فراخوان سومین جشنواره سازدهنی ایران

جشنواره سازدهنی ایران، که با سه سال سابقه ی فعالیت مستمر، معتبرترین رویداد موسیقایی کشور در زمینه ی سازدهنی به شمار می رود؛ ویترین تمام نمای سازدهنی ایران در تمامی جنبه ها و گونه های آن است. این جشنواره هر ساله در سه بخش اصلی رقابتی، کارگاهی و اجرایی برگزار می گردد. اساسنامه ی این جشنواره توسط شورای سیاستگذاری تیم سازدهنی ایران که اعضای آن متشکل از چند تن از مدرسان و نوازندگان مطرح کشور در سراسر ایران می باشد تبیین شده است و این شورا مسئولیت نظارت بر جشنواره و نحوه اجرای آن می باشد. از اهم اهداف و ارزش های برگزاری این جشنواره می توان به موارد زیر اشاره کرد:

شناخت نیروها و نیازهای نسل جوان و حمایت از خلاقیت های هنری در زمینه ی سازدهنی. معرفی، حفظ و اشاعه سازدهنی به عنوان یکی از پرطرفدارترین سازهای دنیا. ایجاد زمینه بروز ظرفیت ها و توانمندی های سازدهنی و تمام عوامل دست اندرکار آن. معرفی استعدادهای سازدهنی ایران. معرفی و اجرای گروه های فعال سازدهنی در ایران در سبک های مختلف. ایجاد شرایط مناسب برای حضور و معرفی همه‌ی هنرمندان جوان موسیقی در سراسر کشور. بررسی، معرفی و تجلیل از فعالان برگزیده ی حوزه ی سازدهنی در جنبه های مختلف از جمله فعالان صنعت تولید و نشر، پژوهشگران، آهنگسازان، خوانندگان، رهبران ارکستر، نوازندگان، فعالان صنعت نشر به صورت مکتوب، دیجیتال و حوزه ی مجازی و رسانه ها. شناسایی نخبگان و برترین های سازدهنی ایران و در نتیجه حمایت لازم برای حضور در عرصه های انتشار آثار،برگزاری کنسرت و … توجه ویژه به ارتقا فرهنگی در برخورد با این ساز.

تلاش برای ساخت زیرساخت های آکادمیک و علمی و تحکیم پیوند بین نوازندگان، آهنگسازان و تمامی دست اندرکاران این ساز. گسترش زمینه ی مشارکت و مباشرت همه ی علاقه مندان و دست اندرکاران در امور هنری مرتبط با این ساز. حمایت از فعالیت ها و اقدامات مرتبط از جمله ضبط آلبوم، کنسرت های آموزشی و غیر آموزشی، فعالیت های آموزشی و پژوهشی…

در بخش کارگاهی به مانند دو سال گذشته دو کارگاه مجزا در سطوح مقدماتی و پیشرفته برای ساز دیاتونیک، دو کارگاه مجزا در همین دو سطح برای ساز کروماتیک که شرکت کنندگان می توانند هم به‌طور فعال (با ساز) و هم به‌طور غیر فعال (بدون ساز) در این کارگاه‌ها شرکت کنند و همچنین دو کارگاه جنبی و اکران فیلم‌های آموزشی نیز برگزار خواهد شد که شرکت برای کسانی که در بخش کارگاهی یا رقابتی ثبت‌نام کرده باشند رایگان است. لازم به ذکر است که عناوین کارگاه‌ها و جزییات مربوط و زمان برگزاری آنها متعاقبا از طریق کانال‌های اطلاع رسانی جشنواره اعلام خواهد شد. شرکت کنندگان کارگاه‌ها در پایان هر کارگاه گواهینامه پایان دوره مربوط به همان کارگاه را دریافت خواهند کرد. مدرسین برگزار کننده ی کارگاه های امسال الیاس دژآهنگ، محسن مهاجر، مانی مزکی، زویا افسری، حسام حق پژوه، احسان شریفی، سبحان حیدری و جلال هیبتی می باشند.

بخش رقابتی به سه بخش دیاتونیک، کروماتیک کلاسیک و کروماتیک آزاد در قالب دو گروه سنی الف) ۱۲ تا ۱۸ سال و ب) بالای ۱۸ سال تقسیم بندی می‌شود. متقاضیانی که سن آنها از ۱۲ سال کمتر است نیز می‌توانند در صورت آمادگی و تمایل در گروه الف شرکت کنند. برای ارزیابی بهتر داوران از شرکت کنندگان، قطعات امسال از خیلی آسان تا خیلی سخت سطح بندی شده و امتیاز سختی هرکدام از قبل مشخص شده است بنابراین شرکت کنندگان با انتخاب قطعات سخت تر می توانند امتیاز بیشتری بدست آورند البته موارد امتیاز‌دهی طوری طراحی شده است که اجرای قوی یک قطعه‌ی آسان می تواند از اجرای ضعیف یک قطعه‌ی سخت به مراتب امتیاز بیشتری کسب کند بنابراین اکیدا پیشنهاد می‌شود قطعه انتخابی با در نظر گرفتن سطح نوازندگی باشد تا امتیاز سختی قطعه. شرکت کنندگان می‌توانند قطعات بخش رقابتی را پس از ثبت نام رایگان در وبسایت به صورت رایگان دریافت کنند.

همچنین قطعات همراهی برای بخش دیاتونیک هم در همان صفحه قابل دانلود است لازم به ذکر است برای دوبخش کروماتیک آزاد و کروماتیک کلاسیک نیز شرکت کنندگان می توانند در صورت تمایل از فایل همراهی یا حتی اکمپانیست برای همراهی خود استفاده کنند که باید در زمان ثبت نام نهایی فایل همراهی را به دبیرخانه جشنواره ارسال کرده و یا در صورت وجود اکمپانیست اسامی. آنها و نام ساز همراهی کننده را در فرم مربوطه ذکر کنند. شرکت کنندگان می‌تواند در دو یا هر سه بخش رقابتی نیز شرکت کنند ولی برای هر بخش، ثبت نام مجزا الزامیست. شرکت کنندگان در هر بخش می توانند فقط یک قطعه برای اجرا انتخاب کنند. به نفرات اول تا سوم هر بخش در هر رده سنی تندیس جشنواره، لوح تقدیر و جوایز نقدی تقدیم می‌گردد.

این جشنواره به دبیری احسان مصطفوی در تاریخ ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت در سالن مدرسه ی موسیقی هترا به آدرس یوسف آباد خیابان فتحی شقاقی پلاک ۸۲ برگزار خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میرهادی: نسل جدید آماده تر هستند

ارکستر زهی باربد به رهبری کیوان میرهادی و سرپرستی محمد هادی مجیدی در سومین دوره جشنواره بین المللی موسیقی معاصر تهران در تاریخ سوم اردیبهشت ماه ۹۷ ساعت ۱۸ در تالار رودکی به روی صحنه رفت. در این اجرا یک قطعه از کیوان میرهادی برای با نام کنسرتو تنبور اجرا شد. امروز گفتگوی ما را با کیوان میرهادی درباره این کنسرت می خوانید:

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (II)

فرض اولیه برای تحقیق در میکروریتم این است که ما ریتم ها را آنگونه که در فرم نت نویسی استاندارد نوشته می شوند نمی توانیم اجرا کنیم. به علاوه، انحراف از مقادیر ریاضی ساده و دقیق نت نویسی به دو دسته تقسیم می شود، اولا اختلافات تصادفی که به دلیل نقص نوازنده یا نقص ساز است و اختلافات سیستماتیک که از لحاظ نوع یا حس ریتمیک حائز اهمیت هستند. در چنین تحقیقی، ممکن است به سطوح ریتمیک مختلفی اشاره شود.

از روزهای گذشته…

مستر کلاس گیتار لیلی افشار

مستر کلاس گیتار لیلی افشار

مستر کلاس گیتار دکتر لیلی افشار در روز های ۲۵ و ۲۶ شهریور در آموزشگاه موسیقی پارت برگزار می شود. شرکت کنندگان در دو گروه فعال (نوازندگانی که قطعه اجرا می کنند) و غیر فعال (علاقمندانی که در کلاس حضور دارند و بیننده هستند) می توانند حضور یابند. همه افراد میتوانند در طی دو روز از تمامی ساعات کلاس استفاده نمایند. افراد فعال میبایست از اثر مورد اجرا سه نسخه تهیه نمایند و بهمراه خود داشته باشند.
قانون، سازی زنانه؟!

قانون، سازی زنانه؟!

در فرهنگ موسیقی جهانی سازهایی هستند که به صورت سنتی متعلق به جنسیتی خاص تلقی می شده است؛ در این باره مقالاتی نیز در سایت زنان موسیقی به انتشار رسیده ولی اینکه تا چه حد دلایل این انتخاب ها منطقی و علمی بوده، جای بحث مفصل وجود دارد. مجموعه ای از سازهای بادی به دلیل این که گمان می رود، -به اصطلاح- نیاز به نفس زیاد دارند و تصور عامه چنین است که نوازندگان مرد، از نظر تنفس به بانوان برتری دارند، بیشتر در انحصار مردان درآمده ولی ساز هارپ زنانه تلقی می شود، چراکه گمان عامه چنین است که بانوان از اجرای نوانس ها و تکنیک های ظریف آن به دلیل برخورداری از انگشتانی ظریف تر، بهتر بر می آیند.
پروژه ساخت ویلن “کانون” (IV)

پروژه ساخت ویلن “کانون” (IV)

مقاله ایی را که ملاحظه می نمائید در ادامه مجموعه مقالات پروژه ساخت کنن می باشد البته به عنوان مبحث تکمیلی و نهایی. همان طور که تاریخ نگارش آخرین شماره مقاله نشان میدهد، فاصله زیادی را تا امروز پیموده است و آن گونه که تصمیم من بود قراری برای بخش کنونی در نظر نگرفته بودم اما به سفارش و تاکید برخی از دوستان به جهت تشریح بیشتر وقایع پیش آمده در مسیر تکمیل این پروژه و همچنین بیان ارزشهای فکری و احساسی و زمان ارزشمندی که صرف خلق این ساز شد متقاعد به نوشتن این متن شدم.
هماهنگی در موسیقی ایران (III)

هماهنگی در موسیقی ایران (III)

خوب بخاطر دارم وقتی اولین بار می خواست برای آهنگی در مایه سه گاه، هم آهنگی بنویسد دچار اشکال بود و بالاخره دریافت که شاهد سه گاه را نباید پایه آکورد قرار داد زیرا پنجم آکورد ناقص می شود. بنابراین بعد از مطالعات زیاد گام سه گاه را طوری نوشت که نت شاهدش درجه سوم گام باشد مثلاً در سه گاه سی کرن (راست کوک ویلن) آکورد درجه اول را: سل، سی کرن، ر تعیین کرد و آنها که امروز بخیال خود مبتکر هماهنگ کردن نغمات ایرانی هستند و همین اسلوب را بکار می برند شاید ندانند که این ابتکار نخست از طرف وزیری بوده است. یا اینکه تشخیص داد که گام شور پایین رونده است و آکورد در درجه اول شور لا (راست کوک ویلن) لا – دو – می نیست بلکه لا – ر – فا است و از این قبیل مثالها زیاد که موجب طول کلام می شود.
سلطان بلوز و یک فوق ستاره متواضع

سلطان بلوز و یک فوق ستاره متواضع

بی.بی.کینگ که در سراسر جهان به عنوان سلطان مسلم بلوز شناخته میشود، بدون شک با اهمیت ترین نوازنده گیتار الکتریکی در نیمه دوم قرن گذشته است و بدون اغراق باید گفت گیتار سولو معاصر بدون حداقل یکی دو فن نوازندگی از کینگ، قابل تصور نیست.
پاسخی به نوشته علیرضا جواهری در مورد خواننده سالاری (I)

پاسخی به نوشته علیرضا جواهری در مورد خواننده سالاری (I)

آقای جواهری، چندى است با مقاله‏اى با عنوان «نگاهى به وضعیت خواننده‏ سالارى در موسیقى معاصر» دست به نقد موسیقى معاصر ایران کرده‏اید. دوست عزیز، شما بدون ریشه‏یابى علل فرهنگى مردم ایران شروع به نقد یک ماجرا کرده‏اید و نوک پیکان نقد خود را به سمت کسانى نشانه رفته‏اید که احساس مى‏کنند حقى از شما خورده‏اند.
مرروی کوتاه بر  تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (III)

مرروی کوتاه بر تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (III)

از کتاب‏های خوب دیگر در زمینه‏ ی تاریخ موسیقی ایران «چشم انداز موسیقی ایران» (۱۳۶۹) و «تاریخ تحول ضبط موسیقی در ایران» (۱۳۶۶) هر دو تألیف دکتر ساسان سپنتا است که هر دو اثر با ویرایش توسط خود نویسنده در ده ه‏ ی هفتاد و هشتاد شمسی مجدداً چاپ شدند و کتاب «پژوهشی در موسیقی و سازهای موسیقی در تشکیلات نظامی دوره‏ ی قاجاریه» (۱۳۸۱) نوشته‏ ی علی بلوکباشی و یحیی شهیدی است.
به وسعت دنیا (I)

به وسعت دنیا (I)

ورلد میوزیک (World Music) وسعتى دارد اندازه خود دنیا. در دنیاى موسیقى مرز ها باز و آزادند و مردم را با علاقه به خود مى خوانند. خاطره هاى این دنیا طولانى است اما به پاى تاریخ نمى رسد، زیرا تنها در بردارنده خاطرات مثبت و شیرین است. «ورلد میوزیک» البته قسمت شاد آن، در برگیرنده آثار پاپ ماهرانه غیرغربى و موسیقى سنتى با انواع گرایش هاى بى شمار آن است و البته مى توان موسیقى کلوپ ها و آثار عجیب موسیقى تمدن ها را هم قسمتى از آن دانست. این اشکالى ندارد. رفتار هاى بدون تعصب نسبت به موسیقى ارزش آن را در جهان ملموس تر مى کند.
همایون شجریان و اولین کنسرت مستقل با گروه دستان

همایون شجریان و اولین کنسرت مستقل با گروه دستان

برای اولین بار همایون شجریان بطور مستقل به اجرای کنسرت می پردازد، در این برنامه گروه پرکار دستان در یک تور بزرگ اروپایی همراه او خواهند بود. همایون شجریان پیش از این بارها همراه با پدرش به اجرای برنامه پرداخته است ولی آلبومهای “نسیم وصل”، “ناشکیبا”، “شوق دوست”، “نقش خیال” و اخیرا “با ستاره ها” را با آهنگسازی محمدرضا ضرابیان، علی قمصری و اردشیر کامکار را به صورت مستقل و بدون همراهی پدر، روانه بازار کرده است.
امیرآهنگ: برای تردد با ساز در خیابان، نیاز به کارتِ مجوزِ حملِ ساز بود!

امیرآهنگ: برای تردد با ساز در خیابان، نیاز به کارتِ مجوزِ حملِ ساز بود!

در آن زمان با خواندن این مطلب در مورد مرتضی حنانه در کتاب تاریخ موسیقی نوشته: سعدی حسنی، برایم این سوال پیش آمد: این آهنگ‌ساز که اعتقاد به هارمونی موسیقی کلاسیک غرب ندارد، چگونه اثرش را هارمونیزه می کند؟ کُنترپوان و ارکستراسیون او چگونه است؟ فرم موسیقی او چگونه است؟ و مهم تر اینکه صدا دهندگی موسیقی و خصوصا هارمونی و پولیفونی او چگونه است؟! توضیح آنکه من در آن زمان با وجود سنِ کم آثار فراوانی از موسیقی دانان دوره های مختلف موسیقی کلاسیک غرب (از دوره رُنسانس و باروک تا قرن بیستم) شنیده بودم؛ چون پدرم و مادرم هر دو از شنوندگان خوب موسیقی کلاسیک و موسیقی اصیل ایرانی بودند و آرشیو بزرگی (شامل بیش از هزار صفحه گرامافون و نوار ریل و کاست) در منزلمان داشتیم.