کنسرت ارکستر باربد در سومین جشنواره موسیقی معاصر تهران به روی صحنه می رود

ارکستر زهی باربد به رهبری کیوان میرهادی و سرپرستی محمد هادی مجیدی در سومین دوره جشنواره بین المللی موسیقی معاصر تهران در تاریخ سوم اردیبهشت ماه ۹۷ ساعت ۱۸ در تالار رودکی به روی صحنه خواهد رفت.
در این برنامه
– “سوئیت ساعت ها” از آهنگساز آمریکایی “فیلیپ گِلَس”
– “کنسرتو برای تنبور و ارکستر زهی” از کیوان میرهادی
– و قطعه “Viatore” از “پِتِریس وَسک” آهنگساز معاصر لیتوانیایی اجرا خواهد شد.

در این برنامه سجاد محرابی به عنوان تکنواز تنبور و نوید رحمانی به عنوان خواننده آرش اسدنژاد به عنوان کنسرت مایستر و رامتین مختاری به عنوان نوازنده پیانو ارکستر را همراهی خواهند کرد.

محمد هادی مجیدی، سرپرست این ارکستر و دانشجوی موسیقی درباره چگونگی تشکیل این ارکستر گفت: نقطه شروع ارکستر فعلی، ارکستر آموزشگاه باربد، متشکل از اساتید و هنرجویان این آموزشگاه که در کرج واقع است بود و همینطور گرد آوردن جمعی از نوازندگان توانای ساکن کرج که خوشبختانه با توجه به اینکه دانشکده موسیقی دانشگاه هنر نیز در کرج واقع است موفق شدیم جمع خوب و همدلی از نوازندگان را گرد هم آوریم. در قدم بعد هم نوازندگان خوب دیگری از دانشجویان دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد و دانشگاه علمی کاربردی به ما پیوستند و در این برنامه که دومین اجرای ارکستر ماست از استاد کیوان میر هادی به عنوان رهبر و از آقای آرش اسد نژاد به عنوان کنسرت مایستر دعوت کردیم که که تجربیات خود را در اختیار ارکستر قرار دهند.

وی درباره چگونگی انتخاب قطعات این اجرا افزود: ارکستر ما بسیار نوپاست. در برنامه قبل قطعاتی از آهنگسازان ایرانی را اجرا کردیم که بیشتر جنبه ملی داشتند و برای اجرای پیش رو با توجه به اینکه می دانستیم در فستیوال موسیقی معاصر اجرا خواهیم داشت با مشورت رهبر و کنسرت مایستر ارکستر قطعاتی را انتخاب کردیم که علاوه بر زیبایی، از نظر اجرایی هم برایمان عملی باشند و بلند پروازی نکرده باشیم. و خوشحالیم که قطعه “کنسرتو برای تنبور، خواننده و ارکستر زهی” ساخته آقای میر هادی که “کهنه هواران” نام دارد و به راستی اثر ارزشمندی است بعد از سالها مجددا اجرا می شود.

وی در جواب این نکته که کمتر دیده شده ارکستر هایی به صورت مستقل شکل بگیرند و فعالیت آنها هم ادامه دار باشد گفت: موضوع شکل گیری و ادامه کار یک ارکستر تنها به حمایت مالی یک موسسه خلاصه نمی شود. ارکستر باید برای تک تک اعضا فضایی فراهم کند که آنها احساس هویتی مشترک بکنند و دوست داشته باشند در کنار هم ساز بزنند و البته این موضوع باید در کنار حمایت مالی از نوازنده ها باشد. ارکستر ما از اساتید آموزشگاه باربد تشکیل شده که خودشان دانشجو یا فارغ التحصیل رشته موسیقی هستند. دیگر نوازنده های ارکستر هم همانطور که گفتم از دانشجویان هستند بنده هم که خود دانشجوی موسیقی هستم سعی میکنم دغدغه های آنها را درک کنم و برنامه هایی را ترتیب بدهیم که یا برای نوازنده ها توجیح مالی خوبی داشته باشد یا جذابیت موسیقیایی. البته آموزشگاه هم از ما حمایت می کند، هم به صورت مادی و هم معنوی. ما بیشتر در کرج فعالیت داریم و اکتیو بودن ارکستر موجب انگیزه برای هنرجویان خوب آموزشگاه بوده و سعی داریم در آینده هم برنامه های خوبی را برای مخاطبین هنر دوستمان ارائه کنیم.

لطفا برای کسب اطلاعات بیشتر و تهیه بلیط به سایت تیوال به آدرس tiwall.com/tehrancmf03/barbad مراجعه بفرمایید.

سرپرست و مدیر داخلی: محمدهادی مجیدی
مدیر اجرایی: مژگان طباطبایی
رهبرارکستر: کیوان میرهادی
سولیست تنبور: سجاد محرابی
خواننده: نوید رحمانی
کنسرت مایستر: آرش اسدنژاد
مشاور هنری: سجاد پورقناد
صاحب امتیاز: آموزشگاه موسیقی باربد
ویلن یک: فرامرز عباسی، علی بهارلو، محمد سیروسی
ویلن دو: حسین ابراهیم زاده، خشایار یزدان پرست، پرنیا اسکندری، فاطمه آقایی فر
ویلن آلتو: سرور رضا زاده، مریم غلامی، آریان زمانی، پریسا عباسزاده
ویلنسل: سپیده سجادی، بیتا قاسمی، مهیا نامداری مقدم
کنترباس: امین نیلی، محمد علیزاده

سجاد محرابی متولد شهر کوهدشت در سال ۱۳۶۱، نوازنده تنبور، تار، سه تار و نی است. وی دانش آموخته رشته طراحی صنعتی است و در کنار نوازندگی به ساخت و ارتقاع سطح کیفی سازهای موسیقی ایرانی می پردازد. استادان او در زمینه تار: داریوش طلایی و حمید خبازی و در رشته نی: حسن ناهید و در رشته تنبور و سه تار: سیاوش نورپور بوده اند.

نوید رحمانى متولد شهر اشنویه در سال ۱۳۷۰ خواننده و دانشجوى گیتار کلاسیک دانشگاه هنر تهران است. وی از کودکی با علاقه بسیار به موسیقى آوازى، سعى در حفظ قطعات آوازى کردى کرده و بعدا با ورود به دانشگاه آواز ایرانى را زیر نظر اساتیدی همچون: حمیدرضا نوربخش و على خدایى می آموزد. او در زمینه آواز کردى تحقیقات بسیارى انجام داده و بسیارى از سبکهاى آواز خوانى کردى و فرم هاى خاص آوازى مناطق مختلف کردستان را آموخته است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «موسیقی ایرانی در شعر سایه»

«سایه» در دوره‌ای از موسیقی ایران تأثیرگذار بوده است. این تأثیرگذاری می‌تواند موضوع مقاله‌ای تحلیلی-انتقادی باشد. چنین پژوهش‌هایی نه تنها در مورد سایه بلکه در مورد دیگر هم‌دوره‌هایش نیز باید صورت گیرد (که به هر دلیل هنوز انجام نشده). سایه با موسیقی دستگاهی نیز در حد یک موسیقی‌دوستِ بسیار پیگیر که معاشرت‌هایی با اهالی این موسیقی داشته، آشنایی‌هایی دارد. از مجموع صحبت‌های او در منابع مختلف چنین برمی‌آید که این آشنایی، علمی و چندان عمیق نیست و بالطبع شامل داده‌هایی درست و غلط از دیده‌ها و شنیده‌هاست (مانند بیگجه‌خانی را شاگرد درویش‌خان دانستن! و موارد دیگر). واژگانِ موسیقایی نیز در شعرِ او فراوان‌اند.

نظر من، نظر شما، نظر او

خیلی پیش می‌آید که در واکنش به یک نقد بشنویم؛ «این نظر نویسنده است». آیا تا به‌حال دقیقاً فکر کرده‌ایم که چنین جمله‌ای یعنی چه؟ کسی که این جمله را می‌گوید درواقع دارد اعتبار حکم‌های درون نقد را زیر سؤال می‌برد. می‌گوید آنها از جنس «نظر شخصی» هستند. اولین مفهومی که از نظر شخصی به ذهنمان می‌آید چیزی است مثل این جمله «قورمه‌سبزی خیلی خوب است». این «نظر» گوینده است درباره‌ی یک غذا. آنجا «شخصی» بودنش معلوم می‌شود که یک نفر دیگر پیدا می‌شود و درست برعکسش را می‌گوید و ما هم راهی پیدا نمی‌کنیم که بگوییم کدام درست گفته. فقط می‌توانیم بگوییم با اولی موافقیم یا با دومی. یعنی وابسته به «شخص» گوینده یا شنونده است.

از روزهای گذشته…

ویتولد لوتوسلاوسکی آهنگساز وطن پرست

ویتولد لوتوسلاوسکی آهنگساز وطن پرست

زندگی حرفه ای ویتولد لوتوسلاوسکی (Witold Lutoslawski) با برگی از تاریخ کشورش یعنی، لهستان گره خورده است. نزدیک به نیم قرن استبداد و خودکامگی در این کشور حاکم بود و او ناچار بود، قبل از آن که به رهبر یکی از اصیل ترین و نوآورترین مکتب های آهنگ سازی نیمه دوم قرن بیست تبدیل شود، خود را با آن شرایط وفق دهد.
قاسمی: در زمان ۶ ماه ۱۷ قطعه در آوردیم!

قاسمی: در زمان ۶ ماه ۱۷ قطعه در آوردیم!

ما تست گروهی نگرفتیم و گفتیم همه بیایند! نزدیک ۱۰۰ نفر بودند، بعد از ۶ ماه در دو مرحله آموزش و دو سری امتحان، (سه روز در هفته می آمند) حدود ۴۵ نفر را انتخاب کردیم برای اعضای گروه.
ودیم رپین

ودیم رپین

ودیم رپین (Vadim Repin) ویلنیست مشهور روسی، متولد ۱۹۷۱ نووسیبریسک است. روزنامه دیلی تلگراف، چاپ لندن درباره او نوشته است: “وقار ودیم رپین در هنگام اجرا بر روی سن و تفسیر گرم و متبحرانه ای وی، ویژه این موسیقیدان برجسته معاصر می باشد.” ودیم رپین نواختن ویلن را از ۵ سالگی آغاز کرد و تنها پس از شش ماه اولین اجرای عمومی خود را برگزار نمود! وی در شهر زادگاهش تحت تعلیم زاخار برون (Zakhar Bron) قرار گرفت. در ۷ سالگی برای اولین بار به همراه ارکستری کنسرت داد و در یازده سالگی اولین اجرای رسیتالش را به روی سن برد.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (V)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (V)

تا حدودی مشاهده می شود که عقیده ی تکامل گرایی در هارمونی و عناصر ساختاری موسیقی، در اندیشه ی تکامل گرایی قومی ـ فرهنگیِ آدرنو هم رسوخ کرده است هر چند که رابرت ویتکین نسبت دادنِ اینگونه نقد های نژادپرستی و اروپا محوری را به آدرنو، برچسب زنی می داند و معتقد است که آدرنو در نقد پیرو فلسفه است و کاملا از نژاد پرستی به دور است (ویتیکن۵۳:۱۳۸۲ ).
ریچارد رایت؛ از اعضای پینک فلوید در ۶۵ سالگی درگذشت

ریچارد رایت؛ از اعضای پینک فلوید در ۶۵ سالگی درگذشت

داگ رایت سخنگوی پینک فلوید (که نسبتی با هنرمند ندارد) اعلام کرد: “ریک رایت بعد از مبارزه با سرطان در خانه اش در انگلستان درگذشت. خانواده او از شرح جزییات بیشتر درباره مرگش خودداری کرده اند.”
بهترین ویولنهای فولتن در معرض نمایش

بهترین ویولنهای فولتن در معرض نمایش

سنگ، تمر، کتاب کمیک یا هر کلکسیون دیگری، فرق ندارد، کلکسیونر دوست دارد به نمایش بگذارد مجموعه‌اش را. دیوید فولتن، ویولن‌نواز آماتوری که گنج‌بان بهترین کلکسیون ویولن هم هست، این کار را به خوبی انجام داده در پروژه تهیه یک سی‌دی و یک دی‌وی‌دی همراه، که بناست در نوامبر امسال منتشر شود.
یویو ما، نوآوری در ویلنسل (II)

یویو ما، نوآوری در ویلنسل (II)

از سال ۱۹۹۸ تا به امروز یویوما عمده تلاش خود را به پروژه جاده ابریشم اختصاص داده و در این راه کنسرت های متعددی با هدف ترویج مبادلات فرهنگی در این مسیر کهن تجاری مابین آسیا و اروپا، برگزار نموده است. در حقیقت این پروژه نه تنها تجسمی است از آرزوی دیرینه او در مورد احیای زنجیره تبادلات فرهنگی ما بین موسیقیدانان غرب و شرق، بلکه بیانگر ارتباط موجود بین سبک های کلاسیک و معاصرغربی و آسیایی است.
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (X)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (X)

عبارت‌بندی گوشه‌های ردیف در گذشته از طریق اتصال نت‌ها به یکدیگر تا حدی در نوشتار رعایت می‌شد. این طریقه که مشکل تقطیع و عبارت‌بندی را نسبتا مرتفع می‌سازد برای تعیین شاکله‌ی دقیق یک جمله کارآ نیست به‌ویژه که در ساختار آن نت‌هایی به کار رفته باشد که به دیگر نت‌ها متصل نمی‌شوند. برای رفع مشکل جمله‌ها (و نه عبارات) نیز راه‌های متعددی آزموده شده است، از جمله نوشتن جمله‌ها بر خط‌های جداگانه که طلایی پیشنهاد می‌کند و یا استفاده از کاما و فاصله‌گذاری که منا پیشنهاد کرده است (۱۴).
گفتگو با آن سوفی موتر (IV)

گفتگو با آن سوفی موتر (IV)

در حقیقت من از آن دسته موزیسین ها هستم که باید با موسیقی که می نوازم ارتباط احساسی بگیرم. به عبارت دیگر اگر نواختن یک قطعه تنها یک فعالیت ذهنی باشد، من نیازی به اجرای آن بر روی صحنه نمی بینم. چون در این صورت ممکن است نتوانم آن را به اندازه کافی خوب، متقاعد کننده و پر شور بنوازم، در نتیجه مخاطب هم نمی تواند آن را درک کند، از آن لذت برده و الهام بگیرد.
روش سوزوکی (قسمت بیست و یکم)

روش سوزوکی (قسمت بیست و یکم)

می خواهم مطلبی را برای حفظ توانایی هایمان اضافه کنم. در یک کتابی خوانده ام که چگونه نینجو تسوها تمرین پرش می کنند؛ یک دانه کنف بردارید و آن را بکارید و هر روز از روی آن گیاه بپرید. یکی از قوانین این است که کنف سریع رشد می کند. اگر کسی آن را هر روز ببیند متوجه تغییر آن نمی شود، اما کنف هر ساعت بدون توقف رشد می کند و این تعجب آور است که کنف در مدت یک یا دو ماه چقدر بطرف بالا رشد می کند. بخصوص اگر انسان آن را برای مدتی طولانی ندیده باشد و بخواهد از روی آن بپرد خواهد دید که توانایی پرش را از دست داده است و پریدن از روی آن اصلا امکانپذیر نیست، اما اگر در مدت رشد کنف هوشمندانه تمرین پرش را انجام داده باشد می تواند با سبکبالی و کاملا طبیعی از روی آن بپرد.