گفتگویی با هنک جونز (II)

هنک جونز
هنک جونز
اجرا کردن به همراه الا فیتزگرالد چه حسی دارد؟ آیا همانند آن بود که شما با خواننده ای همراه بودید یا نوازنده؟
همراهی با الا، افتخار بزرگی بود. در واقع کمی بعد از اجرا در JATP، با وی کار کردم که هر دوی ما از آن راضی بودیم. وقتی شما یک خواننده را همراهی می کنید انگار که این خود شمایید که از آن تکنیک استفاده میکنید همینطور با یک نوازنده. شما سعی می کنید خواننده را با نواختن هر چه با احساس تر حمایت کنید، اجازه می دهید که او شما را هدایت کند. هنگامی که به همراه یک خواننده یا نوازنده می نوازید نتها را نمی نوازید، شما به نوعی “کوردال” (chordal) و هماهنگی با آنان می رسید.

در دهه ۵۰، شما کار را به عنوان پیانویست تلویزیون CBS و رادیو آغاز کردید. نتیجه آن برای شما عدم شهرت در دهه ۶۰ بود! زمانی که بیل ایوانز (Bill Evans) و هربی هانووک (Herbie Hancock) در اوج بودند. آیا شما از این پیش آمد استقبال کردید یا برایتان قربانی کردن شهرت دشوار بود؟
در واقع از آن استقبال کردم. من تازه ازدواج کرده بودم و کار ثابت و دستمزد مناسب برایم جذاب بود. با اینحال همیشه هدفم بازگشت به نواختن و ضبط کردن بود و آن را انجام دادم و هنوز هم ادامه می دهم.

در حرفه شما، قادر هستید آهنگهای فراوان موسیقی را در اختیار گیرید و در هر کدام نیز تبحر یابید. چه پروسه ای را در این رابطه طی می کنید؟ آیا مثلا برای ملاقات نوازندگانی حرفه ای جز همچو تنی ویلیامز و رُن کارتر، روش خود را تغییر دادید یا آنکه شما آنان را مجبور به دیدار خودتان کردید؟ درباره نوازنده کلارینت آرتی شاوو (Artie Shaw) و بنی گودمن (Benny Goodman) چطور؟
من روش خودم را داشتم در حالی که تلاش می کردم از موقعیتهای دیگری که پیش می آمد استفاده کنم. یادگیری هیچگاه پایان نمی یابد. زمانی که با تنی و رُن بودم بسیار آموختم و آنان نیز به طور متقابل. همراه با آرتی به دستیابی ترکیبهای کوچک فراوانی رسیدم. در هنگام اجرا به همراه بنی، تنها من و ژنه کروپا (Gene Krupa) و بنی بودیم که در جلوی ارکستر اجرا می کردیم.

شما چندین ضبط با پیانیستهای همچو تومی فلاناگن، جرج شرینگ (George Shearing) و جان لویز (John Lewis) انجام دادید، چگونه با روش خاص هر کدام، خود را وفق می دهید؟ سختیها و جذابیتهای کار با یک پیانیست دیگر چگونه است؟
راز کار این است؛ اهمیت ندارد به همراه چه کسی می نوازید، تنها باید قادر باشید نوازندگان دیگر را همراهی کنید. در واقع این یک راز نیز نیست، تنها یک قانون همیشگی است. باید بگویم موفقترین ضبط شما زمانی است که این قاعده را فراموش نکنید.


به عنوان کسی که سبک جاز را اجرا کرده اید و به نواختن آن ادامه دادید، درباره نقش مدرنیزم در موسیقی چه نظری دارید؟ به کلامی دیگر؛ آیا موسیقی که در دهه ۴۰ محبوب بوده در این زمان نیز می تواند به همان اندازه خوب باشد؟ چگونه موسیقی می تواند از مرز و محدوده زمان بگذرد و فراتر رود؟

بله و نه. وقتی زمان می گذرد، شاید بعضی چیزها را به طور هارمونیک یا ملودیک تغییر دهد. با این حال ممکن است تغییر جدی ایجاد نکند اما همیشه جایی برای خلاقیت وجود دارد حتی با اجرای آهنگهای تکراری.

شما احتمالا آثار فراوانی چه به عنوان رهبر چه نوازنده، ضبط کردید، چه چیزی بیشتر به نظرتان فوق العاده می آید؟ با موسیقیدانانی که می نوازید با کدام یک از آنان ارتباط موسیقی بیشتری برقرار کرده اید تا با دیگران؟

من از آثار خودم آنچنان راضی نیستم اما می توان گفت؛ خوشحالم از اینکه دیگران از آثارم لذت می برند. این امر باعث می شود هر روز تمرین کنم حتی امروز. به یاد ماندنی ترین تجربه ام به همراه موسیقیدانانی چون؛ چارلی پارکر، برادرانم الوین و ثاد، ماکس روچ (Max Roach)، رودی ریچ، جرج مارز، ری براون، نیلز هنینگ پدرسُن (Nils-Henning Orsted Pederson)، کلمن هاوکینز (Coleman Hawkins)، لاکی توماپسن (Lucky Thompson) و رُی هارگرو (Roy Hargrove) بوده است.

کلام آخر، جای دارد در اینجا به شما به خاطر دریافت جایزه آلمانی تبریک گویم. خیلی سپاسگزارم از وقتتان که در اختیار ما قرار دادید و برای خلق موسیقیتان.

ممنون برای این مصاحبه.

jazz.about.com

2 دیدگاه

  • hh
    ارسال شده در تیر ۲۴, ۱۳۸۸ در ۱۰:۵۳ ب.ظ

    سلام.چرا تالار گفت و گو کار نمی کنه؟

  • ارسال شده در تیر ۲۶, ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۴ ق.ظ

    سلام یک نوع سپم روی تالار گفتگو فعال شده بود که باعث شد تا رفع ایراد چند روزی فعالیت تالار را متوقف کنیم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

انیا، صدایی از سرزمین ایرلند

انیا، صدایی از سرزمین ایرلند

نام اینا مساویست با ترانه هایی از سرزمنین ایرلند جایی که موسیقی مخصوص به خود را دارد و دنیایی از رمز و راز. بسان دیگر خواننده مشهور، لورنا مک کنیت وی نیز تواسته است جایگاه مقبولی را در نزد شنوندگان بدست آورد. انیا با نام اصلی Eithne Patricia Ní Bhraonáin در ۱۷ ماه می سال ۱۹۶۱ در ایرلند بدنیا آمد و در دنیای موسیقی با نام Enya Brenna شناخته شده است.
پنج آلبوم برگزیده اینترنتی هفته

پنج آلبوم برگزیده اینترنتی هفته

آلبومهای برگزیده اینترنتی بر اساس میزان فروش آنها در بازارهای اینترنت ارزش گذاری میشوند و این هفته (۲۱-Nov-2004) پنج آلبوم اول فهرست از این قرار هستند:
شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (II)

شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (II)

قطعاً تفکر وی امکان اجرای آن برای همه ی نوازندگان نبوده. اینکه چه نوازندگانی قادر به اجرای آن باشند گویی برای وی اهمیتی نداشته، چرا که تمام باورهای ما برای استاندارد فاصله ی بین انگشتان دست چپ را نادیده گرفته است. به هر حال شما در مسیر چنین تفکری و با داشتن دستانی منعطف و قدرتمند نیز، امکان گرفتن فاصله ای بیش از ۶ یا ۷ فرت (Fret) را در قسمت سر دسته ی ساز ندارید.
فروغ بی پایان

فروغ بی پایان

او موسیقی را با نواختن drums شروع کرد با یافتن استعداد خوانندگی در خود شروع به نواختن گیتار و به تدریج سازهای دیگر مانند پیانو نمود. روایات حاکی از اینست که نواختن ساز را بدون استاد آموخته و شعر گفتن را از پدرش به ارث برده بود. از سال ۴۶ با ایجاد گروه های کوچک موسیقی با خواندن موزیکهای غربی بخصوص بلوز وارد عرصه هنر شد (او از مریدان ری چالرز بود).
جانِ آوازِ امروز

جانِ آوازِ امروز

محسن کرامتی صدای آشنای سه دهه آواز ایران، جزو معدود خوانندگانی است که آوازش را در اختیار نمایندگان حاکمیت قرار نداده و همیشه در اجراهایش نمایشگرِ آرمان های زیبای انسانیِ خود بوده است.
ارکستر سمفونیک تهران در زمان جنگ

ارکستر سمفونیک تهران در زمان جنگ

ارکستر سمفونیک تهران پیش از انقلاب مانند بیشتر ارکستر سمفونیک های جهان فعالیتی در چهارچوب موسیقی سمفونیک داشت و حتی در برنامه های تشریفاتی هم حضور چشمگیری نداشت. هیات انتخاب قطعه برای ارکستر نسبت به امروز استقلال بیشتری داشت و بی توجه به مسائل سیاسی روز به اجرای رپرتوار معمول جهانی و کم و بیش آثار برجسته آهنگسازان سمفونیک ایران میپرداخت. پس از انقلاب با بوجود آمدن موج قوی هنر سیاسی و هنر مربوط به انقلاب، ارکستر سمفونیک تهران به عنوان یک عنصر بی طرف هنری شناخته میشد و روز به روز سازمان این ارکستر با تهدید فروپاشی مواجه بود.
فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (IV)

فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (IV)

فالین، جاروسکی را در کلاس های تابستانی ژرارد لسن (Gerard Lesne) کنتر تنور مشهور فرانسوی نام نویسی کرد. لسن هم فورا از جاروسکی دعوت کرد که در اراتوریوی Sedecia اثر اسکارلاتی بخواند. یکی از منتقدان موسیقی صدای جاروسکی را «سیال» و «آسمانی» توصیف کرده بود. در واقع منتقدان موسیقی عمیقا تحت تأثیر صدای او بودند.
از گربه ها گفتید از شیرها هم بگوئید (I)

از گربه ها گفتید از شیرها هم بگوئید (I)

در میان فیلم هایی که طی چند سال اخیر با نگاهی منتقدانه به وضعیت برخی از انواع موسیقی های رایج در کشور پرداخته اند، فیلم “کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد” ساخته ی “بهمن قبادی” را به جرات می توان بهترین فیلم سینمایی ایرانی که نگاهی جدی به مشکلات موسیقی زیرزمینی در ایران دارد، قلمداد کرد. این فیلم که در مراسم افتتاحیه ی جشنواره شصت و دوم “کن” به نمایش در آمد، توانست جایزه ی ویژه ی بخش “نگاهی دیگر” و همینطور جایزه ی ” فرانسوا شاله ” ی جشنواره را به خود اختصاص دهد. فیلم، جدای از ساختار پر کشش فیلمنامه، کارگردانی تاثیر گذار و بازی های قابل قبول بازیگرانش که آن را به فیلمی خوب تبدیل کرده اند، بررسی جامعه شناسانه ای بر مشکلات عدیده موزیسین های زیرزمینی ایران دارد.
موسیقی و گردشگری (III)

موسیقی و گردشگری (III)

طبق آماری که در جراید اعلام شد ایران در سال گذشته تنها ۳۵۰ هزار گردشگر را پذیرا بوده است (که شاید در سال ۸۵ به خاطر مشکلات سیاسی کمتر هم شده باشد) این آمار نسبت به سال ۷۶ که ۶۶۰ هزار توریست به ایران آمدند کاهشی شدید داشته است. در سال ۷۶ درآمد کشور از توریست ها ۳۰۰ میلیون دلار بوده است.
آکوردهای برگشت

آکوردهای برگشت

تهیه توالی آکوردهایی – chord progressions – روان، خوش وصل و دلنشین برای علاقمندان به هارمونی مانند پاسخ یک محاسبه پیچیده ریاضی نیست که منجر به مقداری کاملاً مشخص و یکسان شود. حرکت از یک آکورد مبدا و رسیدن به یک آکورد مقصد طی چند میزان می تواند پاسخهای متفاوتی داشته باشد که همگی آنها از مشخصات و محدودیت های تعریف شده برای هارمونی پیروی کنند.