فراخوان سومین جشنواره سازدهنی ایران

جشنواره سازدهنی ایران، که با سه سال سابقه ی فعالیت مستمر، معتبرترین رویداد موسیقایی کشور در زمینه ی سازدهنی به شمار می رود؛ ویترین تمام نمای سازدهنی ایران در تمامی جنبه ها و گونه های آن است. این جشنواره هر ساله در سه بخش اصلی رقابتی، کارگاهی و اجرایی برگزار می گردد. اساسنامه ی این جشنواره توسط شورای سیاستگذاری تیم سازدهنی ایران که اعضای آن متشکل از چند تن از مدرسان و نوازندگان مطرح کشور در سراسر ایران می باشد تبیین شده است و این شورا مسئولیت نظارت بر جشنواره و نحوه اجرای آن می باشد. از اهم اهداف و ارزش های برگزاری این جشنواره می توان به موارد زیر اشاره کرد:

شناخت نیروها و نیازهای نسل جوان و حمایت از خلاقیت های هنری در زمینه ی سازدهنی. معرفی، حفظ و اشاعه سازدهنی به عنوان یکی از پرطرفدارترین سازهای دنیا. ایجاد زمینه بروز ظرفیت ها و توانمندی های سازدهنی و تمام عوامل دست اندرکار آن. معرفی استعدادهای سازدهنی ایران. معرفی و اجرای گروه های فعال سازدهنی در ایران در سبک های مختلف. ایجاد شرایط مناسب برای حضور و معرفی همه‌ی هنرمندان جوان موسیقی در سراسر کشور. بررسی، معرفی و تجلیل از فعالان برگزیده ی حوزه ی سازدهنی در جنبه های مختلف از جمله فعالان صنعت تولید و نشر، پژوهشگران، آهنگسازان، خوانندگان، رهبران ارکستر، نوازندگان، فعالان صنعت نشر به صورت مکتوب، دیجیتال و حوزه ی مجازی و رسانه ها. شناسایی نخبگان و برترین های سازدهنی ایران و در نتیجه حمایت لازم برای حضور در عرصه های انتشار آثار،برگزاری کنسرت و … توجه ویژه به ارتقا فرهنگی در برخورد با این ساز.

تلاش برای ساخت زیرساخت های آکادمیک و علمی و تحکیم پیوند بین نوازندگان، آهنگسازان و تمامی دست اندرکاران این ساز. گسترش زمینه ی مشارکت و مباشرت همه ی علاقه مندان و دست اندرکاران در امور هنری مرتبط با این ساز. حمایت از فعالیت ها و اقدامات مرتبط از جمله ضبط آلبوم، کنسرت های آموزشی و غیر آموزشی، فعالیت های آموزشی و پژوهشی…

در بخش کارگاهی به مانند دو سال گذشته دو کارگاه مجزا در سطوح مقدماتی و پیشرفته برای ساز دیاتونیک، دو کارگاه مجزا در همین دو سطح برای ساز کروماتیک که شرکت کنندگان می توانند هم به‌طور فعال (با ساز) و هم به‌طور غیر فعال (بدون ساز) در این کارگاه‌ها شرکت کنند و همچنین دو کارگاه جنبی و اکران فیلم‌های آموزشی نیز برگزار خواهد شد که شرکت برای کسانی که در بخش کارگاهی یا رقابتی ثبت‌نام کرده باشند رایگان است. لازم به ذکر است که عناوین کارگاه‌ها و جزییات مربوط و زمان برگزاری آنها متعاقبا از طریق کانال‌های اطلاع رسانی جشنواره اعلام خواهد شد. شرکت کنندگان کارگاه‌ها در پایان هر کارگاه گواهینامه پایان دوره مربوط به همان کارگاه را دریافت خواهند کرد. مدرسین برگزار کننده ی کارگاه های امسال الیاس دژآهنگ، محسن مهاجر، مانی مزکی، زویا افسری، حسام حق پژوه، احسان شریفی، سبحان حیدری و جلال هیبتی می باشند.

بخش رقابتی به سه بخش دیاتونیک، کروماتیک کلاسیک و کروماتیک آزاد در قالب دو گروه سنی الف) ۱۲ تا ۱۸ سال و ب) بالای ۱۸ سال تقسیم بندی می‌شود. متقاضیانی که سن آنها از ۱۲ سال کمتر است نیز می‌توانند در صورت آمادگی و تمایل در گروه الف شرکت کنند. برای ارزیابی بهتر داوران از شرکت کنندگان، قطعات امسال از خیلی آسان تا خیلی سخت سطح بندی شده و امتیاز سختی هرکدام از قبل مشخص شده است بنابراین شرکت کنندگان با انتخاب قطعات سخت تر می توانند امتیاز بیشتری بدست آورند البته موارد امتیاز‌دهی طوری طراحی شده است که اجرای قوی یک قطعه‌ی آسان می تواند از اجرای ضعیف یک قطعه‌ی سخت به مراتب امتیاز بیشتری کسب کند بنابراین اکیدا پیشنهاد می‌شود قطعه انتخابی با در نظر گرفتن سطح نوازندگی باشد تا امتیاز سختی قطعه. شرکت کنندگان می‌توانند قطعات بخش رقابتی را پس از ثبت نام رایگان در وبسایت به صورت رایگان دریافت کنند.

همچنین قطعات همراهی برای بخش دیاتونیک هم در همان صفحه قابل دانلود است لازم به ذکر است برای دوبخش کروماتیک آزاد و کروماتیک کلاسیک نیز شرکت کنندگان می توانند در صورت تمایل از فایل همراهی یا حتی اکمپانیست برای همراهی خود استفاده کنند که باید در زمان ثبت نام نهایی فایل همراهی را به دبیرخانه جشنواره ارسال کرده و یا در صورت وجود اکمپانیست اسامی. آنها و نام ساز همراهی کننده را در فرم مربوطه ذکر کنند. شرکت کنندگان می‌تواند در دو یا هر سه بخش رقابتی نیز شرکت کنند ولی برای هر بخش، ثبت نام مجزا الزامیست. شرکت کنندگان در هر بخش می توانند فقط یک قطعه برای اجرا انتخاب کنند. به نفرات اول تا سوم هر بخش در هر رده سنی تندیس جشنواره، لوح تقدیر و جوایز نقدی تقدیم می‌گردد.

این جشنواره به دبیری احسان مصطفوی در تاریخ ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت در سالن مدرسه ی موسیقی هترا به آدرس یوسف آباد خیابان فتحی شقاقی پلاک ۸۲ برگزار خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

افق‌های مبهم گفت‌وگو (IV)

از چنین راستایی می‌توانیم گفت‌وگو با دیگری فرهنگی را در موسیقی شدنی‌تر بیابیم زیرا آغاز راهش سهل‌تر می‌نماید ( و تنها می‌نماید وگرنه دلیلی نداریم که حقیقتاً باشد). احساس اولیه از دریافت دیگریِ فرهنگ موسیقایی اگر به خودبزرگ‌بینی منجر نشود، همچون طعمه‌ای فریبنده پنجره‌ی گفت‌وگو را می‌گشاید. نخست به این معنا که بدانیم دیگری موسیقایی نیز وجود دارد. بر وجود او آگاه شویم. و سپس خواست فهمیدن او پدید آید. و این خواست مفاهمه چیزی افزون بر آن دارد که پیش‌تر میان دریافت‌کننده و دیگری مؤلف برشمرده شد. اینجا پای «خود» به مفهوم هویت جمعی نیز در میان است.

احمد نونهال: گروه های کر با چالش روبرو هستند

گروه کُر «شانته» به‌ رهبری احمد نونهال با همکاری جشنواره موسیقی صبا در دومین رویداد تابستانه پنج قطعه موسیقی کرال را در موزه نگارخانه کاخ گلستان اجرا کرد. احمد نونهال رهبری جوان و پر انگیزه است و توانسته با وجود مشکلات مختلف این گروه جوان را به روی صحنه ببرد. امروز گفتگوی محمدهادی مجیدی را با او می خوانید:

از روزهای گذشته…

سیداصفهانی: استقبال خوب بوده

سیداصفهانی: استقبال خوب بوده

خب برای من خیلی عجیب بود که این کارها چیست؟ این آدمی که دستهاش رو این قدر باز و بسته میکند و این طور آواز میخواند، این کارها چیست؟ هیچ شناختی نسبت به اپرا و اینکه اپرا چیست نداشتم تا اینکه روزی سر کلاس پیانو معلمم به من گفت، حسین سرشار را پیدا کردند و ایشان گم شده بوده و من آن موقع پرسیدم حسین سرشار چکاره است؟ مگر بازیگر نیست هر جا برود میشناسندش؟ گفت: نه، این خواننده اپرا بوده و گم شده و بعد فهمیدیم که ایشان فوت کرده اند. از روی این گپ و گفت، سالها گذشت که من وارد دانشگاه شدم، رشته من تئاتر است و در واقع میدانید که اپرا تلفیقی از تئاتر و موسیقی است و بعد از اینکه درس خواندم تازه فهمیدم اپرا چیست و بعد به واسطه کاری که داشتم متوجه شدم که ما چه گذشته غنی ای داشتیم و برای بررسی و واکاوی این گذشته مستنداتی که داریم بسیار غلط هست.
محبوبیت شانسون ها در اروپا

محبوبیت شانسون ها در اروپا

شانسون ها در بیشتر نواحی اروپا خوانده میشدند و هم برای اجرای سولو و هم چند صدایی نوشته شده و بیشتر اوقات سازبندی هم میشدند.
جواب آواز (I)

جواب آواز (I)

از فرمهای اصلی موسیقی کلاسیک ایران، فرم آواز است. در مورد جایگاه آواز و نقش آن در بیان حالات موسیقی و نیز ارزش آواز در حفظ ملودیها و نواهای اصیل موسیقی ایرانی، به قدر کافی بحث شده شده ولی آنچه که بصورت علمی و هنری به آن پرداخته نشده، مقوله جواب آواز است. در آواز، همراهی یک ساز تنها یا چند ساز با آواز، از ارکان این فرم محسوب میشود.
آروین صداقت کیش، کارگاهی با عنوان «آموزش نقد موسیقی» برگزار می‌کند

آروین صداقت کیش، کارگاهی با عنوان «آموزش نقد موسیقی» برگزار می‌کند

آروین صداقت‌کیش (منتقد و پژوهشگر موسیقى) از هفته اول آبان در خانه موسیقی، کارگاهی با عنوان «آموزش نقد موسیقی» برگزار می‌کند. او پیش‌تر در سال ۹۱-۹۲ کارگاه دیگری با عنوان تقریبا مشابه (آشنایی با نقد موسیقی) برگزار کرده بود که گزارشی از جلسات آن بر روی همین وب سایت به طور کامل به انتشار رسیده است و این بار ضمن به‌روز کردن محتوای آن‌چه می‌آموزد بر مسائل ملموس و عملی نقد موسیقی بیشتر تمرکز کرده است. در ادامه مصاحبه ای از نرگس کیانی خبرنگار سایت خبری ایلنا را که در این خبرگزاری هم منتشر شده است می خوانید:
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VII)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VII)

ارزشمندترین قطعات اجرا شده در طول هفته مقدس دو مجموعه از موتِت های معروف به موتِت های جایگاه ها [یِ صلیب] (Motetos de Passos) و موتِت های [بانوی] رنج ها [یِ ما] (Motetos de Dores)، هر دو از مانوئل دیاس د الیویرا هستند. در فرم اصیل شان، آنها در قالب دو گروه آواز جمعی چهاربخشی، دو فلوت، دو هُرنِ فرانسوی و باس تنظیم می شوند، اما در کامپانا یکی از گروه های آواز جمعی، بخش های مربوط به فلوت و نیز هُرن های فرانسوی توسط ویلُن ها نواخته می شوند.
رساله ابن خردادبه (II)

رساله ابن خردادبه (II)

ایرانیان همراه با آواز، عود یا چنگ مینواختند و این از ویژگیهای موسیقی ایرانی بوده است، آنها دارای نغمات و آهنگها و تصنیفها و ترانه‌های متنوعی بوده‌اند که بالغ بر هشت می‌شده است. بندستان (‌۱۴) و بهار (۱۵) که این دو از فصیح‌ترین نغمات‌ بشمار می‌آمده‌اند.
«رویای شیرین»

«رویای شیرین»

با سازی که دارید با تمپویی حدود ۱۲۰ همین دوتا میزانی را که در این نوشته آمده است را تکرار کنید. جالب است نه؟ نتیجه زیبایی بدست می آید.
پیانو در موسیقی ایرانی (I)

پیانو در موسیقی ایرانی (I)

نخستین پیانو در حدود سال ۱۱۸۵ خورشیدی (۱۸۰۶ میلادی) به ایران آورده شد. این پیانو که مدتها در منزل عضدالدوله، پدر عین الدوله (صدر اعظم وقت) نگهداری می شد، با توجه به امکانات حمل و نقل در آن زمان از کوک خارج شده و تنها پنج اکتاو داشت هدیه ای بود از سوی ناپلئون بناپارت به فتحعلی شاه قاجار.بعدها ناصرالدین شاه در بازگشت از سفرهایش به اروپا، چند پیانوی استاندارد به تهران آورد. در دربار، نوازنده نامدار سنتور، محمد صادق خان (سرور الملک) با توجه به اندک شباهت هایی که میان مکانیسم کار سنتور و پیانو وجود دارد و همچنین با تغییر کوک ساز، به اجرای نغمه های ایرانی با پیانو روی آورد. شماری از افراد علاقه مند هم نزد وی به نواختن این ساز پرداختند که از آن میان باید به مشیر همایون شهردار (۱۳۴۸-۱۲۶۴) اشاره کرد.
عصیان ِ کلیدر (IV)

عصیان ِ کلیدر (IV)

پژمان طاهری در اظهار نظری در مورد این قطعه میگوید:« به نظر من بیشتر این موسیقی ، موسیقی فیلم بود ،موسیقی تصویر بود یعنی موزیکی نیست که مردم بتوانند به در قالب یک کنسرت بدون تصویر بیاییند گوش کنند این موزیک فیلم است. البته در همان قطعه ی کلیدر خیلی از تم های کارهای قبلی آقای درویشی تکرار میشد البته این قطعه زیبا بود و من بسیار لذت بردم.»
موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (II)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (II)

روزی یکی از اعضای فرهنگستان ارس (Arras) {نام شهری در فرانسه} چنین گفت: «هر بار که به تاریخ فرانسه نظر می‌افکنیم به نام‌آوری از اهالی آرتوا بر می‌خوریم». می‌توان گفت که: ‌در روزگار ما نیز، آرتواها به خاطر هنرها و خدمات و معاضدت‌هائی که در پیشبرد جنبش‌های کشورهای محل اقامت خود کرده‌اند، افتخار بزرگی برای زادگاه خود و سایر ممالک فراهم آورده‌اند.