درگذشت میشِل لوگران، آهنگ ساز بزرگ موسیقی فیلم

میشِل لوگران (2019-1932)
میشِل لوگران (2019-1932)
میشِل لوگران (Michel Legrand) بیست و چهار فوریه سال ۱۹۳۲ در پاریس بدنیا آمد. این موسیقی دان، آهنگ ساز، خواننده و تنظیم کننده فرانسوی موفق به دریافت سه جایزه اُسکار برای ساخت موسیقی فیلم گردید. میشِل لوگران در خانواده ای موزیسین به دنیا آمد و بزرگ شد. پدرش ریموند لوگران (Raymond Legrand) آهنگ ساز بود. دایی او ژَک اِلیان (Jacques Hélian)، ارمنی الاصل، رهبر ارکستر بود. خواهرش کریستیان لوگران (Christiane Legrand) خواننده جَز شد. میشلِ جوان در کنسرواتوار پاریس در کلاس های لوسِت دِکَو (Lucette Descaves) و نادیا بولانژه (Nadia Boulanger) پیانو و آهنگ نویسی خواند.

سال ۱۹۴۹، وی در کنسرت دیزی گیلیسپی (Dizzy Gillespie) تحت تاثیر موسیقی جَز قرار می گیرد. دو سال بعد در سال ۱۹۵۱ او وارد دنیای وَریته (variété) می شود و حرفه تنظیم کنندگی را با هانری سَلوَدور (Henri Salvador)، زی زی ژَنمِر (Zizi Jeanmaire) و موریس شووَلیه (Maurice Chevalier) در پی می گیرد.

audio file بشنوید بخشی از موسیقی متن فیلم «حادثه توماس کرون»

او سپس با خواننده های بزرگ وریته، جَز و کلاسیک همکاری می کند از جمله: شارل اَزنَوور (Charles Aznavour)، فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، سارا وُگان (Sarah Vaughan)، اِلا فیتزجِرالد (Ela Fitzgerald)، جِسی نورمن (Jessye Norman)، کِری ته کاناوا (Kiri Te Kanawa)، نانا موسکوری (Nana Mouskouri)، کلود نوگَرو (Claude Nougaro) و ناتالی دِسه (Natalie Dessay). سال ۱۹۵۴ اولین آلبوم او با عنوان «پاریس را دوست دارم» (I love Paris) شامل شعرهای فرانسوی که برای جَز تنظیم شده بود موفقیت بسیار زیادی کسب می کند.

audio file بخشی از ترانه “Watch What Happens” را بشنوید

این آلبوم که بیش از هشت میلیون نسخه فروخت، نقطه شروع یک حرفه بین المللی شگفت انگیز در موسیقی جَز شد و باعث شد زمینه همکاری میشل به عنوان اولین اروپایی، با استادان جَز مدرن و موسیقی دان های مشهوری چون مایلز دیویس (Miles Davis)، جان کولترین (John Coltrane) و بیل اِونز (Bill Evans) فراهم آید. بعضی از آهنگ های او به استانداردهای جَز تبدیل شدند مانند: والس یاس ها (La Valse des lilas) یا (Once upon a summer time) و آواز مکسانس (La Chanson de Maxence یا You must believe in spring).

در طول سال های ۱۹۶۰، میشل لوگران حرفه جدیدی این بار در سینما آغاز کرد. با گسترش موج نو (la Nouvelle Vague)، او این موقعیت را پیدا کرد که برای فیلم های انیِس وَردا (Agnès Varda) و ژان-کلود گُدار (Jean-Luc Godard) آهنگ بسازد. اما همکاری او با ژَک دِمی (Jacques Demy) تهیه کننده، در سینمای فرانسه ماندگار شد.

پس از لولا (Lola) در سال ۱۹۶۱، «چترهای شِربورگ» (Les Parapluies de Cherbourg) سال ۱۹۶۴ که موسیقی آن کاندیدای جایزه اسکار شده بود، «دوشیزگان روشفور» (Les Demoiselles de Rochefort) در سال ۱۹۶۷، و «پوست الاغ» درسال Peau d’âne) 1970)، موجب به وجود آمدن ژانری به نام تئاتر موزیکال در فرانسه شد. پس از آن در سال ۱۹۶۶ میشل لوگران به لوس آنجلس کوچ کرد تا شانس خود را در هالیوود امتحان کند.

در آن جا وی موفق به دریافت جوایز گوناگونی گردید از جمله: جایزه اسکار و گولدن گلوب بهترین ترانه «برای آسیاب‌بادی‌های ذهنت» (The Windmills of your mind) موسیقی فیلم «حماسه توماس کراون» ساخته نورمن جِویسون سال ۱۹۶۸ (L’Affaire Thomas Crown de Norman Jewison)، اسکار بهترین موسیقی فیلم برای «تابستان ۴۲» ساخته رابرت مالیگن در سال ۱۹۷۱ (Un été ۴۲ de Robert Mulligan) و جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم برای ینتل به کارگردانی باربارا استرایسند در سال ۱۹۸۳ (Yentl de Barbra Streisand).

سال ۲۰۰۹، «سینما تِک» فرانسه پنجاه سالگی حرفه میشل لوگران را با نمایش فیلم های مهم و اصلی که وی موسیقی آن را ساخته بود، جشن گرفت.

سال ۲۰۱۳، میشل با همکاری اِسِفن لوروژ (Stéphane Lerouge)، متخصص موسیقی سینما، اولین اتوبیوگرافی خود با عنوان “Rien n’est grave dans les aigus” را نوشت و به شیوه ای آزاد و بدون رعایت نظم زمانی تحصیلات، ملاقات ها، انتخاب های حرفه اش و سلیقه اش در موسیقی چند گانه را شرح داد.

سال ۲۰۱۴، او پس از دو ازدواج ناموفق با ماشا مِریل (Macha Méril) در موناکو ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۷، خود را با چالش جدیدی روبرو می کند و به تنهایی بر روی صحنه در سالن تئاتر روند پوآن (Théâtre du Rond-Poin) در پاریس پیانو می نوازد. وی روز شنبه مورخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۹ در سن ۸۶ سالگی در پاریس درگذشت.

francemusique.fr
fr.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روشی برای کمک به هنرجویان در انتخاب کوک درست (II)

الف- مطمئن شوید دست چپ روی انگشت دوم و سوم متعادل شود و انگشتان، بالای نت هایشان شناور باشند و به راحتی روی آن‌ها فرود آیند.

«پرورده یِ عشق» (IV)

سخن دیگر اینکه توجّه شهیدی به تنوّع شعر و خواندن شعر شاعران مختلف مثال زدنی است و صرفا به دو یا سه شاعر برجسته اکتفا نکرده است. بنابر سنّت های سینه به سینه در آواز ایرانی بیشتر آواز را با غزل و آن هم غزل سعدی و بعدها غزل حافظ می خوانند و در مرتبه ی پایین تر غزل و مثنوی عطّار و مولانا یا رباعیّات خیّام، در این میان با وجودِ نبوغ شعری بی نظیر و تصاویر بدیع و محتوایِ عاشقانه یِ برجسته یِ سروده های نظامی، شعر حکیم نظامی گنجوی در آواز ایرانی مورد غفلت واقع شده است، عبدالوهّاب شهیدی نظامی خوانی ست بی نظیر که به خوبی از عهده ی بیان احساساتِ عمیق شعر نظامی برآمده و در این زمینه در مجموعه ی برنامه ی گلها آثار ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است: هنگامی که در audio file برنامه ی گلهای رنگارنگ ۳۸۸ در مثنویِ ابوعطا، زاری های مجنون را بر درگاهِ کعبه زمزمه می کند:

از روزهای گذشته…

تأملّی پیرامونِ موقعیتِ عقلانیِ موسیقی از طریقِ تبارشناسیِ دو مفهومِ بنیادین

تأملّی پیرامونِ موقعیتِ عقلانیِ موسیقی از طریقِ تبارشناسیِ دو مفهومِ بنیادین

این نوشته شأن تحلیلی و تفسیری خاصی ندارد و فعلاً فقط از یک تشابه بحث می‌کند. این تشابه بعداً دست‌مایه‌ی یک تحلیل عمیق قرار خواهد گرفت و به شکل مقاله عرضه خواهد شد.
منشور اخلاقی مربیان موسیقی

منشور اخلاقی مربیان موسیقی

مرام نامه های یا منشور های اخلاقی اسنادی هستند که در آن اصولا اخلاقی یک نهاد یا گروه در آنها قید شده است. در این منشور اخلاقی محور هایی مانند اخلاق اجتماعی و اخلاق حرفه ای مورد توجه قرار گرفته و انتظاراتی که آن نهاد یا گروه از نظر رفتارهای اخلاقی از افراد دارد در آن ثبت می شود.
برنامه های موسیقی خرداد ماه فرهنگسرای ارسباران

برنامه های موسیقی خرداد ماه فرهنگسرای ارسباران

فرهنگسرای ارسباران در خرداد ماه امسال با مدیریت موسیقی شهرام صارمی، برنامه های متنوعی را در حوزه موسیقی برگزار می کند که اولین آن «بررسی آثار محمد سعید شریفیان» بود و دومین برنامه «ضرب اصول، نقد فعالیت خانه موسیقی» بود که البته برنامه دوم به دستور مدیریت سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران به اجرا نرسید. برنامه های سوم و چهارم فرهنگسرای ارسباران را در ادامه می خوانید:
مصاحبه با هنری باتلر پیانیست (III)

مصاحبه با هنری باتلر پیانیست (III)

من فکر می کنم من و تماشاگران، هر دو ساز هستیم. ما هر دو یکدیگر را می نوازیم. در یک کنسرت واقعی، من تمرکز می کنم و آنها هم همچنین تمرکز می کنند. اما من اول روی آنچه می خواهم به آنها بدهم تمرکز می کنم و موسیقی این است و سپس آن را برای آنها می فرستم. الحان و آهنگ ها به سمت آنها می رود، آنها آن را دریافت می کنند و هوشیاری خود را به سوی من می فرستند. این یک جزر و مد است. به سمت جلو و عقب حرکت می کند. آن چه آنها به من می دهند، در حقیقت نوعی از انرژی است که من می توانم آن را به سطوحی دیگر تبدیل کنم. تمام اینها نسبی است و همگی بستگی به این دارد که چطور هر شخصیت جداگانه ای درک کند یا چطور کسی درباره اینکه چه انجام می دهد احساس می کند. فاکتورهای بسیاری وجود دارد.
تمدید زمان ثبت نام  جایزه آهنگسازی «سیمف ۱۳۹۶»

تمدید زمان ثبت نام جایزه آهنگسازی «سیمف ۱۳۹۶»

مهلت ثبت نام در فراخوان آهنگسازى «سیمف ۱۳۹۶» تا پایان ساعت ۲۴ یکشنبه ١ مرداد تمدید شد. روابط عمومی اولین دوره مسابقه آهنگسازی سیمف امروز اعلام کرد که کمیته برگزاری این جایزه، مهلت ثبت نام در آن را تا پایان ساعت ۲۴ یکشنبه ۱ مرداد تمدید کرده است.
سرگذشت کتاب من و کپی رایت در ایران (I)

سرگذشت کتاب من و کپی رایت در ایران (I)

نوشته ای که که پیش رو دارد، نامه ای است از هنرمند گرامی مصطفی آخوندی، نوازنده و مدرس گیتار کلاسیک که درباره انتشار اولین کتابش در ایران تهیه و به سایت گفتگوی هارمونیک رسیده است. با هم می خوانیم:
دارالفنون، مسیو لومر و اولین سرود ملی ایران (I)

دارالفنون، مسیو لومر و اولین سرود ملی ایران (I)

دارالفنون که نتیجه آشنایی ما با مغرب زمین بود، بیست سال پیش از دارالفنون ژاپن و سه سال پس از گشایش دارالفنون عثمانی در روز یکشنبه پنجم ربیع الاول سال ۱۲۶۸ ق / ۱۸۵۲ م، سیزده روز پیش از کشته شدن بانی آن یعنی امیرکبیر، افتتاح شد. این مدرسه که حکم دانشگاه آن زمان را داشت؛ اولین مرکز دانش اندوزی در دوره جدید بود که بعدها گسترش یافته و شعبه های مختلفی نیز به آن افزوده شد.
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (V)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (V)

دومین نکته ذهنی بودن «مرجع تعلق» گوشه‌ها است. در هر حال برای ما بدیهی است که برخی از گوشه‌های دیگر نسخه‌های ردیف هم «خلق» شده‌اند یعنی به شکلی عینی دارای آفریننده هستند، اما جز در مواردی، از ورای هاله‌ای افسانه‌ای، کسی از آن یاد نمی‌کند. شاید بیاندیشیم که این آفریننده‌ها در طول تاریخ از یاد رفته‌اند، اما به نظر می‌رسد مساله این است که موجودیت آفریننده از نظر ذهنی بااهمیت تلقی نمی‌شود (۴). بدین ترتیب صبا تنها موردی (یا یکی از نادر موارد) نیست که آفریدن و آفریده‌اش به یاد مانده باشد، کسی است که یک مفهوم ذهنی را جابجا کرده است.
مجموعه «نهفت ۱» به انتشار رسید

مجموعه «نهفت ۱» به انتشار رسید

گروه موسیقی نهفت ترکیبی از هنرجویان نوجوان و جوان موسیقی است که فعالیت خود را از سال ۱۳۷۵ تحت سرپرستی جهانشاه صارمی آغاز نموده اند. این گروه شامل ارکستری از سازهای ملی ایرانی با همراهی یک خواننده است. امروز ۲۰ سال از تاسیس این گروه می گذرد و بسیاری از نوازندگان پیشین این ارکستر، از تکنوازان حرفه ای موسیقی امروز ایران هستند.
درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (IV)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (IV)

مشکل اصلی وزن شناسی در تئوری پردازی ها، عدم توجه و تفکیک بین دو مفهوم مهم «ضرب و تاکید» در وزن شناسی است. «ضرب» و «تاکید»، پدیده های وابسته به هم و اغلب در هم ادغام شده هستند؛ آنچنان که تفکیک آنها از هم مشکل است. مشکل دیگر این است که واژه ها تعریف هایِ دقیق و تدوین شده ندارند. واژه «ضرب» در نوشته های موجود به مراتب بیشتر از «تاکید» اما با مفهوم های متفاوت مورد استفاده است.