«پالیز ۱» منتشر شد

گروه مستقل موسیقی ایرانی «پالیز» پس از حدود یک دهه فعالیت عملی و آکادمیک همراه با تمرینات آنسامبل مستمر در حوزه موسیقی ایرانی، اولین آلبوم خود با نام «پالیز۱» و در آواز بیات اصفهان با ۸ قطعه با عنوان‌های «لالایی، کمانچه، امشب، سنتور، شیدا، تنبک، رقص ژاله، یارمن» با نوازندگی و تکنوازی کیخسرو مختاری (کمانچه)، سولماز بدری (سنتور)، ستار خطابی (تنبک) و با صدای علی صمدپور و سولماز بدری را منتشر کرد.
قطعات این آلبوم در شش قطعه‌ی بی‌کلام و دو قطعه‌ی باکلام با آهنگسازی احسان ذبیحی‌فر، حمیدرضا پاسوار و حسینعلی ملاح، با تنظیم احسان ذبیحی‌فر و اشعاری از سیمین بهبهانی و حمیدرضا پاسوار تهیه و منتشر شده است.

گلشن دانش (تار و بم تار)، سجاد سقایی و سیاوش روشن (عود)، علیرضا کد خدازاده (سنتور)، امیرحسین الله‌ دادی و دلارام کفاش‌زاده (همخوان)، پالیزیان را در این آلبوم همراهی کرده اند.

گروه موسیقی پالیز در سال ۱۳۸۳ توسط کیخسرو مختاری و علیرضا کدخدازاده در هنرستان موسیقی سوره تشکیل شد. این گروه تا سال ۱۳۸۷ تحت عنوان «گروه هنرستان» کنسرت‌هایی از جمله در فرهنگسرای ارسباران (۱۳۸۵) و تالار فارابی (۱۳۸۶) برگزار نمود.

در سال۱۳۸۷ این گروه با نام «پالیز» فعالیت رسمی خود را تا امروز ادامه داده‌است که از آن جمله می‌توان به اجراهای دانشگاه گیلان (۱۳۸۷)، تالار محراب (۱۳۸۷)، تالار رودکی (۱۳۹۰)، تالار رودکی (۱۳۹۱)، تالار سوره حوزه هنری (۱۳۹۲)، تالار رودکی (۱۳۹۳)، تالار رودکی (۱۳۹۵)؛ اشاره کرد.

همچنین از آثار منتشر شده‌ی گروه، می‌توان نماهنگ‌های (یارِ من-۱۳۸۹)، (بی‌پایان-۱۳۹۲)، (رِنگ چهارگاه-۱۳۹۲)، (طلوع-۱۳۹۳)، (دوش دوش-۱۳۹۳)، (دخترک ژولیده-۱۳۹۵)، (امشب-۱۳۹۵)، (ساربان-۱۳۹۶)، (بهار-۱۳۹۶)؛ را نام برد. گروه موسیقی پالیز تاکنون با آهنگسازان موسیقی ایرانی همچون سیامک جهانگیری، احسان ذبیحی‌فر، سعید هنرمند و علی صمدپور همکاری داشته‌است.

فعالیت گروه پالیز بر اساس اولویت موسیقی سازی و تفکیک بین آهنگسازی و نوازندگی شکل گرفته است. تمرینات آنسامبل مستمر‌، ساخت و تنظیم قطعات توسط نوازندگان گروه، از جمله اهداف پالیز می باشد. انگیزه‌ی گروه، اجرای مجموعه‌ای از نواهای آهنگسازان ایرانی به‌وسیله‌ی سازی با جنس و رنگ منحصر به‌فرد به نام «پالیز» است.

علاقه‌مندان می‌توانند این آلبوم را از طریق سایت بیپ تونز و فروشگاه‌های معتبر موسیقی تهیه کنند.
***
احسان ذبیحی فر متولد ۱۳۵۸ تهران موسیقی را از سن ده ‏سالگی با نوازندگی پیانو آغاز کرد. او تحصیلات آکادمیک موسیقی را با ورود به هنرستان موسیقی و انتخاب ساز کمانچه به عنوان ساز تخصصی آغاز نمود. در سال ١٣٧۶ از هنرستان فارغ‌التحصیل شد و یک سال بعد، برای ادامه‪‌ی تحصیل در مقطع کارشناسی موسیقی وارد دانشکده‏ی موسیقی دانشگاه هنر گردید و تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ارشدِ نوازندگی ایرانی ادامه داد و در سال ۱۳۸۷ از همین دانشکده فارغ التحصیل شد. او در زمینه‌ی علوم نظری موسیقی و آهنگسازی دانش‌آموخته‌ی شریف لطفی، هوشنگ کامکار، محسن الهامیان، وارطان ساهاکیان، ساسان فاطمی و هومان اسعدی بوده و نوازندگی کمانچه را – ضمن بهره مندی از محضر درویش رضا منظمی و هادی منتظری – به‌صورت تخصصی نزد اردشیر کامکار آموخته است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نامه ای از سیاوش بیضایی درباره سرود «وطنم» یا «ایران جوان»

نوشته ای که پیش رو دارید، نامه ای از سیاوش بیضایی است که برای رعایت قانون مطبوعات در این ژورنال منتشر می شود. لازم به ذکر است که جلسه ای مطبوعاتی درباره موضوع این نامه در روز سه شنبه ۲۸ خرداد با حضور سیاوش بیضایی برگزار می گردد. بدینوسیله از پیمان سلطانی و کارشناسان قوه قضاییه دعوت می گردد که در این نشست که به منظور رونمایی از اسناد بیشتر درباره این پرونده برگزار می گردد حضور یابند. این نشست در ساعت ۱۰ بامداد در خبرگزاری ایلنا به آدرس پستی: تهران، خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه نرسیده به روانمهر، پلاک ۱۳۲ برگزار می گردد.

معیار چیست؟ معیار کجاست؟ (II)

دیدیم که سلیقه و درستی معیارهای خوبی برای ارزشیابی نبودند. اگر کمی بیشتر بگردیم راه دیگری برای پیدا کردن ارزش یا اهمیت چیزها به ذهنمان می‌رسد. ما اغلب برای پیدا کردن اهمیت چیزها با چیزهای مشابه مقایسه‌شان می‌کنیم. ذهن آدم‌ها این‌طور است. برای این که بفهمیم این ماشین خوبی است یا نه آن را با یک یا چند ماشین دیگر مقایسه می‌کنیم و می‌پرسیم؛ سرعتش از آنها بیشتر است؟ پایداری سطحی‌اش چطور؟ مصرف سوخت چطور؟ و بعد روی‌هم از مقایسه‌ی این عوامل نتیجه می‌گیریم.

از روزهای گذشته…

سارا وائوگن (II)

سارا وائوگن (II)

تردول شخصی را استخدام کرد تا مسئول سفرها و نیازهای وائوگن باشد. رابطه وائوگن با ضبط کلومبیا تا حدی خدشه دار شد، وی از استفاده تبلیغاتی آنان راضی نبود. گروه کوچکی که برای ضبط در سال ۱۹۵۰ به همراه مایلز دیویس (Miles Davis) و بنی گرین (Benny Green) تشکیل داد، در میان دیگر گروهها بهترین بود. در سال ۱۹۵۳ تردول باعث بسته شدن قرار داد فوق العاده ای بین وائوگن و کمپانی ضبط بسیار معروف مرکوری (Mercury Records) شد.
روش سوزوکی (قسمت شصتم)

روش سوزوکی (قسمت شصتم)

به این باور و اطمینان باشیم که یک استعدادى مسیر خود را خود به خود طى خواهد کرد، حالا این پیشروى یا بطور صحیح و عالى راهش را مى‌پیماید و یا اینکه بطور غیرقابل قبول که این راه دوم بى‌استعدادى و ناتوانى کودک به حساب مى‌آید، این فکر صحیح نیست، به این خاطر باید کودکان از ابتدا به دست‌هاى متخصصان واقعى سپرده شوند.
موسیقی برنامه ای

موسیقی برنامه ای

به دو قسمت ابتدایی از موومانهای اول و دوم یکی از کار های بتهوون بنام Pastoral گوش کنید، این کار کاملا” با کارهای صرفا” موسیقی مانند Fur Elise از همین آهنگساز تفات عمده دارد. هنگام گوش دادن خوب دقت کنید، کاملا” شبیه به آن است که موسیقی در حال توصیف واقعیتی میباشد.
شرحی بر زندگی و آثار سید برت

شرحی بر زندگی و آثار سید برت

راجرسید برت مانند یک ستاره دنباله دار در مدتی کوتاه ظهور کرد و در این زمان اندک بسیار درخشید. او نشانی ماندگار بر موسیقی راک پیشرو و راک سایکدلیک باقی گذاشت و به عنوان یکی از بنیان گذاران و همچنین خواننده اصلی، ترانه سرا و نوازنده گیتار و سولوی گروه پینک فلوید، از یکی از موثرترین موسیقیدانان عصر خود به شمار میرفت.
گذشتن از مرز کلمات با «تریو اولریش درِکس‌لِر» (II)

گذشتن از مرز کلمات با «تریو اولریش درِکس‌لِر» (II)

آهنگ سوم حالا تمام شده و نوبت به قطعه‌ی چهارم می‌رسد که اسمش هست «ترانه‌ی شنها» (Song of Sands). اولریش توضیح می‌دهد که این قطعه، ترانه‏‌ای‌ست درباره‏ی انرژی و پویایی. ترانه‏ی شنها شروع می‌شود. ضرباهنگی پُرجنب و جوش و لنگی خاصی که مخصوص جَز است، با ملودی‌های کوتاه و بریده‏بریده‏ی کلارینت‏باس با رَنگی خَش‌دار آغاز می‏شود. آن ضرباهنگ ادامه می‏یابد و این ملودی‏ها، جنب‏وجوش نهفته در نٌتها را به صدا بدل می‏کنند. بازی‌های ظریف و خلوت با ریتم بین درامز و پیانو به آهنگ پایان می‌بخشند.
رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با آرش رئیسیان، کارگردان و مستند ساز موسیقی درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. آرش رئیسیان ساخت مستند «بعد از خاموشی» را در کارنامه خود دارد و هم اکنون نیز در حال آماده سازی مستند دیگری در مورد گروه چاووش است.
قاسمی: کنسرت ها در فضای باز است

قاسمی: کنسرت ها در فضای باز است

نمی دانم، به هر حال چون زمان کافی نیست و قرار است صبح تمرین شود و عصر اجرا شود، بایستی احتمال انجام اش وجود داشته باشد و قبلا راجع به آن توسط جشنواره فکر شده است که چگونه اجرا شود. این روز دوم است و اسم آن را هم شب هزار صدا (Night of Thousand Voices) گذاشته اند.
موسیقی، انسان شناسی و اسطوره

موسیقی، انسان شناسی و اسطوره

موسیقی پدیده ای است فرهنگی، در واقع موسیقی را تنها در قالب فرهنگ می توان مطالعه کرد. جدای از اینکه هر موسیقی ای در چه گام و ساختار و دستگاه و مقامی باشد، نخست باید به این موضوع پرداخته شود که در چگونه فرهنگ و در آداب و رسوم و مردمانی زاده شده است. تاریخ پیشینیان، افسانه ها و اسطوره های هر قومی تاثیری عظیم و شگرف بر موسیقی آنها دارد. در واقع موسیقی ساخته بشر است و بشریت خود مجموعه ای از هزاران هزار عوامل درونی و بیرونی و تاریخیست که بخشی از این عوامل تاریخی به وسیله ادبیات با واژگان و بخشی دیگر با موسیقی توسط اصوات بیان می شوند. تاثیر اسطوره ها در موسیقی کمتر از تاثیر آن در تاریخ و ادبیات نیست. موسیقی شناسی در واقع پیش از پرداختن به خود موسیقی به انسان شناسی خالقان آن می پردازد.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (II)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (II)

در ترکیب فرهنگ‌ها دو نوع فرایند از نظر تئوریک قابل دسته بندی است که به آن‌ها اصطلاحاً ظرف سالاد و دیگ حلیم گفته می‌شود. در شرایط اول خصوصیات دو فرهنگ با هم به گونه‌ای مخلوط می‌شوند که هنوز اجزای اولیه هریک از جنبه‌های فرهنگی به وضوح در ترکیب حاصله قابل روئیت است. در شرایط دوم که به آن در این‌جا اصطلاحاً دیگ حلیم گفته شد، جنبه‌های فرهنگی آن‌چنان در هم ادغام می‌شوند که عناصر اولیه در ترکیب حاصله دیگر قابل بازشناسی نیست. شکل زیر این دو فرایند را به وضوح نمایش می‌دهد:
صداهای مشهور I – Star Wars

صداهای مشهور I – Star Wars

بن بارت در مصاحبه با مجله Film Sound Today گفته است : در اولین مذاکره با جرج لوکاس، او اعتقاد داشت – ومن هم موافق بودم – که از صداهای ارگانیک (organic بنیانی، زنده) استفاده کنیم و او این لفظ را در برابر صداهای الکترونیک و مصنوعی به کار میبرد.