علیزاده: رئیس جمهور آینده باید با افتخار از موسیقی حمایت کند

فکر میکنید عمدی در کار باشد؟
نمیگویم حتما عمدی است و من نمی خواهم موضوع را سیاسی کنم؛ وقتی که احساس نمیکنند این موسیقی مشکل دارد طبیعتا هر مشکلی که سر راه آن باشد را اهمیت نمیدهند و در بسیاری از موارد هم به عقیده من تشخیص نمیدهند. برای مثال کسی که موسیقی گوش نمیکند یا اصلا با آن مخالف است، برایش مهم نیست که موسیقی چه مشکلاتی را سر راه خود دارد، مثلا این همه دانشجو در دانشگاه دارند موسیقی می خوانند که آخر سر بیایند و بیکار این مملکت شوند و یا همیشه بی حرمتی شود به رشته ای که خواندند!

ممکن است بگویید که نه! دولت بی حرمتی نمیکند و تند تند سفارش سمفونی میدهد و …! همانطور که دولت به اعتقادات این مردم حرمت میگذارد، باید واقعا به فرهنگ و تاریخ این مملکت نیز احترام بگذارد چراکه این موسیقی و فرهنگ نیز جزو اعتقادات مردم است.

در دهه ۶۰ این محدودیت ها بیشتر از الان بود، چرا آثار قوی تری تولید میشد؟
ببینید! نمی توانیم ما جلوی هنر را بگیریم و آنرا نمیشود از بین برد. در اوایل انقلاب هم که هنوز قوانین جا نیافتاده بود، گاهی وقتها کسانی که ساز دستشان بود را شبها پاسداران میگرفتند و ساز یک آلت جرم بود! الان اینطور نیست و موسیقی در جامعه حرمت زیادی دارد.

حالا شما فکر میکنید، در دولت بعدی که سر کار بیاید، سیاستها تغییر خواهد کرد و یا همین روند ادامه می یابد؟
متاسفانه وضعیت موسیقی به گونه ای است که فقط آقای کروبی جرات کردند کلمه “موسیقی” را به زبان بیاورند! روح مردم با موسیقی در تماس است، زندگی روزمره مردم و تمام ارگانهای دولتی با آن در تماس هستند، در حدی که اگر از تلویزیون موسیقی را حذف کنند فکر نکنم کسی شوق دیدن آن را داشته باشد و بیش از هر چیزی موسیقی از رادیو و تلویزیون پخش میشود چون نیاز مردم است؛ در قرن بیست و یک هم بسیار تعجب آور است که من از رئیس جمهور بخواهم که به موسیقی توجه داشته باشد! از آنجایی که میدانم آقای موسوی اهل فرهنگ و هنر هستند میدانم که به موسیقی گوش میکنند و یادم می آید که یکی دو دفعه که همراه آقای خاتمی به کنسرتم آمدند از من سوالاتی میکردند و مشخص بود که در جریانات موسیقی هم هستند.

نمیشود از رئیس جمهوری انتظار داشت که در همه زمینه ها احاطه داشته باشد ولی موسیقی مانند غذای روح است و نمی شود تصور کرد کسی که رئیس جمهور است و وظایف زیادی دارد میتواند از موسیقی غافل باشد. ضمن اینکه اعتقاد دارم یکی از وظایف مهم رئیس جمهور آینده این است که اعاده حیثیت کند از موسیقی؛ موسیقی ای که حتی در مجامع مذهبی هم جایگاه بسیار بالایی دارد، این همه ما هر سال با صرف هزینه های زیاد جشنواره های قرآن میگذاریم تا قضاوت کنیم که آن کس که با بهترین موسیقی قرآن را می خواند کیست. اگر موسیقی را از این جشنواره حذف کنیم، صدمه شدیدی به مذهب وارد میشود.

نمیدانم چرا این مشکل برای مسئولین حل نمیشود، این مشکل برای مردم جامعه مدتهاست حل شده! چرا وقتی اجازه دادید موسیقی وجود داشته باشد رادیو و تلویزیون وظیفه اش را در مورد موسیقی اینقدر بد و ضعیف انجام میدهد؟ چرا کاری میکنید که من موسیقیدان رغبت نمیکنم که در یک برنامه تلویزیونی بروم و بنشینم و صحبت کنم؟ به خاطر اینکه کار من در این سازمان قباحت دارد! اگر هم در برنامه ها موسیقی پخش میشود با تصاویر بی ربط و …
فرخ مظهری، مجید درخشانی، حسین علیزاده، نصرالله ناصح پور، جمال سماواتی و جمشید عندلیبی در چاووش (تصویر از وبگاه نصرالله ناصح پور)
روی هم رفته این مسائل بسیار بسیار ابتدایی هستند و مطمئن باشند آقای موسوی یا هرکس که رئیس جمهور خواهد شد، اگر در تلویزیون، موسیقیدانی، نوازنده ای یا خواننده که برنامه دارد نشان داده شود، روحیه مردم بسیار عوض خواهد شد؛ اگر علاقه دارید مردم، بانشاط باشند و این همه امراض روحی و روانی نداشته باشند، باید راه موسیقی سالم و درست را باز کنید. شما آمده اید و فیلترهایی گذاشته اید و یادتان رفته است که موسیقی خوب و بد باید جایگاهش مشخص باشد…

ما اجازه نداریم چون جایگاه و مقامی داریم به تاریخ و فرهنگ مملکتی بی اعتنا باشیم. انتظاری که من از رئیس جمهور آینده دارم به عنوان موسیقیدان، این است که به وضعیت ارگان های مربوط به موسیقی و هنرمندان این رشته رسیدگی شود، همانطور که در تمامی کشورهای دنیا، چه فقیر و چه غنی، هنرمندان جایگاه بالایی دارند، حرمت دارند و امکان عرضه بی دردسر آثارشان را دارند.

بنده نوعی نباید بعد از ۴۰ سال فعایت موسیقی در این مملکت، هنوز برای انتشار یک سی دی، منتظر اجازه سازمانهایی باشم! من برای این مجوز ها ارزشی قائل نیستم و حاضرم موسیقی را کنار بگذارم ولی از کسی اجازه نگیرم که این موسیقی را اجرا کنم یا نه! هنوز این مشکل وجود دارد که بعضی از مسئولین فکر میکنند، ممکن است بعد از سی سال کنسرت دادن من، زدن یک قطعه با ساز، جامعه را دچار خطر کند! بهتر است مسئولین به مردم مراجعه کنند تا ببینند که موسیقی با ارزش و ناب تا چه حد در دل مردم نفوذ دارد. همه چیز وقتی به مرحله عالی میرسد تبدیل به هنر میشود و مسئولین باید کاری کنند که مردم با موسیقی خوب روحشان را تصفیه کنند.

نمیدانم چرا همکاران ما در مقابل هر نوع بخشنامه ای که در مورد موسیقی داده میشود و به این هنر توهین میشود، سکوت میکنند و مسئولین هم فکر میکنند در این مملکت فقط باید کار سیاسی کنند و به اقتصاد هم فکر میکنند. روح و روان یک ملت با هنر ارتباط دارد و رئیس جمهور آینده باید با افتخار از موسیقی حمایت کند.

کلمه سبز

3 دیدگاه

  • آرام ميلاني
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۸ در ۸:۰۳ ب.ظ

    به نظر می‌رسد که آقای حسین علیزاده محترم نباید نگران حمایت رئیس جمهور آینده از موسیقی باشند چون در هر صورت ایشان مورد حمایت آن رئیس جمهور محترم خواهند بود.

  • دينام
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۸ در ۹:۲۷ ق.ظ

    با سلام
    استاد عزیز و بزرگوار
    خانه از پای بست ویرانست

  • کاوه قدیمی
    ارسال شده در آبان ۲۰, ۱۳۸۸ در ۵:۵۰ ق.ظ

    انصافا یکی دوبار بدجوری توی ذوقم خورد
    بار اول وقتی که مرتضی ممیز وارد بازی های سیاسی و انتخاباتی شد و صد شکر کردم که حسین علیزاده به خویش و هنر خویش بیشتر احترام می گذارد اما دریغ! از آن حسین دریغ! آخر تا به حال در هر دوره ای کئام سیاستمدار یا حاکم از هنر و موسیقی حمایت کرده است که موسیقیدان و هنرمند بیاید و برای آنها جانفشانی کند و یا چنین متوهم شود که مثلا فلانی از هنر چیزکی سرش می شود!
    به هر حال آثار مثلا هنری بعضی از این حضرات آنقدر آبکی است که حتی در محافل دوستانه هنری موجبات تفریح و تمسخر را به بار می آورد! یک کلام، برای کسی بمیر که برایت تب کند.از مشکاتیان خوشم می آید که هیچگاه وارد حمایت های سیاسی نشد بلکه برخلاف آن، به درستی این انتظار را داشت که سیاستمداران از او حمایت کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (VI)

پیروزی (چهارگاه): قطعه ای است در دستگاه چهارگاه با الگوی ساختاری چهارمضراب و با وزنی لنگ و دور ده تایی با ترکیب منظم و دائمی ۳+۴+۳، با اینکه وزن اجرایی این اثر پیچیده است و اجرا و حفظ آن برای نوازندگان کاری مشکل، ولی از لحاظ نغمات و جمله بندی ترکیبی است بسیار شنیدنی و گوش آشنا، این قطعه از مشهور ترین آثار ساخته شدۀ بی کلام در مجموعه آثار چاووش است که برای ترکیب ساز های سنتور، تار، بمتار و کمانچه به عنوان بخش ساز های نغمه پرداز و تنبک به عنوان بخش کوبه ای گروه، طراحی و تنظیم شده است. در قسمتی از اثر نیز شاهد همنوازی دو تنبک بدون همراهی ساز های نغمه پرداز هستیم. در ساخت این قطعه به گوشه هایی چون درآمد، زابل، مخالف چهارگاه، حصار و فرود به چهارگاه اشاره شده است. همانطور که ذکر شد وزن ده تایی این اثر از ابتدا تا انتها ثابت است و در حین اجرای قطعه تغییری نمی کند. ابتدا به پایۀ اثر توجه کنید؛ بعد اجرای هر یک جملات مجددا به این پایه در فواصل مختلف دستگاه چهارگاه می رسیم:

غلامرضا مین باشیان، مرد اولین ها (II)

غلامرضا خان از روی کتابهایی که با کمک مزین الدوله از فرانسه به فارسی ترجمه شده بود به هنرجویان سازشناسی و ارکستراسیون موسیقی نظامی و هارمونی درس می داد. جزوه هایی نیز از او نوشته شد در باب سلفژ و تعلیم سازهای بادی که منتشر نشده است.

از روزهای گذشته…

نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (III)

نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (III)

باید گفت ابتهاج در زمره ی شاعرانی است که پیوند میان اندیشه و تخیل را با مهارتی وصف ناپذیر به وجود آورده و این گونه به شاعری ماندگار تبدیل شده است. سلطانی در ادامه می نویسد: “موسیقی در غزل کلاسیک به استثنای بخشی از غزلیات مولوی غالبا با تکیه بر عنصر درونی شعر که همان ضرباهنگ و انگاره های ریتمیک عروض است پیش می رود اما در شعر ابتهاج بر عنصری بیرونی و تقارن کلمات و آهنگ حروف و تعدد حروف مشابه است که ساخته می شود” اول باید گفت ضرباهنگ شعر جزء موسیقی بیرونی شعر محسوب می شود و نمی دانم تحت چه استدلالی پیمان سلطانی آن را عنصر درون شعر معرفی کرده است. دوم اینکه موسیقی در تمام غزلهای کلاسیک که استثنایی هم ندارند در چهار حوزه ی موسیقی بیرونی، موسیقی درونی، موسیقی کناری و موسیقی معنوی روی داده است.
اپرای متروپلیتن (I)

اپرای متروپلیتن (I)

اپرای متروپلیتن نیویورک (Metropolitan Opera) بزرگترین سازمان موسیقی آمریکا است و سالانه ۲۲۰ اجرای اپرا دارد! خانه اپرای متروپلیتن به عنوان یکی از اولین سن های اپرا در جهان شناخته شده و یکی از بزرگترین آنها نیز می باشد، همچنین یکی از ۱۲ سازمان موسیقی است که عضو مرکز هنرهای نمایشی لینکون می باشد. متروپلیتن در سال، ۲۷ اپرا را به اجرا می گذارد که از اواسط سپتامبر تا مه می باشد. این سازمان شامل گروه کر برای کودکان، باله و … است که موقعیتهای فراوانی را برای خوانندگان در اختیار می گذارد.
طرّاحی دیتیل برای نی و تنبک (I)

طرّاحی دیتیل برای نی و تنبک (I)

دکتر حسین عمومی، در فضای موسیقی دستگاهی ایران چهره‌ای کاملاً شناخته‌شده است. او نی‌نواز و ردیف‌دانی است که سبکش را در ادامۀ سبکِ بزرگانی چون نایب‌اسدلله و حسن کسایی، از نوازندگان و موسیقی‌دانان مکتب اصفهان، می‌دانند. علاوه بر این، او در زمینۀ پژوهش و نیز طرّاحی و اصلاح ساختار دو ساز تنبک و نی فعالیّت‌هایی داشته که با بازخوردهایی مثبت از سوی جامعۀ موسیقی مواجه شده است.
سجاد پورقناد

سجاد پورقناد

متولد ۱۳۶۰ تهران نوازنده سه تار سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک [email protected]mail.com
بداهه نواز رمانتیک

بداهه نواز رمانتیک

روبرت شومان در بیست سالگی تازه تصمیم گرفت که نوازنده پیانو شود، به همین علت شروع به تمرینات شدید نوازندگی کرد اما متاسفانه خیلی زود دچار ناراحتی های شدید در قسمت مچ دست و انگشتان دست راست خود شد و مجبور شد تا با دستگاه های مکانیکی به روی انگشتان خود فیزیوتراپی انجام دهد.
اقیانوسی بنام باخ (III)

اقیانوسی بنام باخ (III)

باخ از آزمایش گذشت زمان سربلند بیرون آمده و همین امر می تواند دلیل محکمی بر توانایی های او باشد. با دقت در دلایلی که سبب بقای شهرت و جاودانگی آثار باخ شده می توان وجه تمایز او را با دیگر آهنگسازان هم ردیفش به وضوح دریافت.
تأملی در آرای موسیقی خیام (IV)

تأملی در آرای موسیقی خیام (IV)

در بین سایر فواصل ذو الاربع‏های بیست و یک گانه‏ خیام، علاوه بر فاصله‏ دوم بزرگ که در قدیم آن را «طنینی» می‏نامیدند (۲۰۴ سنت) و فاصله نیم پرده (دوم کوچک) که در گذشته «بقیه» نامیده می‏شد (و حدود ۹۰ سنت بود) فواصل دیگری مانند یک پرده گام طبیعی (زارلن:۱۸۲ سنت) نیز در سومین، پنجمین، ششمین، هفتمین و گونه هفتم از سومین نوع ملون خیام آمده و فاصله‏ نت‏های کرن‏ (d-e) در سومین ذو الاربع وی به کار رفته است. با اینکه خیام می‏نویسد، فارابی کاربرد دو پرده از گام طبیعی و فاصله‏ اخیر را بیان داشته است، مع الوصف آن را مطبوع نمی‏شمارد و طبیعی است که امروز نیز این ذو الاربع به گوش خوش‏آهنگ نباشد.
مد، نمایان و محسوس در موسیقی ایرانی (II)

مد، نمایان و محسوس در موسیقی ایرانی (II)

“مد: اشل صوتی + فونکسیون درجات یا نقش نغمات (+ ملودی مدل یا فرمول های ملودیک خاص).”
گفتگو با علی صمدپور (V)

گفتگو با علی صمدپور (V)

یکی که مثلاً برای عقیده‌اش زندان رفته، از سیستم و سازمان ضدعقیده‌اش چقدر هم بودجه گرفته و کار کرده! کما اینکه در سال‌های اواخر دهه‌ی هشتاد هم همه، این شهر و آن شهر کنسرت می‌دادند و توجیه این بود که کنسرت چه دخلی به وضعیت سیاسی دارد؟ در دهه‌ی هفتاد هم اقبالی که به موسیقی شد علل اجتماعی داشت و همه‌‌ی همه‌اش به کار و خلاقیت موسیقی‌دانان ربط نداشت. من فکر نمی‌کنم تعداد آنهایی که دنبال یک کار درخشان از موسیقی ایرانی بودند بیشتر از آنهایی باشد که بعدها که ویدیوی کنسرت یانی آمد دنبال یانی بودند. آن زمان گزینه‌ی دیگری نبود.
نگاهی به موسیقی قوالی در هند و پاکستان (I)

نگاهی به موسیقی قوالی در هند و پاکستان (I)

کافی است به نزدیکترین فروشگاه محصولات فرهنگی بروید تا در بخش موسیقی ملل “world music” آن بتوانید حداقل یکی از آثار نصرت فاتح علی خان را ببینید. این هنرمند بزرگ، انقلابی در موسیقی قوالی پاکستان ایجاد کرد و آن را به جهانیان شناساند. البته پیش از او هم عده ای در این زمینه تلاش کرده بودند،اما محبوبیت وشهرت خاص او به دلیل تکنیک منحصربه فرد آوازش است. تلاش او برای ادغام موسیقی غربی مانند تکنو با قوالی باعث خلق آثار خارق العاده ای شد.