گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

موسیقی مردمان خاک و آب و گیاه (III)

بخش بزرگی از موسیقیدانان موسیقی محلی ایران، کشاورز بوده اند

می گوید: «زیر آسمان خیلی از شهرهای این مملکت دو تار زدم. راننده ماشین باری بودم و چون مردم شهرم وسیله ای برای حمل و نقل نداشتند مردم را هم سوار باری می کردم. هرشب هم که خسته می‌شدم کناری پارک می‌کردم و دو تار می‌زدم. بعد از مدتی به من گفتند که دیگر نمی‌شود مردم را در ماشین باری سوار کرد. من هم رفتم اتوبوسی قسطی خریدم.»

می گوید: «زیر آسمان خیلی از شهرهای این مملکت دو تار زدم. راننده ماشین باری بودم و چون مردم شهرم وسیله ای برای حمل و نقل نداشتند مردم را هم سوار باری می کردم. هرشب هم که خسته می‌شدم کناری پارک می‌کردم و دو تار می‌زدم. بعد از مدتی به من گفتند که دیگر نمی‌شود مردم را در ماشین باری سوار کرد. من هم رفتم اتوبوسی قسطی خریدم.»

کیوان ساکت، نوازنده مشهور تار در باره‌اش می گوید: اولین بار که نام عثمان محمدپرست را شنیدم بر می‌گردد به اوایل دهه شصت. دوستی داشتم که میردانست تار را تازه شروع کرده بودم و با اشتیاق می نوازم. او گفت دوست دیگری را می‌شناسد که در خواف زندگی می‌کند و علاوه بر شغلش که کشاورزی است دو تار هم می‌نوازد. من که تازه متاهل شده بودم به اتفاق همسرم سوار بر اتوبوس به خواف رفتیم. به محض ورود با استقبال گرم عثمان روبروشدیم.

بعد از پذیرایی عثمان از من خواست که برایش تار بزنم. من هم تار یحیی‌ای را که با راهنمایی استاد حسین علیزاده خریده بودم بیرون آوردم و عثمان از سر بزرگواری تشویقم کرد. بعد او شروع کرد. گاهی می‌خواند و می‌نواخت و گاهی فقط می‌نواخت. به خاطر معاشرت با استادانی چون شجریان و خانم سیما بینا و بسیاری اساتید دیگر، دوتار نوازیش ترکیبی بود از موسیقی نواحی و مقامی و سنتی و ردیفی. بعد از آن اولین ملاقات، بارها در مکان های مختلف عثمان را دیدم. در محافل و رویدادهای موسیقی و در انجمن خیرین مدرسه ساز. همان عثمان بی‌ریا و ساده‌ای بود که سی‌و‌چند سال پیش دیده بودم.

محمود دولت‌آبادی، نویسنده نامی ایران درباره‌اش می‌گوید: اوایل دهه چهل با عثمان و سازش آشنا شدم. او مرا بسیار تحت تاثیر قرار داد. کاری که با دو تا سه تا سیم انجام می‌داد حیرت آور بود. برای دیدار بعدی به خواف رفتم. اما منزل نبود. ناچار سر زمین کشاورزی به دیدارش رفتیم. همانجا عثمان برایمان ساز زد و شب هم برگشتیم.

محمدرضا شجریان، استاد شهیر آواز ایرانی در باره‌اش گفته: پیش از آن که عثمان را ببینم وصفش را شنیده بودم. وقتی از نزدیک با او آشنا شدم و به توانایی هایش و حس و حالش پی‌بردم متوجه شدم که او نسبت به افراد دیگری که دوتار می‌زنند و سخت پایبند سنت هستند، او علاوه بر پایبندی و حفظ سنت‌ها نو آوری می‌کند و این درآمیختگی سنت و مدرنیته از او هنرمندی درخور احترام ساخته است. من به عثمان علاقه مندم و اوقات زیادی را با هم گذرانده ایم. او نواخته و من خوانده ام. او قلندری آزاده است. من با محرومیت های جنوب خراسان آشنا هستم. عثمان هنرمندی برخواسته از محرومیت‌ها است او محرومیت‌های دیارش را می‌نوازد.

محمدعلی پورخصالیان

محمدعلی پورخصالیان
متولد ۱۳۵۷ تهران
نویسنده، مترجم، نوازندۀ پیانو، کیبورد و سینتی‌سایزر و طراح صدا

۱ نظر

بیشتر بحث شده است