تا سال 1940 اغلب پیانیست های Jazz از متدی كه بنام oom-pah معروف بود برای همرای ملودی دست راست یا موسیقی استفاده میكردند. اما در این زمان Bud Powell (از پیانیست های مشهور Jazz) روش دیگری برای همراهی بكار برد كه بتدریج موسیقی Jazz را متحول ساخت.

به شكل زیر دقت كنید، نوازنده برای همراهی آكورد C7 با روش oom-pah اینگونه عمل میكند.



oom-pah به قطعات بیشتر حالت رگ تایم میدهد و آنها را بسیار ریتمیك میكند در حالی در بسیاری از فضاسازی های جز مدرن به چنین ریتم ثابتی نیاز نیست.

از آنجایی كه یك نوازنده پیانو Jazz معمولا" حداقل با همراهی یك كنترباس و درامز موسیقی اجرا میكند، Bud Powell تصمیم گرفت كه برای همراهی از روش دیگری كه به Simplified Seventh Chords معروف شده است استفاده كند.

او خیلی ساده در همراهی با ملودی فقط از دو نت آكورد مورد نظر را اجرا می کرد. به شكل زیر دقت كنید آكورد میزان اول میتواند Cm7 یا C7 باشد، و یا برای گرفتن آكورد Cm6 دیگر لازم نیست نتهای دو، می بمل، سل و لا رو باهم بگیرید، میتوانید خیلی ساده تنها Eb و A را با هم اجرا کنید؛ البته این آكورد میتواند نمایش دهنده F7 هم باشد. در میزان سوم كه نتهای دو و لا اجرا شده اند، آکورد اجرا شده میتواند نمایش دهنده C6 یا F یا D7 و ... هم باشند.



این نوع از voicing آكوردها امروزه به مراتب بیشتر از سایر روشها استفاده میشود و اغلب نوازندگان پیانو به آن علاقه دارند. از مزایای دیگر این روش آن است که وصل آكورد ها به هم دیگه معمولا" خیلی ساده تر و زیبا تر شکل می گیرند. به این شکل نگاه کنید.