نشست مطبوعاتی هفتمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت برگزار شد

کیوان فرزین، آروین صداقت کیش و پوریا رمضانیان
کیوان فرزین، آروین صداقت کیش و پوریا رمضانیان
نشست مطبوعاتی هفتمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت با حضور پوریا رمضانیان دبیر جشنواره، آروین صداقت کیش نماینده هیات امنا و کیوان فرزین نماینده هیات داوران و حسن چوبین نماینده گروه ژی در موسسه فرهنگی هنری «ژی» برگزار شد. لازم به ذکر است، اختتامیه هفتمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت، پس فردا جمعه ۲۴ اسفند ماه ساعت ۱۹ در فرهنگسرای ارسباران با اجرای گروه های مختلف موسیقی، برگزار می شود. در ادامه گفتگوی علی ثانی را با عوامل اجرایی این جشنواره می خوانید:

آقای رمضانیان (دبیر جشنواره)، جوایز جشنواره امسال چیست؟
امسال در نحوه اهدا جوایز تغییراتی داشتیم. یعنی جوایز نقدی را حذف کردیم و به جای آن جوایز فرهنگی‌ای را حامیان عزیز، موسسه فرهنگی هنری ژی و موسسه رادنواندیش، به رسم یادبود به برگزیدگان اهدا می کنند.

علت تاخیر یک ساله جشنواره چه بوده است؟
با توجه به اینکه بنده بعد از شش دوره، در دوره هفتم (حدود چهار ماه پیش) به عنوان دبیر جشنواره برگزیده شدم فقط تا حدودی در جریان ماجرا هستم. امسال برای اولین بار هیئت امنا مسئولیت تصمیم گیری ساختاری جشنواره را برعهده گرفتند، شاید تغییر این ساختار، نیاز به تغییر یک ساله داشته است. در مورد جزییات بیشتر میتنوانید از نماینده محترم هیئت امنا سوال بفرمایید.

از چه گروه هایی برای اجرا در مراسم اختتامیه جشنواره امسال، دعوت به عمل آمده است؟
از پنج گروه موسیقی درقالب تکنوازی و اجرای ارکستر ما دعوت کردیم. ارکستر جوانان ساز های ایرانی به سرپرستی آقای نوروزی و رهبری آقای میرزایی. آنسامبلی از دانشگاه هنر که اثری از استاد محمدرضا لطفی را چهارنوازی می کنند. تکنوازی پیانو از برگزیده نخستین جشنواره پیانو باربد، آقای محمد جواد بهرامی. و همینطور یک کار وکال ازآقای رضا پورخلیلی و یک کار پاپ-کلاسیک از ارکستر سازذهنی به سرپرستی جناب آقای الیاس دژآهنگ.

-لطفا از حامیان جشنواره امسال بگویید.
حامیان جشنواره امسال همانطور که عرض کردم، موسسه فرهنگی هنری ژی، موسسه فرهنگی هنری رادنواندیش بوده‌اند علاوه براین مثل هر سال فرهنگسرای ارسباران نیز از جشنواره حمایت کرده است.

آقای صداقت کیش (نماینده هیئت امنا)، جشنواره‌ی امسال چه تغییراتی نسبت به شش دوره قبلی کرده است؟
نکته اولی که باید به آن اشاره کنیم، تعویق در جشنواره است: همانطور که دبیر محترم اشاره کردند، تغییراتی در ساختار جشنواره پیش بینی شد. بعد از دوره ششم که این تغییرات، تغییرات ساختاری هستند.

اجرای این تغییرات ساختاری در جشنواره موجب تاخیر یک ساله شد. درنتیجه بهتر دیدیم که جشنواره به سال ۹۷ موکول بشود و دو سال را با هم برگزار کنیم. در حقیقت دوره هفتم، باید قاعدتا تجمیع دوره هفت و هشت می‌بود. تاخیر در جشنواره امر بی‌سابقه‌ای نیست. یک بار دیگر هم این اتفاق افتاده؛ دوره اول طبق برنامه ریزی برگزار نشد و عملا یک سال به تعویق افتاد. این نکته را هم لازم است تصحیح کنم که در سال‌های قبل دبیر در انتخاب هیئت داوران نقشی نداشته است. کمیته داوران هر سال کمیته داوران سال بعد را انتخاب می‌کرده است.

اما چیزی که امسال اتفاق افتاده این است که ساختاری برای جشنواره تعیین شده، ساختاری دائمی تحت عنوان هیئا امنا. اعضای این هیئت امنا کسانی هستند که ار دوره های قبل جشنواره به عنوان داور یا مناسب اجرایی در جشنواره شرکت داشتند. دوستان من آقایان ابوالحسن مختاباد، شهرام صارمی، هادی سپهری و سجاد پورقناد و خود من آروین صداقت کیش که قرار شد در هیئت امنا باشیم.

هیئت امنا وظیفه اش از امسال انتخاب کمیته داوران و دبیر هر دوره است. یعنی یک بار تشکیل جلسه می‌دهد کیمته داوران و دبیر را انتخاب می ‌کند و پس از آن دیگر دخالتی در محتوای علمی و اجرایی امور نخواهد کرد. این تغییر اساسی در جشنواره آن مسئله‌ای را که همیشه جشنواره قبل باید جشنواره بعدی خودش را تعیین کند از بین برده. یعنی ساختار ثابتی در جشنواره وجود دارد که برای هر دوره تصمیم گیری می‌کند. بقیه موارد از جمله شرح وظایف هیئت داوران و دبیر نسبت سال‌های قبل تغییری نکرده است.

لطفا در مورد تغییرات هیئت داوران و دلایل آن توضیح بفرمایید.
حدود پنج ماه پیش که دبیر جشنواره و بعد از آن هیئت داوران نیز در هیئت امنا مشخص شد، هیئت داوران ترکیبی داشت که هنوز هم در فراخوان وجود دارد، حتی تا چند روز پیش همون ترکیب پابرجا بود. بعد از آنکه فراخوان منتشر شد دو نفر از همکاران هیئت داوران بدلیلی گرفتاری‌ها، از ادامه همکاری با هیئت داوران انصراف دادند. هیئت امنا طبق شرح وظایف برای انتخاب هیئت داوران تشکیل جلسه داد و در این جلسه تصمیم گرفته شد برای جایگزینی همکارانی که متاسفانه نتوانستند همراه جشنواره باشند. جناب آقای محمد رضا فیاض و جناب آقای دکتر هومان اسعدی استعفا دادند و هیات امنا بجای این دو دوست و همکار قدیمی که در حقیقت در جشنواره های قبلی هم سابقه داوری داشتند، جناب آقای کیوان فرزین و سرکار خانم دکتر مریم قرسو را برگزید و کمیته الان پس از ترمیم مشغول کار خودشان هستند.

آقای فرزین با توجه به اینکه هیئت داوران تغییراتی داشته، آیا آیین نامه داوری نیز تغییر کرده است؟
به هر حال آیین نامه داوری در کل تغییر آنچنانی نکرده یعنی بعد از تغییر داور ها تغییری در تصمیماتی که تیم داوری قبلی گرفته و در فراخوان منعکس شده، ایجاد نشده و همان روالی که در فراخوان هست قرار است پی گرفته شود.

در مورد حدف شدن بخش گفتگو صحبت کنید. این موارد در اختیار هیئت امنا است یا هیئت داوری؟
به هرحال همان طور که جناب آقای صداقت کیش فرمودند، من الان چند روزی است که پیوستم به جمع دوستان، از طرفی خوشحالم که در این رویداد حضور دارم و ار طرفی متاسفم که داورانی که در دوره های قبل بودن و حضورشان میتونست نکته مثبتی باشد برای این دوره، حضور ندارند.

یک مسئله ای که قبلا عنوان شد این بود که در دوره های گذشته بخش گفتگو بوده در جشنواره که امسال حذف شده که این تصمیم‌گیری مال قبل از زمانی است که من در بین داوران حضور داشته باشم اما بصورت کلی طبیعی است جشنواره‌ای که بخش خصوصی برگزار می کند در طول زمان تاکیدش بر موضوعات عوض شود، مانند تمام کارهای دیگری که در بخش خصوصی انجام می‌شود. مثلا یک ناشر می‌تواند بگوید امسال در این حوزه یا در این ژانر بیشتر کار می‌کنم. کنسرت‌گذار بخش خصوصی می‌تواند در روشش تغییراتی بدهد در سال های مختلف.

این جشنواره هم همان طور است. هیئت داوران قبل از این که فراخوان منتشر بشود، قطعا بحث هایی داشتند، گفتگوهایی داشتند چه برگزار کننده‌ها چه هیئت داوران، که در نهایت به یک جمع‌بندی رسیدند که یک بخش را، امسال حذف کنند. بدعتی هم نیست چون در دوره‌های قبل هم بخش و یا بخش‌هایی کم و زیاد شده و در جشنواره‌های مختلف تمام دنیا، در دوره‌های مختلف، بخش‌هایی کم و بخش‌هایی اضافه می‌شود. بنابر این فارغ از این که بیایم مسئله را خیلی حساس کنیم باید در نظر داشته باشیم الان تیمی که دارند این کار را می‌کنند، به دلایلی در حوزه اختیاراتشان تصمیم گرفتند که یک بخش خاص را نداشته باشند. به نظر من با توجه به وضعیت امروز و مشکلات جامعه، همین که یک جشنواره خصوصی بتواند با یک دوره تاخیر دوباره کارش را ادامه بدهد و تعطیل نشود اهمیت بالایی دارد، چون شرایط، شرایط سختی است هم در حوزه موسیقی هم در حوزه نوشتار و اندیشه و تولید محتوا.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VI)

نمونه اولین چکامه در منظومه درخت آسوریک آمده که تا زمان ما حفظ شده است. باربد را بزرگترین شخصیت ناقل فهلویات به شمار آورده اند. یکی از شکلهای معمول شعری و موسیقی زمان باربد پتواژه بوده است. پتواژه از دو واژه پت و واژه یعنی سخن بزرگ تشکیل شده متن آن از اشعار ستایشی و وصفی ترکیب یافته، بیشتر به قصیده های منبعده ی اسلامی شباهت داشت.

مروری بر آلبوم «لیله راست»

برخورد مستقیم گوش ایرانی با نغمات موسیقیِ عربی، در دوره‌ای (دهه‌های۴۰و۵۰) در کنارِ اشتهار ام‌کلثوم در ایران، در شاخه‌ی منحصربه‌فردی از موسیقی مردم‌پسند در خوانده‌های خوانندگانی چون قاسم جبلی یا داود مقامی و بعد از انقلاب بیش از همه عموماً در تلاوت قرآن بوده‌است. «لیله راست» (شبِ مقامِ راست) فرصتِ شنود و مواجهه‌ی مستقیم با اثری از موسیقی عرب را برایمان فراهم کرده‌است.

از روزهای گذشته…

کلاسهای محسن الهامیان در فرهنگسرای ارسباران

کلاسهای محسن الهامیان در فرهنگسرای ارسباران

دوره های جدید آهنگسازی محسن الهامیان در اواخر پاییز در فرهنگسرای ارسباران شروع خواهد شد و علاقمندان میتوانند با مراجعه به فرهنگسرای ارسباران ثبت نام را انجام داده و در صورت نیاز، بصورت حضوری و یا تماس با واحد موسیقی فرهنگسرا، سوالات خویش را در این زمینه مطرح سازند.
تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (IV)

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (IV)

در خراسان زمین، شهرکی کوچک به نام نسای کوچک وجود داشت. در خانواده یکی از اهالی این شهر، کودکی به نام باربد دیده به جهان گشود که بعدها ستاره درخشانی در آسمان هنر ایران زمین گردید. او بخشهایی از گاثاها (سروده های مقدس اوستا) را از بر کرد و افزون بر این چندین رساله و کتاب و تاریخ نامه و آیین نامه را از بر نمود. مردم او را گسن گفت یعنی سرود سرا می نامیدند. سالها بعد او به همراه خانواده و ۶۰۰ خانواده دیگر نسای کوچک را ترک کردند و به یکی از مراکز فرهنگی و علمی خراسان، یعنی مرو نقل مکان نمودند. اهل ساز و آواز مروی در هنر اجراکنندگی رویه و سبک خاص خود را داشتند. قابل ذکر است که هنر نوازندگی و خوانندگی پارتی در سیمای هنر آوازخوانی مروی تجسم خود را یافته بود. شیوه باژخوانی مرویان مانند زمزمه بوده و عادتا در روزهای جشن، یادبود پهلوانان و جشن های مردمی در دور خوان آراسته و پر ناز و نعمت صورت می گرفته است. بنا به تاکید مسعودی در مروج الذهب متن این شکل موسیقی، اساسا از کتاب زمزمه ی زردشت انتخاب می شد.
یکصدمین سال تأسیس هنرستان موسیقی؛ خوب یا بد

یکصدمین سال تأسیس هنرستان موسیقی؛ خوب یا بد

کنسرواتوار موسیقی یا مرکز «سرودها و آهنگ‌های انقلابی»؟ نهادی برای تربیت «موسیقی‌دان» یا کارخانه‌ای برای تولید ماشین‌های نوازنده؟ کانونی برای هدایت درست استعدادها یا آشفته‌بازاری برای سردرگم‌کردن نوجوانان؟
گفتگو با علی صمدپور (V)

گفتگو با علی صمدپور (V)

یکی که مثلاً برای عقیده‌اش زندان رفته، از سیستم و سازمان ضدعقیده‌اش چقدر هم بودجه گرفته و کار کرده! کما اینکه در سال‌های اواخر دهه‌ی هشتاد هم همه، این شهر و آن شهر کنسرت می‌دادند و توجیه این بود که کنسرت چه دخلی به وضعیت سیاسی دارد؟ در دهه‌ی هفتاد هم اقبالی که به موسیقی شد علل اجتماعی داشت و همه‌‌ی همه‌اش به کار و خلاقیت موسیقی‌دانان ربط نداشت. من فکر نمی‌کنم تعداد آنهایی که دنبال یک کار درخشان از موسیقی ایرانی بودند بیشتر از آنهایی باشد که بعدها که ویدیوی کنسرت یانی آمد دنبال یانی بودند. آن زمان گزینه‌ی دیگری نبود.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (V)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (V)

از این دیدگاه؛ از سویی موسیقی‌هایی که او انتخاب کرده است (فرهنگِ دهنده) عمیقا «مونودیک» یا تک صدا درک می‌شود و از سوی دیگر نظریه‌ای وجود دارد که چیرگی یک تک صدای موسیقایی را (بدون هارمونی) و گاه حتا بدون در نظر گرفتن جای آن در یک نردبان موسیقایی می‌پذیرد (فرهنگِ پذیرنده)، برای آن ساختار قائل می‌شود و تاثیر این ساختار بسیار تکین را بر ساختارهای کلان‌تر بررسی می‌کند. علاوه بر این حرکت مصالح موسیقایی به شکل مونودیک، یعنی وقایع موسیقایی منفرد که اگر هم بافت همراهی دارند، به عنوان یک رویداد تکین در لحظه‌ی موسیقایی ظاهر می‌شود و ارتباطی با قبل و بعد از خودش (به مفهوم توالی) نمی‌یابد.
چکناوریان از عروج تا افول (III)

چکناوریان از عروج تا افول (III)

این کنسرتها روزها تکرار شد و گاهی که چکناوریان میخواست تنوعی به این کارها ببخشد، بخاطر حجم بالای کنسرت ها و کارهای متفرقه، به نتیجه جالبی نمیرسید و کارها کم کیفیت و عجولانه به انجام میرسید. نمونه این برنامه ها کنسرت شهرام ناظری با ارکستر چکناوریان بود که با تنظیمی نه چندان کافی، چند قطعه کردی و قطعاتی از خود شهرام ناظری (با تنظیم یک به موسیقیدان ارمنی) به اجرا رسید؛ نمونه دیگر آن هم همان کنسرت ارکستر سمفونیک تهران در جشنواره فجر بود.
بیل ایونس از مایلز دیویس می گوید

بیل ایونس از مایلز دیویس می گوید

کمتر از سه دهه پیش، زمانی که مایلز دیویس (Miles Davis) تصمیم گرفت پس از یک وقفه هفت ساله آخرین گروه موسیقی اش را تشکیل دهد، جایگاه (tenor/soprano) را برای بیل ایونس (Bill Evans نوازنده سازهای بادی متولد ۱۹۵۸) ناشناس در نظر گرفت تا نوای ترومپت دیویس را که معمولا حزن انگیز بود، همراهی نماید.
تأملی در آرای موسیقی خیام (I)

تأملی در آرای موسیقی خیام (I)

شهرت حکیم عمر خیام نیشابوری، اغلب به سبب رباعیاتی است که بیش‏تر آنها را به او منسوب کرده‏اند، همچنین باید یادآور شد که مقام علمی وی تا حد زیادی تحت الشعاع جنبه‏ی شاعری او قرار گرفته است؛ تا آنجا که از نظر منش و اعتقادات نیز وی را غیر از آنکه بوده است معرفی نموده‏اند. مشهورترین اثر خیام رساله جبر و مقابله است. او در این رساله، ضمن بحث از قضایای ریاضی در چند مورد به حمد خداوند متعال پرداخته و از روی اخلاص از او مدد جسته و هدایت طلبیده است.
موسیقی و معنا (IX)

موسیقی و معنا (IX)

همسو با نظریه‌ی معنای برآمده از دیدگاه‌های انسان‌شناختی در موسیقی، نظریه‌های جامعه‌شناختی نیز معنای موسیقی را در متون اجتماعی و تاریخی، به ویژه در فرهنگ غرب، جست‌و‌جو می‌کنند. این نظریه‌ها موسیقی را ساحتی اجتماعی می‌دانند که معانی آن فقط با تحلیل فرایندها و شرایط تولید موسیقی فهمیده می‌شود. آنگونه که آدورنو (برای نمونه در Adorno 1976 ) نشان داده است رویکردهایی با هدف طرح مسئله‌ی سلطه و مقاومت مطرح شده‌اند (Born & Hesmondhalgh 2000) و به تفاسیری افراطی درباره‌ی معنا، به ویژه درباره‌ی آثار مرجع و شناخته‌شده‌ی موسیقی کلاسیک، منجر شده‌اند؛ مانند نوشته‌ی مک‌کلاری (۱۹۹۱) که به مسئله‌ی جنسیت در موسیقی و همچنین تفاسیر انتقادی و ذهن‌گرایانه از معنا پرداخته است (Kramer 1995 ).
گفتگو با ویلالوبوس

گفتگو با ویلالوبوس

قطعاتی که امروز از ویلا لوبوس دررپرتوار گیتار موجود است از ارزش و اعتبار خاصی برخوردار است و از نظر بسیاری از منتقدین و نوازندگان سطح بالای این ساز، ویلالوبوس بزرگترین آهنگساز گیتار در قرن بیستم می باشد. محدوده کاری ویلا لوبوس بسیار متنوع و وسیع است. او بیش از ۱۶۰۰ قطعه برای پیانو، قطعات زیادی برای ارکستر و کنسرتو های مختلفی برای سازهای گوناگون نوشته و امروز نزدیک به ۲۰۰۰ قطعه از او باقی مانده است.