- گفتگوی هارمونیک Harmony Talk - http://www.harmonytalk.com -

صفحه های علی اکبر شهنازی؛ سیمرغ قله تارنوازی (II)

در این سری ضبط دو اثر تک نوازی دیگر به شماره کاتولک ۳ و ۱۲۹۲- ۷ می باشد که روی آن نوشته ترکیبات شهنازی. از صفحات بســیار جالب در این سری ضبط ۲ روی صفحه با صدای مجید وفادار و تار علی اکبر خان شهنازی است که تنها اثر از صدای آواز و تصنیف مجید وفادار نوازنده ویلن و آهنگســاز برجسته می باشد.

روی صفحه گرامافون نوشته راک ماهور بدیع، خیز و همتی کن مردانه به شــماره کاتولک ۷ و ۱۲۹۶-۷ و رودی دوم صفحه – عراق ماهور – بدیع – آواز مجید وفادار – تار علی اکبر خان.

مجید وفــادار (۱۳۵۴-۱۲۹۱) در زمان ضبط این صفحه ۱۷ ساله بوده و برادری داشته به نام جهانگیر که نوازنده ویلن بوده و در جوانی در ســن ۲۱ سالگی به بیماری سل فوت می کند که صفحه ای از ویلن او و تار عبدالحسین شهنازی و صدای جواد بدیع زاده به نام جلوه گل موجود اســت. (ضبط ۱۳۰۶ کمپانی هیزمسترز ویس). پس از فوت جهانگیر، مجید وفادار آواز را کنار می گذارد و به نوازندگی ویولن روی می آورد. در این سری ضبط، تصانیفی با تار علی اکبر خان و صدای عنایت الله خان شیبانی به ضبط می رسد.

ضبط ســوم کمپانی کلمبیا ۱۳۰۹ ش تعداد آثار ضبط شده ۲۰ روی صفحه ۱۰ عدد صفحه که ۱۶ اثر با صدای ایران خانم صادقی و تار علی اکبرخان است. در برخی صفحات ارکستر همراهی می کند –پیانو استوار – ویلن نورزاد و ضرب غیاثی.

اولین اثر علی اکبرخان با ایران خان صادقی به شماره کاتولک ۱۵۰۶۷ بیات اصفهان می باشد. روی صفحه نیز از تک نوازی علی اکبرخان در سه گاه و اصفهان به ضبط رسیده است.

ضبط چهارم کمپانی هیزمســترز ویس ۱۳۱۰ ش – شامل تعدادی آثار ضبط شده با تار علی اکبرخان (۱۸ روی صفحه است) ۹ صفحه با صدای اقبال آذر است که همگی با تار تنها و آواز اقبال می باشد. در این سری ضبط گوشه های دستگاه شور چون سلمک، قرچه و در سه گاه درآمد، زابل، مویه و مخالف و در ماهور درآمد، فیلی، دلکش، شکسته و در همایون، درآمد، چکاوک، بیداد و لیلی و مجنون به ضبط رســیده است. نکته جالب اینکه عبدالحسین شهنازی نیز در این ضبط ها حضور دارد و آثارش را با اقبال به ضبط می رساند.

اولین اثر شهنازی در شور به شماره کاتولک GGHa می باشد؛ روی صفحه نوشته شده: تار علی اکبر خان شهنازی – آواز اقبال – شعر از سعدی. در این صفحه آوازی با این شعر می شنویم:
حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام
تفاوتی نکند گر دعاست یا دشنام