مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (IV)

موضوعاتی که در رابطه با هارمونی مطرح می شوند به شرح زیر هستند:

فواصل هارمونیک

ارتباط ملودیکی بین دو صدا هر چه قدر هم آرام نواخته شود همزمانی با یکدیگر پیدا می کنند و می توانند هارمونی به وجود آورند. هنگامی که سه صدا مانند دو-می-سل به صورت پیوسته و به دنیال هم خوانده شوند تصور یک آکورد را در ذهن به وجود می آورند و تمرین خوبی برای درک آکورد می باشد. فواصل هارمونیک (چهارم و پنجم) نیز در حین خواندن آکورد آن ها، شناسایی و توجه می شود. فواصل سوم و ششم را نیز در خواندن آکوردهایشان می توان درک کرد. فواصل دوم و هفتم دارای ماهیت پیوندی هستند که توسط فواصل هارمونیک قدرت و شدت می گیرند.

آکوردها

آکورد سه صدایی باید درک و حس شود زیرا که ماهیت کاملا ذهنی دارد. همچنین آکورد عملکرد تنال دارد زیرا به یکدیگر وصل می شود و قانون مخصوص به خود را دارد. آکورد جنبه مکاشفه دارد و آهنگساز از وصل آکوردها به هم آهنگسازی می کند و در واقع آکوردها نقش فرا ذهنی و ترکیبی دارند.

تکنیک ساز

از نقطه نظر ویلمز اگر ساز را فقط به عنوان وسیله ای جهت بدست آوردن تکنیک در نظر بگیریم به عاملی مخرب تبدیل می شود. آیا تکنیک با موزیکالیته قطعه ای که اجرا می کنید ارتباط مستقیم دارد؟ جواب ویلمز خیر است. این هنر است که تکنیک را در خدمت می گیرد. تکنیک بیانگر بخش مادی و مکانیکی نوازندگی است. تکنیک عاملی سطحی است زیرا تعریفی کهیک نوازنده به عنوان مثال یک پیانیست از تکنیک دارد چیزی جز حرکت و میزان قدرت و نوع جابجایی مچ، ساعد و انگشتان و…
نیست و تمامی این مسائل، جزئی از عوامل غیر مستقیم در موزیکالیته است.

همچنین تکنیک در معنای گسترده تر شامل ریتم، سلفژ، هارمونی و… می شود و به عاملی تبدیل می شود که در قطعات مختلف سازی متغیر است و توسط سونوریته های مختلف، جملات ملودیک و هارمونی جان تازه ای پیدا می کند. این هنر است که به وسیله مکاشفه باعث ارتقای روش های تکنیکی می شود.

گاهی به سولیست ها موسیقیدان می گویند نه هنرمند! ما باید این را درک کنیم که موسیقی فقط علم نیست. مربی باید به هنرجو کمک کند تا زیبایی های موسیقی که در رابطه با انسان شکل می گیرد را کشف کند. به هنر جلوه انسانی ببخشد. تکنیک از ماهیت هنر و انسان بهره می گیرد. کودکان به معنای واقعی هنرمندند چرا که می توانند به راحتی حس زیبایی شناسانه خود را به کار گیرند.

ادگار ویلمز علاوه بر این کتاب، شش کتاب دیگر هم در زمینه های ارزش انسان در امر آموزش، تربیت گوش موزیکال و ریتم موزیکال، سلفژ و… دارد که در زیر لیست کامل آن ها را مشاهده می کنید:

بنیان های آموزش موسیقی (Les bases psychologiques de leducation musicale):

ارزش انسان در امر آموزش و پرورش موسیقی (El Valor Humano de La Educacion)

Musical (Paidos Educador):

The Human Value of Musical Education (Paidos Educator)




گوش موزیکال
Method Vol.1Vol.2(musical ear) El Oido Musical:


ریتم موزیکال: ریتم، ریتمیک، متریک (Le rythme musical: Rythme, rythmique, métrique)

سلفژ، دوره ابتدایی (Solfejo. Curso Elementar)




متد ادگار ویلمز: زندگی، کار، ایده آل

(Sur les pas dEdgar Willems: Une vie, une oeuvre, un ideal)


آموزش موسیقی ادگار ویلمز: مقدمه ای بر نوشته ها و متد: کتاب تمرین شماره ۰، شروع کودکان به فراگیری موسیقی
(Edgar Willems musical education: An introduction to the writings and the method : workbook no. 0, initiating children to music)

به امید روزی که در مدارس ایران امر «آموزش» مورد توجه بیشتری قرار گیرد و موسیقی نیز مانند دیگر علوم به کودکان سرزمینمان آموزش داده شود.

منابع

۱- ویلمز، ادگار (۱۸۹۰)، بینان های آموزش موسیقی، ترجمه مهران پورمندان، نشر افکار ۱۳۸۸

fi-willems.org

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.