درگذشت میشِل لوگران، آهنگ ساز بزرگ موسیقی فیلم

میشِل لوگران (2019-1932)
میشِل لوگران (2019-1932)
میشِل لوگران (Michel Legrand) بیست و چهار فوریه سال ۱۹۳۲ در پاریس بدنیا آمد. این موسیقی دان، آهنگ ساز، خواننده و تنظیم کننده فرانسوی موفق به دریافت سه جایزه اُسکار برای ساخت موسیقی فیلم گردید. میشِل لوگران در خانواده ای موزیسین به دنیا آمد و بزرگ شد. پدرش ریموند لوگران (Raymond Legrand) آهنگ ساز بود. دایی او ژَک اِلیان (Jacques Hélian)، ارمنی الاصل، رهبر ارکستر بود. خواهرش کریستیان لوگران (Christiane Legrand) خواننده جَز شد. میشلِ جوان در کنسرواتوار پاریس در کلاس های لوسِت دِکَو (Lucette Descaves) و نادیا بولانژه (Nadia Boulanger) پیانو و آهنگ نویسی خواند.

سال ۱۹۴۹، وی در کنسرت دیزی گیلیسپی (Dizzy Gillespie) تحت تاثیر موسیقی جَز قرار می گیرد. دو سال بعد در سال ۱۹۵۱ او وارد دنیای وَریته (variété) می شود و حرفه تنظیم کنندگی را با هانری سَلوَدور (Henri Salvador)، زی زی ژَنمِر (Zizi Jeanmaire) و موریس شووَلیه (Maurice Chevalier) در پی می گیرد.

audio file بشنوید بخشی از موسیقی متن فیلم «حادثه توماس کرون»

او سپس با خواننده های بزرگ وریته، جَز و کلاسیک همکاری می کند از جمله: شارل اَزنَوور (Charles Aznavour)، فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، سارا وُگان (Sarah Vaughan)، اِلا فیتزجِرالد (Ela Fitzgerald)، جِسی نورمن (Jessye Norman)، کِری ته کاناوا (Kiri Te Kanawa)، نانا موسکوری (Nana Mouskouri)، کلود نوگَرو (Claude Nougaro) و ناتالی دِسه (Natalie Dessay). سال ۱۹۵۴ اولین آلبوم او با عنوان «پاریس را دوست دارم» (I love Paris) شامل شعرهای فرانسوی که برای جَز تنظیم شده بود موفقیت بسیار زیادی کسب می کند.

audio file بخشی از ترانه “Watch What Happens” را بشنوید

این آلبوم که بیش از هشت میلیون نسخه فروخت، نقطه شروع یک حرفه بین المللی شگفت انگیز در موسیقی جَز شد و باعث شد زمینه همکاری میشل به عنوان اولین اروپایی، با استادان جَز مدرن و موسیقی دان های مشهوری چون مایلز دیویس (Miles Davis)، جان کولترین (John Coltrane) و بیل اِونز (Bill Evans) فراهم آید. بعضی از آهنگ های او به استانداردهای جَز تبدیل شدند مانند: والس یاس ها (La Valse des lilas) یا (Once upon a summer time) و آواز مکسانس (La Chanson de Maxence یا You must believe in spring).

در طول سال های ۱۹۶۰، میشل لوگران حرفه جدیدی این بار در سینما آغاز کرد. با گسترش موج نو (la Nouvelle Vague)، او این موقعیت را پیدا کرد که برای فیلم های انیِس وَردا (Agnès Varda) و ژان-کلود گُدار (Jean-Luc Godard) آهنگ بسازد. اما همکاری او با ژَک دِمی (Jacques Demy) تهیه کننده، در سینمای فرانسه ماندگار شد.

پس از لولا (Lola) در سال ۱۹۶۱، «چترهای شِربورگ» (Les Parapluies de Cherbourg) سال ۱۹۶۴ که موسیقی آن کاندیدای جایزه اسکار شده بود، «دوشیزگان روشفور» (Les Demoiselles de Rochefort) در سال ۱۹۶۷، و «پوست الاغ» درسال Peau d’âne) 1970)، موجب به وجود آمدن ژانری به نام تئاتر موزیکال در فرانسه شد. پس از آن در سال ۱۹۶۶ میشل لوگران به لوس آنجلس کوچ کرد تا شانس خود را در هالیوود امتحان کند.

در آن جا وی موفق به دریافت جوایز گوناگونی گردید از جمله: جایزه اسکار و گولدن گلوب بهترین ترانه «برای آسیاب‌بادی‌های ذهنت» (The Windmills of your mind) موسیقی فیلم «حماسه توماس کراون» ساخته نورمن جِویسون سال ۱۹۶۸ (L’Affaire Thomas Crown de Norman Jewison)، اسکار بهترین موسیقی فیلم برای «تابستان ۴۲» ساخته رابرت مالیگن در سال ۱۹۷۱ (Un été ۴۲ de Robert Mulligan) و جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم برای ینتل به کارگردانی باربارا استرایسند در سال ۱۹۸۳ (Yentl de Barbra Streisand).

سال ۲۰۰۹، «سینما تِک» فرانسه پنجاه سالگی حرفه میشل لوگران را با نمایش فیلم های مهم و اصلی که وی موسیقی آن را ساخته بود، جشن گرفت.

سال ۲۰۱۳، میشل با همکاری اِسِفن لوروژ (Stéphane Lerouge)، متخصص موسیقی سینما، اولین اتوبیوگرافی خود با عنوان “Rien n’est grave dans les aigus” را نوشت و به شیوه ای آزاد و بدون رعایت نظم زمانی تحصیلات، ملاقات ها، انتخاب های حرفه اش و سلیقه اش در موسیقی چند گانه را شرح داد.

سال ۲۰۱۴، او پس از دو ازدواج ناموفق با ماشا مِریل (Macha Méril) در موناکو ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۷، خود را با چالش جدیدی روبرو می کند و به تنهایی بر روی صحنه در سالن تئاتر روند پوآن (Théâtre du Rond-Poin) در پاریس پیانو می نوازد. وی روز شنبه مورخ ۲۶ ژانویه ۲۰۱۹ در سن ۸۶ سالگی در پاریس درگذشت.

francemusique.fr
fr.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مکتب و مکتب داری (IV)

نمونه ای دیگر، کنسرت گروه اساتید (به کوشش فرامرز پایور) در مایه دشتی به سال ۱۳۵۸ همراه صدای محمدرضا شجریان است. در آلبوم «پیغام اهل راز» استاد فرامرز پایور، روایتی دیگر و برداشتی خاص از تصنیف «خون جوانان وطن» اثر عارف را ارائه داده و یکی از زیبا ترین اجراهای استاد اسماعیلی در همین آلبوم است. ارتباط شنونده این آثار باصدای ضرب (تنبک) استاد، ارتباطی ناخودآگاه است. مانند ارتباط شنونده ارکستر سمفونیک با صدای کنترباس ها و ویولونسل ها و دست چپ پیانو.

یادداشتی بر آلبوم «گلعذار»

گوش‌ها را به شنیدن و چشم‌ها را به خواندن رنجه نساختن، در تنه‌ی موسیقی خلأ اندیشه و خِرد را با ایدئولوژی پر کردن‌، از هنر جز ژست گرفتنش را نداشتن، از جعل و شید تاریخ ساختن، کندذهنی و بی‌دقتی و درجا زدن در بنیان‌های سستِ آموزش‌های علیلِ آمیخته با انواع توهمات و خرافات، همه و همه ثمرِ آفت‌زده‌ای جز همان «انبساط خاطر» و زبان‌آوری‌های مجانی و بی‌باج در دورهمی‌های موسیقایی‌ای که حال به لطفِ بسترِ مهیا‌ی خانه‌ی عفافِ نشر در ایران رسمیت یافته‌اند نخواهد داشت.

از روزهای گذشته…

تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (III)

تاریخچه ای خلاصه از استرادیواری و گوارنری (III)

از حدود ۱۷۳۱ گوارنری دل جزو کارگاه خود را راه اندازی کرد و ویولون هایش را با نام خودش برچسب زد. در این زمان بود که گوارنری دل جزو مدل زیبا و قابل تشخیص خودش که آلتر ناتیوی اصیل و قابل مقایسه با مدل های آنتونیو استرادیواری است را تکمیل کرد. ویولون های ساخته شده در این بازه بسیار زیبا هستند.
سلطانی: انسان نمیتواند از حدود “ذاتیت” خود پیش رود

سلطانی: انسان نمیتواند از حدود “ذاتیت” خود پیش رود

پیمان سلطانی، آهنگ ساز، رهبر ارکستر، نوازنده، منتقد و نویسنده؛ از معدود موسیقی دانانی است که توانسته پیوند مناسبی بین موسیقی و هستی شناسی ایجاد کند. گفته ها و نوشته های فلسفی- موسیقایی او همیشه بحث برانگیز بوده و نگاه او به مدرنیته و نوآوری در موسیقی نیز پرسش های فراوانی را در پی داشته است. وی سال هاست که به تدریس فلسفه ی موسیقی معاصر، مبانی آهنگ سازی قرن بیستم و شناخت مکتب ها، جنبش ها و جریان های موسیقی قرن بیستم مشغول است و از دهه ی هفتاد تا کنون فعالیت و حضوری جدی در معرفی جنبه های ایدئولوژیک و هستی شناسانه ی موسیقی قرن بیستم داشته است.
محمد رضا درویشی و کلیدر (VI)

محمد رضا درویشی و کلیدر (VI)

در انتها ذکر چند نکتۀ تکراری در مورد اجرای مشترک هنرمندان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی ضروری به نظر می رسد. شاید یکی از مهمترین نکاتی که نظر خیلی از مخاطبان را به خود جلب کرد ، دعوت از ارکستر زهی ناسیونال اوکراین بود و اینکه آیا این ارکستر توانست از پس اجرای مناسب این آثار برآید؟
پنجمین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی دو ماه دیگر برگزار می شود

پنجمین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی دو ماه دیگر برگزار می شود

جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی ایران که هر ساله در اسفند ماه برگزار می شد، این بار به دلیل همزمانی با ایام فاطمیه دو ماه دیگر برگزار خواهد شد.
فرانک سیناترا (II)

فرانک سیناترا (II)

سیناترا در سال ۱۹۵۵ پس از بازی در چند فیلم فرصت همکاری با هنرپیشه های مطرح هالیوود همچون مارلون براندو (Marlon Brando) را در فیلم Guys and Dolls پیدا کرد. همچنین فیلم High Society که در آن Bing Crosby و Grace Kelly بازی میکردند.
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (IV)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (IV)

آفرینش گوشه‌های جدید البته کمتر از آفرینش یک دستگاه جدید خارج از حوزه‌ی آفرینش هنری قرار دارد و شواهدی اندک از چنین فعالیتی در تاریخ موسیقی ما باقی مانده است. برای مثال گوشه‌ای هست که به نام «محمد صادق‌ خان» (سرورالملک) ثبت شده است؛ یا در مورد افزوده شدن «گرایلی شستی» توسط آقاحسینقلی روایت‌هایی نقل می‌شود.
در جستجوی موسیقی سنتی (II)

در جستجوی موسیقی سنتی (II)

تصویر سورآلیستی ای در نظرم آمد که قافله ای از چندین و چند شتر همه سی دی های سمفونی کوه البرز را بار کرده از دروازه های ارمنستان قدم در جاده ابریشم گذاشته و “سی دی ها را روانه بازار” می نمایند و به هر شهر و دیاری که می رسند جمیع مشتاقان، سی دی پلیر به دست، دم دروازه ها منتظر رسیدن قافله ایستاده اند و هلهله می کنند! (البته این استقبال بی سابقه مشتاقان موسیقی سمفونیک از این آثار را باید بیشتر مرهون نقد جانانه ای دانست که در فصلنامه ای وزین به قلم منتقد و و موسیقی شناسی برجسته نوشته شده و در آنجا خواندم که اثر به سبک آثار ریشارد واگنر ساخته شده و با آنها کوس برابری می زند و بسیار عالی و جهانی است.)
دامارو یک ساز ضربی

دامارو یک ساز ضربی

باورکردنی نیست اما در فلات تبت (Tibet) نوعی ساز ضربی بنام Damaru وجود دارد که در ساخت آن از جمجمه انسان استفاده می شود. این ساز از دو کاسه سر انسان تشکیل می شود و جالبتر از همه آنکه بنابر متون مذهبی مردم این منطقه، ترجیح بر آن است تا در ساخت این ساز از جمجمه سر یک پسر ۱۶ ساله و یک دختر ۱۲ ساله استفاده شود.
یکصدمین سال تولد روح الله خالقی

یکصدمین سال تولد روح الله خالقی

شاید تنها ساخت سرود «ای ایران» کافی بود تا نام روح الله خالقی را در موسیقی ایران جاودان سازد. ولی خالقی نه تنها سازنده این سرود، بلکه آفریننده دهها اثر به یادماندنی دیگر مانند «حالا چرا»، «می ناب» و «رنگارنگ» است؛ بنیانگذار هنرستان موسیقی ملی و نویسنده دهها مقاله و چندین کتاب پژوهشی در زمینه تاریخ و تئوری موسیقی ایرانی است.
نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

انجمن هنرمندان خود آموخته نمایشگاهی از خودآموختگان را از تاریخ ۱۷ الی ۲۶ فروردین در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران برگزار نموده که بزرگترین نمایشگاه این ژانر هنری در سالهای اخیر است. بویژه حضور لوریس چکناوریان موسیقیدان کشورمان که خود یک هنرمند خودآموخته است که با نمایش چهار اثر زیبای خود به نام «چهار فصل ویوالدی» نقطه عطفی در این بخش از نمایشگاه را به نام خویش رقم زده است.