جان سوزان منتشر شد

آلبوم موسیقی «جان سوزان» اثری در قالب کلاسیک ایرانی، با خوانندگی اسحاق انور، تنظیم حسین کاج و میلاد موحدی و تهیه کنندگی قاسم عابدین روانه بازار موسیقی شد. این آلبوم در ۲ بخش ابوعطا و بیات اصفهان ساخته شده که تنظیم بخش ابوعطا را حسین کاج و بخش بیات اصفهان را میلاد موحدی بر عهده داشته‌اند.

حسین کاج درباره این اثر تازه منتشر شده گفت: از شاخصه‌های «جان سوزان» این است که در حین اینکه اصالت موسیقی ایرانی را درون خود حفظ کرده است، دارای بافتی دو وجهی به صورت هُموفونیک و پُلی‌فونیک است. به این ترتیب که مخاطب در هنگام شنیدن اثر، بعضی جملات را دارای تنظیم هموفونیک و بعضی را به صورت پلی‌فونیک می‌یابد. این در حالی است که بیش‌تر کارهایی که در زمینه موسیقی ایرانی امروزه در بازار یافت می‌شوند شامل دو دسته هستند، دسته اول آثاری هستند که رنگ و بوی اصیل ایرانی را حفظ کرده‌اند و از نقطه نظر بافت کاملاً مونوفونیک هستند. دستۀ دوم کارهایی هستند که چندان به اصالت موسیقی ایرانی وفادار نمانده و بیش‌تر گرایش تلفیقی با جهت‌گیری مدرن دارند.

«جان سوزان» در مجموع چهار تصنیف و دو ساز و آواز دارد که شامل دو تصنیف و یک ساز و آواز در بیات اصفهان و دو تصنیف و یک ساز و آواز در ابوعطا است و تنظیم تصنیف‌ها در قالب ارکسترال انجام شده و در آن از گروه کامل سازهای زهی، بادی چوبی، کوبه‌ای و سازهای ایرانی استفاده شده است. همچنین تصنیف‌های این آلبوم با نام‌های «جان سوزان»، «صنما»، «شیدا» و «آی نگارا» هستند.

کاج آهنگساز و مدرس موسیقی افزود: در «جان سوزان» آهنگسازی ملودی‌های آوازی توسط محمد صادقی (که شاعر این مجموعه نیز هست)، انجام پذیرفته و آهنگسازی ملودی‌‌های مقدمه و میان بندها و همچنین تنظیم تصنیف‌ها در بخش ابوعطا توسط بنده و در بخش بیات اصفهان توسط میلاد موحدی انجام شده و نیز مسترینگ این آلبوم را کاوه عابدین به انجام رسانده است.

وی درباره روند تولید این آلبوم توضیح داد: بخش عمده‌ای از مراحل تولید «جان سوزان» ۹ سال قبل انجام شد اما بنا به دلایلی در استودیو معلق ماند و منتشر نشد تا اینکه سرانجام طی چند ماه گذشته کار مجدد به جریان افتاد و مراحل نهایی آن پایان یافت.

حسین کاج که آهنگسازی برای سریال «بانو» و ساخت سرود ملی صنایع دستی ایران را در کارنامه خود دارد افزود: یکی دیگر از شاخصه‌های این آلبوم، طولانی بودن نسبی زمان تصنیف‌ها است که البته سعی شده تنظیم به گونه‌ای باشد که تغییرات متنوعی در بافت موسیقی ایجاد شود و خط سیر افقی هر قطعه دارای پویایی باشد. همچنین ضبط و میکس این آلبوم که توسط قاسم عابدین، به صورت آنالوگ انجام شده باعث ایجاد صدایی گرم و تفکیک صوتی خوبی در ارکستر شده است، چنانچه شنونده صدای هر بخشی را که بخواهد دنبال کند به راحتی می‌تواند آن را در دل ارکستر بیابد.

در این آلبوم نوازندگانی همچون: زنده‌یاد علیرضا خورشیدفر، زنده‌یاد شهریار فریوسفی، علی جعفری پویان، میثم مروستی، کریم قربانی، ناصر رحیمی، افسانه افشاری نسب، پاشا هنجنی، سینا جهان‌آبادی، آزاد میرزاپور، پوریا وزیری و علی رحیمی به نوازندگی پرداخته‌اند. همچنین همنوازی آواز در ساز و آواز بیات اصفهان با ساز نی، توسط داوود کلوانی و در بخش ابوعطا با ساز تار، توسط نیما دلنوازی به انجام رسیده است.

در طراحی جلد آلبوم نیز نام عوامل اصلی آلبوم برای عزیزان نابینا به خط بریل نوشته شده و در پشت جلد یاد دو استاد از دست رفته را گرامی داشته و نوشته شده است:
• شهریار فریوسفی، برای «جان سوزان» تار را جانانه و دلسوخته نواخت، اما حوصله نکرد و بیش از این تاب زمین را نیاورد و آسمانی شد. او نماند تا «جان سوزان» در تار و پود وجود نازنینش تنیده شود.
• علیرضا خورشیدفر هم که سودای سوتش از کرخه تا راین رفت، چنان زمختی کنترباس را با نجابت طبع لطیفش درهم ‌آمیخت، که ماندنی شد در ذهنمان. هنوز در برمان بود که «جان سوزان» جان گرفت.
• گرچه امروز نیستند، اما جایشان سبزِ سبز است میانمان.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی شناسی فمنیستی (I)

در دوران معاصر بحث حقوق زنان در جوامع و پرداختن به ارزشهای زنان از جایگاه ویژه ای در می ان صاحب نظران و انسان شناسان برخوردار است. در طول تاریخ در راستای برابر سازی حقوق زنان و مردان تلاشهای بسیاری شده است. این تلاشها صرفا در زمینه حقوق اجتماعی و شغل و پوشش و… نبوده بلکه یکی از این شاخه ها برابری در زمینه هنر است. چیزی که امروزه در غرب همچنان با آن مواجه هستیم و آن استفاده ابزاری از زن برای جذب مخاطب در آثار هنریست، از نقاشی و مجسمه سازی تا سینما و موسیقی. بر خلاف تبلیغ سیستم های غربی در زمینه برابری جنسیتی زن و مرد در عمل مشاهده می کنیم که هیچ برابری حتی در صحبت های برخی فیلسوفان تاریخ غرب برای زن و مرد در نظر گرفته نشده و گاها حتی زن را عاری از نبوغ و شعور آفرینش اثر هنری می دانستند. بحث بسیار گسترده و طولانیست اما در این مقاله با استفاده از چند نوشتار مشهور در زمینه موسیقی شناسی سعی کردیم تا حدودی به این موضوع مهم در زمینه هنر و مخصوصا موسیقی بپردازیم.

کنسرت تریوی فلوت و پیانو اجرا می شود

فیروزه نوائی، نولوون بارگین و لیلا رمضان، در روز ششم شهریور در تالار رودکی ساعت ۲۰:۰۰ به روی صحنه می روند. در این کنسرت آثاری از یوهان سباستین باخ (Johann Sebastian Bach)، فردریش کولاو (Friedrich Kuhlau)، ثیوبالد بوم (Theobald Boehm)، ژاک ایبرت (Jacques Ibert)، فرانتس داپلر (Franz Doppler)، نادر مشایخی و جوزف دیشلر (Josef Dichler) اجرا می شود.

از روزهای گذشته…

نامه پیمان سلطانی به دریا دادور

نامه پیمان سلطانی به دریا دادور

اینجانب پیمان سلطانی خالق اثر “ایران جوان” حدود ۲ سال پیش در تماس تلفنی با شما تقاضا کرده بودم تا در اجرای اثر ایران جوان که قبلاً بدون هماهنگی با اینجانب اجرا کرده بودید تجدید نظر کنید و دیگر اقدام به اجرای آن نکنید و همچنین تقاضا کرده بودم تا تصویر و فیلم اجراهایتان را از روی سایتتان بردارید اما متاسفانه هیچ اقدامی نکردید و اخیراً متوجه شدم که با تأسف اثر من را منتشر هم کرده اید (کل موسیقی های این آلبوم به دست من رسیده است).
گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

برای روشن‌تر شدن همه‌ی این مسائل (به ویژه تاثیر نام‌گذاری) قطعه‌ی «مرثیه برای قربانیان فاجعه‌ی هیروشیما» اثر «کریشتف پندرسکی» با اجرای ارکستر رادیو ملی لهستان و رهبری خود آهنگساز، ابتدا بدون آن که نام آن برده شود پخش و سپس شرح داده شد که این قطعه به بیان پندرسکی در ابتدای ساخت (۱۹۶۰) به عنوان «یک ایده‌ی انتزاعی برای سازهای زهی» مطرح بوده اما پس از اجرای آن آهنگساز خود «مصیبت‌زده‌ی بار عاطفی قطعه شده […] به دنبال تداعی معانی گشته […]» و در آخر تصمیم گرفته آن را به قربانیان هیروشیما تقدیم کند و در ۱۹۶۴ نوشته است: «بگذارید مرثیه باور راسخ مرا به این که قربانی شدن هیروشیما هرگز فراموش نخواهد شد، بیان کند.» (برداشت از دفترچه‌ی سی‌دی). این کنش تفسیری از طریق نام‌‌گذاری از آن رو که خود آهنگساز انجامش داده بود مشکلات یاد شده را به طور عملی و بدون مواجه شدن با مساله‌ی اصالت تفسیر به حاضران نشان داد.
نگاهی به موسیقی رمانتیک، پیانو

نگاهی به موسیقی رمانتیک، پیانو

قرن نوزدهم قرن پیشرفت در موسیقی پیانو بود. بخصوص که پیانو از لحاظ تکنولوژی ساخت پیشرفت کرده بود و از صدایی غنی و وسعت صوتی گسترده تری برخوردار شده بود.
سان را و فلسفه کیهانی (VIII)

سان را و فلسفه کیهانی (VIII)

سان را و آبراهام همچنین لیبل مستقلی را در اواسط دهه ۵۰ راه اندازی کردند که در ابتدا نامش El Saturn Records بود اما مانند آرکسترا، این لیبل نیز چند بار تغییر نام داد. تمرکز این لیبل در آغاز سینگل های ۴۵ rpm سان را و دیگر آشنایان هنرمند او بود اما سپس در دهه ۵۰ دو آلبوم کامل به نام های Super-Sonic Jazz را در سال ۱۹۵۷ و Jazz In Silhouette را در سال ۱۹۵۹ منتشر کرد.
نشست کارگروه موسیقی ایکوم

نشست کارگروه موسیقی ایکوم

مطلبی که پیش رو دارید گزارش نشست کار گروه موسیقی ایکوم (cim cim) است که توسط خانم مهتاب نادری تهیه شده است: دوشنبه ۵ آذر، تالار بتهوون خانه هنرمندان، محل برگزاری برنامه کمیته موسیقی ایکوم به سرپرستی پیمان سلطانی بود. در این نشست از مقام هنری رامبد صدیف خواننده قدیمی موسیقی ایرانی و همچنین فوزیه مجد آهنگساز و پژوهشگر با سابقه کشور تقدیر شد.
موسیقی و طنز (قسمت سوم)

موسیقی و طنز (قسمت سوم)

افزودن کلام، تصویر و هر عامل غیر موسیقایی دیگر، جنبه درونگرایی آن را کم میکند و آن را برونگرا میکند. در این برونگرا شدن، نقش عاطفی و تاثیر روانی موسیقی، به نفع آن عوامل غیر موسیقایی، تضعیف یا محو می شود و به شکل عنصری تزئینی در می آید. پس نتیجه میگیریم که موسیقی در اینجا نوع بی کلام و بی تصویر آن است. پدیده ایست درونگرا، بسیار شخصی، انتزاعی و غیر قابل توصیف با توضیح.
گزارش جلسه ششم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه ششم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

«به این ترتیب چه زمانی که تشخیص دگرگونی می‌دهیم و چه زمانی که عکس آن را درمی‌یابیم عملا در حال مقایسه با همین آثار هستیم. متاسفانه این مفهوم به خوبی مورد کاوش موسیقی‌شناسان و منتقدان ما قرار نگرفته و به همین دلیل اگر هم در ذهن موسیقی‌دانان به طور گنگ وجود دارد، اما به دلیل شفاف نبودن به راحتی قابل استفاده نیست.
یادداشتی بر کنسرتِ «فوتِ ده‌سالگیِ ارکستر سازهای بادی تهران»

یادداشتی بر کنسرتِ «فوتِ ده‌سالگیِ ارکستر سازهای بادی تهران»

نیمه‌ی پر: هرچند حاصل ده سال عمر یک ارکستر باید باکیفیت‌تر از این باشد اما در ایرانِ اواخر دهه هشتاد و اوایل دهه نود! حفظ کردن و تداوم فعالیت یک ارکستر، خود، کار صعبی‌ست. باید بر شانه‌ی این ارکستر زد و گفت دمتان گرم. و جای خوشحالی‌ست که بشنویم گروهی متشکل از انواع سازهای بادی، در اوضاع آشفته‌ی موسیقی در ایران، گیریم با موسیقی پاپیولارِ دهه شصت و هفتادِ غرب کنسرتی تدارک دیده‌اند؛ آن هم با نوازندگانی با میانگین سنی پایین و یک اجرای تماشاگرپسند صمیمی و بی شیله پیله که تکلیفش با خودش مشخص است.
گزارشی از نشست پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران (III)

گزارشی از نشست پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران (III)

دکتر محمد سریر: اخیرا بیستمین سال راه اندازی اینترنت را جشن گرفته اند، این یک قدم بزرگ بود؛ من فکر می کنم، یک کانال بسیار عمومی در سراسر دنیا باز شد که شاید مهمترین پدیده این قرن بتواند باشد. به هر حال امتیازات بسیار دارد البته به قول فرهنگی ها تکنولوژی یک ضررهای جنبی هم دارد ولی در مجموع امتیازات خیلی بیشتری دارد. زمانی فکر می کردند پیشرفتهایی وسیعی کرده اند و از ماهواره ها استفاده می شود ولی پدیده اینترنت واقعا انفجار بود که می تواند همه را در هر جا در هر لحظه به هم متصل کند و من فکر می کنم در حوزه موسیقی می تواند خدمات زیادی داشته باشد.
ناظم پور: ایران باید خانه عود داشته باشد

ناظم پور: ایران باید خانه عود داشته باشد

نوشته ای که پیش رو دارید، گفتگویی است با مجید ناظم پور نوازنده و محقق ساز عود (بربت) که توسط الوند زندی تهیه شده است. مجید ناظم پور در اسفند ماه سال جاری خانه عود (بربت) ایران را بنیانگذاری کرده است و قرار است در این مرکز، همانند خانه عود هایی که در دیگر نقاط جهان است به گسترش و ارتقای فرهنگ عود نوازی بپردازد.