میرهادی: از استادان تنبور کرمانشاه کسب اجازه کردیم

کیوان میرهادی
کیوان میرهادی
بعد از چندین سال آقای تفرشی تماس گرفتند و گفتند که به این خاطر که همه مقام هایی که می خواهیم را نمی توانیم اجرا کنیم، من چند ترانه فولک شهری را در میان کار می خواهم استفاده کنم و شعرهای جدیدی روی آن گذاشتیم که باز آقای تفرشی زحمت کشیدند و اجازه استفاده از آنها را از خوانندگان آن منطقه گرفتند. من طی سه روز این کنسرتو را نوشتم البته این کار یک پشتوانه ۷ ساله هم داشت. این کنسرتو در جشنواره موسیقی معاصر با نوازندگی تنبور سجاد محرابی و آواز نوید رحمانی اجرا شد.
اورامان منطقه زیبایی در کرمانشاه است که به هزار ماسوله هم شهرت دارد و قدیمی ترین گویش های کردی این منطقه را دارد. مقداری در ضبط این اثر تغییراتی نسبت به پارتیتور دادیم و تکنیک هایی جدید روی تنبور ابداع کردیم. ما نمی خواستیم دوبل نت در تنبور استفاده شود و همچنین همان مقام ها و تصانیف را استفاده کردیم. اینجا باید توضیح بدهم که موسیقی فیوژن دو نوع است: یکی اینکه دو گروه سازهای سنتی و سازهای غیره (که حتی می تواند یک بند جز باشد) هر کدام کار خودشان را می کنند و در نوع دیگر، نوازنده سنتی کار خودش را می کند و نوازندگان غیر از آن که سعی می کنند او را همراهی کنند تا «فیوز» انجام شود.

این دومی کاری بسیار خطرناک است چراکه ممکن است موسیقی آنطور که باید موفق نباشد ولی اگر بتواند این دو موسیقی به خوبی سینک شود، یک جادو رخ داده و کار فوق العاده ای است. این نظر من است و سبک کاری من این است. هرچند من خودم را آهنگساز نمی دانم چون در این زمینه کم کار و کند هستم ولی سعی می کنم با وسواس و طمانینه کار کنم، البته اگر یک سفارش کار در زمانی خاص داشته باشم حتما آن را می رسانم اما در غیر این صورت خیلی کند کار می کنم. به همین خاطر خودم را بیشتر تنظیم کننده خوبی می دانم تا کامپوزر چراکه آهنگسازی ماجرایی است برای خودش…
Jalil Shahnaz
سجاد محرابی، کیوان میرهادی و نوید رحمانی

برنامه آینده شما چیست؟
فعلا برنامه قطعی آینده من در ۹ و ۱۰ مرداد ماه، باز در سالن رودکی است که با ارکستر کامراتا کار می کنم و به جز مایستر ارکستر که آقای بابک کوهستانی هستند بقیه نوازندگان تغییر کرده اند. ما هفت کنسرتو در این شب اجرا خواهیم کرد که ۵ تای آنها کنسرتو گیتار و یک کنسرتو پیانو و یک کنسرتو فلوت را اجرا خواهیم کرد. سولیست ها هم بسیار خوب هستند مثل آقای فرزان فدوی که کنسرتو پیانو فا مینور باخ را اجرا می کنند و سولیست فلوت آقای مهدی حمزه ای، کنسرتو فلوت آندره ژولیوه را اجرا می کنند. بقیه سولیست ها کنسرتو های مختلف گیتار را اجرا می کنند که به انتخاب من بوده و به جز کنسرتو گیتار ویوالدی تمام کارها اجرای اولشان است مثلا شاید کسی در ایران نام گارسیا آبریل را نشنیده باشد که کنسرتوی زیبایی دارد که قرار است آقای حسین مصدق آن را اجرا کند و کنسرتوی زیبای رودریگو است که آقای پیمان شیرالی آن را اجرا می کنند، یک کنسرتوی دیگر کنسرتوی سیمونه اینارللی است که آقای آرش حکیمی آن را می نوازد. همینطور کنسرتوی ر ماژور ویوالدی را هم آقای شاهین قلی زاده اجرا می کند و کنسرتوی دیگر کنسرتو گیتار جولیانی است که آقای شایان قضاوی آن را اجرا می کند.

انشالله که دوباره جز بندم را هم احیا کنم چون در این دو سال به خاطر بیماری ام نمی توانستم تمرین های این گروه را هم دنبال کنم چراکه استرس باعث بالا رفتن ضربان قلب ام می شود و برای قلب ام خوب نبود؛ البته حال هم خوب نیست! ولی خب الان حالم بهتر است و فعالیت سوم من هم مگتان ۱۳ است که باید برگزار بکنم؛ قرار است در دو بخش لایو روی صحنه و لایو اینترنتی است که مخلوط اینها را روی صحنه می بریم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جان کیج و ذن بودیسم (III)

او به زودی خود را مستغرق میان دنیای سریالیسم شوئنبرگ و نئوکلاسیسیسم «استراوینسکی» پیدا کرد و عمیق ترین تآثیرات را از کلاس های آهنگسازی «هنری کاول» پذیرفت. در ۱۹۳۴ به بهترین شاگرد کلاس شوئنبرگ بدل شد. یک بار شوئنبرگ در باره ی او گفت: او برای من نه تنها بهترین شاگردِ آهنگسازی که افتخارِ کشفِ یک نبوغ است.

میکس و مستر به زبان ساده تحت برنامه کیوبیس (V)

دینامیک در موسیقی های قدیمی بیشتر است و در موسیقی امروز محدودتر. دینامیک کار نهایی عملی است که مهندس مستر انجام می دهد.

از روزهای گذشته…

وینتان مارسالیس، تکنیک درخشان ترمپت (I)

وینتان مارسالیس، تکنیک درخشان ترمپت (I)

وینتان مارسالیس (Wynton Marsalis)، به عنوان موسیقیدانی نابغه، فرهنگ دوست و بشردوستی دلسوز، ترمپت نوازی افسانه ای، آهنگسازی حرفه ای و استادی خستگی ناپذیر وصف شده است. این تعهد زندگی وینتان است که دانش و مهارت افراد را باید در موسیقی جاز بالا برد. او تاثیری بی مانند بر فرهنگ ملی و بین المللی گذارده است.
مهرداد دلنوازی: آثار استاد پایور را برای تار ترجمه کردم

مهرداد دلنوازی: آثار استاد پایور را برای تار ترجمه کردم

بنده از سن ۱۰ سالگی وارد هنرستان موسیقی ملی شده ام و به توصیه استاد حسین دهلوی که آن زمان رییس هنرستان بودند و ساز کلارینت برای بنده انتخاب شد ولی من زیاد علاقه ای به ساز کلارینت نشان ندادم؛ البته یک حادثه ای هم برای بنده در حین شیطنت های که در بازی ها برایم رخ داد و موجب شد لبم چند تا بخیه بخورد و یک الی دو ماهی نمی توانستم ساز بزنم و همین موضوع باعث شد سازم را تغییر بدهم و آموزش تار را خدمت استاد هوشنگ ظریف شروع کردم.
سرگذشت کتاب من و کپی رایت در ایران (II)

سرگذشت کتاب من و کپی رایت در ایران (II)

یکی از روزها، برای دیدار دوست عزیزم، نوازنده چیره دست تار و سه تار به آموزشگاه او رفتم. در حین گفتگوها درباره “مهارت نوازندگی” و سرگذشت آن، به استاد عزیز توضیح دادم. ایشان به من پیشنهاد داد با توجه به اینکه تمام هزینه چاپ و انتشار را به عهده گرفته‌ام، خودم ناشر کتاب شوم. سپس با یکی‌ از شاگردان خود که در کار چاپ و نشر کتاب بود و نوازنده خوب سه‌ تار نیز به حساب می‌آمد، تماس گرفت… آقای پرهیزگار به آنجا آمد.
گفتگو با ند رورم (I)

گفتگو با ند رورم (I)

ند رورم آهنگساز و روز نویس مشهور آمریکایی است که بیشتر به خاطر مجموعه اشعار و آهنگهایش شناخته شده است. او متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۲۳ در ایالت ایندیانا در کشور آمریکا است. تحصیلات اولیه اش را در دانشگاه شیکاگو دنبال کرد. بعدها به دانشگاهی در فیلادلفیا وارد شد و سرانجام در دانشگاه جولیارد در نیویورک تحصیلاتش را کامل کرد. در دوره ای بین سالهای ۱۹۴۹ تا ۵۷ که وی در مراکش و پاریس زندگی می کرد، اشعار آهنگهایش را به زبانهای مختلف سروده است.
ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (III)

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (III)

چنان که گفته شد، دولت-ملت مدرن همنشین اندازه‌ای از تاکید بر مشترکات و درنتیجه دگرگونی هویت جمعی است (۹). از سوی دیگر دیدیم که موسیقی نیز نقشی پراهمیت در بروز هویت ملی (یا هر نوع هویت دیگر) دارد. پس اکنون هنگام آن است که چند پرسش مهم بپرسیم. نخست این که هویت جمعی و وابستگی جغرافیایی و سیاسی اندکی پیش و پس از پیدایش دولت-ملت مدرن (۱۰) چه شکلی داشته است؟ و سپس هویت فرهنگ جمعی (مخصوصا موسیقایی) در همان دوران چگونه بوده است؟
خواننده ای که شناخته نشد (II)

خواننده ای که شناخته نشد (II)

دیگر آنکه در زمان خود هنرمندی مطرح و خواننده درجه ۱ برای تصانیف بوده است. از اساتید وی و اینکه نزد چه کسی تعلیم یافته اطلاعی در دست نیست در کمال تاسف، از سوی مورخان موسیقی هیچ نام و نشانی در نوشته های تاریخی و یا روزنامه و مجلات هنری از وی درج نشده است که دلایل آن نیز با مختصر بررسی اسناد موسیقی بدست آمده که اشاره ای کوتاه می گردد.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت چهارم)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت چهارم)

گاه در یک قطعه به نت هایی غیر از ضریب دو نیاز میشود. نقطه یکی از ابزار های ایجاد نت هایی به این شکل میباشد. هر گاه نقطه ای در سمت راست نت قرار دهیم دیرندآن نت معادل نفصف ارزش آن نت به آن اضافه میشود.
ادیت در ویولن (VI)

ادیت در ویولن (VI)

هدف از این نوشته بررسی انگشت گذاری (ادیت دست چپ) یکی از جملات پایین رونده ی سریع در بخش دوم (Recitativo) کنسرتو ویولن شماره دو ماکس بروخ است. از آنجا که غالب ادیت های چاپی در دسترس موجود از این جمله که برای انگشت گذاری آن ارائه گردیده، دارای روشی مشابه در شکل انگشت گذاری بوده و درعمل اجرای سولیست را دارای پرش و قطع های بزرگ صدایی و نیز دشواری در امر اجرا می سازد، در این مطلب به بررسی نحوه انگشت گذاری این جمله پرداخته خواهد شد.
کادانس ها (I)

کادانس ها (I)

همانطور که یک نقاش تصاویرش را بر روی بوم سفید نقاشی می کند، آهنگسازان هم هنرشان را روی بوم خالی سکوت، نقاشی می کنند.
در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (V)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (V)

در این مقاله اگر از چاپ‌های متعدد یک اثر، یا بعضی آثار که با دو اسم چاپ شده‌اند صرفنظر شود، ۴۲ نغمه‌نگاری و ۳۹ ضبط ردیف فهرست شده است. نمودارهای آماری (۳۰) زیر چند نکته را آشکار می‌کند: اولین نکته که دور از انتظار هم نیست افزایش انتشار نغمه‌نگاری و ضبط‌های ردیف به نسبت سال‌های نیمه‌ی اول سده‌ی حاضر است، که آن را باید با تثبیت جایگاه ردیف به عنوان کارگان آموزشی موسیقی ایرانی و به تبع آن افزایش استفاده‌کنندگان چنین کالاهایی مرتبط دانست (۳۱). نکته‌ی دوم این‌که تقریبا هر دو به یک نسبت رشد داشته‌اند (میزان افت و خیز رشد ضبط‌ها کمی بیشتر به نظر می‌رسد نمودارهای سال انتشار را مقایسه کنید) و می‌توان این گونه نتیجه گیری کرد که احتمالا امروزه هر دو به یک اندازه در آموزش موسیقی ایرانی با اهمیت شمرده می‌شوند. افزون بر این تعداد ردیف های آوازی چه به صورت نغمه نگاری شده و چه ضبط به نحو چشمگیری کمتر از ردیف های آوازی است. شاید این پدیده را بتوان به توانایی های بیشتر نوازندگان برای نغمه نگاری نسبت داد که احتمالا خود حاصل به‌کارگیری تثبیت شده‌ی منابع مکتوب به عنوان یک ابزار آموزشی است.