گروه ریمونز (II)

آغاز فعالیتهای پانک ریمونز: ۱۹۷۶ – ۱۹۷۷
در فوریه ۱۹۷۶ ریمونز اولین آلبوم خود را ضبط کردند که شامل چهارده آهنگ بود که بلندترین آن از دو دقیقه و نیم بیشتر به طول نمی انجامید. در حالی که تمام اعضای گروه در ساختن آهنگ و نوشتن اشعار سهیم بودند، دی دی شاعر اصلی آنان بود. این ضبط با مشارکت تومی و کریگ لئون (Tommy and Craig Leon) با بودجه بسیار اندکی نزدیک شش هزار و چهارصد دلار در آپریل آن سال تولید شد.

عکس به یاد ماندنی گروه که توسط روبرتا بایلی (Roberta Bayley) – عکاس مجله پانک – گرفته شده بود روی جلد آلبوم قرار گرفت. ریمونز در تبلیغات حضور کمی داشتند، تنها رده ۱۱۱ را در بین آلبومهای بیلبورد کسب کردند. تک آهنگهای “Blitzkrieg Bop” و ” I Wanna Be Your Boyfriend ” در هیچ آماری جای نگرفتند!

audio file بشنوید “I Wanna Be Sedated” از گروه ریمونز

اولین اجرای مهم خارج از نیویورک آنان در شهر جوانان (Youngstown) اُهایو بود، تقریبا ده نفر در آن اجرا حضور پیدا کردند. تا آنکه با سفری به انگلستان نتیجه زحمات خود را دیدند، آنها با اجرایی در خانه مدور (The Roundhouse) که برگزار کننده آن لیندا استین بود در لندن، ۴ جولای ۱۹۶۷ موفقیت بزرگی کسب کردند. در این کنسرت و اجرا در کلوپی (در شب پس از آن)، ریمونز با اعضای گروه “شش اسلحه” (Sex Pistols) و “درگیری” (The Clash) ملاقات کردند و این دیدار به آنان کمک کرد تا بتوانند جنبش پانک راک بریتانیا را به سرعت بهبود بخشند.

ریمونز در اجراهای زنده خود بسیار مشهور شده بودند، با اجرای تورنتوی آنان در ماه سپتامبر همان سال، پانک دیگری را شناساند. دو آلبوم دیگر آنان “خانه را ترک کن” (, Leave Home) و “موشک به روسیه” (Rocket to Russia) در سال ۱۹۷۷ با مشارکت تومی و تونی بونجیووی (Tony Bongiovi و Tommy) تولید شد. آلبوم “خانه را ترک کن” موفقیت زیادی برای ریمونز نداشت، اگرچه آهنگ “Pinhead” به همراه آهنگ “Gabba gabba hey!” از آنگهای مطرح و سرشناس گروه هستند که بارها نواخته اند.

“موشک به روسیه” از موفق ترین آلبومهای آنان بود که در رده ۴۹ قرار گرفت، در مجله “Rolling Stone” منتقد دیو مارچ (Dave Marsh) این آلبوم را “بهترین آلبوم آمریکایی راک اند رول سال خواند.” این آلبوم همچنین ریمونز را در رده ۸۱ به روی بیلبردها برد و به عنوان “پانک راک درخشان” (Sheena Is a Punk Rocker) نامیده شد.

آهنگ “ساحل صخره ای” (Rockaway Beach) به رده ۶۶ صعود کرد، این بالاترین رده ریمونز بود که توانستند در آمریکا کسب کنند. ریمونز در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷ در لندن، تالار تئاتر رنگین کمان (Rainbow Theatre) آلبوم “این زنده است” (It’s Alive) را به طور زنده ضبط کردند و در آپریل ۱۹۷۹ این آلبوم عرضه شد، (عنوان این آلبوم برگرفته از فیلم ترسناک It’s Alive در سال ۱۹۷۴ است).

ضبطهای به سبک پاپ ریمونز: ۱۹۷۸-۱۹۸۳
در اوایل ۱۹۷۸ تومی ریمون که از مسافرتها خسته شده بود گروه را ترک کرد اما همچنان به عنوان تولید کننده آثار ریمونز به کارش ادامه داد، البته با نام اصلیش اردلی. جای او به عنوان درام نواز توسط مارک بل (Marc Bell) پر شد، وی عضو گروه هارد راک به نام داست Dust (گرد و خاک) و گروه پانک ریچارد هل The Voidoids بود. بل، نام مارکی ریمون (Marky Ramone) را برگزید.

پس از آن سال، گروه آلبوم چهارم خود را عرضه کرد که این اولین آلبوم ریمونز به همراه مارکی بود به نام جاده رو به نابودی (Road to Ruin) که توسط تومی و اد استاسوم (Ed Stasium) تولید شد و شامل چند آهنگ با گیتار آکوستیک، چند شعر داستان گونه و اولین آهنگ گروه که بیش از سه دقیقه به طول انجامید، بود.

این آلبوم موفق شد در بین ۱۰۰ آلبوم برتر بر روی بیلبردها قرار گیرد، گرچه آهنگ “می خواهم در آرامش باشم” (I Wanna Be Sedated) به عنوان بهترین آهنگ گروه شناخته شد. جلد آلبوم توسط جان هلمستروم (John Holmstrom)، مجله پانک، طراحی شد. در سال ۱۹۷۹ بعد از اولین اجرای گروه در فیلم “دبیرستان راک اند رول” (Rock ‘n’ Roll High School) اثر روجر کارمنز (Roger Corman) تولید کننده افسانه ای “فیل اسپکتور” (Phil Spector) به ریمونز بسیار علاقمند شد و آلبوم “پایان قرن” (End of the Century) سال ۱۹۸۰ گروه را تولید کرد.

در طی ضبط در لوس آنجلس، اسپکتور به روی دی دی اسلحه کشید و او را مجبور کرد تا یک قطعه را بارها بنوازد! اگرچه آلبوم “پایان قرن” برترین آلبوم گروه در تاریخچه آنها بود، در رده ۴۴ در آمریکا و ۱۴ در بریتانیای کبیر قرار گرفت، با اینحال جانی از گروه می خواست که خشونت پانکی بیشتری داشته باشند و آنها به نوعی “ریمونز سریع و پر صدا” (Loud, Fast Ramones) شناخته شدند.

بعدها جانی درباره کارشان با اسپکتور گفت: “زمانی که اسپکتور آهنگی آهسته تر مانند؛ “دنی می گوید” (Danny Says) را کار می کند، تولیداتش بسیار فوق العاده اند. به طور کل تولیدات رادیوی راک اند رول واقعا خوب است اما برای کارهای خشن تر (harder) جواب نمی دهد”.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی شناسی فمنیستی (II)

تنوع دیدگاه های متوجه به آزادی زنان چندان است که باید از انواع فمینیسم یاد کرد. کسی که صرفا به ضرورت برابری حقوقی زنان و مردان باور دارد فمینیست است؛ کسیکه این برابری را به شرطی ممکن می داند که نخست برای برابری امکانات زندگی اجتماعی (امکانات مادی و معنوی مساوی در آموزش و شغل و در کردارهای زندگی و گزینش آزادانه) مبارزه شود نیز فمینیست است؛ کسی که بنیاد استثمار از زن را در نظام سرمایه داری می داند و مبارزه برای آزادی زن را به مبارزه علیه سرمایه داری پیوند می زند چون اصل ستمدیدگی زنان و ضرورت خلاصی از آن را می پذیرد به معنایی خاص فمینیست است؛ کسی که بنیاد فرودستی زنان را در فرهنگ مردسالار و در پدرسالاری می داند و برای از بین بردن این فرهنگ می کوشد فمینیست است؛ و سرانجام کسی که مردان را بنا به ماهیت شان ظالم و استثمارگر می شناسد و دوری زنان از جهان مردانه را توصیه می کند نیز فمینیست است.

درباره اتصالات چسبی ویولن (I)

زمانی که در یک وسیله چوبی تغییراتی رخ می دهد، دامنه این تغییرات می تواند منجر به واکنش هایی متفاوت از سمت چوب گردد. همان طور که می دانیم چوب ماده ای پویا و تغییرکننده می باشد و تغییرات آن بر اثر دگرگونی های دما، رطوبت، فشارهای فیزیکی و مکانیکی درونی و بیرونی به وجود می آید.

از روزهای گذشته…

وان موریسون، نوری در تاریکی (I)

وان موریسون، نوری در تاریکی (I)

جرج ایوان موریسون (George Ivan Morrison) متولد ۳۱ آگوست ۱۹۴۵ در بلفاست، ایرلند شمالی است. او خواننده و ترانه سرایی است که به شخصیتی سرکش و والا شهرت دارد. وی که توسط هوادارانش با عنوان “وان، آن مرد” شناخته شده تنها فرزند خانواده موریسون بود، پدرش جرج، چوپان و مادرش ویولت، در جوانی خواننده و رقاص بود. موریسون که به عنوان وان شناخته شده بود تحت تاثیر پدر که آثار موسیقی بسیاری را جمع آوری می کرد با گوش سپردن به موسیقی بزرگان همچون، جلی رول مورتون (Jelly Roll Morton)، ری چالرز (Ray Charles)، لید بلی (Lead Belly) و سولمون براک (Solomon Burke) پرورش یافت؛ خود موریسون بعدها گفته است: “اگر هنرمندانی چون ری و سولمون را نمی شناختم، نمی توانستم جایی که امروز هستم، باشم.” مجموعه غنی و متنوعی که پدر گرد آورده بود او را با ژانرهای وسیع موسیقی آشنا کرد؛ بلوز از مادی واترز (Muddy Waters)، گاسپل از مالیا جکسون (Mahalia Jackson)، جاز از چارلی پارکر (Charlie Parker)، موسیقی محلی از وودی گاتری (Woody Guthrie) و موسیقی بومی از هانک ویلیامز (Hank Williams) و جیمی راجرز (Jimmie Rodgers).
بیانیه داوران ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

بیانیه داوران ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

در پایان ششمین دوره ی جشنواره می‌توان دید که تعیین و تعریف میدان آنچه دنیایی مجازی خوانده می شود زیر فشار شتابان فناوری دشوار و دشوارتر می‌شود. اکنون بزرگ‌ترین چالشی که به چشم می‌آید همچنان کشیدن مرز به قدر کافی دقیق میان جهان مجازی و غیرمجازی است در حقیقت تقریبا مرزی باقی نمانده است، آنچنان که گاه تعیین مصداق برای رصدگر تیزبین هم نشدنی است. اما علاوه بر در هم شدن مرزها، گرایش استفاده کنندگان از این فضای سیال به پیام‌رسان‌ها، در پی آن افولِ اقبالِ وب سایت‌ها، مرگ وبلاگ‌ها (که سرانجام در تغییر نام جشنواره پژواک یافت) و در نتیجه ظهور پدیده‌ی اینترنتِ تاریک روندی است که به ویژه دسترسی‌پذیری میدان نوشتارهای موسیقی را تهدید می‌کند. این تهدیدی واقعی و جدی است که باید به آن اندیشید.
یادداشتی بر آلبوم «ایران من»

یادداشتی بر آلبوم «ایران من»

همایون شجریان موقعیتی در موسیقی ایران دارد که اگر خواننده‌ی هر آلبومی باشد، آن اثر دست کم در زمانِ انتشارش مهم می‌شود و طیف بسیار گسترده‌ای از مردم، آن را (حداقل برای یکبار هم که شده) می‌شنوند. قابلیت‌های صدای او و خلاقیت‌اش در بازی با لحن، انکارناپذیر است. «ایران من» نیز اثری‌ست که به واسطه‌ی حضور او شنونده می‌یابد. خوانشِ او از مناجاتِ «کریم‌خانی»، بخش شکسته‌ی تصنیفِ «ابر بهار» و نمونه‌های دیگر در همین آلبوم، توانایی‌های او را یادآور می‌شوند. در قطعه‌ی کشدار و پرتکرارِ «قلاب»، حنجره‌ی اوست که گوش را هر از چندگاه تیز می‌کند و تا پایان می‌کشاند.
گفتگوی هارمونیک یکساله شد

گفتگوی هارمونیک یکساله شد

سال گذشته ۱۶ فروردین ماه بود که “گفتگوی هارمونیک” را راه اندازی کردیم و در کنار سایر وبلاگ ها و سایت های فارسی زبان در حد و توان خود سعی به گسترش آگاهی علاقمندان به موسیقی در این زمینه نمودیم. کار خود را با یک وبلاگ ساده شروع کردیم و با زبانی ساده وارد محفل گرم دوستداران موسیقی روی اینترنت شدیم.
موسیقی پست مدرن (IV)

موسیقی پست مدرن (IV)

چرخه‌ی صوتی پیشاپیش استفاده از نمونه برداری در موسیقی تکنو، هاوس و «اسکرچینگ» هیپ‌هاپ را نشان می‌داد. علاوه بر این رویکرد «حذف و اضافه» طعنه آمیز (مجازی) آثار متاخر اشتوکهاوزن (که عناصری از هر دو رده‌ی موسیقی پست و والا را به کار می‌گرفت) به‌شدت بر آهنگساران راک و پاپ بیشماری در دهه‌ی ۷۰، ۸۰ و ۹۰ میلادی اثر گذاشت. برای مثال فرانک زاپا و گروه «رزیدنت».
آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (I)

آموزش مدون ساخت ویلن بر اساس علوم و تجربیات (I)

برنامه مدون آموزش ساخت ویلن شامل بررسی و آموزش کلیه مراحل علمی و عملی از جمله تهیه و آماده سازی چوب، ابعاد و رواداری اجزا هر بخش، مراحل ترتیبی ساخت و نگهداری می باشد که براساس استانداردهای جهانی رایج این رشته در سطوح آماتور و تخصصی آموزش داده می شود که مشتمل بر تعداد عنوان فصل و تعداد جزئیات اجزای هر قسمت خواهد بود.
ششمین سال فعالیت ارکستر هنگام

ششمین سال فعالیت ارکستر هنگام

کنسرت ارکستر هنگام، در ششمین سال فعالیت حرفه ای این گروه، ۸ و ۹ آبان ماه ۸۷ در تالار حافظ شیراز برگزار می شود. ارکستر ملی هنگام، از جمله معدود ارکستر های غیر دولتی ثابت کشور است که از سال ۱۳۸۱ تا کنون به طور پیوسته در شهر شیراز به فعالیت پرداخته است. این ارکستر در سال ۱۳۸۱ در دانشگاه علوم پزشکی شیراز تشکیل و پس از یک سال از دانشگاه جدا شد و به طور مستقل به فعالیت خود ادامه داد.
La vida breve از دوفایا

La vida breve از دوفایا

مطلبی که پیش رو دارید، ترجمه ای است از کتاب “Opera” نوشته Anderas Batta که دکترای موزیکولوژی و پروفسور ویلنسل از دانشگاه سوربن پاریس و آکادمی Franz Listz مجارستان و اکنون Directeur موسیقی آکادمی Frantz Listz مجارستان است.
گروور واشینگتن

گروور واشینگتن

گروور واشینگتن پسر (Grover Washington, Jr) نوازنده محبوب ساکسوفون، نه تنها در دوران بیست و پنج ساله حرفه ای خود، بلکه پس از مرگش در سال ۱۹۹۹، یکی از محبوبترین نوازندگان موسیقی مردم پسند به شمار میرود.
جان بری اسطوره موسیقی فیلم

جان بری اسطوره موسیقی فیلم

هر چند جان بری John Barry (متولد ۱۹۳۳ در نیویورک) آهنگسازی است که تا ابد به خاطر نقش مهمش در موسیقی متن مجموعه فیلمهای جیمز باند در یاد خواهد ماند اما نباید شهرت فراوان او در زمینه ساخت موسیقی مناسب برای هر نوع (ژانر) فیلم را نادیده گرفت.