علیزاده: رئیس جمهور آینده باید با افتخار از موسیقی حمایت کند – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

علیزاده: رئیس جمهور آینده باید با افتخار از موسیقی حمایت کند

فکر میکنید عمدی در کار باشد؟
نمیگویم حتما عمدی است و من نمی خواهم موضوع را سیاسی کنم؛ وقتی که احساس نمیکنند این موسیقی مشکل دارد طبیعتا هر مشکلی که سر راه آن باشد را اهمیت نمیدهند و در بسیاری از موارد هم به عقیده من تشخیص نمیدهند. برای مثال کسی که موسیقی گوش نمیکند یا اصلا با آن مخالف است، برایش مهم نیست که موسیقی چه مشکلاتی را سر راه خود دارد، مثلا این همه دانشجو در دانشگاه دارند موسیقی می خوانند که آخر سر بیایند و بیکار این مملکت شوند و یا همیشه بی حرمتی شود به رشته ای که خواندند!

ممکن است بگویید که نه! دولت بی حرمتی نمیکند و تند تند سفارش سمفونی میدهد و …! همانطور که دولت به اعتقادات این مردم حرمت میگذارد، باید واقعا به فرهنگ و تاریخ این مملکت نیز احترام بگذارد چراکه این موسیقی و فرهنگ نیز جزو اعتقادات مردم است.

در دهه ۶۰ این محدودیت ها بیشتر از الان بود، چرا آثار قوی تری تولید میشد؟
ببینید! نمی توانیم ما جلوی هنر را بگیریم و آنرا نمیشود از بین برد. در اوایل انقلاب هم که هنوز قوانین جا نیافتاده بود، گاهی وقتها کسانی که ساز دستشان بود را شبها پاسداران میگرفتند و ساز یک آلت جرم بود! الان اینطور نیست و موسیقی در جامعه حرمت زیادی دارد.

حالا شما فکر میکنید، در دولت بعدی که سر کار بیاید، سیاستها تغییر خواهد کرد و یا همین روند ادامه می یابد؟
متاسفانه وضعیت موسیقی به گونه ای است که فقط آقای کروبی جرات کردند کلمه “موسیقی” را به زبان بیاورند! روح مردم با موسیقی در تماس است، زندگی روزمره مردم و تمام ارگانهای دولتی با آن در تماس هستند، در حدی که اگر از تلویزیون موسیقی را حذف کنند فکر نکنم کسی شوق دیدن آن را داشته باشد و بیش از هر چیزی موسیقی از رادیو و تلویزیون پخش میشود چون نیاز مردم است؛ در قرن بیست و یک هم بسیار تعجب آور است که من از رئیس جمهور بخواهم که به موسیقی توجه داشته باشد! از آنجایی که میدانم آقای موسوی اهل فرهنگ و هنر هستند میدانم که به موسیقی گوش میکنند و یادم می آید که یکی دو دفعه که همراه آقای خاتمی به کنسرتم آمدند از من سوالاتی میکردند و مشخص بود که در جریانات موسیقی هم هستند.

نمیشود از رئیس جمهوری انتظار داشت که در همه زمینه ها احاطه داشته باشد ولی موسیقی مانند غذای روح است و نمی شود تصور کرد کسی که رئیس جمهور است و وظایف زیادی دارد میتواند از موسیقی غافل باشد. ضمن اینکه اعتقاد دارم یکی از وظایف مهم رئیس جمهور آینده این است که اعاده حیثیت کند از موسیقی؛ موسیقی ای که حتی در مجامع مذهبی هم جایگاه بسیار بالایی دارد، این همه ما هر سال با صرف هزینه های زیاد جشنواره های قرآن میگذاریم تا قضاوت کنیم که آن کس که با بهترین موسیقی قرآن را می خواند کیست. اگر موسیقی را از این جشنواره حذف کنیم، صدمه شدیدی به مذهب وارد میشود.

نمیدانم چرا این مشکل برای مسئولین حل نمیشود، این مشکل برای مردم جامعه مدتهاست حل شده! چرا وقتی اجازه دادید موسیقی وجود داشته باشد رادیو و تلویزیون وظیفه اش را در مورد موسیقی اینقدر بد و ضعیف انجام میدهد؟ چرا کاری میکنید که من موسیقیدان رغبت نمیکنم که در یک برنامه تلویزیونی بروم و بنشینم و صحبت کنم؟ به خاطر اینکه کار من در این سازمان قباحت دارد! اگر هم در برنامه ها موسیقی پخش میشود با تصاویر بی ربط و …
فرخ مظهری، مجید درخشانی، حسین علیزاده، نصرالله ناصح پور، جمال سماواتی و جمشید عندلیبی در چاووش (تصویر از وبگاه نصرالله ناصح پور)
روی هم رفته این مسائل بسیار بسیار ابتدایی هستند و مطمئن باشند آقای موسوی یا هرکس که رئیس جمهور خواهد شد، اگر در تلویزیون، موسیقیدانی، نوازنده ای یا خواننده که برنامه دارد نشان داده شود، روحیه مردم بسیار عوض خواهد شد؛ اگر علاقه دارید مردم، بانشاط باشند و این همه امراض روحی و روانی نداشته باشند، باید راه موسیقی سالم و درست را باز کنید. شما آمده اید و فیلترهایی گذاشته اید و یادتان رفته است که موسیقی خوب و بد باید جایگاهش مشخص باشد…

ما اجازه نداریم چون جایگاه و مقامی داریم به تاریخ و فرهنگ مملکتی بی اعتنا باشیم. انتظاری که من از رئیس جمهور آینده دارم به عنوان موسیقیدان، این است که به وضعیت ارگان های مربوط به موسیقی و هنرمندان این رشته رسیدگی شود، همانطور که در تمامی کشورهای دنیا، چه فقیر و چه غنی، هنرمندان جایگاه بالایی دارند، حرمت دارند و امکان عرضه بی دردسر آثارشان را دارند.

بنده نوعی نباید بعد از ۴۰ سال فعایت موسیقی در این مملکت، هنوز برای انتشار یک سی دی، منتظر اجازه سازمانهایی باشم! من برای این مجوز ها ارزشی قائل نیستم و حاضرم موسیقی را کنار بگذارم ولی از کسی اجازه نگیرم که این موسیقی را اجرا کنم یا نه! هنوز این مشکل وجود دارد که بعضی از مسئولین فکر میکنند، ممکن است بعد از سی سال کنسرت دادن من، زدن یک قطعه با ساز، جامعه را دچار خطر کند! بهتر است مسئولین به مردم مراجعه کنند تا ببینند که موسیقی با ارزش و ناب تا چه حد در دل مردم نفوذ دارد. همه چیز وقتی به مرحله عالی میرسد تبدیل به هنر میشود و مسئولین باید کاری کنند که مردم با موسیقی خوب روحشان را تصفیه کنند.

نمیدانم چرا همکاران ما در مقابل هر نوع بخشنامه ای که در مورد موسیقی داده میشود و به این هنر توهین میشود، سکوت میکنند و مسئولین هم فکر میکنند در این مملکت فقط باید کار سیاسی کنند و به اقتصاد هم فکر میکنند. روح و روان یک ملت با هنر ارتباط دارد و رئیس جمهور آینده باید با افتخار از موسیقی حمایت کند.

کلمه سبز

3 دیدگاه

  • آرام ميلاني
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۸ در ۸:۰۳ ب.ظ

    به نظر می‌رسد که آقای حسین علیزاده محترم نباید نگران حمایت رئیس جمهور آینده از موسیقی باشند چون در هر صورت ایشان مورد حمایت آن رئیس جمهور محترم خواهند بود.

  • دينام
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۸ در ۹:۲۷ ق.ظ

    با سلام
    استاد عزیز و بزرگوار
    خانه از پای بست ویرانست

  • کاوه قدیمی
    ارسال شده در آبان ۲۰, ۱۳۸۸ در ۵:۵۰ ق.ظ

    انصافا یکی دوبار بدجوری توی ذوقم خورد
    بار اول وقتی که مرتضی ممیز وارد بازی های سیاسی و انتخاباتی شد و صد شکر کردم که حسین علیزاده به خویش و هنر خویش بیشتر احترام می گذارد اما دریغ! از آن حسین دریغ! آخر تا به حال در هر دوره ای کئام سیاستمدار یا حاکم از هنر و موسیقی حمایت کرده است که موسیقیدان و هنرمند بیاید و برای آنها جانفشانی کند و یا چنین متوهم شود که مثلا فلانی از هنر چیزکی سرش می شود!
    به هر حال آثار مثلا هنری بعضی از این حضرات آنقدر آبکی است که حتی در محافل دوستانه هنری موجبات تفریح و تمسخر را به بار می آورد! یک کلام، برای کسی بمیر که برایت تب کند.از مشکاتیان خوشم می آید که هیچگاه وارد حمایت های سیاسی نشد بلکه برخلاف آن، به درستی این انتظار را داشت که سیاستمداران از او حمایت کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

امامی: استقبال خوبی از برنامه ما در سوئیس شد

من علاقه زیادی به موسیقی قدیم ایران داشته ام و سعی کرده ام در حد توانم بر روی آن حوزه موسیقی کارکرده و بر روی موسیقی دوره قاجار و هم قبل از آن دوره مطالعات مختصری داشته ام و به طبع در آثارم از آن ها بهره می برده ام در این سال ها آلبوم های تولید کرده ایم با همراهی دوستانم مثل آلبوم برافشان و آلبوم چهار سو که با آهنگسازی دوست خوبم حمید شریفی بوده و همچنین آلبوم بزم ۲ با آهنگسازی دوستانم سعید کورد مافی و علی کاظمی که همه این آلبوم ها توسط انتشارات ماهور منتشر شده است و تمامی این آثار رویکردی که ما داشته ایم استفاده از امکانات بالقوه موسیقی قدیم ایران بوده است و اینکه این امکانات بالفعل کرده و امکاناتی نظیر فرم و دورها و متدهای متفاوتی که در آن موسیقی وجود داشته است و الان کمرنگ شده است و یا کمتر استفاده می شوده است. این امکانات در هر صورت به ما راهی را نشان می دهند که شاید از این طریق بتوان رنگ و بوی تازه از موسیقی ایران رو شنید، البته شاید! در هر صورت راهی است که می شود در بستر تاریخی اصالت ها را حفظ کرد و موسیقی گذشته را به این شکل منتقل کرد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (X)

شورانگیز (چهارمضراب شور): این قطعه با الگوی ساختاری چهارمضراب طراحی و ساخته شده است. وزن اصلی قطعه دو ضربی ترکیبی بوده و از ابتدا تا انتها با سرعت ثابت و بدون تغییر ادامه می یابد. نکتۀ بارز و اصلی این اثر در استفادۀ آهنگساز از ترکیبات متفاوت و متنوع در وزن و ضرباهنگ اثر است و با اینکه وزن اثر تا انتها ثابت است ولی تغییرات درونی در سرضرب ها و استفاده از حالات متنوع آنها فضایی متفاوت به این اثر بخشیده است.

از روزهای گذشته…

«موسیقاب» (IV)

«موسیقاب» (IV)

استفاده از شیوش‌های متفاوت و بدیع و به طور کلی تنوع چشم‌گیر سونوریته، در خدمت بافت چندلایه‌ی اثر است؛ رنگ هایی کمتر شنیده شده که در عرف تارنوازی حتی به بدصدایی معروف‌اند. گاه صداهایی پلشت و ناتمیز از سیم‌ها برمی‌خیزد که این اصوات را برای یک گوش تارشنیده‌ی متوسط نیز که در طول دهه‌ها، خوش‌صداترین و دلنوازترین نغمات را از این ساز شنیده است، غریب، نامأنوس و فرانمایانه جلوه می‌دهد.
صدایی که فرهنگ جمعی ماست (II)

صدایی که فرهنگ جمعی ماست (II)

در این شرایط فردِ وابسته وقتی به یک نهاد اجتماعی وارد می شود، می بایست آن نهاد را وسیله ای برای کسبِ محدوده ی امنِ خودش تبدیل کند و یا در مقابل آن نهادها ایستاده و با آنها مقابله کند. اما شهرام ناظری به دلیل قدرتی که با پشتوانه ی فعالیت اش با “چاووش” ها بدست آورده بود، توانست با تولیدات فرهنگی اش، صورت بندی و مدلِ اجتماعی پیدا کند و چون نهاد های لازم برای این نوع از برخوردها وجود نداشته است، راه ش را در ادامه مسیر به تنهایی طی می کند.
در باب متافیزیک موسیقی (X)

در باب متافیزیک موسیقی (X)

موسیقی رونوشت اراده یا خواست است. در حالی که سایر هنرها، رونوشت ایده ها هستند. همچنان که خود جهان، عینیت بی واسطه و رونوشتی از کل اراده است، موسیقی نیز رونوشتی از اراده است. در نتیجه، موسیقی مطلقا چون دیگر هنرها، رونوشت ایده ها نیست؛ بلکه رونوشت خود اراده است که ایده ها عینیت آن هستند. موسیقی با دور زدن از کنار این ایده ها، رونوشتی مستقیم از اراده یا خواست است؛ همچنان که خود جهان چنین است. اراده یکبار خود را به صورت مجموعه ای از پدیده های خاص در یک کل بزرگ (جهان) و بار دیگر به صورت موسیقی نشان داده است. موسیقی نماد خواست ماهیت شئ در ذات خویش است و در این وجه هنری، آوای دنیای پنهان به گوش می رسد. موسیقی بدون واسطه ایده ها، به بیان چیزهایی می پردازد که ما هرگز آنها را در سایه ایده ها و مفاهیم درک نخواهیم کرد. اگر بتوانیم آنچه موسیقی بیان می کند را بفهمیم، به فلسفه راستین پی خواهیم برد.
سیاره ای بنام ونجلیس

سیاره ای بنام ونجلیس

او در سال ۱۹۸۰ موسیقی دو تئاتر را ساخت. “الکترا” به کارگردانی Michael Cacoyannis در یونان و “مده آ” ساخته Nuria Esper در اسپانیا. ایرنه پاپاس بانوی بازیگر یونانی در هردو اجرا نقش اول را داشت و به دنبال آشنایی با ونجلیس ساخت موسیقی دو نمایشنامه از مدرسه هنری خود را به او سپرد، هکیوبا و زنان تروا که سال ۲۰۰۱ در والنسیا و ۲۰۰۳ در رم اجرا شد.
جای پرسش بنیادی صدا (III)

جای پرسش بنیادی صدا (III)

اگر چنین رویدادهایی اصولا ارزشی داشته باشند، که دارند، سوای انگشت گذاشتن بر موفقیت یک گروه در فعالیت چندین ساله –که به سادگی هم ممکن است معنایی بیش از یافتن دوست و رفیق بیشتر در میان اهل موسیقی نداشته باشد، این است که بخش بزرگی از صداهای موجود شنیده شوند. مگر نه این که نام رویداد صدا، تهران، موسیقی است و تاکیدی هم بر موسیقی الکترونیک و الکتروآکوستیک دارد؟ پس چه چیز مهمتر از آن که در دل آن صداهایی تازه به جهان بیایند؟ فوران صداها دقیقا امری بود که در پنج روز رخ داد. فوران صداهایی که بعضی آن را صدای تهران دانستند. و خیلی بیراه هم نبود چون عنوان رویداد چنین چیزی را طلب می کرد.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (I)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (I)

از آنجا که نمی توان آرای آدرنو پیرامون موسیقی عامه پسند را بدون در نظر گرفتن نوشته های او و هورکهایمر زیر عنوان “صنعت فرهنگ سازی: روشنگری به مثابه فریب توده ای” در کتاب ” دیالکتیک روشنگری “، به دقت مورد بررسی قرار داد، سعی شده است تا متن اصلی مقاله (مقاله ی:درباره ی موسیقی عامه پسند) با نوشته هایی از کتاب “دیالکتیک روشنگری” همراه شود تا نظرات آدرنو روشن تر شود.
سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

مشکلی بزرگ در همنوازی سازهای مضرابی وجود دارد که باعث شده حتی عده ای از منتقدان، موافق گروه نوازی سازهای مضرابی نباشند و آن ایجاد نویزی است که هنگام همنوازی ایجاد می شود. وقتی ما گرافی که مربوط به ثبت سازهای کششی است را می بینیم متوجه می شویم یک فرکانس همراه با هارمونیک هایش به شکل موازی و نامیرا از ابتدا تا انتهای نت اجرا شده دیده می شود، در حالی که در سازهای مضرابی یک پیک قوی همراه با نویز و نوفه و فرکانسهای بالا بوجود می آید و پس از آن طنینی از فرکانس اصلی را به صورت میرا داریم.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (XIV)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (XIV)

شاید علتِ مخالفتِ آدرنو با نظراتِ والتر بنیامین این بود که بنیامین تحتِ تاثیرِ برتولت برشت بر تاثیر هنر بر گروه تاکید داشت نه بر فرد. این دیدگاه در نظرِ آدرنو موجبِ همگانی شدن هنرِ والا و بازاری شدنِ آن می شد. از دیدِ آدرنو، ایدئولوژیِ برشت و بنیامین کارکردی تخریبی داشت. آدرنو به عنوانِ یک جامعه شناسِ فرهنگ( به گفته ی خودِ آدرنو) مقابلِ عقیده ی قرن نوزدهمی بود که در موسیقی فقط احساسات را ملاک قرار داده بود و عقل را در حدِ تکنیک پایین آورده بود، از نظرِ او موسیقی فقط احساساتِ لذت بخش نیست بلکه یک تلاشِ عقلانی است.
سطحی شنوی (I)

سطحی شنوی (I)

مطلبی که پیش رو دارید نوشته ضیاالدین ناظم پور آهنگساز و نوازنده رباب است که در این شماره اولین قسمت از سلسله مقالات ایشان را خواهید خواند؛ به مرور نوشته های دیگری از این نویسنده، در وب سایت «گفتگوی هارمونیک» انتشار می یابد.
فواصل و گام فیثاغورثی

فواصل و گام فیثاغورثی

به طور کلی گام مجموعه ای است از اصوات که فواصل موسیقایی آنها در اکثر اوقات بین ۲ عدد ۱ و ۲ قرار می گیرد. عدد ۱ که اولین درجه گام است پایگی نام داشته و عدد ۲ اکتاو آن است که قاعدتا گام با آن بسته می شود. فرکانس اکتاو ۲ برابر پایگی است :