دومین دوسالانه جایزه پیانو باربد برگزار می شود

دومین دوسالانه جایزه پیانوی باربد با سرمایه گذاری مجموعه پیانوی باربد و برنامه ریزی و مدیریت مؤسسه فرهنگی-هنری شهرآفتاب و همکاری اساتید برجسته موسیقی کلاسیک کشور ۵ و ۶ اسفندماه در تهران برگزار می شود.

آرش اسماعیلی دبیر این دوره از دوسالانه در خصوص اهداف برگزاری این جایزه گفت:جایزه‌ باربد اصالتا جایزه‌ای آموزش‌بنیان است. رویکرد دور نخست آن فراهم‌کردن شرایطی برای مواجهه پیانیست‌های مستعد میهنمان با ریشه‌های آنچه می‌نوازند، یعنی رپرتوار پیانوی کلاسیک بود. از این رو از یک پیانیست و مدرس فرانسوی، «کریستوف بوکودجیان» برای تدریس در مسترکلاس‌ها، اجرای کنسرت و داوری دعوت به‌عمل آمد. برگزیدگان آن دوره نیز به فستیوال پلاژموزیکال فرانسه اعزام شدند و در شرایطی کاملا برابر با موزیسین‌های اروپاییِ هم‌سن خود، از تحصیل نزد مهم‌ترین پیانیست‌های حال‌حاضر اروپا و اجرا در این فستیوال بهره‌مند شدند.

وی ادامه داد: در این دوره به معضل دیگری در فرایند پرورش پیانیست‌های کشورمان یعنی نوازندگی حرفه‌ای و اجرای عمومی پرداخته‌ایم. به‌همین دلیل تور کنسرت در ۶ شهر کشور و اجرا با ارکستر در جوایز برگزیدگان پیش‌بینی شده است. این پیانیست‌های نوجوان و جوان با حضور در برنامه‌ فشرده‌ی اجرا در شهرهای مختلف با چالش‌ها و ملاحظات حرفه‌ای این عرصه روبرو می‌شوند. از سوی‌دیگر، اجرای ایشان در شهرهای دیگرِ کشورمان که به‌طور معمول کم‌تر شاهد اجرای موسیقی کلاسیک هستند، برای علاقمندان و اهالی این حوزه در آن شهرها، بار آموزشی فراوانی خواهد داشت.

دبیر دومین دوسالانه ی جایزه ی پیانوی باربد درباره چگونگی شکل گیری چنین جایزه ای بیان داشت: دوقطبی فاصله‌داری در سیستم آموزشی، همچنین جشنواره‌های حوزه‌ی موسیقی کلاسیک کشور ما پدید آمده‌است؛ از یک سو با تعداد بسیار زیاد و فزاینده‌ی علاقمندانِ موسیقی روبرو هستیم که در آموزشگاه‌های آزاد مشغول یادگیری هستند، اما از آنجا که اغلب آنها دانش‌آموز و دانشجو هستند، فرصت کافی برای تمرین ندارند، در نتیجه تراکنش بالای این حوزه، خروجی چندان باکیفیتی ندارد. در سوی دیگر، اندک دانشگاه‌ها و هنرستان‌های کشور هستند که سالانه تعداد اندکی نوازنده‌ی آزموده‌تر از آنها فارغ‌التحصیل می‌شوند. برای هنرجویان آموزشگاه‌ها جشنواره‌ی سازمان‌یافته و ویژه‌ای وجود ندارد. معدود جشنواره‌های تخصصی کشور هم بسیار نخبه‌گرا هستند و برای غیر از دانش‌آموزان و دانشجویان موسیقی، راهی به آنها نیست. رویکرد ما به جایگاه جایزه‌ی باربد، جایی بین این دو قطب است؛ جشنواره‌ای که ضمن حفظ و رعایت استانداردهای فنّی، مجالی برای عرض‌اندام و تجربه‌اندوزی طیف گسترده‌تری از پیانیست‌ها باشد.

اسماعیلی در خصوص حمایت از برگزیدگان این جایزه بر خلاف دیگر جشنواره های کشور گفت: برای بالغ بر ۴ دهه، فعالیت در حوزه‌ی موسیقی کلاسیک ایران بیش از هرچیز، به تدریس محدود شده، چرا که چشم‌انداز روشنی برای فعالیت به‌عنوان نوازنده، وجود نداشته‌است. شاید به همین دلیل هم در عرصه‌ای چون نوازندگی، که به تعامل زنده و پویا با مخاطب وابسته است، تنها به اعطای لوح و مبلغی جایزه‌ی نقدی اکتفا شده است. اینچنین است که با این واقعیت تلخ روبرو می‌شویم که در هیچ ساز کلاسیکی، حتی به‌اندازه انگشتان یک دست هم نوازنده‌ی ویرتوئوز تربیت نکرده‌ایم! تمرینِ اجرا، اجراهای بیشتر است. پس ما سراغ این آسیب رفتیم. مطمئنا برگزاری تور کنسرت برای این پیانیست‌های جوان، ضامن نوازنده‌ی حرفه‌ای شدنشان نیست، اما مطمئنا گامی بلند به‌سوی آن است.

وی در خصوص اضافه شدن دیگر سازهای کلاسیک به جایزه خاطر نشان کرد:
سرمایه‌گذار این جایزه، مجموعه‌ پیانوی باربد است. این مجموعه شامل یک کارخانه‌ مونتاژ و اسمبل پیانو و دوازده نمایندگی فروش در دوازده شهر کشورمان می‌شود. جناب ملازم، بنیان‌گذار و مدیر مجموعه‌ی باربد که خود، موزیسین و مدرس مجرب موسیقی هستند، تصمیم گرفتند از توان اقتصادی مجموعه‌شان در راستای فعالیت هنری و فرهنگی و ارتقا سطح آموزش موسیقی استفاده کنند. به‌دلیل تمرکز اصلی این مجموعه بر ساز پیانو، در آغاز، جشنواره‌ای برای این ساز تدارک دیده شد، که امیدوارم پایا و پویا بماند. اما باتوجه به اینکه گالری‌های باربد در عرضه‌ی ویولن، گیتار، هارپ و… هم فعال هستند، برگزاری جشنواره‌ای برای این سازها نیز موضوعیت دارد.

اسماعیلی با اشاره به انتشار فراخوان این دوره از جایزه افزود: فراخوان دومین دوسالانه جایزه باربد به صورت رسمی منتشر شده و علاقمندان در چهار رده سنی می توانند آثار خود را تا ۳۰ دیماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند. شورای بازبینی نتایج خود را ۷ بهمن ماه اعلام خواهند کرد و راه یافتگان به مرحله نهایی ۵ و ۶ اسفندماه در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه می روند.

علاقمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند به سایت جایزه باربد به نشانی barbadpianoprize.com مراجعه کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (IX)

در کرمان مشابه همین مراسم در ماه رمضان و با نام «الله رمضونی» و «کلید زنی» برگزار می شود. «الله رمضونی» بیشتر توسط کودکان و «کلید زنی» توسط زنان و دختران انجام می شود که در آیین دوم فردی که این مراسم را انجام می دهد نباید شناخته شود. کلید زنی در شب های ماه رمضان برگزار می شود. زنی در حالی که صورت خود را با چادر پوشانده و یک سینی (در سیرجان به جای سینی از الک استفاده می شود که به آن کمو می گویند) در دست دارد که درون آن آیینه، سرمه دان و یک جلد قرآن قرار دارد، به خانه اهل محل می رود و با کلید به سینی (یا در خانه) می زند. صاحب خانه پس از گشودن در آینه داخل سینی را بر می دارد و چهره خود را می نگرد، سپس مقداری شیرینی، قند یا پول داخل سینی قرار می دهد. در کرمان همچنین از شب سوم تا پایان ماه رمضان مراسمی با عنوان «الله رمضونی» برگزار می شود که در آن گروهی از کودکان و نوجوانان به در خانه اهل محل رفته و این سرود را می خوانند و پس از اتمام سرودخوانی صاحب خانه پولی به سرپرست گروه می دهد:

رهبری: از سرنوشت آثار ضبط شده آهنگسازان ایرانی در بنیاد رودکی خبری نیست!

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با علی رهبری، رهبر ارکستر و آهنگسازی نام آشنای موسیقی ایران، این گفتگو در برنامه رادیویی نیستان (شبکه فرهنگ) انجام شده است. به تازگی اثری از علی رهبری به نام «نوحه خوان» با همکاری انتشارات ناکسوس به انتشار رسیده است. علی رهبری با اینکه تا به حال رهبری بیش از ۲۵۰ اثر را با انتشارات ناکسوس به عهده داشته است، این اولین بار است که یک اثر آهنگسازی شده از او به انتشار می رسد. درباره این آلبوم با او گفتگویی داشته ایم:

از روزهای گذشته…

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (I)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (I)

یکی از شاخه‌های اصلی اتنوموزیکولوژی که در مباحث مردم‌شناسی (۳) نیز به آن پرداخته می‌شود، «زندگی دور از وطن و جهانی‌‌سازی» است. معمولاً مباحث هویت (۴)، جهانی‌سازی و اقوام مهاجر (۵) در یکدیگر تنیده می‌شوند (۶).
پیانو – نحوه انتخاب، قسمت دوم

پیانو – نحوه انتخاب، قسمت دوم

همانند پیانوهای دیورای پیانوهای بزرگ (رویال) در اندازه های مختلف ساخته می شوند که تفاوت اصلی آنها با یکدیگر در طول پیانو است. طول یک پیانو بزرگ (رویال) از قسمت جلوی کیبورد تا انتهای پشتی آن اندازه گیری می شود. امروزه با توجه به ساخت صنعتی این پیانوها قیمت آنها نیز کاهش چشمگیر پیدا کرده بگونه ای که می توان با بودجه نه خیلی زیاد اندازهای کوچک آنرا تهیه کرد.
داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (II)

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (II)

داریوس میلو در بیشتر آثارش همپای بزرگترین آهنگسازان عصر حاضر است. او در آثارش که بر مبنای تحریر کنترپوانی است، نقشی اساسی را به انوانسیون ملودیک داده است. مجموع آثارش میان قلب و ذهن هارمونی متعادلی برقرار می کند. میلو تحت نفوذ دبوسی، موسورگسکی، ساتی، کوئشلن و استراوینسکی بود. برلیوز، بیزه، شابریه و روسل را دوست داشت و به شومان، واگنر و فرانک چندان علاقه ای نداشت.
گزارشی از مراسم نکوداشت محمد بهارلو

گزارشی از مراسم نکوداشت محمد بهارلو

مراسم بزرگداشت محمدعلی بهارلو، مولف کتب فرمهای موسیقی ایران، سولیست و مدرس ویولن و آهنگساز در سیزدهم تیر ماه ۱۳۹۸ و در سالن موقوفه دکتر افشار برگزار گردید. در این مراسم که جمعی از بزرگان عرصه ادب و هنر حضور داشتند، یاد و خاطره این هنرمند با برگزاری سخنرانی هنرمندان، شعرخوانی و اجرای چند اثر از این استاد فقید، گرامی داشته شد.
کوارتت های فلوت موتسارت

کوارتت های فلوت موتسارت

موتزارت در زمستان سال ۱۷۷۷- ۱۷۷۸ ، یعنی هنگامی که در مانهایم (Mannheim) بسر می برد با یکی از ثروتمندان آلمانی بنام De Jean آشنا شد. او نوازنده مبتدی فلوت بود و به موتزارت پیشنهاد ساخت سه کنسرتو کوتاه و ساده و دو کوارتت برای فلوت داد. موتزارت این پیشنهاد را پذیرفت و آنها بر سر قیمت کار به توافق رسیدند، اما به هنگام تسویه حساب آقای De Jean تنها حدود نیمی از بهای توافق اولیه را به موتزارت پرداخت.
اپرای مولوی توسط انتشارات ناکسوس منتشر شد

اپرای مولوی توسط انتشارات ناکسوس منتشر شد

اپرای مولوی توسط انتشارات ناکسوس به انتشار رسید؛ این اپرا که در دو حلقه سی دی صوتی به انتشار رسیده است، اولین اپرای ایرانی است که توسط یک انتشارات معتبر بین المللی به انتشار می رسد. اپرای مولوی توسط بهزاد عبدی آهنگسازی شده و لیبرتوی آن نوشته بهروز غریب پور است.
موسیقی وزیری (I)

موسیقی وزیری (I)

مطلبی که پیش رو دارید سندی است مربوط به ۸۶ سال پیش که نظر یکی از بینندگان کنسرت وزیری را در اولین سالهای اجرای موسیقی ارکسترال در ایران نشان می دهد. این نوشته در مجله «آینده» در سال ۱۳۰۴ به قلم شخصی به نام دشتی (نام کوچک قید نشده است) نوشته شده است که خواندن آن برای شناخت اوضاع موسیقی در آن دوره خالی از لطف نیست؛ لازم به یاد آوری است که عده زیادی هم خطابه های تندی در رد موسیقی ونگاه وزیری در همان دوره نوشته اند و حتی با صفت هایی مانند «گوش خراش» از اجرای ارکستری او یاد کرده اند؛ هرچند جدا از کیفیت اثر نوشته شده توسط وزیری، نباید فراموش کرد که بیشتر نوازندگان ارکستر اولین تجربیات اجرای صحنه خود را پشت سر میگذاشته اند. (سردبیر)
جوزپه وردی، اپراساز محبوب (II)

جوزپه وردی، اپراساز محبوب (II)

بین سالهای ۱۸۴۰ پس از مرگ همسرش مارگریتا، وردی شروع به همکاری با خانم جوزفینا استرپونی (Giuseppina Strepponi) خواننده برجسته سوپرانوی، نمود. در آگوست ۱۸۵۹ با یکدیگر ازدواج کردند. وردی در “سالهای پر کار و مشقت” یکی دیگر از بهترین شاهکارهایش را خلق نمود؛ اپرای “ریگولتو” که در سال ۱۸۱۵ برای اولین بار در ونیز اجرای جهانی داشت که بر اساس نمایش نامه ای از ویکتور هوگو به نام “حماقت پادشاه” (Le roi s’amuse) بود.
کنسرت مجدد زند آوه در خانه هنرمندان

کنسرت مجدد زند آوه در خانه هنرمندان

نوید زند آوه در تاریخ ۱۶ و ۱۷ تیر ماه سال جاری (۱۳۹۰) رسیتال دیگری را در خانۀ هنرمندان ایران برگزار خواهد کرد. زند آوه در این رسیتال آثاری از آهنگسازانی چون: ناروائز، سور، گرانادوس، باریوس، دوفایا و آلبنیز و چند قطعۀ ایرانی نوشته شده برای گیتار کلاسیک از ایشان و فرزان زحمتکش اجرا خواهد نمود که رپرتواری به نسبت متفاوت در مقایسه با اجرای ماه پیش وی میباشد.
قول و غزل یا قول و غزل (V)

قول و غزل یا قول و غزل (V)

به عبارت دیگر مدگردی ها در این بخش بر بستر نغمات صورت نگرفته اند بلکه تغییر ریتم به عنوان کاتالیزوری عمل کرده و در این راستا از ساز عود بهره گیری ریتمیک شده است. برای بازگشت به چهارگاه نیز دقیقاً همین ترفند مجدداً بکار رفته است.