دختر بچه ای با آوای یک ستاره کهنه کار

Joss Stone در سالهای اخیر
Joss Stone در سالهای اخیر
ر سالهای اخیر، دنیای موسیقی چهره های جوان و بسیار مستعدی را به خود دیده است که تعدادی از آنها علی رغم سن کم، دارای صدا و شیوه اجرای بسیار پخته ای هستند که موجب شگفتی دست اندرکاران موسیقی شده است. از جمله این چهره های درخشان میتوان از نورا جونز (Nora Jones) خواننده جاز و فولک، شارلوت چرچ (Charlotte Church) خواننده اپرا و جاش گروبن (Josh Groban) خواننده کلاسیک، نام برد.

جاس استون (Joss Stone) متولد سال ۱۹۸۷، خواننده موسیقی soul هم یکی دیگر از این استعدادهای درخشان سالهای اخیر است.

استون از همان ابتدا، با وجود سن کم – ۱۶ سال – ، موسیقی ‍‌‍Soul و R&B را مانند یک خواننده کارکشته اجرا کرده استو و جالب این که او اهل هیچ یک ازمراکز موسیقی ‍‌‍Soul مانند ممفیس، فیلادلفیا یا موتون نیست و مانند بسیاری از هم نسلانش فقط به موسیقی آرتا فرانکلین (Aretha Franklin)، ویتنی هیوستن (Whitney Houston) و همتای بریتانیایی آنها داستی اسپرینگ فیلد (Dusty Springfield) گوش نمی داده است، بلکه او متولد شهرستان کوچکی در دوون (Devon) بریتانیا است و هر نوع موسیقی ممکن را می شنیده است.

او می گوید :”والدین من عادت داشتند که تمام مدت در خانه موسیقی پخش کنند، بعضی از آنها سول بود بعضی نه، بعضی اوقات به موسیقی راک گوش میکردند و گاهی به پاپ.”

اما چرا جاس استون ۱۴ ساله، با وجود اینکه میتوانست از الگوهای موفقی چون ستارگان پاپ نوجوان مانند بریتنی اسپیرز (Britney Spears) و کریستینا آگویلرا (Christina Aguilera) استفاده کند، در شب کشف ستاره جدید که در شبکه BBC برگزار میشد، به سراغ موسیقی ‍‌‍Soul و آنهم ترانه کلاسیک آرتا فرانکلین به نام You Make Me Feel Like A Natural Woman رفت؟

استون میگوید:” من به خاطر جنس صدای خوانندگان سول، بیشتر به این موسیقی تمایل داشتم، برای اجرای موسیقی سول، خواننده بلاید صدای خوبی داشته باشد و من از زمانی که خیلی کوچک بودم این موسیقی را دوست داشتم.”

کمی پس از اینکه استون با اجرای ترانه On the Radio از دونا سامر (Donna Summer)، از این مسابقه سربلند بیرون آمد، راهی نیویورک شد تا برای بستن قراردادی با استیو گرینبرگ (Steve Greenberg) مدیر کمپانی S-Curve Records امتحان بدهد. گرینبرگ که یکی از کاشفین استعدادهای جوان به شمار می آید گفته است:

“من نمیتوانستم باور کنم که این آوای پخته، جاندار، زیر و بم دار، پر ارزش و فوق العاده از حنجره این دختر ۱۴ ساله خارج میشود، اصلا منطقی نبود. حتا تصور کردم که او یک دستگاه پخش صوت کوچک با خود آورده است و با آواز آن لب میزند، اصلا باور کردنی نبود.”

گرینبرگ به سرعت قراردادی با استون منعقد کرد و از بتی رایت (Betty Wright) ، یکی از پیشگامان موسیقی ‍‌‍Soul میامی دعوت کرد تا مربی جاس باشد و استعداد او را به درجات بالاتری سوق دهد.

رایت گفته است: “چیزی که بلافاصله در جاس متوجه آن شدم این بود که هرچه او را بیشتر به جلو هل میدادم، او به راحتی جلو تر میرفت. ما همان ابتدای کار کلمه “نمیتوانم” را فراموش کردیم، چون من اصلا چنین چیزی را قبول نمیکردم.”

گروهی که اولین آلبوم جاس را همراهی کرد، شامل لیتل بیور (Little Beaver) نوازنده گیتار، بنی لاتیمور (Benny Latimore) نوازنده پیانو و تیمی توماس (Timmy Thomas) نوازنده ارگ بود و این آلبوم که The Soul Sessions نام دارد، در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۳ منتشر شد. این آلبوم بازخوانی آثاری از خوانندگان دهه ۷۰ مانند لورا لی (Laura Lee) و بتی سوان (Bettye Swann) و همچنین بتی رایت و آرتا فرانکلین، بود.

به گفته جاس: “خیلی موقعیت غریبی بود، این افراد با بسیاری از خوانندگان بسیار بزرگ کار کرده بودند، آنها بهترین هستند. و من همینطور وارد شدم، یک دختر بچه، و شروع به خواندن کردم. تمام مدت احساس عجیبی داشتم، واقعا باید اینجا باشم؟ آخر هیچ تجربه ای نداشتم، نمیدانستم دارم چه کار میکنم. اما عالی بود چون همه کاری کردند که من احساس راحتی کنم. آنها به هیچ وجه بد خلق یا پر مدعا نبودند، همه انسانهایی خوب بودند.”

آلبوم The Soul Sessions موفقیت بزرگی بود و بیش از ۲ میلیون کپی از آن به فروش رفت. آلبوم بعدی استون به نام Mind, Body & Soul در سال ۲۰۰۴ منتشر شد که شامل ۱۴ ترانه است و ۱۲ ترانه برای اشعاری ساخته شده که توسط استون یا با همکاری او، سروده شده اند.

در فوریه ۲۰۰۵، استون کاندیدای سه جایزه موسیقی بریتانیا Brit Awards شد و دو جایزه را از آن خود کرد. او کاندید ۳ جایزه گرمی Grammy هم شد و در مراسم اهدای این جوایز، ترانه Cry Baby/Piece of My Heart را با یکی از ستارگان بزرگ راک، ملیسا اتریج Melissa Etheridge اجرا کرد. این اجرا به صورت تک ترانه منتشر شد و اولین حضور استون در Top 40 آمریکا بود. جاس استون در جولای ۲۰۰۵، همراه با هنرمندان متعدد دیگر، حضور بسیار موفقی در کنسرت هایدپارک Live8 داشت.

از سایت VH1

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (IV)

دلیل اینکه این کارها را کرده‌ام این است که من اساساً از سال ۲۰۰۰ از سیستم موسیقی اروپا بریده‌ام. از سال ۲۰۰۰ به‌غیراز چند تک قطعه پراکنده که در سیستم موسیقی اروپایی است دیگر از سیستم موسیقی اروپا استفاده نمی‌کنم. و تماماً از سیستم موسیقی ایران در نوشتن قطعات استفاده می‌کنم. اولین کارهایی که در نوشتن آنها از موسیقی ایرانی استفاده کردم همین مجموعه کارهای خوشنویسی بود که اولین سری این مجموعه را برای سازهای زهی نوشتم. چراکه ربع پرده‌ها را به‌خوبی می‌توانند بزنند. بعدها برای سازهای بادی هم شروع به نوشتن کردم. به‌طور مثال «خوشنویسی شماره ۷» برای سه فلوت هست. بعدتر یک نسخه آن را برای فلوت و الکترونیک نوشتم که فلوت ۲ و ۳ را در استودیو ضبط کردیم و فلوت شماره یک زنده اجرا می‌شود و از طریق بلندگوها صدای فلوت ۲ و ۳ پخش می‌گردد. این قطعه در تهران از طریق خانم «فیروزه نوایی» سال گذشته در فستیوال «موسیقی معاصر ایران» اجرا شد. اسم این قطعه هست «کیسمت» یا همان «قسمت».

منبعی قابل اتکا و بنیادین در شناخت موسیقی (II)

همین ویژگی‌هاست که موجب شده است این کتاب بارها تجدید چاپ و روزآمد شود و هنوز نیز پس از گذشت چهار دهه کماکان به‌عنوان یکی از پُرطرفدارترین منابع اصلی برای درس‌های آشنایی با موسیقی ــ البته با تمرکز بر موسیقی کلاسیک یا هنری غربی ــ کاربرد و رواج داشته باشد.

از روزهای گذشته…

به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (I)

به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (I)

بالاخره پس از گذشت ۱۵ سال از اجرای ارکستر مضرابی در تالار وحدت به رهبری حسین دهلوی، دی وی دی این اثر توسط انتشارات ماهور، به انتشار رسید. اگرچه این دی وی دی نه از نظر صوت و نه تصویر در حد مطلوبی قرار دارد ولی در این کسادی بازار هنر، متاعی است، گرانبها! اولین نکته ای که پس از بالا آمدن منوی این لوح تصویری توجه بیننده را به خود جلب می کند، نامهای آشنای قطعات است، به صورتی که در اولین نگاه، متوجه می شوید که در این کنسرت قطعه جدیدی ساخته نشده بلکه همه قطعات، “تنظیم شده” برای ارکستر مضرابی هستند.
طهرانیان: فضای گیتار کلاسیک ایران مجازی است!

طهرانیان: فضای گیتار کلاسیک ایران مجازی است!

فرزین طهرانیان – گیتاریست، پداگوگ و استاد دانشگاه- متولد سال ۱۳۵۶ در تهران است و از سال ۱۳۷۵ به فراگیری موسیقی پرداخته است. وی موسیقی را با نوازندگی گیتار کلاسیک نزد علیرضا تفقدی شروع کرده و در ادامه از کلاسهای گیتار فلامنکو شاهین علوی نیز بهره برده است. در سال ۱۳۸۱ به آکادمی ملی موسیقی اوکراین راه پیدا کرده در کلاس پروفسور میخایلنکو به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۸۷ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته نوازندگی گیتار کلاسیک از این آکادمی فارغ التحصیل گردید. در این مدت به صورت فعال در مسترکلاسهای: آنیلو دیزدریو، هاپکینسون اسمیت و نیکیتا کوشکین شرکت کرده است. همچنین دوره کارگاه گیتار جز استاد مالاتکوو از اوکراین را به پایان برده است. وی دو دوره در فستیوال موتیوهای اسپانیایی در شهر کی یف شرکت داشته و به اجرای موسیقی پرداخته است.
یادداشتی بر آلبوم «یادگار روزگار تار»

یادداشتی بر آلبوم «یادگار روزگار تار»

«همزاد همرنگ هراس، دونوازی دف (ژانر وحشت)»، «خوف دره خاموش، ۷ قطعه برای سه‌تار»، آلبوم «آمد ندید برفت…» و «تفسیر و ترجمه‌ی کتاب آقاسیدنصرالدین خاموشی جیحون‌آبادی» بخش کوچکی از رزومه‌ی نوازنده‌ی آلبومِ «یادگارْ روزگارْ تارْ» (۱) هستند. همچنین علاوه بر رزومه، این «آهنگساز، پژوهشگر موسیقی و نویسنده و نوازنده‌ی تنبور، دف، تار و سه‌تار» که موسیقی را با آموزش نزد سیدخلیل عالی‌نژاد شروع کرده و «از ۱۰ سالگی فعالیت‌های حرفه‌ای خود را…آغاز نموده»، دفترچه‌ی آلبوم را، که خود طراح و گرافیست آن است، به تصویری از خود (بسیار شبیه به استاد) و تصاویری از صدابردار و نیز عکاسِ آلبوم مزین کرده است.
درباره درس گفتارهای نقد موسیقی

درباره درس گفتارهای نقد موسیقی

ویراست جدید کتاب “درس گفتارهای نقد موسیقی” تالیف آروین صداقت کیش، تحت عنوان “پیش نویس، نسخه ی ۲.۲” منتشر شد. با ارائه ی این نسخه و شماره ی ویراست حاضر و با توجه به امکانات فضای مجازی، متن این کتاب عملا به متنی همیشه باز برای ویرایش های بعدی (تا جایی که استخوان بندی اصلی مخدوش نشود) بدل شده است.
استعداد سنجی در آموزش موسیقی (I)

استعداد سنجی در آموزش موسیقی (I)

از آنجا که “آموزش” در موسیقی امری بسیار مهم و زیرساخت موسیقی افراد را شکل می دهد، دارای حساسیت قابل توجهی می باشد و معلم متخصص و با تجربه در امر آموزش را می طلبد. معلمی که علاوه بر دانش موسیقی و مهارت در تدریس، از علم روانشناسی و چگونگی تعامل با هنرجویان مختلف نیز بهره مند باشد. چنین معلمی در ابتدا نیازمند شناخت کافی از توانایی و استعدادهای هنرجوی مورد تعلیم خود می باشد.
به چه سبکی سنتور بنوازیم؟ (I)

به چه سبکی سنتور بنوازیم؟ (I)

سبک مقوله ای است که در تمام رشته های هنری مطرح است. بطور مختصر می توان به شیوه ای که معمولا هنرمندان برجسته در خلق یا ارائه ی کارهای خود اعمال می کنند و اغلب وجه تمایز مشخصه ای با دیگر شیوه ها دارد را سبک نامید. در موسیقی نیز در چند شاخه سبک جلوه گری می کند مانند نوازندگی، آهنگسازی و تنظیم که در این مقاله سعی بر آن دارم تا پیرامون سبک نوازندگی در سنتور نکاتی را اشاره کنم.
امین الله حسین و آهنگسازی ایرانی

امین الله حسین و آهنگسازی ایرانی

مـــن سمفونی پرسپولیس را به یاد و خاطره سرزمین عظیم و کهنسالی نگاشتم که بدان با خون خود وابسته ام و از اینکه خود را فرزند این سرزمین بنامم احساس غرور و سربلندی می کنم. در قلب خود به یاد این شهر پر فخامت، ویرانه های آن، بر روح تخته سنگهای به کار رفته در آن، برای ستونهایی که تاریخ گذشته دردناکشان را بازگو می کنند گریسته و نغمه سر داده ام….
آرشه خمیده، بدعتی از تلمانی (II)

آرشه خمیده، بدعتی از تلمانی (II)

با این موهای شل می توان سه یا چهار سیم را همزمان نواخت. شاید برای کسانی که آشنایی به نحوه اجراهای آکورد های چهار صدایی با ویولون ندارند این سئوال پیش آید که تا پیش از این مگر ویولن چطور این آکوردها را اجرا می کرده؟ جواب خیلی ساده است، به طور جدا! در واقع آرشه های معمول ویولن در حالت کشیده نمی توانند روی بیشتر از دو سیم قرار بگیرند و چاره ای جز این نیست که آکوردهای چهار صدایی را دو به دو ولی با سرعت اجرا کنیم تا حداقل تا حدی همزمان به گوش برسد.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VIII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VIII)

گفتید: «اگر بخواهید نظر بنده را بدانید، من مطمئن هستم که در آینده نسلهای بعدی این تعصب جاهلانه را که در تمام ارکان جامعه ی ما از دین تا موسیقی رخنه کرده کنار خواهند زد و سازهای ما هم مثل افکار و رفتار و کردار و منش و تفکرمان پیشرفت خواهند کرد» این ادبیات ناپسند است؛ در مورد خودم نمی گویم، با هر کسی که بحث می کنید لطفا از این ادبیات استفاده نکنید. شما اگر طرف مقابلتان را جاهل می دانید نباید با او وارد بحث شوید. البته می دانم منظور شما کلی بوده و بنده را با این عنوان خطاب نکردید ولی توجه داشته باشید که الان روی سخن شما با من است و احتمالا همفکران بنده.
گفتگو با فرهاد فخرالدینی (I)

گفتگو با فرهاد فخرالدینی (I)

فرهاد فخرالدینی، امروز در مرز هشتاد سالگی‌اش در مقام یک آهنگساز و رهبر ارکستر، جایگاه تعریف‌شده و مشخصی دارد. اما جایگاه «فخرالدینیِ مؤلف» در حوزه‌ی پژوهش موسیقی کجاست؟ در چه زمینه‌هایی در پی پاسخ به چه پرسش‌هایی بوده‌است؟ محور گفتگوی حاضر، مقالات و کتاب‌های این موسیقیدان نام‌آشناست؛ آنگاه که چوب رهبری ارکستر را زمین می‌گذارد و قلم در دست می‌گیرد: