امیرآهنگ: استاد حنانه متعصب نبود

امیرآهنگ و ارکستر ملی مجلسی بنیاد رودکی
امیرآهنگ و ارکستر ملی مجلسی بنیاد رودکی
هنرجویان و دانشجویان موسیقی در تمام دورانِ آموزش بطور دائم در گیرِ متدهای مختلف آموزشی هستند و البته هیچگاه هم این متدها توسط مدرسان بطور کامل آموزش داده نمی شوند!

ولی استاد مرتضی حنانه فارغ از تمام این موارد و جناح بندی های رایج و بی جهت بودند و با وجود آنکه خود در واتیکان و کشور ایتالیا تحصیلات موسیقی خود را به پایان برده بودند و معلمان موسیقی اش نیز در ایران اشخاصی همچون (رودُلف اوربانتس) اهل کشور چک و تحصیل کرده پراگ و معلم دیگرش پرویز محمود هم از تحصیل کردگان بلژیک بودند، به دلیل آنکه فکری بسیار باز و روشن داشتند، مِتُدِ سایر مکاتب را هم در موسیقی مطالعه کرده و بخوبی می شناختند.

بدون هیچ گونه حب و بغض و غرض ورزی ای تشخیص داده بودند تا زمانی که خودمان در ایران فاقدِ مکتب و متدهای آموزشی منحصر به فرد هستیم، باید از متدهایی برای آموزش موسیقی استفاده کنیم که به فرهنگ آموزشی ما نزدیکتر بوده و ضمن تفهیم بهتر، هنرجو را سریعتر به مقصد برساند.

در همین رابطه در آن زمان تشخیص داده بودند که در این میان متد مکتب هارمونی روسیه برای تدریس در ایران (خصوصا برای شروع آموزش هارمونی) مناسب تر و مفید تر از سایر مِتُدها برای تدریس در ایران می باشد. به همین دلیل هم با اینکه من قبلاً هارمونی را بر اساس متد های آموزشی مکاتب دیگر نزد اساتیدی همچون آقایان شریف لطفی، زنده یاد مصطفی کمال پورتراب و محسن الهامیان گذرانده بودم، تاکید کردند که متد آموزشی مکتب هارمونی روسیه را از روی کتاب هارمونی ریمسکی کرساکف با ایشان کار کنم و البته به موازات آن متد آموزشی مکتب فرانسه را هم مطابق با کتاب شارل کوکلن را با من کار می کردند.

البته تاکید هم داشتند هنرجوی کُمپوزیسیون باید با سایر مِتُدها و راه و روش های هارمونی، کُنترپواَن، ارکستراسیون و غیره دیگر کشورهای مطرح دنیا نیز آشنا باشد و مطالعه مکاتب هارمونی خصوصا مکاتب فرانسه و آلمان را که از قدیمی ترین مکاتب معتبر آموزش هارمونی در دنیا می باشند را نیز توصیه می کردند و آموزش هم می دادند.

تاکید داشتند که هر کدام از این متدها ویژگی های خاص و مزایای منحصر به فرد خود را دارند و با اطلاع از همه آنها است که می توانیم مکتب آموزشی خود را پایه ریزی کرده و متد های آموزشی متناسب با شرایط و فرهنگ خود را پدید بیاوریم. ایشان در این رابطه برخلاف دیگر اساتید اصلا متعصب نبودند.

3 دیدگاه

  • غلامرضا حاجی محمد
    ارسال شده در آذر ۹, ۱۳۹۶ در ۷:۵۶ ق.ظ

    با سلام و درود
    ویژگی های استاد حنانه و تبلور روح ایشون در شاگردانشون بهصوص جنابعالی،نقطه ی قوتی در فرهنگ موسیقی کشور ما محسوب میشه. با توجه به همتی که من در فرهنگسازی و انتشار آثار استاد در شما می بینم به آینده ی فرهنگ اصیل و ریشه دار موسیقی در ایران بسیار خوشبینم.

  • امیر محمد
    ارسال شده در آذر ۹, ۱۳۹۶ در ۱:۴۵ ب.ظ

    انسان های بزرگ همه شان سختی کشیده و با تلاش و کوشش فراوان به موفقیت دست یافته اند. دست بر روی دست نگذاشته و به شانس و اقبال دل خوش نکرده اند. یک نمونه اش هم همین جناب آقای علی برلیانی است. ایشان که روستایی ساده از شهر تبریز هستند و در نوجوانی و جوانی از دستفروشی، باربری با چرخ دستی، پارو کردن برف از پشت بام خانه در فصل زمستان و شستن قالی و فرش در ایام نزدیک به عید نوروز کار حرفه ای خود را آغاز کردند و بعدها به نت نویسی و تفکیک پارتیتور آثار آهنگسازان بزرگ همچون بابک بیات، ناصر چشم آذر، مجید انتظامی، حسن ریاحی، احمد پژمان و مرتضی حنانه پرداخته اند، اکنون از ناشران خوب کتب موسیقی هستند. چه کسی باور می کرد که یک قالی شویی و باربر و دستفروشی همچون برلیانی بتواند اینقدر خود را بالا بکشد. و یا جناب آقای کریم گوگرد چی که از اساتید طراز اول موسیقی و آهنگساز پیشکسوت هستند. هیچ اشکالی ندارد که در یک کشور غریب برای تامین هزینه های زندگی روی به شغل سمساری آورده است. به نظر من این ها جای تقدیر دارد نه خدای ناکرده تحقیر. اینها انسان های بزرگ و بی ادعا هستند. کار خود را می کنند و یه موسیقی هم خدمت کرده اند.

  • سودابه
    ارسال شده در آذر ۱۳, ۱۳۹۶ در ۴:۳۱ ق.ظ

    جناب امیر محمد خان شما خیلی الکی این علی برلیانی را برای خودت گنده اش کردی!
    آخه من هنوز هم متوجه نشدم که ایشان بلاخره توی موسیقی چکاره است؟
    نوازنده؟ آهنگساز؟ رهبر ارکستر؟ معلم موسیقی؟ خواننده؟ راننده؟ آهان همون راننده شاید! ولی او صاحب هیچ هنری نیست.
    درسته که هنرستان موسیقی رفته و موسیقی کار کرده ولی ایشان نهایتأ فقط یه ناشر است. ولی کتابایی که چاپ کرده اصلا چنگی به دل نمی زنه! چون همشون پر از اشتباهات فاحش و غلط هستند!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نکاتی درباره امپراتوری جاذبه (II)

چگونه منتقد محترم فراگیری مبانی اجرای موسیقی را عمل نمی دانند و از ارائه یک روش برای فراگیری مبانی اجرای موسیقی (هر نوعی از موسیقی) ایراد می گیرند؟ آیا فراگیری مبانی اجرا در موسیقی یک فعالیت بدنی (physical) و فکری (mentally) نیست؟ در هیچ کجای کتاب مورد نقد، اشاره­ای به این نکته شده که: «مثل…
ادامهٔ مطلب »

جلسه نقدِ «نقد موسیقی» در خانه هنرمندان برگزار می‌شود

جلسه ویژه نقد و بررسی نقد در موسیقی با عنوان «نقد نقد در موسیقی ایران» روز پنجشنبه ۵ مهرماه در خانه هنرمندان برگزار می‌شود. این نشست با حضور علیرضا میرعلینقی منتقد و مورخ موسیقی، مهران مهرنیا نوازنده آهنگساز و پژوهشگر، آروین صداقت کیش منتقد و پژوهشگر موسیقی، سجاد پورقناد سردبیر سایت هارمونی‌تاک و کامیار صلواتی پژوهشگر موسیقی به همت کانون پژوهشگران خانه موسیقی برگزار می‌شود.

از روزهای گذشته…

“رازهای” استرادیواری (VII)

“رازهای” استرادیواری (VII)

موزه Civic در کرمونا شامل مجموعه ای از قالبها، طرح ها، نقشه ها، الگوها و مطالعاتی هستند که توسط Stradivari صورت گرفته است که تا کنون، بیش از آنکه در معرض آزمایشات مهم قرار گیرند، در حکم موضوعاتی نادر بوده و همیشه کنجکاوی را تحریک کرده اند. زمانی که این گنجینه تحت اختیار استاد Fiorini بود امکانی برای من فراهم شد که بتوانم بر روی آن مطالعاتی انجام دهم. در آن زمان من کاربرد هر قطعه را به تنهایی شناسایی کردم. اغلب این قطعات ریز نوشته هایی از استراد یا پسرانش بودند.
ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

در سال ۱۹۴۵ موقعیت وی بحرانی تر شد چرا که پلیس گشتاپو او را به شدت تحت فشار قرار داده بود، از این روی، به سوئیس گریخت. در این دوره بیشتر روی آهنگسازی کار می کرد. آثارش شامل آثاری برای پیانو، ارکستر و سونات بود. تا دسامبر ۱۹۴۶ وی موضع خود را مبنی بر طرفداری و مشارکت با سوسیالیستهای ملی مشخص کرد.
توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (II)

توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (II)

در این جا در دو مورد سوء تفاهم ایجاد شده است؛ یکم علت وجود صداهای فرعی و دوم نقش جنسیت ها در مقام. از ص ۶۰ تا ۷۵ مقام های ماهور و سه گاه (با استناد به ردیف ها و ترانه ها) بررسی شده اند. این بررسی با تئوری «مقام های دودانگی» که در حال حاضر در ایران رواج یافته است، مقایسه شده و نشان می دهد که مقام ها از دو دانگ یا «سلول» های دیگری هم ساخته نشده اند. نقش صدا ها به ترتیب اهمیتشان در صفحه ۵۹ تعریف شده است: صداهای فرعی مشخص کننده حدود مقام هستند.
منتشری: به برنامه گلهای پیرنیا نرسیدم

منتشری: به برنامه گلهای پیرنیا نرسیدم

ما ۵-۶ آواز خوان و ۱۰۰ تصنیف خوان داشتیم. شما خودتان ردیف آوازی کار کردید و می دانید آواز مشکلات خاص خودش را دارد و حنجره و توانایی مخصوص خود را می طلبد. تصنیف به گونه ای دیگر است: اولا آهنگ تصنیف توسط آواز خوان ساخته می شود و به خواننده یاد می دهند ولی آواز به این صورت نیست و خود خواننده روی شعر آهنگسازی می کند و برای آن قالب مخصوص اش را می سازد پس آواز خوان هم سازنده و هم خواننده اثر است.
بیانیه دبیر سومین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی

بیانیه دبیر سومین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی

بالاخره پس از ۷ ماه رایزنی با مدیران و مسئولان موسیقی برای برگزاری سومین دوره از جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی، روز ۲۸ بهمن ماه یعنی ۲۴ روز پیش توانستیم، فراخوان این دوره از جشنواره را منتشر کنیم. امسال با وجود تاخیری که در برگزاری جشنواره روی داد، استقبال از جشنواره بیشتر از سال گذشته بود و ۶۵ اثر به جشنواره رسید که البته از این تعداد، متاسفانه نزدیک به یک سوم به دلیل رعایت نشدن قوانین مربوط به ارسال آثار در جشنواره، حذف شدند.
در نقد کتاب «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» (I)

در نقد کتاب «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» (I)

میان کنش‌های گوناگون دانشگرانه نوشتن، از ترجمه‌ی صرف گرفته تا تالیف محض (اگر این دومی را در سایه‌ی مراتبی از بینامتنیت، رویایی دست‌نیافتنی ندانیم) طیفی از کنش‌ها همانند اقتباس، ترجمه‌ی آزاد، ترجمه-تالیف و … جای می‌گیرند که همچنان به سر اول طیف نزدیک‌تراند تا سر دوم. «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» نوشته‌ی «امین هنرمند» یک گونه‌ی بسیار نادر از همین کنش‌های ترجمه‌گون است؛ به این صورت که سرفصل‌های اصلی و فرعی آن در قریب به اتفاق موارد از یک کتاب تقریبا هم‌نام و بسیار مشهور این حوزه وام گرفته شده. گویی مولف یک اسکلت از پیش موجود را با ماده‌ای به انشای خود (و البته هنوز نزدیک به محتوای استخوان‌بندی اصلی) پر کرده باشد.
جان سوزان منتشر شد

جان سوزان منتشر شد

آلبوم موسیقی «جان سوزان» اثری در قالب کلاسیک ایرانی، با خوانندگی اسحاق انور، تنظیم حسین کاج و میلاد موحدی و تهیه کنندگی قاسم عابدین روانه بازار موسیقی شد. این آلبوم در ۲ بخش ابوعطا و بیات اصفهان ساخته شده که تنظیم بخش ابوعطا را حسین کاج و بخش بیات اصفهان را میلاد موحدی بر عهده داشته‌اند.
شنیدن ژرفای سکوت

شنیدن ژرفای سکوت

مجموعه‌ی “گربنگری به سویم” را که در قالب یک لوح فشرده صوتی بوسیله شرکت ماه ریز انتشار یافته است، می‌توان به عنوان تاریخچه‌ی زندگی موسیقایی فوزیه مجد آهنگساز و قوم موسیقی شناس ایرانی درنظر گرفت، چرا که این لوح با آثاری از سن نوجوانی آهنگساز آغاز می‌شود و با آخرین آثار او که در سالهای اخیر ساخته شده پایان می‌یابد.
تاریخچه آموزش موسیقی به کودک در دنیا (III)

تاریخچه آموزش موسیقی به کودک در دنیا (III)

در بینابین سالهایی که دالکروز و ارف متد های خود را به جهان ارائه می کردند، زولتان کودای(Zoltán Kodály) اهل مجارستان بخاطر ضعف آموزش موسیقی در کشورش اقدام به تدریس روشی در جهت ارتقای سطح آموزش موسیقی نمود و در سال ۱۹۰۶ دست به کار تحقیق و انتشار آوازهای مجاری شده و معتقد بود برای اینکه بخواهیم موسیقیدانی را تربیت کنیم بهترین راه، انتقال میراث موسیقائی هر کشور به کودکانش می باشد؛ او فراگیری موسیقی را برای کودکان ضروری می دانست.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

کتاب «پیدایش موسیقی مردم‌پسند در ایران» تالیف ساسان فاطمی که چند ماهی است توسط انتشارات ماهور چاپ شده گویی در پی برطرف کردن همین کمبودها و ابهامات است. نخستین نکته‌ی جالب ‌توجه در کتاب مسلم فرض نگرفتن موضوعات ظاهرا معلوم (از قبیل وجود از پیش پذیرفته شده ی گونه‌های مردم‌پسند) و ارائه‌ی پژوهشی تاریخی-موسیقایی با کمک مدارک باقی‌مانده از دوران قاجار (و گاه قدیم‌تر) برای پاسخ به این پرسش است که؛ آیا موسیقی ایرانی گونه‌ای «سبک» هم‌سنخ با خودش داشته است یا خیر؟ از دیدگاه فاطمی پاسخ به این پرسش مثبت است. از همین رو تعریف و کاربرد اصطلاحاتی مانند مردم‌پسند، مردمی و کلاسیک برای مطالعات موسیقی در ایران نیاز به تامل بیشتر و شفاف‌سازی نظری دارد.