دومین دوسالانه جایزه پیانو باربد برگزار می شود

دومین دوسالانه جایزه پیانوی باربد با سرمایه گذاری مجموعه پیانوی باربد و برنامه ریزی و مدیریت مؤسسه فرهنگی-هنری شهرآفتاب و همکاری اساتید برجسته موسیقی کلاسیک کشور ۵ و ۶ اسفندماه در تهران برگزار می شود.

آرش اسماعیلی دبیر این دوره از دوسالانه در خصوص اهداف برگزاری این جایزه گفت:جایزه‌ باربد اصالتا جایزه‌ای آموزش‌بنیان است. رویکرد دور نخست آن فراهم‌کردن شرایطی برای مواجهه پیانیست‌های مستعد میهنمان با ریشه‌های آنچه می‌نوازند، یعنی رپرتوار پیانوی کلاسیک بود. از این رو از یک پیانیست و مدرس فرانسوی، «کریستوف بوکودجیان» برای تدریس در مسترکلاس‌ها، اجرای کنسرت و داوری دعوت به‌عمل آمد. برگزیدگان آن دوره نیز به فستیوال پلاژموزیکال فرانسه اعزام شدند و در شرایطی کاملا برابر با موزیسین‌های اروپاییِ هم‌سن خود، از تحصیل نزد مهم‌ترین پیانیست‌های حال‌حاضر اروپا و اجرا در این فستیوال بهره‌مند شدند.

وی ادامه داد: در این دوره به معضل دیگری در فرایند پرورش پیانیست‌های کشورمان یعنی نوازندگی حرفه‌ای و اجرای عمومی پرداخته‌ایم. به‌همین دلیل تور کنسرت در ۶ شهر کشور و اجرا با ارکستر در جوایز برگزیدگان پیش‌بینی شده است. این پیانیست‌های نوجوان و جوان با حضور در برنامه‌ فشرده‌ی اجرا در شهرهای مختلف با چالش‌ها و ملاحظات حرفه‌ای این عرصه روبرو می‌شوند. از سوی‌دیگر، اجرای ایشان در شهرهای دیگرِ کشورمان که به‌طور معمول کم‌تر شاهد اجرای موسیقی کلاسیک هستند، برای علاقمندان و اهالی این حوزه در آن شهرها، بار آموزشی فراوانی خواهد داشت.

دبیر دومین دوسالانه ی جایزه ی پیانوی باربد درباره چگونگی شکل گیری چنین جایزه ای بیان داشت: دوقطبی فاصله‌داری در سیستم آموزشی، همچنین جشنواره‌های حوزه‌ی موسیقی کلاسیک کشور ما پدید آمده‌است؛ از یک سو با تعداد بسیار زیاد و فزاینده‌ی علاقمندانِ موسیقی روبرو هستیم که در آموزشگاه‌های آزاد مشغول یادگیری هستند، اما از آنجا که اغلب آنها دانش‌آموز و دانشجو هستند، فرصت کافی برای تمرین ندارند، در نتیجه تراکنش بالای این حوزه، خروجی چندان باکیفیتی ندارد. در سوی دیگر، اندک دانشگاه‌ها و هنرستان‌های کشور هستند که سالانه تعداد اندکی نوازنده‌ی آزموده‌تر از آنها فارغ‌التحصیل می‌شوند. برای هنرجویان آموزشگاه‌ها جشنواره‌ی سازمان‌یافته و ویژه‌ای وجود ندارد. معدود جشنواره‌های تخصصی کشور هم بسیار نخبه‌گرا هستند و برای غیر از دانش‌آموزان و دانشجویان موسیقی، راهی به آنها نیست. رویکرد ما به جایگاه جایزه‌ی باربد، جایی بین این دو قطب است؛ جشنواره‌ای که ضمن حفظ و رعایت استانداردهای فنّی، مجالی برای عرض‌اندام و تجربه‌اندوزی طیف گسترده‌تری از پیانیست‌ها باشد.

اسماعیلی در خصوص حمایت از برگزیدگان این جایزه بر خلاف دیگر جشنواره های کشور گفت: برای بالغ بر ۴ دهه، فعالیت در حوزه‌ی موسیقی کلاسیک ایران بیش از هرچیز، به تدریس محدود شده، چرا که چشم‌انداز روشنی برای فعالیت به‌عنوان نوازنده، وجود نداشته‌است. شاید به همین دلیل هم در عرصه‌ای چون نوازندگی، که به تعامل زنده و پویا با مخاطب وابسته است، تنها به اعطای لوح و مبلغی جایزه‌ی نقدی اکتفا شده است. اینچنین است که با این واقعیت تلخ روبرو می‌شویم که در هیچ ساز کلاسیکی، حتی به‌اندازه انگشتان یک دست هم نوازنده‌ی ویرتوئوز تربیت نکرده‌ایم! تمرینِ اجرا، اجراهای بیشتر است. پس ما سراغ این آسیب رفتیم. مطمئنا برگزاری تور کنسرت برای این پیانیست‌های جوان، ضامن نوازنده‌ی حرفه‌ای شدنشان نیست، اما مطمئنا گامی بلند به‌سوی آن است.

وی در خصوص اضافه شدن دیگر سازهای کلاسیک به جایزه خاطر نشان کرد:
سرمایه‌گذار این جایزه، مجموعه‌ پیانوی باربد است. این مجموعه شامل یک کارخانه‌ مونتاژ و اسمبل پیانو و دوازده نمایندگی فروش در دوازده شهر کشورمان می‌شود. جناب ملازم، بنیان‌گذار و مدیر مجموعه‌ی باربد که خود، موزیسین و مدرس مجرب موسیقی هستند، تصمیم گرفتند از توان اقتصادی مجموعه‌شان در راستای فعالیت هنری و فرهنگی و ارتقا سطح آموزش موسیقی استفاده کنند. به‌دلیل تمرکز اصلی این مجموعه بر ساز پیانو، در آغاز، جشنواره‌ای برای این ساز تدارک دیده شد، که امیدوارم پایا و پویا بماند. اما باتوجه به اینکه گالری‌های باربد در عرضه‌ی ویولن، گیتار، هارپ و… هم فعال هستند، برگزاری جشنواره‌ای برای این سازها نیز موضوعیت دارد.

اسماعیلی با اشاره به انتشار فراخوان این دوره از جایزه افزود: فراخوان دومین دوسالانه جایزه باربد به صورت رسمی منتشر شده و علاقمندان در چهار رده سنی می توانند آثار خود را تا ۳۰ دیماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند. شورای بازبینی نتایج خود را ۷ بهمن ماه اعلام خواهند کرد و راه یافتگان به مرحله نهایی ۵ و ۶ اسفندماه در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه می روند.

علاقمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند به سایت جایزه باربد به نشانی barbadpianoprize.com مراجعه کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

حنانه: پدرم هارمونی زوج را به هیچ کس تدریس نکرده است

به تازگی شایعه ای منتشر شده است که رساله «هارمونی زوج» مرتضی حنانه در انتظار انتشار است. از طرفی افرادی نیز خود را صاحب صلاحیت در آنالیز و حتی تدریس هارمونی زوج معرفی می کنند. این مسائل باعث شد تا از زبان فرزند مرتضی حنانه، امیرعلی حنانه، موضوع را بررسی کنیم:

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (III)

عصر جدیدی است که خود محصول رنسانس و روشنگری در اروپا است؛ همراه با شکست نیروهای ارتجاعی در جنگ اول جهانی، فرهیختگان و هنرمندان اروپایی به خصوص دربرلین، پاریس و وین، با امیدواری و خوشبینی به آینده ای چشم دوخته بودند که ملت های رها شده از سلطه حکومت های خود کامه با استفاده از دانش و صنعت پیشرفته یک «نظام جدید جهانی»، شکل یافته از ایده های دموکراسی و سوسیالیزم، به وجود آورند. انگیزه و موضوع فعالیت های هنری یکسره دگرگون شده بود. برنامه «جهان نو» و «انسان نو» در دستور کار هنرمندان قرار داشت. درگیری و رویاروئی هنرمندان با ضابطه ها و معیارهای جدید آنها را در پی شیوه های جدید بیان به جستجو وا داشته بود. در تمام رشته های هنری به یک باره مکتب های مختلف و متنوع هنری، با برداشت های جدید و«مدرن» به وجود آمدند. برنامه «هنر مدرن»، پا به پای ایدئولوژی های جدید، آزاد کردن هنر از قیدهای تاریخی، سنتی، بومی، دینی و طبقاتی و قابل استفاده کردن آن برای عموم مردم دنیا یا همگانی کردن آن بدون تفکیک های نژادی، قومی و دینی و طبقاتی بود. به عبارت دیگر دو ویژگی مهم هنر مدرن، یکی «جهانی بودن» هنر در سطح جهان و دیگری «همگانی بودن» آن در عمق جامعه بود. سومین ویژگی هنر را می توان «پیراسته بودن» نامید. در ادبیات آلمانی، شروع ادبیات مدرن به مکتب ناتورالیسم موسوم شد. یعنی تعریف و توصیف هرچیز به خصوص انسان آن طور که «هست».

از روزهای گذشته…

روش سوزوکی (قسمت ششم)

روش سوزوکی (قسمت ششم)

فرم و آرایش امکانات زندگی نتایج خاصی همراه دارد، چنانچه در مثال مینا هم نشان دادیم، در ادامه آن میخواهیم به ساخت و شکل گیری توانائی های انسانی را نشان بدهیم. غالبا مادرها اعتراف میکنند: “که من گوش موسیقائی ندارم” و با چه زحمت و اصراری میخواهند بقبولانند که کودکشان هم همین وضعیت را دارند و فکر میکنند که این مورد ارثی است و یک واقعیت تغییر ناپذیر!
چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (IV)

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (IV)

«ردیف» غایت نیست که بخواهیم با دو ساعت نواختنش آفرینش انجام دهیم و ادعا کنیم که موسیقی دستگاهی یعنی همین و لاغیر. ردیف نمونه و نمودی به فعلیت آمده است از نظام ساختاری موسیقی دستگاهی، که آهنگسازان و نوازندگان با شناخت آن نظام ها از طریق نواختن ردیف یا مطالعه ی آن، خود دست به آفرینش می زنند. همانطور که از دل همین ردیف «علی اکبر شهنازی» بیرون آمده، «صبا» هم بیرون آمده، «مشکاتیان» و «علیزاده» و «کلهر» و «محجوبی» و حتی انواع گونه های موسیقی عامه پسند هم همینطور؛ بی آنکه ویژگی آثار آنها شباهت چندانی به یک دیگر داشته باشد.
آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری لوتیه‌ای بود از اهالی ایتالیا. لوتیه واژه‌ای است مشتق از نام ساز لوت و به سازنده سازهای زهی گفته می‌شود. استرادیواری تقریبا همه نوع ساز زهی می‌ساخت و از او تعدادی ویولن، ویولا، ویولنسل، گیتار و حتی یک هارپ به یادگار مانده که همه از نفیس‌ترینهای نوع خود به شمارند. بی‌دلیل نیست که او را باارزش‌ترین سازساز دانسته‌اند.
تحلیلی بر «چنگ رودکی» (V)

تحلیلی بر «چنگ رودکی» (V)

این آرامش، به دلیل به کارگیری برخی عناصر مشابه با ملودی مصرع اوّل بیت قبل، احساسی از «بازگشت» (و آرامشی حاصل از این بازگشت) را نیز با خود در بردارد که در هماهنگی با مضمون معنایی بیت (سرو سوی بوستان آید همی) است. تعلیق و تنش ملودی مصرع قبل نیز دارای رابطه ای مشابه با مضمون آن مصرع (میر سرو است و بخارا بوستان) است.
گفتگو با فروغ کریمی و حامد پورساعی

گفتگو با فروغ کریمی و حامد پورساعی

در تاریخ ۲ و ۳ مرداد ماه شاهد اجرای دو تن از نوازندگان برجسته کشورمان در خانه هنرمندان هستیم. پرفسور فروغ کریمی نوازنده فلوت مقیم اتریش که در مطالب گذشته به تفضیل در مورد ایشان صحبت کرده ایم، به همراه حامد پورساعی یکی از نوازندگان توانای گیتار کلاسیک کشورمان دو نوازی فلوت و گیتار را با اجرای آثاری از دوره های مختلف موسیقی، بر روی صحنه میبرند که این مصاحبه، ماحصل گفتگویی است که در یکی از تمرینهای این دو هنرمند. لازم به ذکر است، کلاسهای پرفسور فروغ کریمی در تاریخ ۴ الی ۸ مرداد ماه در تهران برگزار میشود، برای اطلاعات بیشتر به سایت خبری ایشان www.iranflute.ir مراجعه نمایید.
درباره‌ی آلبوم «نه فرشته‌ام نه شیطان» (II)

درباره‌ی آلبوم «نه فرشته‌ام نه شیطان» (II)

روشن شد که موضوع اصلی این آلبوم (و همانندهایش) باز تعریف رابطه‌ی آفریننده/شنونده است و این میسر نمی‌شود مگر به یاری تغییراتی در خود موسیقی. به بیان دیگر برای پسند مردم شدن لازم است کارهایی صورت گیرد و صورت موسیقی (هرچند اندکی) تغییر کند. از این پس اولین نکته‌ای که در کارها ظاهر می‌شود، ساده شدن است. تصور غالب این است که قطعه هر چه ساده‌تر، ارتباط برقرار کردن با مخاطب هم به همان اندازه آسان‌تر (۳).
مرزهای زنانگی در هنر (IV)

مرزهای زنانگی در هنر (IV)

هر هنرمندی پس از فراگیری تکنینک ها و مهارت های لازمه شروع می کند به باز آفرینی جهان از منظر خودش اما جهانی که او خلق می کند صرفاً متعلق به او نیست زیرا او با مخاطبینش در بسیاری از تجربیات حسی، مشترک است. پس او اگر سعی دارد اثری خلق کند که مطلقاً متعلق به خودش باشد باید تجربیات حسی را تا حد ممکن به یک سو نهاده و اثرش را تا حد ممکن با یاری گرفتن از دریافت های شهودی اش بسازد و این همان حد اعتلای هنر است.
پن فلوت (II)

پن فلوت (II)

شواهد وجود پن فلوت در اشعار اوید Ovid، شاعر یونان باستان و در میان تصاویر روی ظروف و مجسمه های سراسر اروپا دیده میشود. برای مثال در یک کولونی رومیان، سازی متشکل از ۷ نی که به شیوه دیاتونیک (وابسته به مقیاس کلید هشت آهنگى در هر اکتاو) کوک شده بود و همچنین شواهد مکتوبی از این ساز در چند کتابچه راهنما یافته شده است.
صنعت موسیقی در خطر همه جانبه

صنعت موسیقی در خطر همه جانبه

این روزها بازار فروش صفحه، علی رغم انتشار آلبومهای تازه ای از خوانندگان و گروههای پر طرف دار در سبکهای مختلف، کساد است. عده ای از مردم از این بازار کساد موسیقی متعجب میشوند اما در موسیقی، موفقیت قبلی یک هنرمند لزوما موفقیتهای بعدی او را تضمین نمیکند.
ارکستر سمفونیک ونکوور و تالار ارفیوم

ارکستر سمفونیک ونکوور و تالار ارفیوم

ارکستر سمفونیک ونکوور (Vancouver Symphony Orchestra) یک ارکستر کانادایی است که در شهر ونکوور از سال ۱۹۱۹ تا کنون فعالیت دارد. برنامه های این ارکستر سالانه بیشتر از ۲۴۰۰۰۰ نفر بیننده دارد، ارکستر سمفونیک ونکوور (VSO) در ۱۲ سالن اجرا دارد ولی محل اصلی این ارکستر در سالن ارفیوم (Orpheum theatre) است. با بودجه سالانه نه و نیم میلیون دلار و ۱۴۰ اجرا در سال، این ارکستر سومین ارکستر سمفونیک کانادا میباشد.