دونوازی فیروزه نوائی و لیلا رمضان در تالار رودکی

کنسرت دونوازی فلوت و پیانو با اجرای فلوت فیروزه نوایی و پیانوی لیلا رمضان برگزار می شود. این برنامه که مصادف با صدسالگی تاسیس هنرستان عالی موسیقی تهران است، ۲۲ دیماه ۹۷، ساعت ۲۰:۰۰، در تالار رودکی به اجرا می رسد.

در این برنامه آثاری از فکرت امیرف (Fikrat Amirov)، کلود دبوسی (Claude Debussy)، سیسال چامینید (Cécile Chaminade)، حشمت سنجری، علیرضا مشایخی و کارن کیهانی اجرا می شود.

***
فیروزه نوائی
او در سال ۱۳۳۳ در اهواز متولد شد. پس از اتمام تحصیلات در هنرستان عالی موسیقی تهران با اخذ بورس تحصیلی وارد دانشگاه موسیقی وین شد و تحت نظر پروفسور هانس رزنیچک (Hans Reznicek) مدرک کارشناسی ارشد را با رتبه ممتاز در سال ۱۳۵۷ اخذ نمود و موفق به دریافت جایزه ویژه وزارت فرهنگ و هنر کشور اتریش _ وین در همان سال گردید.

وی همچنین در کلاسهای تخصصی تنفس و استفاده از دیافراگم دانشگاه موسیقی وین تحت نظر پروفسور روبرت ولف (Robert Wolf) شرکت کردند.

وی پس از اتمام تحصیلات به ایران بازگشتند و فعالیت هایی نظیر نوازندگی فلوت با ارکستر های رادیو و تلویزیون و و ضبط و پخش در تلویزیون و گروه نوازی داشتند. وی به عنوان اولین بانوی فلوتیست با سمت فلوت اول وارد ارکستر سمفونیک تهران گردید و به استخدام رسمی آن درآمد. هم زمان نوائی به عنوان استاد یار در هنرستان عالی موسیقی و مدرسه ایران و آلمان به تدریس مشغول شد. فیروزه نوائی پس از بازگشت مجدد در سال ۱۳۵۹/۱۳۶۰ به کشور اطریش عضو فعال مسترکلاس های آقایان اورله نیو کوله (Aurele Nicolet) و جیمز گالوی (James Galway) و کلاس های تک نوازی و موسیقی مجلسی و مستر کلاس های دانشگاه موسیقی وین زیر نظر پروفسور ولفگانگ شولتز (Wolfgang Shults) بودند و در مدارس موسیقی وین اطریش هم تدریس داشتند.

ایشان در سال ۱۳۷۶ بعد از ارائه پایان نامه خود با عنوان (طریقه تدریس موسیقی در ایران قبل و بعد از انقلاب) مجددا به اخذ مدرک کارشناسی ارشد این بار از دانشگاه موتزارتوم زالسبورگ (Mozarteum Salzburg) نایل گردیدو سمت مگیستر آرتیوم (Magister atrium) را دریافت کرد.

فیروزه نوائی بعد از اینکه در سال ۱۳۶۱ تدریس خود را در کنسرواتوار شوبرت وین جهت نزدیکی به خانواده به مقصد فورآلبرگ اطریش (Vorarlberg) ترک گفت،در شهر دورتنبرن (Dortnbirn) مشغول به تدریس گردید که هم اکنون بعد از ۳۵ سال به عنوان مدرس و نوازنده فلوت در این مدرسه دولتی بازنشسته شد.

وی در سال ۱۳۹۴ کر فلوت تهران را تاسیس کرد. شایان ذکر است که ۴۰ نوازنده فلوت در این انسامبل مشغول به نوازندگی هستند. علاوه بر استان های مختلف ایران، کر فلوت تهران در اروپا نیز اجراهای بی نظیری داشته است. تاسیس کر فلوت تهران باعث ایجاد انگیزه بین دانشجویان و همکاری بین اساتید فلوت گشته است. نوایی همواره در جهت ارتقای دانش و مهارت های فنی فلوتیست های کشور در زمینه گروه نوازی کوشیده است.

نوائی هم اکنون مقیم سوئیس می باشد. از مهمترین رویدادهای اخیر وی میتوان شرکت به صورت مداوم در جشنواره موسیقی فجر و فستیوال موسیقی معاصر از سال ۱۳۹۲ و شرکت در سمینار فلوت وحضور مستمر به عنوان داور در جشنواره موسیقی جوان از سال ۱۳۹۳ را نام برد.و همچنین ایشان دارای مدرک درجه یک هنری (دکترا) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشند.

شوق تدریس به جوانان هم وطن ایرانی باعث شد که فیروزه نوائی دعوت آموزشگاه کوشا را در تهران به عنوان مدرس و استاد بپذیرد و فعالیت های هنری خود را در این زمینه آغاز نماید.

لیلا رمضان
سالهای زیادی است که به دنبال یافتن و ایجاد ارتباط بین موسیقی ایران و موسیقی معاصر جهانی به عنوان پیانیست مشغول فعالیت است. او رسیتال های متعددی را‌ در فرانسه، سوئیس، ایتالیا، ایرلند، آمریکا و کانادا داشته است. از اجراهای او می توان کنسرت هایی در کالج برناردن در پاریس، دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبورگ، تالار ویکتوریا در ژنو، آکادمی سلطنتی ایرلند در دوبلین و موزه آقا خان در تورنتو نام برد. وی در جشنواره های بزرگی مانند آتنه در ژنو، شوبرسیاد در سیون، اس ام سی در لوزان و فستیوال آلبا در ایتالیا به عنوان سولیست اجرا داشته است. کنسرت های او از رادیوهای آر.اف.آی فرانسه، رادیو فرانس کولتور، آر.تی.اس سوییس، اِن.او.پی هلند و سی.بی.سی کانادا پخش شده است.

وی با بسیاری از موزیسین های برجسته مانند ویلیام بلانک، هلموت دویچ، ژان کلود پِنتیه و فیلیپ آلبرا افتخار همکاری داشته و با نوازندگان به نامی چون ژان مارک لویزادا، الیان رِیِس، کریستوف بو، بریژیت باله و تریو شمیرانی اجراهایی داشته است. او همچنین با آهنگسازانی مانند تریستان مورای، لوییس نائون، نیکولا بولانز و میکائل ژارل همکاری نزدیک داشته است. لیلا رمضان به عنوان پیانیست و مدیر هنری آنسامبل موسیقی معاصر «ماتکا» – مستقر در سوییس – پایه گذار چندین پروژه موسیقی بین فرهنگی بین ایران و دیگر کشورها بوده است. این پروژه ها ترکیبی از کنسرتها، کنفرانس ها و همینطور اقامتهایی برای آهنگسازان ایرانی، فرانسوی، سوئیسی و آمریکایی و همینطور اجراهای نخست از قطعات این آهنگسازان بوده است.

لیلا رمضان عضو هیئت داوران دهمین و یازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان در تهران و بنیانگذار و مدیر هنری جایزه پیانوی «باربد» در شیراز بوده است. وی اخیرا در یک رویداد ویژه که برای افزایش آگاهی و مخالفت در برابر خشونت علیه زنان توسط ده سفیر آفریقا در سازمان ملل در ژنو برگزار شد، همکاری و اجرا داشته است.

لیلا رمضان تا کنون قطعات بیش از سی و پنج آهنگساز ایرانی را تحت عنوان پروژه «صد سال موسیقی ایران برای پیانو» اجرا کرده که اکثر آنها اجرای نخست بوده است. وی در حال ضبط و پخش جهانی این پروژه با همکاری شرکت فرانسوی «هارمونیا موندی» در قالب چهار سی دی است که اولین سی دی این مجموعه تحت عنوان آهنگسازان دهه هزار و نهصد و پنجاه در ژانویه سال گذشته با اجرای قطعاتی از محمدرضا درویشی، بهزاد رنجبران، نادر مشایخی، ایرج صهبایی، هرمز فرهت، فوزیه مجد و رضا والی وارد بازار شده است. سی دی دوم این مجموعه در بهار سال آینده تحت عنوان مجموعه شهرزاد اثر علیرضا مشایخی وارد بازار خواهد شد.

لیلا رمضان فراگیری پیانو را نزد مصطفی کمال پورتراب، رافائل میناسکانیان و دلبر حکیم آوا در تهران آغاز کرد. سپس در پاریس با اخذ بورس در مدرسه موسیقی «اکول نرمال پاریس- آلفرد کورتو» پیانوی خود را با ژان میکو و موسیقی مجلسی را با دِوی اِرلی ادامه داد. سپس با استادانی چون ژاکلین بورژس مونری و کریستو بوکودجیان در کنسرواتوار ملی سنت مور فرانسه تحصیلات خود را با درجه عالی به اتمام رساند. پس از آن به لوزان رفت، جایی که اکنون زندگی می کند و به دریافت دو مدرک کارشناسی ارشد در رشته نوازندگی پیانو و همینطور در رشته آکوپیانیومان از مدرسه عالی موسیقی لوزان با کریستیان فاور و مارک پانتیلیون دست یافت.

لیلا رمضان، برنده جایزه فرهنگ و هنر بنیاد انگلبرت در سوئیس و همینطور بنیاد آلبرت روسل در فرانسه است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

پیش از انتشار این کتاب، استادانی بودند که موسیقی ایرانی را اول با گوشه‌های مدال ردیف درس می‌دادند؛ کسی که مجدانه در این زمینه تا امروز فعال بوده، حسین عمومی نوازنده و مدرس موسیقی دستگاهی است. عمومی در کلاس‌هایش قبل از آموزش کل ردیف، درسی به نام «پیش‌ردیف» را تدریس می‌کند که در زمانی حدود ۲۰ دقیقه، کل گوشه‌های مدال ردیف را پشت هم می‌خواند. (۵)

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

از روزهای گذشته…

نوگرایی بر شالوده‌ی یک سنت صلب (I)

نوگرایی بر شالوده‌ی یک سنت صلب (I)

سال‌های آغازین دهه‌ی ۱۳۵۰ همه چیز زیر پوست آرامش ظاهری جامعه در حال بازگشت به گذشته بود، بازگشت به بنیادهایی که هویت خوانده می‌شد. بنیادگرایی به معنای نسبت با یک نص صریح یا متن مرجع سرعت بیشتری می‌گرفت و شاخ و برگ‌هایش که گسترش می‌یافت بر ریشه‌هایی استوار بود که دست‌کم از یک دهه قبل در سپهر اندیشه‌ی ما رسوخ کرده بودند. بازگشتن به اصل یا همان بنیادها در یکایک افق‌های زیست فکری جامعه معادلی عملی می‌یافت. بدین معنی آینده‌ی پیش رو همان گذشته بود و حرکت قطار زمان اراده‌ی مردمان معکوس روز و ماه و سال شتاب می‌گرفت.
نگاهی به انوانسیونهای باخ

نگاهی به انوانسیونهای باخ

انوانسیونهای دو و سه صدایی باخ علاوه برای آنکه حاوی نکات زیاد آموزشی برای هنرآموزان سازهای کلاویه ای است، در عین حال جزو دسته کارهای زیبای باخ قرار دارد که رافت های کنترپوآنیک و ملودیک بسیار دارند، بگونه ای که برخی از آنها جزو شناخته شده ترین کارهای باخ به حساب می آیند.
پیرگلو: استاد پایور موضوع تزم بود

پیرگلو: استاد پایور موضوع تزم بود

آن دو سالی که آکادمی استکهلم می رفتم پیانو را ساز تخصصی خودم انتخاب کرده بوده و البته معلم بسیار خوبی در آن جا داشته ام به اسم استلا چایکوفسکی که ظاهرا از نوادگان چایکوفسکی بزرگ بودند که مهاجرت کرده بودند به لهستان و بعد از آن جا ۱۹۶۴ مهاجرت کرده بودند به سوئد و دیگر در سوئد زندگی می کردند، با اینکه حدود ۶۷ ساله بودند ولی بسیار پیانیست خوبی بودند و دوست صمیمی تاتیانا نکلای وا بود که شوستاکویچ پرلودهایش را به نکلای وا تقدیم کرده است.
داوودیان: وارد جریان حرفه ای تری خواهم شد

داوودیان: وارد جریان حرفه ای تری خواهم شد

سی اردیبهشت برابر با ۱۹ می، آنجل گیل اردونز (Angel Gil-Ordóñez) با آهنگسازی کاظم داوودیان، کنسرتی را به اجرا گذاشت که مورد استقبال ایرانیان مقیم آمریکا قرار گرفت. در این باره با کاظم داوودیان به گفتگو می پردازیم تا نظرات او را در مورد برنامه های جدیدش با این رهبر برحجسته بشنویم.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVIII)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVIII)

الگار این کنسرتو را در سال ۱۹۱۹ پس از پایان جنگ جهانی نگاشت. با بدبینی حاصل از تـخریب و نابودی به بارآمده توسط جنگ، الگار بر این باور بود که اروپای کنونی دیگر بسآن اروپای قبل از جنگ نخواهد شد. اولین واکنش او به جنگ ننوشتـن موسیقی در طی آن چهار سال بود. سپس، از اکتبر ۱۹۱۸ تا اکتبر سال بعد، او قریحه ی خود را صرف چهار اثر نمود که در زمره ی بهترین آثار وی جای می گیرند. سه اثر ابتدایی که آثار “مـجلسی” نام گرفته و اثر چهارم وی، هـمین کنسرتوی ویلنسل می باشد. این کنسرتو، گویی سوگ الگار برای جهان از دست رفته می باشد.
مرور کتاب «موتسارت؛ تصویر یک نابغه»

مرور کتاب «موتسارت؛ تصویر یک نابغه»

موتسارت افسانه‌ای، دردانه‌ی دنیای موسیقی را با نبوغ خارق‌العاده‌اش می‌شناسیم. حتا آنها که موسیقی‌اش را هم نشنیده‌اند احتمالا چیزکی از استعداد شگرف او به گوششان خورده. تصور ما را از این استعداد شگرف (و نیز خودِ مفهومِ نابغه‌ی درک نشده توسط مردم هم‌عصرش) زندگی‌نامه‌های رومانتیک قرن نوزدهمی و دنباله‌های قرن بیستمی‌شان به وجود آوردند و شاخ و برگ دادند. کتاب «موتسارت؛ تصویر یک نابغه» نوشته‌ی «نوربرت الیاس»، جامعه‌شناس برجسته اما راهی دیگر در واکاوی زندگی موتسارت در پیش می‌گیرد؛ پرسش جامعه‌شناسانه از نبوغ.
دارالفنون، مسیو لومر و اولین سرود ملی ایران (I)

دارالفنون، مسیو لومر و اولین سرود ملی ایران (I)

دارالفنون که نتیجه آشنایی ما با مغرب زمین بود، بیست سال پیش از دارالفنون ژاپن و سه سال پس از گشایش دارالفنون عثمانی در روز یکشنبه پنجم ربیع الاول سال ۱۲۶۸ ق / ۱۸۵۲ م، سیزده روز پیش از کشته شدن بانی آن یعنی امیرکبیر، افتتاح شد. این مدرسه که حکم دانشگاه آن زمان را داشت؛ اولین مرکز دانش اندوزی در دوره جدید بود که بعدها گسترش یافته و شعبه های مختلفی نیز به آن افزوده شد.
شناخت کالبد گوشه‌ها (IX)

شناخت کالبد گوشه‌ها (IX)

حقیقت یافتن یکی از دو سوی این متناقض‌نما دیگر بستگی به مولف و کارش ندارد بلکه بیشتر مربوط به واکنش جامعه‌ی موسیقی است و آن کسانی که کتاب را می‌خوانند و به کار می‌بندند. احتمالا آگاه بودن بر این نکته که تحلیل ردیف به عنوان نوعی دستور زبان چه کاستی‌هایی دارد یا می‌تواند به بار آورد، همان کاستی‌ها را به نقطه‌ی قوتی در دگرگونی تلقی ما از دامنه‌ی خلاقیت در موسیقی دستگاهی تبدیل خواهد کرد، حتا اگر شده با مطرح کردن پرسش‌هایی درباره‌ی حدود تفسیر و … به بیان دیگر اگر دستاوردهای تحلیلی کتاب به عنوان یک حقیقت مسلم یا یک و تنها یک تفسیر قطعی درک شوند سوی اول روی می‌دهد و اگر به عنوان یک تفسیر خاص اما معتبر از میان بسیار تفسیرها، سوی دوم.

دو خبر از دنیای موسیقی

در تاریخ دهم مارس سال ۲۰۰۴ میلادی آهنگ Eclipse از آلبوم Dark Side of the moon گروه Pink Floyd توسط کاوشگر ماه Opportunity پخش شد و پس از آن کاوشگر شروع به عملیات اکتشاف کرد.
گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

این سوئیت ارکستری چندان تصویر کننده سیارات به عنوان اجرام سماوی نیست بلکه بیشتر درباره صفاتی انسانی است که به آنها بر می گردد. این اثر هولست همیشه طرفداران بسیار داشته است.