دونوازی فیروزه نوائی و لیلا رمضان در تالار رودکی

کنسرت دونوازی فلوت و پیانو با اجرای فلوت فیروزه نوایی و پیانوی لیلا رمضان برگزار می شود. این برنامه که مصادف با صدسالگی تاسیس هنرستان عالی موسیقی تهران است، ۲۲ دیماه ۹۷، ساعت ۲۰:۰۰، در تالار رودکی به اجرا می رسد.

در این برنامه آثاری از فکرت امیرف (Fikrat Amirov)، کلود دبوسی (Claude Debussy)، سیسال چامینید (Cécile Chaminade)، حشمت سنجری، علیرضا مشایخی و کارن کیهانی اجرا می شود.

***
فیروزه نوائی
او در سال ۱۳۳۳ در اهواز متولد شد. پس از اتمام تحصیلات در هنرستان عالی موسیقی تهران با اخذ بورس تحصیلی وارد دانشگاه موسیقی وین شد و تحت نظر پروفسور هانس رزنیچک (Hans Reznicek) مدرک کارشناسی ارشد را با رتبه ممتاز در سال ۱۳۵۷ اخذ نمود و موفق به دریافت جایزه ویژه وزارت فرهنگ و هنر کشور اتریش _ وین در همان سال گردید.

وی همچنین در کلاسهای تخصصی تنفس و استفاده از دیافراگم دانشگاه موسیقی وین تحت نظر پروفسور روبرت ولف (Robert Wolf) شرکت کردند.

وی پس از اتمام تحصیلات به ایران بازگشتند و فعالیت هایی نظیر نوازندگی فلوت با ارکستر های رادیو و تلویزیون و و ضبط و پخش در تلویزیون و گروه نوازی داشتند. وی به عنوان اولین بانوی فلوتیست با سمت فلوت اول وارد ارکستر سمفونیک تهران گردید و به استخدام رسمی آن درآمد. هم زمان نوائی به عنوان استاد یار در هنرستان عالی موسیقی و مدرسه ایران و آلمان به تدریس مشغول شد. فیروزه نوائی پس از بازگشت مجدد در سال ۱۳۵۹/۱۳۶۰ به کشور اطریش عضو فعال مسترکلاس های آقایان اورله نیو کوله (Aurele Nicolet) و جیمز گالوی (James Galway) و کلاس های تک نوازی و موسیقی مجلسی و مستر کلاس های دانشگاه موسیقی وین زیر نظر پروفسور ولفگانگ شولتز (Wolfgang Shults) بودند و در مدارس موسیقی وین اطریش هم تدریس داشتند.

ایشان در سال ۱۳۷۶ بعد از ارائه پایان نامه خود با عنوان (طریقه تدریس موسیقی در ایران قبل و بعد از انقلاب) مجددا به اخذ مدرک کارشناسی ارشد این بار از دانشگاه موتزارتوم زالسبورگ (Mozarteum Salzburg) نایل گردیدو سمت مگیستر آرتیوم (Magister atrium) را دریافت کرد.

فیروزه نوائی بعد از اینکه در سال ۱۳۶۱ تدریس خود را در کنسرواتوار شوبرت وین جهت نزدیکی به خانواده به مقصد فورآلبرگ اطریش (Vorarlberg) ترک گفت،در شهر دورتنبرن (Dortnbirn) مشغول به تدریس گردید که هم اکنون بعد از ۳۵ سال به عنوان مدرس و نوازنده فلوت در این مدرسه دولتی بازنشسته شد.

وی در سال ۱۳۹۴ کر فلوت تهران را تاسیس کرد. شایان ذکر است که ۴۰ نوازنده فلوت در این انسامبل مشغول به نوازندگی هستند. علاوه بر استان های مختلف ایران، کر فلوت تهران در اروپا نیز اجراهای بی نظیری داشته است. تاسیس کر فلوت تهران باعث ایجاد انگیزه بین دانشجویان و همکاری بین اساتید فلوت گشته است. نوایی همواره در جهت ارتقای دانش و مهارت های فنی فلوتیست های کشور در زمینه گروه نوازی کوشیده است.

نوائی هم اکنون مقیم سوئیس می باشد. از مهمترین رویدادهای اخیر وی میتوان شرکت به صورت مداوم در جشنواره موسیقی فجر و فستیوال موسیقی معاصر از سال ۱۳۹۲ و شرکت در سمینار فلوت وحضور مستمر به عنوان داور در جشنواره موسیقی جوان از سال ۱۳۹۳ را نام برد.و همچنین ایشان دارای مدرک درجه یک هنری (دکترا) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشند.

شوق تدریس به جوانان هم وطن ایرانی باعث شد که فیروزه نوائی دعوت آموزشگاه کوشا را در تهران به عنوان مدرس و استاد بپذیرد و فعالیت های هنری خود را در این زمینه آغاز نماید.

لیلا رمضان
سالهای زیادی است که به دنبال یافتن و ایجاد ارتباط بین موسیقی ایران و موسیقی معاصر جهانی به عنوان پیانیست مشغول فعالیت است. او رسیتال های متعددی را‌ در فرانسه، سوئیس، ایتالیا، ایرلند، آمریکا و کانادا داشته است. از اجراهای او می توان کنسرت هایی در کالج برناردن در پاریس، دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبورگ، تالار ویکتوریا در ژنو، آکادمی سلطنتی ایرلند در دوبلین و موزه آقا خان در تورنتو نام برد. وی در جشنواره های بزرگی مانند آتنه در ژنو، شوبرسیاد در سیون، اس ام سی در لوزان و فستیوال آلبا در ایتالیا به عنوان سولیست اجرا داشته است. کنسرت های او از رادیوهای آر.اف.آی فرانسه، رادیو فرانس کولتور، آر.تی.اس سوییس، اِن.او.پی هلند و سی.بی.سی کانادا پخش شده است.

وی با بسیاری از موزیسین های برجسته مانند ویلیام بلانک، هلموت دویچ، ژان کلود پِنتیه و فیلیپ آلبرا افتخار همکاری داشته و با نوازندگان به نامی چون ژان مارک لویزادا، الیان رِیِس، کریستوف بو، بریژیت باله و تریو شمیرانی اجراهایی داشته است. او همچنین با آهنگسازانی مانند تریستان مورای، لوییس نائون، نیکولا بولانز و میکائل ژارل همکاری نزدیک داشته است. لیلا رمضان به عنوان پیانیست و مدیر هنری آنسامبل موسیقی معاصر «ماتکا» – مستقر در سوییس – پایه گذار چندین پروژه موسیقی بین فرهنگی بین ایران و دیگر کشورها بوده است. این پروژه ها ترکیبی از کنسرتها، کنفرانس ها و همینطور اقامتهایی برای آهنگسازان ایرانی، فرانسوی، سوئیسی و آمریکایی و همینطور اجراهای نخست از قطعات این آهنگسازان بوده است.

لیلا رمضان عضو هیئت داوران دهمین و یازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان در تهران و بنیانگذار و مدیر هنری جایزه پیانوی «باربد» در شیراز بوده است. وی اخیرا در یک رویداد ویژه که برای افزایش آگاهی و مخالفت در برابر خشونت علیه زنان توسط ده سفیر آفریقا در سازمان ملل در ژنو برگزار شد، همکاری و اجرا داشته است.

لیلا رمضان تا کنون قطعات بیش از سی و پنج آهنگساز ایرانی را تحت عنوان پروژه «صد سال موسیقی ایران برای پیانو» اجرا کرده که اکثر آنها اجرای نخست بوده است. وی در حال ضبط و پخش جهانی این پروژه با همکاری شرکت فرانسوی «هارمونیا موندی» در قالب چهار سی دی است که اولین سی دی این مجموعه تحت عنوان آهنگسازان دهه هزار و نهصد و پنجاه در ژانویه سال گذشته با اجرای قطعاتی از محمدرضا درویشی، بهزاد رنجبران، نادر مشایخی، ایرج صهبایی، هرمز فرهت، فوزیه مجد و رضا والی وارد بازار شده است. سی دی دوم این مجموعه در بهار سال آینده تحت عنوان مجموعه شهرزاد اثر علیرضا مشایخی وارد بازار خواهد شد.

لیلا رمضان فراگیری پیانو را نزد مصطفی کمال پورتراب، رافائل میناسکانیان و دلبر حکیم آوا در تهران آغاز کرد. سپس در پاریس با اخذ بورس در مدرسه موسیقی «اکول نرمال پاریس- آلفرد کورتو» پیانوی خود را با ژان میکو و موسیقی مجلسی را با دِوی اِرلی ادامه داد. سپس با استادانی چون ژاکلین بورژس مونری و کریستو بوکودجیان در کنسرواتوار ملی سنت مور فرانسه تحصیلات خود را با درجه عالی به اتمام رساند. پس از آن به لوزان رفت، جایی که اکنون زندگی می کند و به دریافت دو مدرک کارشناسی ارشد در رشته نوازندگی پیانو و همینطور در رشته آکوپیانیومان از مدرسه عالی موسیقی لوزان با کریستیان فاور و مارک پانتیلیون دست یافت.

لیلا رمضان، برنده جایزه فرهنگ و هنر بنیاد انگلبرت در سوئیس و همینطور بنیاد آلبرت روسل در فرانسه است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

از روزهای گذشته…

نگاهی به اپرای مولوی (XIV)

نگاهی به اپرای مولوی (XIV)

مولانا حرف آخر را می زند: «صواب اندیش می گوید که ترک عشق خوبان کن، من این کار خطا هرگز کنم؟ عقل این قدر دارم»* گذشته از کژتابی ای که در «عقل این قدر دارم» به گوش می رسد، آهنگسازی این بخش یکی از نقاط برجسته اپرای مولوی است. ظهور ناگهانی شمس در لحظه آمدن این بیت: «خیال روی شمس الدین، مرا تا مونس جان شد…» و انقلابی که در ارکستر از پدال همان آکوردLa – Re – La – Si b – Do – Re با اجرای ملودی های کوتاه ویولونها در پاسخ به آواز، روی می دهد، شنونده را مجذوب این صحنه درخشان می کند.
موتسارتى که ما نمى شناسیم!

موتسارتى که ما نمى شناسیم!

همه افراد، حتى کسانى که موسیقى کلاسیک را خیلى کم مى شناسند، موتزارت را دوست دارند. شاید به همین دلیل، تنفر از [اپراى] «دون ژوان» و سمفونى «ژوپیتر» مانند تنفر داشتن از نور خورشید باشد! باید گفت موتزارت نه تنها براى احیاى زیبایى موسیقایى، بلکه براى دفاع از آن متولد شده است.ما نشانه هاى آثار موتزارت را مى شناسیم. در کنسرت ها، ضبط، رادیو و تلویزیون، آنها از همه جهت ما را احاطه کرده اند. این آشنایى باعث شده است که فراموش کنیم این آثار براى شنوندگان هم عصر موتزارت، در سالهاى اوج او، از ۱۷۸۲ تا زمان مرگ غیر منتظره اش در ،۱۷۹۱ تا چه اندازه جدید بودند.آیا مردم معاصر با او نیز مانند ما، او را مى ستودند؟ نسبتاً بله.
نگاهی به سیر تکاملی تکنیک نواختن پیانو

نگاهی به سیر تکاملی تکنیک نواختن پیانو

اگر نگاهی به کتابها و روشهای آموزش نوازندگی پیانو در مدارس، دانشگاهها و آموزشگاههای موسیقی در دنیا بیندازیم، مشاهده خواهیم کرد که در دنیای مدرن امروزی تکنیک ها و روشهای متعددی در عرصه آموزش و نحوه نوازندگی پیانو وجود دارد که دانستن سیر تکاملی این روشها برای هر نوازنده ای می تواند مفید و آموزنده باشد.
گاهی لازم می‌شود نه های دردناکی بگوییم (IV)

گاهی لازم می‌شود نه های دردناکی بگوییم (IV)

شما یک قطعه‌ی ۵۰ دقیقه‌ای را در ۴۰ سال پیش نمی‌توانستید منتشر کنید. باید فکری می‌کردید که تبدیل به یک قطعه‌ی ۲۲ یا ۲۴ دقیقه‌ای شود. دلم می‌خواست این کارها از کشوهای ذهنی آدم‌ها بیرون بیاید. بعضی‌ از کارها ضبط هم ‌شده بودند. این یک جنبه از آن دوستی‌هاست. و گاه پیش می‌آید که اثر کاملی را از یک دوست نپذیرم. پیتر سلیمانی‌پور آلبومی ارائه داد که از او عذرخواهی کردم و بعد از آن هم ماکت آلبومی را آورد که باز هم گفتم ببخشید! عین همین اتفاق با محمدرضا علیقلی افتاد که یک ببخشید به همراه داشت و او مدتی هم از دست من دلخور شد ولی بعد دوباره حل شد درحالی که پیتر حتی دلخور هم نشد. «در دنیای تو ساعت چند است» هم نزدیک‌ترین نمونه‌اش است.
در نقد آلبوم سخنی نیست (II)

در نقد آلبوم سخنی نیست (II)

پس از این «حسین علیزاده» فرا می‌رسد. او امکاناتی را که در خود موسیقی دستگاهی موجود است به شکلی هوشمندانه به کار می‌گیرد. مساله برای علیزاده‌ی اواخر دهه‌ی ۱۳۶۰ این بود که از دل خود آواز کلاسیک ایرانی، بدون تسطیح یا تغییر بنیادی، هم‌آوایی برآورد. او ذهنیت منجر به آن تجربه‌ها را سال‌ها بعد چنین شرح می‌دهد: « می‌خواستیم [هم‌آوایی] شکل قراردادی یا تکراری کر که بیشتر شبیه به آوازهای غربی [است] نباشد به این فکر رسیدم که چگونه می‌شود در خود آوازهای موسیقی ایرانی یک حالت پولیفونی در آواز ایجاد کرد و در عین حال هر کدام از خطوط استقلال خودشان را داشته باشند و جملاتی را که می‌خوانند همان تکنیک موسیقی آوازی در آن باشد.» (۵)
آلبوم «آرزو» رونمایی شد

آلبوم «آرزو» رونمایی شد

جمعه دهم شهریور ساعت ۱۶ در انتشارات فرهنگ، جلسه رونمایی از آلبوم آرزو (arzu) با صدای مسعود فصیحی و پیانوی دلبر حکیم آوا برگزار شد. در این مراسم در کنار ایراد سخنرانی درباره تولید این آلبوم که احتمالا اولین آلبوم آواز و پیانو به سبک اپراتیک در ایران است، آثاری از موسیقی کلاسیک آذربایجان با صدای مسعود فصیحی به صورت زنده اجرا شد.
آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک

آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک

«گنج صدا» یکی از آلبوم‌های منتشر شده از ارکستر مجلسی هنرمندان موسیقی در وین، به رهبری بیژن خادم میثاق است. این هنرمند ایرانی که در تهران و خانواده‌ای هنرمند متولد شده از کودکی در اتریش به تحصیل موسیقی مشغول بوده و در سال‌های پیش از انقلاب، بارها با ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران و همچنین ارکستر سمفونیک تهران به عنوان تکنواز، برنامه اجرا کرد.
هنینگ کراگرود، موسیقیدان اسکاندیناوی (II)

هنینگ کراگرود، موسیقیدان اسکاندیناوی (II)

از رویدادهای مهم این فصل می توان به دعوت مجدد از هنینگ برای همکاری با ارکستر سمفونیک بورنماوث و ارکستر هاله نام برد. هنینگ نوازنده مورد علاقه این ارکسترها است. او هم چنین با ارکستر فیلارمونیک SWD و ارکسترهای سمفونیک غرب استرالیا و تاسمانی نیز همکاری داشته است. در ادامه فعالیت هایش در آمریکای شمالی، هنینگ به ارکستر سفونیک تورنتو سری می زند و در رسیتالی در مرکز لینکلن در نیویورک به اجرا می پردازد.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت دوم)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت دوم)

برای آنکه نت های موسیقی را در دورهای پی درپی که پیشتر نشان داده شد بتوان به خط موسیقی نوشت خطوطی به کار برده می شود که حامل نام دارد. حال در ساده ترین و معمول ترین کاربرد خود عبارت است از پنج خط موازی با فاصله های مساوی. حامل پنج خطی دارای یازده محل برای جا دادن نت های موسیقی است پنج محل روی خط ها چهار محل میان خط ها یک محل پایین و یک محل بالای حامل به این ترتیب روی هر حاملی می توان یازده نت جای داد.
شجریان مهر

شجریان مهر

اول مهر مهرماه ۱۳۸۳، استاد عالیقدر آواز ایران ، محمدرضا شجریان ۶۴ ساله شد. شجریان هنرمندی با هوش و ذکاوتی سرشار که حقیقتا” حق مطلب را درست ادا کرده از دیار قدسیان، یگانه مشهد ایران رهسپار سفری دور و دراز شد و امروز با خود کوله باری لبریز از پاکترین و معصومترین آیه های آریایی بودنمان را بدوش می کشد.