فراخوان سومین جشنواره سازدهنی ایران

جشنواره سازدهنی ایران، که با سه سال سابقه ی فعالیت مستمر، معتبرترین رویداد موسیقایی کشور در زمینه ی سازدهنی به شمار می رود؛ ویترین تمام نمای سازدهنی ایران در تمامی جنبه ها و گونه های آن است. این جشنواره هر ساله در سه بخش اصلی رقابتی، کارگاهی و اجرایی برگزار می گردد. اساسنامه ی این جشنواره توسط شورای سیاستگذاری تیم سازدهنی ایران که اعضای آن متشکل از چند تن از مدرسان و نوازندگان مطرح کشور در سراسر ایران می باشد تبیین شده است و این شورا مسئولیت نظارت بر جشنواره و نحوه اجرای آن می باشد. از اهم اهداف و ارزش های برگزاری این جشنواره می توان به موارد زیر اشاره کرد:

شناخت نیروها و نیازهای نسل جوان و حمایت از خلاقیت های هنری در زمینه ی سازدهنی. معرفی، حفظ و اشاعه سازدهنی به عنوان یکی از پرطرفدارترین سازهای دنیا. ایجاد زمینه بروز ظرفیت ها و توانمندی های سازدهنی و تمام عوامل دست اندرکار آن. معرفی استعدادهای سازدهنی ایران. معرفی و اجرای گروه های فعال سازدهنی در ایران در سبک های مختلف. ایجاد شرایط مناسب برای حضور و معرفی همه‌ی هنرمندان جوان موسیقی در سراسر کشور. بررسی، معرفی و تجلیل از فعالان برگزیده ی حوزه ی سازدهنی در جنبه های مختلف از جمله فعالان صنعت تولید و نشر، پژوهشگران، آهنگسازان، خوانندگان، رهبران ارکستر، نوازندگان، فعالان صنعت نشر به صورت مکتوب، دیجیتال و حوزه ی مجازی و رسانه ها. شناسایی نخبگان و برترین های سازدهنی ایران و در نتیجه حمایت لازم برای حضور در عرصه های انتشار آثار،برگزاری کنسرت و … توجه ویژه به ارتقا فرهنگی در برخورد با این ساز.

تلاش برای ساخت زیرساخت های آکادمیک و علمی و تحکیم پیوند بین نوازندگان، آهنگسازان و تمامی دست اندرکاران این ساز. گسترش زمینه ی مشارکت و مباشرت همه ی علاقه مندان و دست اندرکاران در امور هنری مرتبط با این ساز. حمایت از فعالیت ها و اقدامات مرتبط از جمله ضبط آلبوم، کنسرت های آموزشی و غیر آموزشی، فعالیت های آموزشی و پژوهشی…

در بخش کارگاهی به مانند دو سال گذشته دو کارگاه مجزا در سطوح مقدماتی و پیشرفته برای ساز دیاتونیک، دو کارگاه مجزا در همین دو سطح برای ساز کروماتیک که شرکت کنندگان می توانند هم به‌طور فعال (با ساز) و هم به‌طور غیر فعال (بدون ساز) در این کارگاه‌ها شرکت کنند و همچنین دو کارگاه جنبی و اکران فیلم‌های آموزشی نیز برگزار خواهد شد که شرکت برای کسانی که در بخش کارگاهی یا رقابتی ثبت‌نام کرده باشند رایگان است. لازم به ذکر است که عناوین کارگاه‌ها و جزییات مربوط و زمان برگزاری آنها متعاقبا از طریق کانال‌های اطلاع رسانی جشنواره اعلام خواهد شد. شرکت کنندگان کارگاه‌ها در پایان هر کارگاه گواهینامه پایان دوره مربوط به همان کارگاه را دریافت خواهند کرد. مدرسین برگزار کننده ی کارگاه های امسال الیاس دژآهنگ، محسن مهاجر، مانی مزکی، زویا افسری، حسام حق پژوه، احسان شریفی، سبحان حیدری و جلال هیبتی می باشند.

بخش رقابتی به سه بخش دیاتونیک، کروماتیک کلاسیک و کروماتیک آزاد در قالب دو گروه سنی الف) ۱۲ تا ۱۸ سال و ب) بالای ۱۸ سال تقسیم بندی می‌شود. متقاضیانی که سن آنها از ۱۲ سال کمتر است نیز می‌توانند در صورت آمادگی و تمایل در گروه الف شرکت کنند. برای ارزیابی بهتر داوران از شرکت کنندگان، قطعات امسال از خیلی آسان تا خیلی سخت سطح بندی شده و امتیاز سختی هرکدام از قبل مشخص شده است بنابراین شرکت کنندگان با انتخاب قطعات سخت تر می توانند امتیاز بیشتری بدست آورند البته موارد امتیاز‌دهی طوری طراحی شده است که اجرای قوی یک قطعه‌ی آسان می تواند از اجرای ضعیف یک قطعه‌ی سخت به مراتب امتیاز بیشتری کسب کند بنابراین اکیدا پیشنهاد می‌شود قطعه انتخابی با در نظر گرفتن سطح نوازندگی باشد تا امتیاز سختی قطعه. شرکت کنندگان می‌توانند قطعات بخش رقابتی را پس از ثبت نام رایگان در وبسایت به صورت رایگان دریافت کنند.

همچنین قطعات همراهی برای بخش دیاتونیک هم در همان صفحه قابل دانلود است لازم به ذکر است برای دوبخش کروماتیک آزاد و کروماتیک کلاسیک نیز شرکت کنندگان می توانند در صورت تمایل از فایل همراهی یا حتی اکمپانیست برای همراهی خود استفاده کنند که باید در زمان ثبت نام نهایی فایل همراهی را به دبیرخانه جشنواره ارسال کرده و یا در صورت وجود اکمپانیست اسامی. آنها و نام ساز همراهی کننده را در فرم مربوطه ذکر کنند. شرکت کنندگان می‌تواند در دو یا هر سه بخش رقابتی نیز شرکت کنند ولی برای هر بخش، ثبت نام مجزا الزامیست. شرکت کنندگان در هر بخش می توانند فقط یک قطعه برای اجرا انتخاب کنند. به نفرات اول تا سوم هر بخش در هر رده سنی تندیس جشنواره، لوح تقدیر و جوایز نقدی تقدیم می‌گردد.

این جشنواره به دبیری احسان مصطفوی در تاریخ ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت در سالن مدرسه ی موسیقی هترا به آدرس یوسف آباد خیابان فتحی شقاقی پلاک ۸۲ برگزار خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پیرگلو: نسبت به گذشته افت داشتیم

در آن زمان من هم ماندم و به هر حال یک سری مسائل خانوادگی هم بود، برادرم فوت شده بود و دختراشان را باید نگه می داشتم، مادرم هم که سرطان گرفته بودند و فوت کردند، این شد که فعلا دیگر ماندگار شدم.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (VI)

این گواه کوتاه نشان می‌دهد پیش از تولد دولت-ملت مدرن هم تصوری از یک فرهنگ موسیقایی که بتوان آن را «موسیقی ایرانی» خواند در مراکز اصلی شهری، یعنی تجمع‌گاه‌های قدرت و ثروت، وجود داشت. با یک جستجوی سردستی نیز دست‌کم تا میانه‌ی دوره‌ی قاجار می‌توان پیشینه‌ی چنین مفهومی را عقب برد. برخلاف نمونه‌های اروپایی در ایران این زبان موسیقایی نه تنها ممنوع (۲۵) یا گمشده نبود بلکه حمایت‌شده و رسمی هم بود. موسیقی دستگاهی افزون بر تمایز بسیار روشن از موسیقی اروپایی، به قدر کافی از همتایانش، یعنی حوزه‌های موسیقایی عربی و ترکی نیز فاصله گرفته بود.

از روزهای گذشته…

حفظ کنیم یا نه؟ (II)

حفظ کنیم یا نه؟ (II)

همسر متکاف، امیلی والهوت، نوازنده ویلون سل است و با ارکسترشان برخی از آثار قرون شانزدهم و هفدهم را اجرا می کند. اعضای ارکستر به این نتیجه رسیده اند که واکنش شنوندگان زمانی که آنها از نت استفاده نمی کنند خیلی بیشتر است:“ شنوندگان عاشق دیدن این صحنه هستند.”
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VII)

پرسیدید: «اذعان دارید که هیچ حرکت نوگرایانه ای بی اشکال نیست ولی آیا با منکوب کردن، موسیقی ما پیشرفت می کند؟ کدام ساز اصیل ایرانی (راه چند صد ساله نمی روم) همین سی سال اخیر که اینهمه توجه به این سازها شده به من بفرمایید کدام یک از این سازها از نظر آکوستیکی پیشرفت کرده اند؟» متاسفم که هرگونه نقدی در این مملکت به کوبیدن ترجمه می شود! چطور می گویید هر تغییری را بنده کوبیده ام؟ خود من نوازندگی با تار و سه تار ۳ اکتاو را پیشنهاد می کنم و با آن می نوازم. بنده مقالاتی در مورد نی کلید دار و تنبک کوکی نوشته ام؛ شاید مطالعه کرده باشید. فکر می کنم اولین کسی که در مورد این دو ساز در اینترنت (یا شاید هم در مطبوعات کاغذی) مطلبی نوشت، من بودم؛‌ یعنی زمانی که استادان گرامی پشت این سازها صف نکشیده بودند و تنبک کوکی نایاب نشده بود! «پیشرفت خوب نیست که عالی است!» ولی پیشرفتی که بر اساس معیاری علمی باشد.
واریاسیون روی ii-V-I، قسمت دوم

واریاسیون روی ii-V-I، قسمت دوم

در ادامه مطلب تئوری قبل راجع به واریاسیون های مختلف روی توالی آکورد ii-V-I در اینجا به چند مورد رایج دیگر اشاره می کنیم.
آبادو٬ جانشین ارزشمند کارایان

آبادو٬ جانشین ارزشمند کارایان

کلودیو آبادو با ضبط و ارائه بیش از ۳۰ اثر موسیقی کلاسیک اعم از کنسرتو ویلن های چایکوفسکی و شوستاکویچ (SK 68338) و کنسرتو پیانو روبرت شومان( Robert Schumann) با پیانو مورری پرایا (Murray Perahia) مقام خود را در بالاترین رده رهبران امروز دنیا تثبیت کرده و با تکیه بر ظرایف موسیقی و برنامه ریزی خلاقانه جهت اجرای رپرتوارهایی که دیگر رهبران از آنها غافل ماندند٬ اثبات نمود که موسیقی کلاسیک عصر رومنتیک و موسیقی معاصر هردو به یک میزان خوش آیند و روح نوازند.
سونات شماره یک باخ

سونات شماره یک باخ

سونات شماره یک ویولن، اثر یوهان سباستین باخ را می توان از درخشان ترین آثار تصنیف شده این فرم برای ویولن دانست. این سونات و چهار بخش آن، جزئی از مجموعه سه سونات و سه پارتیتای باخ برای ویولن است که همواره از آثار پر ارزش تکنوازی برای این ساز شناخته شده است و تشکیل دهنده قطعاتی مشتمل بر – سی و دو- تصنیف کوتاه و بلند است.
گفت و گویی کوتاه با پیمان سلطانی در باره آواز ایرانی

گفت و گویی کوتاه با پیمان سلطانی در باره آواز ایرانی

در یکی از روزهای گرم مرداد ماه، برای خرید کتاب به انتشاراتی ویستار واقع در میدان هفت تیر تهران رفته بودم، به طور اتفاقی پیمان سلطانی هم در آن جا حضور داشت. بعد از احوال پرسی مثل همیشه صحبت موسیقی به میان آمد و بحث بر سر آواز ایرانی بالا گرفت. پس از دقایقی صحبت، با خود اندیشیدم که چه خوب است این گفت و گو را به مصاحبه ای تبدیل کنم، اول خواستم به ایشان بگویم وقتی تعیین کنند که مفصل در این باره بحث کنیم اما با اطلاع از اینکه پیمان سلطانی مشغله ی کاری زیادی دارد و ممکن است به این زودی فرصتی برای این کار پیدا نشود، تصمیم گرفتیم بحث را در همان جا ادامه دهیم و از او خواستم چند دقیقه ای وقتش را به من دهد و او هم مثل همیشه با خوش رویی پذیرفت و گفت و گو را ادامه دادیم.
سیداصفهانی: هنرمندان برای خود رازهایی دارند

سیداصفهانی: هنرمندان برای خود رازهایی دارند

ببینید ایشان به مرور دچار این فراموشی می شوند، همین طور که خانم میلانی در گفتگویشان گفتند و در کتاب هست، می بینیم که برای یکی از فستیوال ها که می روند ارمنستان، در آنجا گروه کر می بیند که آقای سرشار انگار یک تیکه هایی را دارد دوباره میخواند به اشتباه و رهبر ارکستر همه چیز را جمع میکند. اوایل خیلی به صورت تدریجی این اتفاق برای آقای سرشار می افتد. من از هرکس که این سوال را کردم فقط همه تایید می کردند حتی از آقای گلمکانی که گفتند آدرسها را فراموش میکردند. این فراموشی ایشان یاد ِ همکارانشان هست. بقیه هم اگر قانع نمیشوند کتاب را بخرند و بخوانند و قضاوت کنند. من در مورد هنر ایشان کار کرده ام نه در مورد مردن ایشان!
جلیل شهناز و چهارمضراب (VI)

جلیل شهناز و چهارمضراب (VI)

در میان چهارمضراب‌هایی که در این بررسی به شکل دقیق‌تر به آن‌ها پرداخته شده چهارمضراب چهارگاه دو بیش از بقیه خصوصیات قدیمی‌تر این نوع قطعه را با خود دارد. الگوی قدیمی و ساده‌ی پایه (شکل ۵) که به وضوح از همان ابتدای قطعه خود را نشان می‌دهد، تقسیم ملودی میان فاصله‌ی تکرار پایه‌ها، قرار گرفتن تمام ملودی بر الگوی وزنی-مضرابی پایه، تقید بیشتر به حرکت فواصل دستگاه، ویژگی‌های این چهار مضراب‌ است.
گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (I)

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (I)

دومین نشست نقدِ نقدِ موسیقی با عنوان «جایگاه واکاوی در نقد موسیقی در ایران» با حضور محمدرضا فیاض (منتقد، پژوهشگرموسیقی و آهنگساز)، آروین صداقت‌کیش (منتقد و پژوهشگر موسیقی) و حمیدرضا عاطفی (عضو هیئت مدیره کانون پژوهشگران و مجری این نشست) به همت کانون پژوهشگران خانه موسیقی در خانه هنرمندان برگزار ‌شد.
نوگرایی بر شالوده‌ی یک سنت صلب (I)

نوگرایی بر شالوده‌ی یک سنت صلب (I)

سال‌های آغازین دهه‌ی ۱۳۵۰ همه چیز زیر پوست آرامش ظاهری جامعه در حال بازگشت به گذشته بود، بازگشت به بنیادهایی که هویت خوانده می‌شد. بنیادگرایی به معنای نسبت با یک نص صریح یا متن مرجع سرعت بیشتری می‌گرفت و شاخ و برگ‌هایش که گسترش می‌یافت بر ریشه‌هایی استوار بود که دست‌کم از یک دهه قبل در سپهر اندیشه‌ی ما رسوخ کرده بودند. بازگشتن به اصل یا همان بنیادها در یکایک افق‌های زیست فکری جامعه معادلی عملی می‌یافت. بدین معنی آینده‌ی پیش رو همان گذشته بود و حرکت قطار زمان اراده‌ی مردمان معکوس روز و ماه و سال شتاب می‌گرفت.