خود را در آن پیدا کرد و نیز مقالاتی در آن آمد در بررسی ارزش‌های‌ جوهری موسیقی ملی. همین‌هاست که دورهء دوم را از دورهء نخست متمایز می‌سازد.
کیوبیس هفت (I)

کیوبیس هفت (I)

نرم افزار قدرتمند و محبوب “Cubase” که از تولیدات کمپانی “Steinberg” بشمار میرود؛ یکی از بهترین و قدیمیترین نرم افزار حوزه موسیقی و تکنولوژی صدا میباشد که از زمان تولید آن در ۱۹۸۹ تاکنون تحولات زیادی را پشت سر گذارده و هم اکنون در نسخه هفتم خود یکی از پرسرو صدا ترین و بهترین نرم افزارهای این صنعت میباشد. از دیگر محصولات شرکت آلمانی “Steinberg” میتوان به “VST” و سیستم “ASIO” اشاره داشت.