بزرگداشت صدمین سال تاسیس هنرستان موسیقی برگزار می شود

بزرگداشت یک قرن آموزش علمی موسیقی در ایران در تالار وحدت برگزار خواهد شد. جشن صدسالگی «هنرستان موسیقی» روز پنجشنبه ۲۷ دی‌ماه با اجرای فارغ‌التحصیلان دوره‌های مختلف این مجموعه آموزشی در تالار وحدت تهران برگزار می‌شود.

جشن صدسالگی «هنرستان موسیقی» از روز شنبه ۲۲ دی ماه با اجرای دوئت فلوت و پیانوی فیروزه نوایی و لیلا رمضان آغاز و در ادامه روز دوشنبه با عنوان «شب هنرستان» و با اجرای گروه سازهای ایرانی و ارکستر زهی هنرستان موسیقی پسران و دو گروه سازهای ایرانی هنرستان موسیقی دختران برگزار و مراسم بزرگداشت صدسالگی هنرستان موسیقی نیز روز پنجشنبه ۲۷ دی ماه از ساعت ۱۵ در تالار وحدت با حضور فارغ التحصیلان، اساتید و مدیران دهه های مختلف هنرستان (هنرستان عالی موسیقی، هنرستان موسیقی ملی، هنرستان موسیقی پسران، هنرستان موسیقی دختران) برگزار خواهد شد.

در برنامه نهایی این جشن از قدیمی ترین فارغ التحصیلان، پرسابقه ترین اساتید و مدیران تاثیر گذار حاضر هنرستان تقدیر و از کتاب «تاریخ هنرستان موسیقی» تالیف علی تقی پور و تمبر یادبود هنرستان موسیقی رونمایی خواهد شد. علاوه بر تمبر یادبود یکصد سالگی هنرستان موسیقی، از تمبر یادبود غلامحسین غریب گرکانی و حسین دهلوی به پاس خدمات ارزشمندشان در دوران مدیریت در هنرستان موسیقی با حضور خانواده این دو مدیر سابق رونمایی خواهد شد.

سید مجتبی حسینی معاون امور هنری وزارت ارشاد نیز پیش‌تر درباره اهمیت برگزاری این بزرگداشت گفته بود: «قدر آموزش و آموزش هنر را چنانکه شایسته است، نشناختیم. تکریم هنرستان یادآور یک تاریخ باشکوه است و گذشته را چراغ راه آینده کردن تنها مسیر با عزتی است که می توان برای رسیدن به آینده ای روشن، پیش گرفت. هنر معلمان هنرستان‌ها بسیار اهمیت دارد.

باید به آموزش درست و اصولی هنر در کشور توجه کنیم و به نهادهای با اصالتی که در طول یک قرن یا بیشتر توانسته اند این ماموریت خطیر را پیش ببرند، احترام بگذاریم. وقتی دست اندرکاران برگزاری جشن صدسالگی هنرستان موسیقی تهران فهرستی از فارغ التحصیلان، اساتید و همکاران هنرستان ارائه دادند و من توفیق پیدا کردم آن را ببینم و یک به یک آنها را نگاه کنم، نام‌های بسیار درخشانی بودند که امروز جزو ستاره های سپهر هنر ایران هستند.»

حسینی خاطرنشان کرد: «فارغ‌التحصیلان هنرستان موسیقی کمتر عضو گونه‌ های متنزل موسیقی شده‌ اند و همه در سطحی حرفه ای مشغول فعالیت شده‌اند. این نشان می‌دهد که وقتی سنگ بنای درستی هست، وقتی فکر و تدبیری در کار است، محصول این باغ هم محصول شیرین و گوارایی است. باید داشتن چنین باغی را پاس بداریم. باید به هم تبریک و شادباش بگوییم برای داشتن یک باغ مثمر و صد سالگی قطعا اتفاقی غرور انگیز برای هنرستان موسیقی تهران خواهد بود.»

لازم به ذکر است هنرستان موسیقی تهران که بسیاری از بزرگان حوزه موسیقی در کشور از فارغ التحصیلان آن هستند و بسیاری از اساتید به نام موسیقی ایران در آن تدریس نموده اند، با پشت سرگذاشتن دوره های مختلف و مسیری پرفراز و نشیب وارد صدمین سال تاسیس خود شده است و همین موضوع به برگزاری جلساتی با عنوان جلسات هم‌اندیشی صد سالگی هنرستان موسیقی تهران ختم شد و جزئیات برگزاری این برنامه از دل این جلسات هم اندیشی تصویب و وارد مراحل اجرایی شد.

جشن صدسالگی «هنرستان موسیقی تهران» به همت تعدادی از فارغ التحصیلان دوره‌های مختلف هنرستان موسیقی تهران، با همکاری و همیاری معاونت هنری وزارت ارشاد، موسسه توسعه هنرهای معاصر، دفتر آموزش و توسعه فعالیت های فرهنگی و هنری و بنیاد رودکی برگزار می‌شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جان کیج و ذن بودیسم (IV)

گفتگوی بالا بین پروفسور «سوزوکی» – استاد فلسفه شرق دور – و یکی از شاگردانش در دانشگاه کلمبیا صورت گرفته که جان کیج آن را در مقاله ای به نام «شفافیت و ظرافت» آن را نقل می کند. می گویند که «ذن» اولین بار با یک کنایه آغاز شد. بدین گونه که: روزی بودا با شاخه گلی در دست به جایگاه موعظه ی روزانه اش آمد و به جای موعظه های معمول، آن روز فقط گل بود و سکوت. یکی از پیروانش راز پیامِ بی کلام او را دریافت و ذن آغاز شد.

یادداشتی بر آلبوم «نبودی تو»

موسیقیِ «نبودی تو» را می‌توان در این عبارت خلاصه کرد: کنار هم نشاندنِ بی‌ربطِ عناصری بی‌ربط و در عین حال نخ‌نما. شیوه‌ی تنظیم و هارمونیزه کردنِ نُه ترانه‌ای که در این آلبوم گنجانده شده عمده‌ترین عنصرِ تاریخ مصرف گذشته‌ی مجموعه است. صدای خواننده نیز معمولاً بی هیچ ایده‌ی مشخصی، در فواصلی مستعمل، بر فضاسازی‌هایی سوار می‌شود که حاصلِ نازل‌ترین فرمول‌های نیم قرن پیش‌اند.

از روزهای گذشته…

نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (III)

نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (III)

در موومان دوم با والسی که فرمی همانند روندو دارد (کودا- A′ B A – مقدمه) به شایستگی تضاد کاملی با موومان نخست پدید می آید. فضاسازی لطیف و درخشان در این موومان و بکارگیری دو هارپ به گونه ای که موسیقی تداعی گر بزمی مفرح می شود بسیار قابل توجه است. گفتنی است که این گونه فضاسازی ها مشخصه ی بارز برلیوز است، چنانکه این بخش را می توان با بکارگیری هارپ ها در بخش دوم رومئو و ژولیت، موومان پایانی تدئوم، مارش تروا و همچنین ارکستراسیون برلیوز برای اثری از وبر به نام دعوت به رقص مقایسه کرد.
کاباره ها، محل عرضه و تقاضا

کاباره ها، محل عرضه و تقاضا

بخش بسیار زیادی از زنان جامعه ی من، به نوعی در ادامه ی رمانتیزم اند. رمانتیزمی از مد افتاده و اغراق آمیز. بخش بسیار زیادی شان هم فردگرا هستند و آن “تو”ی درون شان نیز کسی نیست جز خودشان. اما با همه ی این ها، زنان نه سرمه ی خورشید که می توانند خودِ خورشید باشند. در میان زنان، عده ای شان بسیار عمیق و بااصالت، عده ای شان با احساسات ساده و شریف و عده ای شان هم سطحی، بی بنیه و لاابالی اند. همان تقسیم بندی معمول همانند مردان!
موسیقی منبع الهام نابغه بزرگ  فیزیک

موسیقی منبع الهام نابغه بزرگ فیزیک

در سال ۲۰۰۵ مقارن با صدمین سالگرد قانون E=mc2، نشست ها و کنسرت های بسیاری در این زمینه برگزار شد و مقالات بسیاری در ارتباط با آلبرت انیشتین ارائه گردید. همچنین در ژانویه سال ۲۰۰۶ مراسم مشابهی به منظور بزرگداشت ولفگانگ آمادئوس موتزارت، یکی دیگر از نوابغ جهان، برگزار شد.
کیم کاشکاشیان، ویولا نوازی از ارمنستان

کیم کاشکاشیان، ویولا نوازی از ارمنستان

کیم کاشکاشیان (Kim Kashkashian) بدون شک یکی از برترین های زمانه ما میباشد. منتقدان نوازندگی وی را همواره از جهت سونوریته بسیار زیبا و رنگ آمیزی های استادانه اش مورد تمجید قرار میدهند. کیم در ۳۱ آگوست سال ۱۹۵۲ در شهر دیترویت-ایالت میشگان آمریکا بدنیا آمد. او نوازنده ای آمریکایی میباشد اما با اصالت ارمنی.
دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

جاز آفریقایی-کوبایی بر اساس ریتمهای کوبایی است. دیزی گیلیسپی در سال ۱۹۴۷ توسط ماریو بائوزا (Mario Bauza) به چانو پوزو (Chano Pozo) ترومپت نواز جاز آمریکای لاتین معرفی شد. پوزو درامر کانگای گروه گیلیسپی شد. گیلیسپی همچنین به همراه بائوزا در کلوپهای جاز خیابان ۵۲ نیویورک و چندین کلوپ رقص در تئاتر آپولو و پالادئوم نوازندگی کرد. آنان در گروه چیک وب و کب کالاووی نواختند جایی که گیلیسپی و بائوزا دوستان همیشگی شدند.
نکاتی که سازندگان تار و سه تار باید بدانند

نکاتی که سازندگان تار و سه تار باید بدانند

معمولا” آلات موسیقی ای که شامل سیم و دسته هستند، پس از مدت زمانی باید رگلاژ دسته شوند چراکه مقداری جاخوردگی در دسته ساز بوجود می آید. در سالهای اخیر که چسب چوب و دیگر انواع چسبهای صنعتی به بازار آمده، عده ای مبادرت به استفاده از این نوع چسبها می کنند که متاسفانه ساز تولید شده آنان جنبه یکبار مصرف پیدا می کند چون در آینده دور (مثلا ۷۰ یا ۸۰ سال دیگر) پس از هرگونه جاخوردگی، پیچ خوردگی، شکستگی بر اثر حوادث و ضربه، دیگر ساز را نمی توان ترمیم اصولی کرد، چون اصولا” این چسبها باز نمی شوند.
ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت منتشر شد

ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت منتشر شد

کتاب «ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت»، که به‌تازگی توسط نشر سوره‌ی مهر در ۲۵۰۰ نسخه با قیمت ۱۰۰ هزار تومان منتشر شده است، ثمره‌ی سال‌ها پژوهش فریبا (فرنگیس) یاوری در زمینه‌ی صدای انسانی- چه گفتار و چه آواز- است. فریبا یاوری تحصیلکرده‌ دو رشته‌ی به‌ظاهر نامرتبط بیهوشی و موسیقی است.
دومینگو رکورد دار تنور

دومینگو رکورد دار تنور

خوزه پلاسیدو دومینگو امبیل (Plácido Domingo) یکی از خوانندگان تنور میباشد که شهرت عمده ای به واسطه اجراهای بینظیرش در میان مخاطبان کلاسیک و حتی عام پیدا کرده است. وی یکی از فعالترین خوانندگان اپرا در سطح بین الملل میباشد و تاکنون نقش های بسیاری را در اپرا به اجرا گذاشته است در مارس سال ۲۰۰۸ وی صد و بیست و ششمین نقش خود را بر روی صحنه اجرا نمود که یک نوع رکورد محسوب میشود و از بسیاری از خوانندگان تنور دنیا نیز پیشی گرفته است.
جاکو پاستوریوس، آهنگساز و بیسیست

جاکو پاستوریوس، آهنگساز و بیسیست

John Francis Anthony معروف به Jaco Pastorius یکی از نوازندگان گیتار بیس و آهنگسازان سبک جز میباشد؛ او بیشتر شهرت خود را در زمینه تکنیک فوق العاده اش بر روی گیتار بیس و ویرتئوز بودنش بدست آورده است. وی با مهارت خویش توانسته است قطعات سولویی را برای گیتار بیس بسازد که به زیبایی ملودی و بیان قوی آنرا میتوان درک کرد.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (IV)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (IV)

«فرهنگ های شرقی در حوزه فلسفه و تفکر مشترکات بیشتری داشتند تا در حوزه زیبایی شناختی. به اعتباری، تمدن های بزرگ آسیایی بنیادهای نسبتاً مشترک فکری و مبانی نسبتاً متفاوت زیبایی شناختی در هنرها داشتند. این تفاوت معیارهای زیبایی شناختی در میان فرهنگ ها و تمدن های بزرگ آسیایی، نه تنها باعث گسیختگی آنها نمی شد بلکه امکان ظهور و بروز دیدگاه های مشترک و متنوع بسیاری را نیز فراهم می کرد‌‌» (درویشی/۱۳۸۲، ۱۳).