درگذشت میشِل لوگران، آهنگ ساز بزرگ موسیقی فیلم

میشِل لوگران (2019-1932)
میشِل لوگران (2019-1932)
میشِل لوگران (Michel Legrand) بیست و چهار فوریه سال ۱۹۳۲ در پاریس بدنیا آمد. این موسیقی دان، آهنگ ساز، خواننده و تنظیم کننده فرانسوی موفق به دریافت سه جایزه اُسکار برای ساخت موسیقی فیلم گردید. میشِل لوگران در خانواده ای موزیسین به دنیا آمد و بزرگ شد. پدرش ریموند لوگران (Raymond Legrand) آهنگ ساز بود. دایی او ژَک اِلیان (Jacques Hélian)، ارمنی الاصل، رهبر ارکستر بود. خواهرش کریستیان لوگران (Christiane Legrand) خواننده جَز شد. میشلِ جوان در کنسرواتوار پاریس در کلاس های لوسِت دِکَو (Lucette Descaves) و نادیا بولانژه (Nadia Boulanger) پیانو و آهنگ نویسی خواند.

سال ۱۹۴۹، وی در کنسرت دیزی گیلیسپی (Dizzy Gillespie) تحت تاثیر موسیقی جَز قرار می گیرد. دو سال بعد در سال ۱۹۵۱ او وارد دنیای وَریته (variété) می شود و حرفه تنظیم کنندگی را با هانری سَلوَدور (Henri Salvador)، زی زی ژَنمِر (Zizi Jeanmaire) و موریس شووَلیه (Maurice Chevalier) در پی می گیرد.

audio file بشنوید بخشی از موسیقی متن فیلم «حادثه توماس کرون»

او سپس با خواننده های بزرگ وریته، جَز و کلاسیک همکاری می کند از جمله: شارل اَزنَوور (Charles Aznavour)، فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، سارا وُگان (Sarah Vaughan)، اِلا فیتزجِرالد (Ela Fitzgerald)، جِسی نورمن (Jessye Norman)، کِری ته کاناوا (Kiri Te Kanawa)، نانا موسکوری (Nana Mouskouri)، کلود نوگَرو (Claude Nougaro) و ناتالی دِسه (Natalie Dessay). سال ۱۹۵۴ اولین آلبوم او با عنوان «پاریس را دوست دارم» (I love Paris) شامل شعرهای فرانسوی که برای جَز تنظیم شده بود موفقیت بسیار زیادی کسب می کند.

audio file بخشی از ترانه “Watch What Happens” را بشنوید

این آلبوم که بیش از هشت میلیون نسخه فروخت، نقطه شروع یک حرفه بین المللی شگفت انگیز در موسیقی جَز شد و باعث شد زمینه همکاری میشل به عنوان اولین اروپایی، با استادان جَز مدرن و موسیقی دان های مشهوری چون مایلز دیویس (Miles Davis)، جان کولترین (John Coltrane) و بیل اِونز (Bill Evans) فراهم آید. بعضی از آهنگ های او به استانداردهای جَز تبدیل شدند مانند: والس یاس ها (La Valse des lilas) یا (Once upon a summer time) و آواز مکسانس (La Chanson de Maxence یا You must believe in spring).

در طول سال های ۱۹۶۰، میشل لوگران حرفه جدیدی این بار در سینما آغاز کرد. با گسترش موج نو (la Nouvelle Vague)، او این موقعیت را پیدا کرد که برای فیلم های انیِس وَردا (Agnès Varda) و ژان-کلود گُدار (Jean-Luc Godard) آهنگ بسازد. اما همکاری او با ژَک دِمی (Jacques Demy) تهیه کننده، در سینمای فرانسه ماندگار شد.

پس از لولا (Lola) در سال ۱۹۶۱، «چترهای شِربورگ» (Les Parapluies de Cherbourg) سال ۱۹۶۴ که موسیقی آن کاندیدای جایزه اسکار شده بود، «دوشیزگان روشفور» (Les Demoiselles de Rochefort) در سال ۱۹۶۷، و «پوست الاغ» درسال Peau d’âne) 1970)، موجب به وجود آمدن ژانری به نام تئاتر موزیکال در فرانسه شد. پس از آن در سال ۱۹۶۶ میشل لوگران به لوس آنجلس کوچ کرد تا شانس خود را در هالیوود امتحان کند.

در آن جا وی موفق به دریافت جوایز گوناگونی گردید از جمله: جایزه اسکار و گولدن گلوب بهترین ترانه «برای آسیاب‌بادی‌های ذهنت» (The Windmills of your mind) موسیقی فیلم «حماسه توماس کراون» ساخته نورمن جِویسون سال ۱۹۶۸ (L’Affaire Thomas Crown de Norman Jewison)، اسکار بهترین موسیقی فیلم برای «تابستان ۴۲» ساخته رابرت مالیگن در سال ۱۹۷۱ (Un été ۴۲ de Robert Mulligan) و جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم برای ینتل به کارگردانی باربارا استرایسند در سال ۱۹۸۳ (Yentl de Barbra Streisand).

سال ۲۰۰۹، «سینما تِک» فرانسه پنجاه سالگی حرفه میشل لوگران را با نمایش فیلم های مهم و اصلی که وی موسیقی آن را ساخته بود، جشن گرفت.

سال ۲۰۱۳، میشل با همکاری اِسِفن لوروژ (Stéphane Lerouge)، متخصص موسیقی سینما، اولین اتوبیوگرافی خود با عنوان “Rien n’est grave dans les aigus” را نوشت و به شیوه ای آزاد و بدون رعایت نظم زمانی تحصیلات، ملاقات ها، انتخاب های حرفه اش و سلیقه اش در موسیقی چند گانه را شرح داد.

سال ۲۰۱۴، او پس از دو ازدواج ناموفق با ماشا مِریل (Macha Méril) در موناکو ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۷، خود را با چالش جدیدی روبرو می کند و به تنهایی بر روی صحنه در سالن تئاتر روند پوآن (Théâtre du Rond-Poin) در پاریس پیانو می نوازد. وی روز شنبه مورخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۹ در سن ۸۶ سالگی در پاریس درگذشت.

francemusique.fr
fr.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر «کنسرت کوارتت کلنکه» سی و سومین جشنواره‌ی موسیقی فجر

از همان هنگام که لا-ر، دو نت کشیده‌ی سوژه‌ی اصلی مجموعه‌ی «هنر فوگ» باخ را ویلن نواخت مشخص بود که قرار است «کوارتت کلنکه» چه ردای متفاوتی (نسبت به اجرای مشهورتر کوارتت‌های اِمِرسون، جولیارد و کِلِر) بر تن این فوگ‌های به‌غایت هنرمندانه‌ی در معما رهاشده بپوشاند، و از آن بیشتر تا چه اندازه قرار است موسیقی با همان سوژه‌ی گشاینده همچون نوشدارو به یک کرشمه دیگر اجراهای جشنواره را (چهار اجرا که پیش از آن دیده بودم) از خاطر بزداید و به رویدادی در دل فرهنگسرای نیاوران تبدیل شود.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (X)

فرض کنید از این ۴۰۹۶ مجموعه در طی تقریبا چهارصد سال گذشته هر سال تنها از ۲۰ مجموعه مختلف استفاده شده است. این می‌شود ۸۰۰۰ مجموعه (۴۰۰*۲۰)؛ یعنی ۴۰۰۰ تا بالاتر از گنجایش سیستم. حال به‌طور فرضی سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هر سال ۱۵ مجموعه مختلف استفاده شده. این می‌شود ۶۰۰۰ مجموعه یعنی ۲۰۰۰ مجموعه بالا تر از گنجایش سیستم. باز سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هرسال از ۱۴ مجموعه مختلف استفاده شده. این می شود ۵۶۰۰ مجموعه.

از روزهای گذشته…

فراخوان پنجمین جشنواره و جایزه «نوای خرّم» منتشر شد

فراخوان پنجمین جشنواره و جایزه «نوای خرّم» منتشر شد

دبیرخانه پنجمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرّم ) همزمان با سالروز تولد این هنرمند فقید فراخوان نحوه حضور هنرمندان و گروه های متقاضی شرکت در این رویداد موسیقایی را منتشر کرد. به گزارش امور رسانه ای پنجمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرّم)، دبیرخانه پنجمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرّم) همزمان با سالروز تولد زنده یاد همایون خرم نوازنده و آهنگساز فقید موسیقی کشورمان فراخوان نحوه حضور هنرمندان و گروه های سنی متقاضی شرکت در این رویداد موسیقایی را منتشر کرد.

تعرفه آگهی در سایت گفتگوی هارمونیک

تعرفه آگهی در سایت گفتگوی هارمونیک آگهی های مجله گفتگوی هارمونیک در دو ستون سمت راست و چپ سایت منتشر می شود: آگهی سمت راست سایت در سایز ۱۶۰×۱۶۰ پیکسل با قیمت ۲۵۰ هزار تومان برای هر ماه است. آگهی سمت چپ سایت در سایز ۱۵۰×۲۲۰ پیکسل با قیمت ۴۰۰ هزار تومان برای هر ماه…
ادامهٔ مطلب »
رمضان: شیوه آهنگسازی آهنگسازان ایرانی گوناگون است

رمضان: شیوه آهنگسازی آهنگسازان ایرانی گوناگون است

کمپانی تولید این آثار فرانسوی بود و خیلی استقبال کرد از این پروژه و من قراردادی را با ایشان امضاء کردم که در قالب چهار CD است که منتخبی از قطعات آهنگسازان ایران است از ابتدای قرن تا به امروز و مسئولیت پخش این ضبط را لیبل هارمونیا موندی دارد که خیلی شناخته شده است در دنیا و به هر حال خیلی موقعیت خوبی است که این رپرتوار به دنیای موسیقی دنیا معرفی بشود.
کنترباس (II)

کنترباس (II)

اگر بخواهیم یکی از بزرگترین نوازندگان دوبل باس کلاسیک را نام ببریم بدون شک باید از جیووانی بوتسینی نوازنده مشهور ایتالیایی (۱۸۲۱-۱۸۸۹) نام برد. او که نزد بسیاری از منتقدین موسیقی به پاگانینی کنترباس مشهور است قطعات بسیار زیبایی را از جمله چندین کنسرتو برای این ساز نوشته است. زیبایی کارهای او به قدری است که به هیچوجه نمی توان آنها را با سایر کارهای سولو برای این ساز مقایسه کرد.
پاتینیان: در ایران به اجراکننده متفکر توجه نشده است

پاتینیان: در ایران به اجراکننده متفکر توجه نشده است

نکته ای را راجع به فرشید پاتینیان بگویم. او از آن دسته نوازنده های ارکستری هست که وقتی در ارکستر شما می خواهید در مورد موسیقی معاصر صحبت کنید احساس می کنید که شما را به ادامه صحبتتان ترغیب می کند و من واقعا از این مسئله خوشحالم. همان طور که وقتی به چشمهای تک تک بچه های ارکستر نگاه می کنید چیزی جز همراهی و ارتباط عمیق بین آنها رد و بدل نمی شود و این مهمترین نکته ایست که من واقعا از آن خوشحالم. اول این را مدیون مایسرهایی می دانم که با دقت تمام احساس مسئولیت کردند و دوم اینکه در این کنسرت فیلارمونیک نوازنده هایی به غیر از مایسرها حضور دارند که بسیار توانا و خلاق هستند و باید آنها را در صحنه دید و به عنوان یک منتقد آنها در ارکستر احساس می کنم که در صحنه خواهند درخشید. آنها نسل جدیدی از نوازنده ها هستند که شاید کسی آنها را نشناسد ولی با بهترین کیفیت ممکن آمده اند و بیشترین تلاش را می کنند تا همپای مایسترها جلو بیایند و این موفقیت محصول تلاش مایسرها بود که با وسواس تمام سعی می کنند این ارتباطات را در ارکستر ایجاد کنند. صادقانه بگویم جای پدرام فریوسفی در این کنسرت خالی است ولی این تیم یکی از بهترین تیم هایی است که تا به حال داشته ام. بیشتر راجع به مایسرها می گویم و بعد خود ارکستر چون واقعا احساس می کنم وقتی از این تمرین بیرون می روم و قرار است استراحت کنم و یک یا دو دقیقه به تمرین فکر نکنم، با باور اینکه با این مایسرها در کنار هم هستیم، آرام می شوم و خیلی از این خوشحال هستم و امیدوارم که این همکاری بتواند ادامه داشته باشد.
رندی نیومن و هنر طعنه آمیز (II)

رندی نیومن و هنر طعنه آمیز (II)

گروه “تیکیز” شش آهنگ نیومن را در سالهای ۱۹۶۷ و ۶۹ اجرا نمودند. دراین دوره بود که نیومن رابطه بلند مدت و حرفه ای خود را با لنی وارونکر (Lenny Waronker) آغاز نمود. وارونکر مسئول بستن قراداد برای گروههای مختلف با شرکت ضبط آتمن بود و در عوض او نیومن، لئون راسل و وان دیک پارکز (Van Dyke Parks) را برای اجرا و ضبط در این گروهها معرفی کرد. در اواخر ۱۹۶۶ وارونکر به عنوان برنامه ریز شرکت ضبط A&R توسط وارنر بروس (Warner Bros) انتخاب شد.
فلسفۀ سازهای ابداعی (I)

فلسفۀ سازهای ابداعی (I)

این روز ها در آشفته بازار موسیقی ایران خبر های گوناگون و متعددی می شنویم. خبر هایی داغ از گروه های “بزرگ”، کنسرت های “بزرگ”، ابداع، اکتشاف، انواع تلفیق، نوآوری و… یکی از ملال آورترین خبر های تکراری این روز ها، خبر ابداع ساز های جدید است. ساز هایی با اشکال گوناگون و در ظاهر متفاوت از لحاظ ساختار و صدا. تنور این آشفته بازار بی صاحب آنقدر داغ است که از هر صنفی در آن می توان یافت. از خواننده و آوازه خوان گرفته تا نجار و بقال و سیرابی فروش…
۸۵ سالگی اسطوره جاز – ۲

۸۵ سالگی اسطوره جاز – ۲

سال ۱۹۴۵، نورمبرگ محل تجمع سالیانه نازیها بود و آدولف هیتلر (Adolph Hitler) در طی آنها پیام نفرت خود را پخش میکرد و به همین خاطر شهرت بسیار بدی داشت. اما بعد از پایان جنگ، بروبک با گروه خود به نام Wolf Pack سالن اپرای نورمبرگ را بازگشایی کرد و در اول جولای ۱۹۴۵، پیام صلح و دوستی را به گوش همگان رسانید.
ماکسیم ونگروف

ماکسیم ونگروف

در دورانی که نوازندگان با استعداد، درخشان و جوان ویولون مانند گلهای پیوندی فراوانند، ماکسیم ونگروف Maxim Vengerov یک نمونه درخشان و متفاوت است. او به سال ۱۹۷۴ در نووسیبیرسک Novosibirskروسیه و در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد. مادرش رهبر گروه کر و پدرش نوازنده ابوا در ارکستر فیلارمونیک نووسیبیرسک بودند. ماکسیم کوچک هنگام حضور در تمرینهای پدرش در ارکستر، با جدیت اعلام کرده بود که از نظر او، جایگاه نوازنده ویولون اول ارکستر بسیار جالبتر از نوازنده ابواست.
درسهایی برای نوازندگان (انگشت چهارم)

درسهایی برای نوازندگان (انگشت چهارم)

نوشته ای را که ملاحظه می کنید تلاشی است در جهت شناخت و آگاهی بیشتر، آنچه پیش روست حرکتی دیگر در مسیریست که بتوانیم امکان دانستن بیشتر را فراهم کنیم تا که شاید بستر حاصل خیز وجودمان را برای تولدی دیگر محیا سازیم، آری، به دور از هر گونه تعیین تکلیف برای اشخاص و افرادی که در نوع خود دستی بر آتش دارند و آنها نیز در مسیر توسعه با هر بضاعتی کوشش می کنند.