سارا وائوگن (II)

سارا لوئیز وائوگن (1924–1990)
سارا لوئیز وائوگن (1924–1990)
تردول شخصی را استخدام کرد تا مسئول سفرها و نیازهای وائوگن باشد. رابطه وائوگن با ضبط کلومبیا تا حدی خدشه دار شد، وی از استفاده تبلیغاتی آنان راضی نبود. گروه کوچکی که برای ضبط در سال ۱۹۵۰ به همراه مایلز دیویس (Miles Davis) و بنی گرین (Benny Green) تشکیل داد، در میان دیگر گروهها بهترین بود. در سال ۱۹۵۳ تردول باعث بسته شدن قرار داد فوق العاده ای بین وائوگن و کمپانی ضبط بسیار معروف مرکوری (Mercury Records) شد.

او و باب شید (Bob Shad) تولید کننده، رابطه کاری بسیار خوبی برقرار کردند که باعث تولید آثار تبلیغاتی و هنری موفقیت آمیزی شد. اولین اثر ضبط شده او با مرکوری در سال ۱۹۵۴ بود که تا سال ۵۹ ادامه یافت.

در سال ۱۹۶۰ با ضبط رولت (Roulette Records) فعالیتش را ادامه داد اما پس از به وجود آمدن محدودیتهایی، در سال ۶۳ به کارش با آنان پایان داد و بار دیگر از سال ۱۹۶۴ تا ۶۷ با مرکوری همکاریش را از سر گرفت. موفقیت تبلیغاتی وی با مرکوری در پائیز ۱۹۵۴ با اثر “احساس راحتی کن” بود که این موفقیت با آثار دیگری ادامه یافت؛ “چقدر می تواند مهم باشد” به همراه کوئنت بیسی (Count Basie)، “هر چه لولا بخواهد”، “آواز قایق موز” و “مه گرفته”. اوج موفقیت تبلیغاتی وی با اثر “ملودی با قلب شکسته” (اثری که خود وائوگن تصور می کرد بسیار بد خواهد بود)، اولین ضبط طلایی اش بود و همچنین تا سالها از مهمترین آهنگهایی بود که در کنسرتهایش آنرا می خواند!

آثار جاز او به همراه ستارگان نوازندگی این موسیقی اجرا و ضبط می شد. یکی از آلبوهای منتخب خود او کالیفورد قهوه ای در سال ۱۹۵۴ بود. سارا در تابستان ۱۹۵۴ در جشنواره جاز شرکت کرد و به عنوان ستاره ای در جشنواره نیوپورت و نیویورک شناخته شد. در پائیز همان سال در تالار کارنگی به همراه چارلی پارکر (Charlie Parker) اجرا داشت.

در پائیز آن سال در سفری به اروپا بسیار درخشید که آن قبل از سفر بزرگش به آمریکا و جشنواره جاز نیویورک در جزایر راندالز در سال ۱۹۵۵ بود. اگرچه رابطه کاری و حرفه ای وائوگان و تردول بسیار خوب و موفقیت آمیز بود اما زندگی مشترک آنان در نقطه ای شکسته شد و در سال ۱۹۵۸ وائوگن درخواست جدایی کرد! با خروج تردول از زندگی وائوگن، در ۴ سپتامبر ۱۹۵۹ با آتکینز مردی با گذشته ای نا مشخص که در شیکاگو با او آشنا شد، ازدواج کرد، آنان به نیوجرسی نقل مکان کردند.

audio file بشنوید قسمتی از “عشق” را با صدای وائوگن

وائوگن به طور شگفت انگیزی آثاری درخشان در موسیقی پاپ نیز از خود به جای گذاشته است. همچنین چند آلبوم بر اساس استانداردهای جاز و با ترکیب صدا، گیتار و دبل بیس عرضه کرده، همچون؛ “پس از ساعتها” در ۱۹۶۱ با گیتاریست موندل لو (Mundell Lowe) و دبل بیس نواز جرج دوویور (George Duvivier) و سارا + ۲ (Sarah + 2) سال ۱۹۶۲ همراه با گیتاریست برنی کسل (Barney Kessell) و دبل بیس نواز جو کامفورت (Joe Comfort) برنامه هایی داشت. وائوگن نمی توانست بچه دار شود بنابراین در سال ۱۹۶۱ آنان دختری به نام دبرا لوئیز را به فرزندی پذیرفتند، آنها در نوامبر ۱۹۶۳ از هم جدا شدند.

در همان سال وائوگن به همراه تولید کننده؛ کوئنسی جونز (Quincy Jones) به دانمارک رفت برای ضبط چهار کنسرت زنده که نمونه بسیار عالی از اجراهای زنده او می باشد. یک سال بعد برای اولین بار در کاخ سفید و در مقابل رئیس جمهور جانسن (Johnson) حضور یافت. در سالهای ۱۹۶۰ جمعیت علاقمندان به موسیقی جاز کم شد، با اینجال صدای وی بدون تغییر و خدشه ای باقی ماند.

در اجرای سال ۱۹۷۰ وی در کازینویی در لاس وگاس با مارشال فیشر (Marshall Fisher) ملاقت کرد که فیشر تبدیل به معشوق و برنامه ریز او شد، با آنکه فیشر نیز هیچگونه سابقه موسیقی نداشت اما بسیار دلسوزانه خود را فدای پیشرفت حرفه معشوقه اش کرد. دهه ۱۹۷۰، دهه فعالیتهای گسترده وائوگن در عرصه ضبط بود. در سال ۱۹۷۱ باب شید از او درخواست کرد تا با کمپانی جدید او؛ “ضبطهای جریان اصلی- مین استریم” (Mainstream Records) را ضبط کند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور» منتشر شد

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور»، حاوی نُه اثر از درویش خان و موسی معروفی است که در اوایل دهه ی سی توسط طلیعه کامران برای سنتور بازنویسی و اکنون با ویرایش مجدد و اجرای آنها توسط شهاب مِنا ارائه شده است.

برخی از مشکلات پزشکیِ نوازندگانِ سازهای بادی‌برنجی (V)

بسیاری از نوازندگان سازهای بادی‌برنجی دچار دردهای مختلفی هستند. آن‌ها از دردِ مچ، بازو، التهاب تاندون‌ها، مشکلات شانه، کشیدگی گردن و کمردرد و پشت درد مزمن رنج می‌برند. به این آسیب‌ها که ناشی از تکرار حرکات یکسان یا نشستن طولانی مدت در یک موقعیتِ ثابت یا هر دو مورد است، آسیب‌های استفادۀ مکرر می‌گویند و مسلماً بهترین رویکرد، پیشگیری از بروز چنین آسیب‌هایی است. نوازندگان سازهای بادی‌برنجی از بازوها به‌صورت مکرر در جلوی بدن استفاده می‌کنند. از این‌رو به مرور زمان، عضلات جلویی شانه و سینه قوی و عضلات پشتی شانه و پشت ضعیف می‌شوند. عضلات قوی کوتاه‌تر می‌شوند درحالی‌که عضلات ضعیف بلندتر می‌شوند. این عدم تعادل منجربه درد در ناحیۀ بازوها، شانه‌ها، قفسۀ سینه، گردن یا پشت می‌شود. اما راه حل ساده است: تمرینات کششی برای عضلات در جلوی بدن و تقویت عضلات در پشت بدن. پرورش عضلات این نواحی منجر به کمک به عضلاتی می‌شود که کشش‌ها را متحمل می‌شوند.

از روزهای گذشته…

نی و قابلیت های آن (IX)

نی و قابلیت های آن (IX)

در قسمت قبل به معرفی انواع نی در موسیقی نواحی و مناطق مختلف ایران پرداختیم که به طور کلی به سه دسته تقسیم می شدند:
والی: در طبیعت ما تکصدایی نداریم!

والی: در طبیعت ما تکصدایی نداریم!

خیر! اساسا چیزی به عنوان تک صدا در طبیعت وجود ندارد و در واقع تواتر غیر مرکب در طبیعت وجود ندارد و شما تنها در آزمایشگاه می توانید بوسیله اسلایتورها می توانید موجی غیر ترکیبی و تکصدایی بوجود بیاورید. در طبیعت هر موجی بوسیله امواجی بی نهایت در حال ترکیب است. شنیدن صدا برای انسانها ذاتی است و در تمام دنیا نوعی از چندصدایی دیده می شود که این چند صدایی دقیقا با چند صدایی پالسترینا و باخ یکسان نیست.
پیوندهایی که در آسمان “ویولون” بسته شده اند (II)

پیوندهایی که در آسمان “ویولون” بسته شده اند (II)

ودیم گلوزمن (Vadim Gluzman) که ویولون استرادیواری قبلی لئوپالد آئور (Leopald Auer) را که از انجمن قرض گرفته است می نوازد، نواختن آن را اینگونه توصیف می کند: “درست مثل این می ماند که پس سالها رانندگی با فورد حالا پشت لامبورگینی بنشینید!”
لطفا علمی نقد کنید!

لطفا علمی نقد کنید!

حتما شما هم مثل من شنیده یا خوانده‌اید که کسی درباره‌ی یک نقد موسیقی چنین حرفی بزند. اما آیا تابه‌حال به معنی‌اش دقت کرده‌اید؟ وقتی کسی این عبارت امری محترمانه را می‌گوید منظورش دقیقا چیست؟ چه می‌خواهد؟ اگر به جاهایی که این جمله گفته می‌شود و بحث‌هایی که بعد از گفتنش پیش می‌آید خوب فکر کنیم متوجه می‌شویم که معنی‌های مختلفی در نظر گویندگان یا نویسندگانش بوده است.
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (IV)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (IV)

به هر تقدیر اکنون بهتر است به موضوع مهم و پیچیده (!) شکل گیری اثر هنری بپردازیم: آنچه که موضوع خلق هر اثر هنری است، بیش از هر چیز از این پرسش ناشی می شود که اثر هنری چگونه پدید می آید؟ در این نکته شکی نیست که فرآیند خلق هر اثری اصولا رویدادی «درونی» است. در مقابل فرآیند تجلی آن که رویدادی بیرونی است، شما هنگامی که اثری خلق می کنید این اثر را در «خودِ» درونی تان پدیدار می سازید.
عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (VI)

عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (VI)

البته شجریان سهم قابل ملاحظه ای در پی ریزی و غنای مکتب آوازی ایران داشته است. در عین حال من بر آن نیستم که بگویم او مبدع خلاقیتی خاص بوده است. اما معاصرین و اخلاف او همه ی اجراهایش را بدون نقد و بی هیچ برخورد پذیرفته اند. شاید سبک روایی (نقالی) و موجز شجریان، یا بیان هنرمندانه او از احساسات و تجربیات، یا تحلیل های موشکافانه ی وی از درون انسان عواملی هستند که او با تکیه بر آنها می تواند چنین میراثی از خود بر جای بگذارد.
نگاهی به آلبوم بوم، ساخته حمیدرضا دیبازر (I)

نگاهی به آلبوم بوم، ساخته حمیدرضا دیبازر (I)

حمیدرضا دیبازر در فروردین ماه سال ۱۳۵۰ در تهران متولد شد. او در کودکی با راهنمایی پدرش با دنیای موسیقی آشنا گردید. از چهارده سالگی فراگیری پیانو را نزد ماری یوسف شروع کرد و در سال ۱۳۶۶ وارد هنرستان موسیقی شد و در این دوره، آهنگسازی را با ساخت دوئتی برای هورن آغاز نمود. در سال ۱۳۷۰ با ساز تخصصی فرنچ هورن زیر نظر شریف لطفی فارغ التحصیل شد.
ارکستر سمفونیک تهران، چطور محو شد (II)

ارکستر سمفونیک تهران، چطور محو شد (II)

مشایخی بعد از چند اجرای ضعیف با ارکستر سمفونیک تهران، کنار گذاشته شد و پس از آن رهبری ارکستر به منوچهر صهبایی رسید. منوچهر صهبایی با برگزاری تمرین های هدفمند و منظم، وضعیت ارکستر سمفونیک را بهبودی بیشتری بخشید ولی اجراهای پی در پی برنامه های سفارشی و کم ارزش ارکستر سمفونیک تهران، مخل تمرینات منظم بود.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

«هر دستگاه یا آواز یک مقام اصلی دارد که به آن مقام مادر می گویند.» علاوه بر اینکه این یک عامیانه گویی است، معلوم نیست که کجا و چه کسانی چنین «می گویند». شاید ذکر این نکته جالب باشد که زنده یاد محمد رضا لطفی در تئوری پردازی خود بر این باور بود که «شور مادر دستگاه ها است». اما اینجا مقام درآمد هر دستگاه «مقام مادر» نامیده شده است که با این حساب «شور» آقای لطفی «مادربزرگ» دستگاه ها خواهد بود!
نگاهی به «اینک از امید» (III)

نگاهی به «اینک از امید» (III)

به طور کلی تصنیف «مجلس انس» با وجود وام گرفتن مستقیم ریتم از شعر و پیوند و نامناسب شعر و موسیقی در بعضی از قسمتها و تنظیم های اتفاقی و گاه نادرست، تنها می تواند در جایگاه یک کار و عمل تقریبا خوب شنیدنی باشد، نه یک تصنیف قوی و پخته.