سارا وائوگن (III)

سارا لوئیز وائوگن (1924–1990)
سارا لوئیز وائوگن (1924–1990)
در آوریل ۱۹۷۲ وائوگن مجموعه آهنگهایی را با نوشته، مدیریت و رهبری مایکل لگراند (Michel Legrand) ضبط کرد. وائوگن همچنین قطعه “زندگی در ژاپن” (Live in Japan) که آلبومی با کنسرتهای زنده در توکیو بود در سپتامبر ۱۹۷۳ ضبط کرد. باب شید آهنگ “فرستادن دلقکها” با اشعاری از استیفان ساندهیم (Stephen Sondheim) را به وائوگن پیشنهاد داد که این آهنگ از آن پس به نوعی امضای او پس از آهنگ “شفیقانه” که همواره در اجراهای سولوی او وجود داشت، بدل شد.

متاسفانه در سال ۱۹۷۴ همکاری وائوگن با مین استریم، قطع شد و او تا سه سال بدون هیچ گونه قراردادی برای ضبط ماند. در سال ۱۹۷۴ وائوگن برای رئیس جمهور آمریکا جرالد فورد (Gerald Ford) و رئیس جمهور فرانسه ژسکارد د استینگ (Giscard d’Estaing) در کنسرتی خصوصی برای آندو اجرا داشت. در سال ۱۹۷۴ میکائل تیلسون توماس (Thomas Michael Tilson) رهبر فیلارمونیک لس انجلس، از وائوگن دعوت کرد تا در تمام مجموعه گرشوین که او برنامه ریزی کرده بود، به همراه این ارکستر در تالار هالی وود بول شرکت کند.

audio file بشنوید قسمتی از “فرستادن دلقکها” را با صدای وائوگن

علاوه بر ارکستر، نوازندگان دیگری او را همراهی می کردند؛ پیانیست جاز دیو گروسین (Dave Grusin)، ری براون (Ray Brown) دبل بیس، شلی مانه (Shelly Manne) درام و بیل پرکینس (Bill Perkins) به همراه پته کریستلیب (Pete Christlieb) ساکسیفون که مجموعه کنسرتهای موفقیت آمیزی بود و توماس و وائوگن هر دو از این همکاری خوشنود بودند، آنان اجراهایشان را در نیویورک در سالهای ۱۹۷۵ و ۷۶ در سرتا سر آمریکا ادامه دادند. این کنسرتها برای وائوگن که همواره آرزو داشت به همراه ارکستر بخواند، بسیار رضایت بخش بود و او بدون توماس به همراهی با ارکستر تا پایان دهه ادامه داد. در سال ۱۹۷۷ وائوگن روابط حرفه ای و شخصی خود را با فیشر به پایان رسانید.

وائوگن رابطه ای را با وایموند ریید (Waymond Reed) نوازنده ترمپت آغاز کرد. ریید به عنوان تروپت نواز و کارگردان موسیقی با وائوگن همکاری می کرد و در سال ۱۹۷۸ همسر سوم وی شد. در سال ۱۹۷۷ تام گای (Tom Guy) فیلمساز جوان و تولید کننده تلویزیونی، در سفرها وائوگن را همراهی می کرد و ضبطی از مصاحبه با هنرمندان بسیار زیادی که درباره وائوگن صحبت کردند و فیلمبرداری از کنسرتهایش و همچنین از پشت سن، را انجام داد.

audio file بشنوید قسمتی از “داستان عشق” را با صدای وائوگن

۱۶ ساعت فیلم از این مجموعه به مستندی یک ساعت و نیم تبدیل شد به نام “به خورشید گوش بسپار” (Listen To The Sun) که در ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۸ برای اولین بار در تلویزیون نیوجرسی پخش شد اما این مستند هیچ گاه به طور عمومی عرضه نشد. در پائیز ۱۹۷۷ نورمن گرانز (Norman Granz) از کمپانی خود، پابلو، قراردادی را برای ضبط با سارا وائوگن بست که بعد از سه سال این اولین قرارداد ضبط وائوگن بود.

اولین آهنگ ضبط شده وی به همراه این کمپانی “من عاشق برزیل هستم” است با موسیقی دانان برجسته برزیلی در ریو-د-جانیرو (که منتخب جایزه آلمان نیز بود). سارا در همان سال مجموعه آهنگهای بیتل ها را به همراه موسیقی پاپ معاصر و با برچسب ضبط های آتلانتیک ضبط کرد و در سال ۱۹۸۱ عرضه شد. پنج آلبوم به دست آمده از همکاریش با ضبط پابلو؛ “تا چه زمان می خواهد ادامه داشته باشد؟” در سال ۱۹۸۷ کوارتت هایی با پیانیست اسکار پترسون (Oscar Peterson)، گیتاریست جو پس (Joe Pass)، نوازنده بیس ری برون (Ray Brown) و نوازنده درام لوئیز بلسون (Louis Bellson)، دو آلبوم “کتاب شعر دوک الینگتون” در سال ۱۹۷۹، “دلقک ها را اعزام کنید” سال ۱۹۸۱ به همراه ارکستر کوئنت بیسی (Count Basie) و آلبوم سال ۱۹۸۲ “دیوانه و پریشان” کوارتت به همراه رولاند هانا (Roland Hanna) پیانو، جو پس گیتار، اندی سیپکینز (Andy Simpkins) بیس و هارولد جونز (Harold Jones) درام. در سال ۱۹۸۱ وائوگن و ویموند، همسر سومش، از هم جدا شدند!

در دهه ۱۹۸۰ وائوگن فعالیتهای فراوانی داشت و جوایز بسیاری کسب کرد، وی به عنوان یک زن برجسته موسیقی جاز آمریکا شناخته شد. در تابستان ۱۹۸۰ وائوگن جایزه CBS را دریافت کرد. اجرای برنامه گرشوین (Gershwin) به همراه ارکستر سمفونی نیو جرسی در سال ۱۹۸۰ از شبکه PBS پخش شد و جایزه سال ۱۹۸۱ را برای وائوگن به ارمغان آورد.

اجرای برنامه گرشوین با رهبری مایکل تیلسون توماس و ارکستر فیلارمونیک لوس انجلس، جایزه ستاره آلمانی بهترین خواننده جاز، را از آن خود کرد. وائوگن در سال ۱۹۸۵ جایزه: “قدمهای شهرت در هالی وود” را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۸ وی به تالار افراد برجسته موسیقی جاز راه یافت. بعد از قرادادش با پابلو، ضبطهای استودیوی محدودی داشت.

وائوگن در سال ۱۹۸۴ در آلبوم “ساعت ۲ صبح کافه بهشت بری مینلو” به عنوان خواننده میهمان حضور یافت که برنامه ای شامل آهنگهای اصیلی از موسیقدانان جاز بود. در سال ۱۹۸۴ وائوگن در یکی از عجیب ترین پروژه های زندگیش شرکت کرد، “این سیاره زنده است، بگذارید زندگی کند” قطعه ای سمفونیک ساخته آهنگساز تیتو فونتانا (Tito Fontana) و سانته پالومبو (Sante Palumbo) با ترجمه ایتالیایی از اشعار کارول وتیلا (Karol Wojtyla).

ضبط آن در آلمان با ترجمه انگلیسی از نویسنده ژنه لیز (Gene Lees) انجام و با برچسب کمپانی شخصی خود لیز عرضه شد. در سال ۱۹۸۶ وائوگن دو آهنگ “صحبت شادمانه” (Happy Talk) و “بالی های” (Bali Ha’i) را خواند و ضبط کرد. آلبوم پایانی وائوگن “داستانهای برزیلی” (Brazilian Romance) بود با آهنگسازی سرجیو مندس (Sergio Mendes) است که در سال ۱۹۸۷ در نیویورک و دتریوت ضبط شد.

در ۱۹۸۸ وائوگن در آلبوم نغمه سراییهای کریستمس با گروه کر مورمان تایرناکل (Mormon Tabernacle) و ارکستر سمفونی اوتا، هنر خوانندگیش را به اجرا گذاشت. در ۱۹۸۹ “کوئنسی جونز” (Quincy Jones) آخرین آلبوم استودیوی خود را به همراه فیتز گرالد ضبط کرد. وائوگن در ضبطهای ویدیویی نیز از سالهای ۱۹۸۰ شرکت داشته، زندگی او در سالهای ۱۹۸۳ و ۸۴ تصویر برداری شده و روند کار و مشارکت وی را با دیزی گیلسپی (Dizzy Gillespie) و ماینارد فرگوسن (Maynard Ferguson) نشان می دهد.

وی جایزه گرشوین را نیز دریافت نمود. در سال ۱۹۸۹ سلامتی وائوگن به خطر افتاد، با آنکه او سعی می کرد اجازه ندهد بیماری به اجراهایش صدمه ای وارد کند اما مجموعه کنسرتهایش در اروپا را در لغو کرد. در زمان اجراهایش در کلوپ جاز در نیویورک در همان سال، مبتلا به سرطان ریه تشخیص داده شد و آنقدر بیمار بود که قادر نشد تا پایان مجموعه اجراهایش در مکانهای عمومی حضور یابد.

وی برای شیمی درمانی به خانه اش در کالیفورنیا بازگشت و ماههای آخر زندگیش را در بیمارستان و خانه سپری کرد. آرزو داشت زمان مرگش در خانه باشد و سرانجام در غروب سوم آوریل ۱۹۹۰ در خانه اش در حالی که برنامه تلویزیونی که دخترش در آن حضور داشت را تماشا می کرد، چشم از جهان فرو بست. مراسم عزادای او در کلیسای باپتیس نیوجرسی برگزار شد، کلیسایی که خود در کودکی به آنجا می رفت و در قبرستان بلومفیلد به خاک سپرده شد. روز ۲۷ مارچ در سال ۲۰۰۳ به عنوان روز “سارا لوئیز وائوگن” در شهرهای سن فرنسیسکو و کالیفورنیا نامیده شد.

last.fm

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آلبوم «انگاره‌ها»؛ به‌آهنگ‌سازی و نوازندگیِ مهران بدخشان منتشر شد

این اثر که نخستین آلبوم مهران بدخشان به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده است؛ شامل مجموعه‌ای از قطعات پیانوییِ آهنگ‌ساز است که تحتِ عناوین پرلود در می‌بمل مینور، واریاسیون‌ بر روی تمی عاشقانه، شش‌قطعه کوتاه برای پیانو، دو قطعه تغزلی، امپرومتو و سونات پیانو شماره ۱ (در دو موومان) عرضه شده‌است.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

از روزهای گذشته…

یادداشتی بر آلبوم «پرده‌ی بیگاه»

یادداشتی بر آلبوم «پرده‌ی بیگاه»

در دهه‌ی اخیر و پس از یک دوره غُر زدنِ همه‌گیر (که موسیقی ایرانی دچار رخوت و رکود شده) پس و پیش کردنِ وندِ اشتقاقیِ «گاه» در نام‌گذاری آلبوم‌ها و قطعات موسیقی کلاسیک ایرانی، یکی از دستمایه‌هایی بوده که نوازندگان و آهنگسازان در نشان دادنِ دغدغه‌‌شان در عبور از رکود و یا متفاوت بودنِ موسیقی‌شان به کار برده‌اند: هفتگاهِ معلق، گاه و بیگاه، چندگاه، گاهی سه‌گاهی، گاهان و غیره.
ارکستر سمفونیک لندن (II)

ارکستر سمفونیک لندن (II)

در اجراهای LSO، فضایی آکنده از روح جوانی در صدای موسیقی وجود دارد که این نیرو در اجراهای ارکستر در آهنگهای ساخته برلیوز (Berlioz) و پروکوفیف (Prokofiev) به خوبی مشاهده می شود. LSO معمولا نوازندگان معروف جهانی داشته، از جمله تک نوازان سازهای بادی، مثل جیمز گالوی (James Galway) فلوت، ژروس- د- پییر (Gervase de Peyer) کلارینت، روژر لرد (Roger Lord) نوازنده ابوا نیز اسیان الیس (Osian Ellis) نوازنده چنگ، جان جئورجیادیس (John Georgiadis) نوازنده ویولن و باری تاکول (Barry Tuckwell) نوازنده هورن.
مغالطات ایرانی – آکوردهای ایرانی

مغالطات ایرانی – آکوردهای ایرانی

ایجاد روشی برای هارمونیزه کردن موسیقی ایرانی، از دیرباز مورد منازعه اهالی موسیقی ایرانی بوده است؛ بعضی به ایجاد هارمونی برای موسیقی ایرانی بر اساس شیوه ای نزدیک به هارمونی تیرس اعتقاد دارند، بعضی شیوه های دیگری را برگزیده یا ابداع کرده اند و عده ای دیگر به کلی با هارمونیزه کردن موسیقی ایرانی موافق نیستند.
ارکستر سمفونیک تهران در اغما

ارکستر سمفونیک تهران در اغما

پس از سی سال ارکستر سمفونیک تهران به خوابی عمق فرو رفته… بسیار غم انگیز است! ارکستری که در دوره اول از کمبود بازدید کننده و مقرون به صرفه نبودن کنسرتها، مشکلات مادی و معنوی جنگ جهانی دوم، خروج نوازندگان کلیدی از ارکستر، کمبود ساز و در دوره دوم تحریم های مربوط به موسیقی، خروج دوباره نوازندگان خبره، مشکلات مادی و معنوی زمان جنگ هشت ساله و … صدها مشکل دیگر تا به امروز حیات خود را حفظ کرده بود؛ در دوره ای که بیش از همیشه طرفدار دارد و بلیط کنسرتها هم در بالاترین حد خود است، به خاطر سوء مدیریت باید تعطیل شود!
نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

نگاهی به سوئیت برگاماسک دبوسی

سوئیت برگاماسک (Suite Bergamasque) از جمله مشهورترین مجموعه کارهای پیانویی است که توسط کلاود دبوسی (Claude Debussy) موسیقیدان سبک رمانتیک – امپرسیونیسم فرانسوی تصنیف شده است.
فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن (Frank Peter Zimmermann) ویلنیست بزرگ آلمانی متولد ۲۷ فوریه ۱۹۶۵ است. زیمرمن از ۵ سالگی نواختن ویلن را آغاز نمود، اولین کنسرت او در ۱۰ سالگی با نواختن کنسرتو سل ماژور موتسارت به همراه ارکستر بود! در سال ۱۹۷۶ جایزه رقابت موسیقیدانان جوان آلمان را از آن خود کرد. استادان او بی شمار بودند: والری گرادوو (Valery Gradov) در هنرستان اسن، ساشکو گاویرلوف (Saschko Gawriloff) در هنرستان برلین و هرمن کربرس (Herman Krebbers) در کلاسهای خصوصی در آمستردام، مهمترین استادان او بدوند.
” Let It Be” اثر مک کارتنی (II)

” Let It Be” اثر مک کارتنی (II)

در ۲۶ ماه مارس سال ۱۹۷۰، فیل اسپکتور (Phil Spector) – تهیه کننده و آهنگساز – ترانه مذکور را برای آلبوم ” Let It Be” مجددا تنظیم نموده و در آن تغییراتی نسبت به نسخه تک آهنگ اعمال نمود. از جمله اینکه دو اجرای مختلف تک نوازی گیتار به طور همزمان در آن گنجانده شد و در انتهای ترانه جمله ” There will be an answer” به جای یک بار دو بار تکرار می گردید. اجرای قدیمی این ترانه در آلبوم Anthology 3 که در ۲۸ اکتبر سال ۱۹۹۶ روانه بازار شد، مجددا به گوش رسید.
ارکسترهای جاویدان (I)

ارکسترهای جاویدان (I)

با پیشرفتهایی که جهان غرب در تمامی عرصه های زندگی کرد، کشورهای دیگر سعی در همگون کردن خود با معیارهای غرب نمودند و این همگونی بی تاثیر از سلطه استعماری غرب بر کشورهای عقب مانده نبود. در این بین موسیقی نوین اروپایی که از مظاهر پیشرفت اروپا به شمار می رفت، در کشورهای دیگر از جمله ایران ریشه دواند؛ به مرور زمان با درخواست شاهان قاجار که طعم زرق و برق فرنگ را چشیده و سرمست شده بودند، عده ای برای تعلیم موسیقی و تشکیل ارکستر نظام راهی ایران شدند و این سرآغازی بود برای تعامل موسیقی غربی و ایرانی. از این زمان بود که موسیقیدانان ایرانی به پیروی از سنت غرب سعی در تشکیل ارکسترهای مختلف کردند و تا امروز این ارکسترها همواره در فراز و نشیب به سر می برند.
درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (I)

درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (I)

کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی نوشته خسرو جعفرزاده توسط انتشارات مجله موسیقی به چاپ دوم رسید. جعفرزاده در کتاب «موسیقی ایرانی شناسی» در سه فصل به بررسی مسائل مختلف موسیقی ایرانی پرداخته است. در اینجا مقدمه چاپ دوم این کتاب را می خوانید:
نمودی از جهان متن اثر (III)

نمودی از جهان متن اثر (III)

حال بیایید بدون هر گونه «پیش‌زمینه‌ی ذهنی» آنچه را که در (شکل ۱) می‌بینیم با توجه به تعریف‌های [۱] و [۲] «آنالیز» کنیم. نتیجه مشخص است؛ اگر حقیقتاً بدون پیش‌زمینه‌ی ذهنی یا هر چیز دیگر شبیه آن وارد این گود شده باشید تا این لحظه دو قسمت عمده از تعاریفی که گفته شد گرفتارتان کرده است: «هدف اصلی مطالعه با تمرکز بر بررسی ساختار داخلی اثر [است.]» و «معین کردن عناصر ساختاری» و این یعنی نتوانسته‌ایم حتی مرحله‌ی اول را از سر بگذرانیم؛ مواد لازم برای شروع آزمایش فراهم نشده است. در این مرحله شاید کسی بگوید علت این ناکامی آن است که معنای اصطلاحاتی مانند «ساختار داخلی» و «عناصر ساختاری» را نمی‌دانیم.