نشست مطبوعاتی هفتمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت برگزار شد

کیوان فرزین، آروین صداقت کیش و پوریا رمضانیان
کیوان فرزین، آروین صداقت کیش و پوریا رمضانیان
نشست مطبوعاتی هفتمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت با حضور پوریا رمضانیان دبیر جشنواره، آروین صداقت کیش نماینده هیات امنا و کیوان فرزین نماینده هیات داوران و حسن چوبین نماینده گروه ژی در موسسه فرهنگی هنری «ژی» برگزار شد. لازم به ذکر است، اختتامیه هفتمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت، پس فردا جمعه ۲۴ اسفند ماه ساعت ۱۹ در فرهنگسرای ارسباران با اجرای گروه های مختلف موسیقی، برگزار می شود. در ادامه گفتگوی علی ثانی را با عوامل اجرایی این جشنواره می خوانید:

آقای رمضانیان (دبیر جشنواره)، جوایز جشنواره امسال چیست؟
امسال در نحوه اهدا جوایز تغییراتی داشتیم. یعنی جوایز نقدی را حذف کردیم و به جای آن جوایز فرهنگی‌ای را حامیان عزیز، موسسه فرهنگی هنری ژی و موسسه رادنواندیش، به رسم یادبود به برگزیدگان اهدا می کنند.

علت تاخیر یک ساله جشنواره چه بوده است؟
با توجه به اینکه بنده بعد از شش دوره، در دوره هفتم (حدود چهار ماه پیش) به عنوان دبیر جشنواره برگزیده شدم فقط تا حدودی در جریان ماجرا هستم. امسال برای اولین بار هیئت امنا مسئولیت تصمیم گیری ساختاری جشنواره را برعهده گرفتند، شاید تغییر این ساختار، نیاز به تغییر یک ساله داشته است. در مورد جزییات بیشتر میتنوانید از نماینده محترم هیئت امنا سوال بفرمایید.

از چه گروه هایی برای اجرا در مراسم اختتامیه جشنواره امسال، دعوت به عمل آمده است؟
از پنج گروه موسیقی درقالب تکنوازی و اجرای ارکستر ما دعوت کردیم. ارکستر جوانان ساز های ایرانی به سرپرستی آقای نوروزی و رهبری آقای میرزایی. آنسامبلی از دانشگاه هنر که اثری از استاد محمدرضا لطفی را چهارنوازی می کنند. تکنوازی پیانو از برگزیده نخستین جشنواره پیانو باربد، آقای محمد جواد بهرامی. و همینطور یک کار وکال ازآقای رضا پورخلیلی و یک کار پاپ-کلاسیک از ارکستر سازذهنی به سرپرستی جناب آقای الیاس دژآهنگ.

-لطفا از حامیان جشنواره امسال بگویید.
حامیان جشنواره امسال همانطور که عرض کردم، موسسه فرهنگی هنری ژی، موسسه فرهنگی هنری رادنواندیش بوده‌اند علاوه براین مثل هر سال فرهنگسرای ارسباران نیز از جشنواره حمایت کرده است.

آقای صداقت کیش (نماینده هیئت امنا)، جشنواره‌ی امسال چه تغییراتی نسبت به شش دوره قبلی کرده است؟
نکته اولی که باید به آن اشاره کنیم، تعویق در جشنواره است: همانطور که دبیر محترم اشاره کردند، تغییراتی در ساختار جشنواره پیش بینی شد. بعد از دوره ششم که این تغییرات، تغییرات ساختاری هستند.

اجرای این تغییرات ساختاری در جشنواره موجب تاخیر یک ساله شد. درنتیجه بهتر دیدیم که جشنواره به سال ۹۷ موکول بشود و دو سال را با هم برگزار کنیم. در حقیقت دوره هفتم، باید قاعدتا تجمیع دوره هفت و هشت می‌بود. تاخیر در جشنواره امر بی‌سابقه‌ای نیست. یک بار دیگر هم این اتفاق افتاده؛ دوره اول طبق برنامه ریزی برگزار نشد و عملا یک سال به تعویق افتاد. این نکته را هم لازم است تصحیح کنم که در سال‌های قبل دبیر در انتخاب هیئت داوران نقشی نداشته است. کمیته داوران هر سال کمیته داوران سال بعد را انتخاب می‌کرده است.

اما چیزی که امسال اتفاق افتاده این است که ساختاری برای جشنواره تعیین شده، ساختاری دائمی تحت عنوان هیئا امنا. اعضای این هیئت امنا کسانی هستند که ار دوره های قبل جشنواره به عنوان داور یا مناسب اجرایی در جشنواره شرکت داشتند. دوستان من آقایان ابوالحسن مختاباد، شهرام صارمی، هادی سپهری و سجاد پورقناد و خود من آروین صداقت کیش که قرار شد در هیئت امنا باشیم.

هیئت امنا وظیفه اش از امسال انتخاب کمیته داوران و دبیر هر دوره است. یعنی یک بار تشکیل جلسه می‌دهد کیمته داوران و دبیر را انتخاب می ‌کند و پس از آن دیگر دخالتی در محتوای علمی و اجرایی امور نخواهد کرد. این تغییر اساسی در جشنواره آن مسئله‌ای را که همیشه جشنواره قبل باید جشنواره بعدی خودش را تعیین کند از بین برده. یعنی ساختار ثابتی در جشنواره وجود دارد که برای هر دوره تصمیم گیری می‌کند. بقیه موارد از جمله شرح وظایف هیئت داوران و دبیر نسبت سال‌های قبل تغییری نکرده است.

لطفا در مورد تغییرات هیئت داوران و دلایل آن توضیح بفرمایید.
حدود پنج ماه پیش که دبیر جشنواره و بعد از آن هیئت داوران نیز در هیئت امنا مشخص شد، هیئت داوران ترکیبی داشت که هنوز هم در فراخوان وجود دارد، حتی تا چند روز پیش همون ترکیب پابرجا بود. بعد از آنکه فراخوان منتشر شد دو نفر از همکاران هیئت داوران بدلیلی گرفتاری‌ها، از ادامه همکاری با هیئت داوران انصراف دادند. هیئت امنا طبق شرح وظایف برای انتخاب هیئت داوران تشکیل جلسه داد و در این جلسه تصمیم گرفته شد برای جایگزینی همکارانی که متاسفانه نتوانستند همراه جشنواره باشند. جناب آقای محمد رضا فیاض و جناب آقای دکتر هومان اسعدی استعفا دادند و هیات امنا بجای این دو دوست و همکار قدیمی که در حقیقت در جشنواره های قبلی هم سابقه داوری داشتند، جناب آقای کیوان فرزین و سرکار خانم دکتر مریم قرسو را برگزید و کمیته الان پس از ترمیم مشغول کار خودشان هستند.

آقای فرزین با توجه به اینکه هیئت داوران تغییراتی داشته، آیا آیین نامه داوری نیز تغییر کرده است؟
به هر حال آیین نامه داوری در کل تغییر آنچنانی نکرده یعنی بعد از تغییر داور ها تغییری در تصمیماتی که تیم داوری قبلی گرفته و در فراخوان منعکس شده، ایجاد نشده و همان روالی که در فراخوان هست قرار است پی گرفته شود.

در مورد حدف شدن بخش گفتگو صحبت کنید. این موارد در اختیار هیئت امنا است یا هیئت داوری؟
به هرحال همان طور که جناب آقای صداقت کیش فرمودند، من الان چند روزی است که پیوستم به جمع دوستان، از طرفی خوشحالم که در این رویداد حضور دارم و ار طرفی متاسفم که داورانی که در دوره های قبل بودن و حضورشان میتونست نکته مثبتی باشد برای این دوره، حضور ندارند.

یک مسئله ای که قبلا عنوان شد این بود که در دوره های گذشته بخش گفتگو بوده در جشنواره که امسال حذف شده که این تصمیم‌گیری مال قبل از زمانی است که من در بین داوران حضور داشته باشم اما بصورت کلی طبیعی است جشنواره‌ای که بخش خصوصی برگزار می کند در طول زمان تاکیدش بر موضوعات عوض شود، مانند تمام کارهای دیگری که در بخش خصوصی انجام می‌شود. مثلا یک ناشر می‌تواند بگوید امسال در این حوزه یا در این ژانر بیشتر کار می‌کنم. کنسرت‌گذار بخش خصوصی می‌تواند در روشش تغییراتی بدهد در سال های مختلف.

این جشنواره هم همان طور است. هیئت داوران قبل از این که فراخوان منتشر بشود، قطعا بحث هایی داشتند، گفتگوهایی داشتند چه برگزار کننده‌ها چه هیئت داوران، که در نهایت به یک جمع‌بندی رسیدند که یک بخش را، امسال حذف کنند. بدعتی هم نیست چون در دوره‌های قبل هم بخش و یا بخش‌هایی کم و زیاد شده و در جشنواره‌های مختلف تمام دنیا، در دوره‌های مختلف، بخش‌هایی کم و بخش‌هایی اضافه می‌شود. بنابر این فارغ از این که بیایم مسئله را خیلی حساس کنیم باید در نظر داشته باشیم الان تیمی که دارند این کار را می‌کنند، به دلایلی در حوزه اختیاراتشان تصمیم گرفتند که یک بخش خاص را نداشته باشند. به نظر من با توجه به وضعیت امروز و مشکلات جامعه، همین که یک جشنواره خصوصی بتواند با یک دوره تاخیر دوباره کارش را ادامه بدهد و تعطیل نشود اهمیت بالایی دارد، چون شرایط، شرایط سختی است هم در حوزه موسیقی هم در حوزه نوشتار و اندیشه و تولید محتوا.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

در اندیشه برداشت های دیگر از موسیقی دفاع مقدس (V)

بخشی از آثار مربوط به دفاع مقدس، در سال های بعد از آن ساخته شده اند. نظیر قطعاتی که آقایان: روشن روان، انتظامی و شریفیان ساخته اند و اکثر آنها شنیده شده اند. بیشتر این آثار و بلکه تمام آنها، برای ارکستر بزرگ (بخوانیم ارکستر سمفونیک) و گاه گروه کر همراه آن نوشته شده و اجرا شده اند که در عرف معمول موسیقیدانان ما محمل مناسبی هستند برای نمایاندن شکوه و عظمت نبرد ۸ ساله ایران و عراق.

مروری بر آلبوم «ماهرو»

همان قطعه‌ی اولِ این نخستین آلبومِ مستقلِ یک آهنگساز جوان (متولد ۱۳۷۲) نشانه‌هایی از شوق و انگیزه‌‌ای امیدوارکننده برای خلق موسیقی دارد. گمانه‌ها و آزمون‌هایی در چندصدایی، ذوقِ ملودی‌پردازی و رسیدن به انگاره‌هایی چند متعلق به خود او (اگرچه معدود و محدود)، قانع نشدن به داشتنِ روال یکسان لحنی و ایقاعی در قطعات و سرحالی و شوری که در صدای گروه است، همه و همه سرچشمه‌ی روشنیِ نخستین‌اند. در عین حال می‌توان شنید که در گوش مؤلف، کار آهنگسازانی –تنها در حوزه‌ی موسیقی کلاسیک ایرانی- که قدیمی‌ترین‌ و اثرگذارترین‌شان پرویزمشکاتیان و محمدعلی کیانی‌نژادند رسوب دارد و گه‌گاه بازی‌های موسیقی روی بندِ نغمه‌های کروماتیک، یادآور آهنگسازان جوان‌تر نیز هستند.

از روزهای گذشته…

چند درخشش در میان انبوه ابتذال (II)

چند درخشش در میان انبوه ابتذال (II)

نخستین گروه «موسیقی اصیل ایرانی» که در جشن هنر برنامه‌ای داشت، گروه هنرمندان‌ وزارت فرهنگ و هنر بود به سرپرستی «محمد حیدری» و مرکب از سازهای سنتور، قیچک، تار، کمانچه و تنبک. دو «ردیف‌خوان» گروه «تورج» بود و «ابراهیمی» و دو تصنیف‌خوان آن «افخم» و «پریوش». «رحمت الله بدیعی» و «حیدری» تک‌نوازان‌ شایسته‌ای هستند و اولی تکنیک و شناخت برجسته‌ای‌ دارد. ولی هم او در این برنامه، «قیچک» را برخلاف انتظار، -انتظاری که از سوابق‌ کار او ناشی میشد- آنگونه که باید ننواخت‌ پرشتاب و شاید کمی سرسری آرشه را جولان‌ میداد.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XX)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XX)

در سن هشت سالگی الگار چهار خط حامل نت را به شکل متقاطع کشید و در آخر هر کدام از این خطوط حامل، کلیدی متفاوت کشید که عبارت بودند از حروف B ,A , C , H که مخفف اسم باخ می باشند. مادرش تاریخ این نقاشی را ۲۴ مارس ۱۸۶۶ نگاشته و آن را داخل آلبومی کرده که اکنون در خانه ی زادگاه الگار که تبدیل به موزه شده است نگهداری می شود.
از بین بردن سکون هارمونیک

از بین بردن سکون هارمونیک

توالی آکوردهای برگشت پذیر (Turnaround) آنهایی هستند که شما می توانید بارها و بارها آنها را تکرار کنید. به این معنا که پس از رسیدن میزان آخر امکان وصل هارمونیک این میزان به اولین میزان از توالی آکورد موجود می باشد. این نوع از توالی های آکورد معمولآ کوتاه می باشند و به نوازنده یا آهنگساز اجازه می دهند که با خیال راحت آنرا به هر مقدار که می خواهد تکرار کند.
رکود بازار فروش کمپانی موسیقی وارنر

رکود بازار فروش کمپانی موسیقی وارنر

کمپانی موسیقی وارنر (Warner) که ضبط آلبوم های هنرمندان و گروههایی بزرگی را بر عهده دارد، هفته گذشته اعلام نمود که به دلیل انتشار آلبوم های محدود و در نتیجه فروش اندک، چه در بازار داخلی و چه در بازار اروپایی، سود چهار ماهه اول سال مالی جدید شرکتش در مقایسه با سال گذشته، ۷۴ درصد افت داشته است. سهم بازار این کمپانی نیز حدود ۶ درصد کاهش یافته است.
موسیقی مناسب تماشاگر را میخکوب میکند (I)

موسیقی مناسب تماشاگر را میخکوب میکند (I)

تلویزیون در اصل رسانه ای متکی به تصویر است، اما نباید تاثیر صدا و به خصوص موسیقی را در آن از یاد ببریم. جوئل بکرمن (Joel Beckerman)، کسی است که کار خود را بر مبنای تحقیق و دریافت تاثیر موسیقی بر احساسات و اینکه چگونه این موسیقی میتواند تماشاگران تلویزیون را به دام بیاندازد، بنا کرده است.
موسیقی ایرانی و سرنوشت ارکستر سمفونیک تهران در سالی که گذشت

موسیقی ایرانی و سرنوشت ارکستر سمفونیک تهران در سالی که گذشت

سالی که گذشت سال پرکاری برای موسیقی ایران بود و البته نه پربار! برنامه های استادان موسیقی ای که از شهرت بالایی در میان مردم برخوردار بودند، با استقبال بسیار زیادی روبرو شد ولی آنطور که از نقد های نوشته شده بر این کنسرت ها میشود احساس کرد، چنان که باید از نظر محتوایی باری نداشت.
نی و قابلیت های آن (VII)

نی و قابلیت های آن (VII)

نی به عنوان کهن ترین ساز موسیقی ساخت دست بشر شناخته شده است. نتیجه کاوشهای به عمل آمده در این زمینه، تاریخ استفاده از گیاه نی را برای ساختن سازهای بادی در ارتفاعات امریکای جنوبی (در کشور پرو) به ده هزار سال قبل باز می گرداند. نقاشان ایرانی در مینیاتورهای خود از هزار سال قبل تصویر “نایی” را در جلسات سماع همراه با دف به تصویر کشیده اند.
عصیان ِ کلیدر (V)

عصیان ِ کلیدر (V)

اما روزبه تابنده در نگاهی متعادل در نگاه به کلیدر بیان میکند:« قضاوت در مورد آثار خاص موسیقی کمی مشکل است چون همیشه ممکن است نظر ما با سلیقه و دیدگاه آهنگساز در تضاد قرار بگیرد. اظهار نظر در مورد کلیدر هم به همین دلیل ساده نیست. چون آهنگ ساز این اثر یک آهنگساز عادی نیست. کسی است که موسیقی ایران را به خوبی میشناسد و دانش آهنگ سازی وسیعی هم دارد اما هرگز به دنبال جذب مخاطب نبوده. شاید به همین دلیل هم امروز هیچ فرد عامی نام درویشی را نشنیده. اثری که در این کنسرت اجرا شد چندان قابل نقد به لحاظ آهنگسازی نیست. چون نظر ما تحت تاثیر اجرای بد ارکستر قرار می گیرد. برای تحلیل یک اثر موسیقی حتما لازم است که چندین اجرای خوب از آن با هم مقایسه بشوند تا از خلال آنها بتوان راجع به روح اثر قضاوت کرد. بنابراین چون من یک بار بیشتر این کار را نشنیدم و اون بار هم از قضا اجرای خوبی نبود اجازه بدهید که راجع به این قطعه اظهار نظر نکنم تا زمانی که یکی دو اجرای خوب از آن را بشنوم»
مصاحبه ای منتشر نشده از مرتضی نی داوود (I)

مصاحبه ای منتشر نشده از مرتضی نی داوود (I)

مرتضی نی داود زمانی قبل از انقلاب برای ضبط ردیف های موسیقی ایرانی به وزارت اطلاعات وقت دعوت شد اما پس از انقلاب این نوارها مفقود شد. یک استاد موسیقی به نام مهدی کمالیان در آمریکا، یک نسخه از نوارها را از خود نی داود گرفت و به ایران آورد. یکی از نوارها، مربوط به مصاحبه ای است در سال ۱۳۵۵ که یک سرگرد شهربانی به نام مرحوم «علی مبشر» که نوازنده ویولن بود، در منزل نی داود با وی انجام داده است.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (X)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (X)

اولین جنگ جهانی، الگار را به شدت تحت تأثیر خود قرار داد. به غیر از چند اثر میهن پرستانه و آثاری همچون “نور روشن ستارگان” (The Starlight Express op. 78)، که برای یک نمایش کودکانه نوشته شده بود، “روح انگلستان” (Spirit of England op. 80) که بر اساس اشعار “لارنس بینیون” نوشته شده و اکنون به عنوان یکی از شاهکارهای الگار در نظر گرفته می شود و به غیر از باله “طرفدار سرخ روی” در ۱۹۱۷ هیچ اثر مهمتری از او به اجرا در نیآمد.