کنسرت تریوی فلوت و پیانو اجرا می شود

فیروزه نوائی، نولوون بارگین و لیلا رمضان، در روز ششم شهریور در تالار رودکی ساعت ۲۰:۰۰ به روی صحنه می روند. در این کنسرت آثاری از یوهان سباستین باخ (Johann Sebastian Bach)، فردریش کولاو (Friedrich Kuhlau)، ثیوبالد بوم (Theobald Boehm)، ژاک ایبرت (Jacques Ibert)، فرانتس داپلر (Franz Doppler)، نادر مشایخی و جوزف دیشلر (Josef Dichler) اجرا می شود.


فیروزه نوایی متولد شهر اهواز است. او پس از اتمام تحصیلات در هنرستان عالی موسیقی تهران با اخذ بورس تحصیلی وارد دانشگاه موسیقی وین شد. استادان فلوت او در تهران منوچهر منشی زاده، مرلین سوئینتلا (Merlin Swindler) و مهدی جامعی بودند. فیروزه نوایی به همراه همسر فلوتیست خود، سعید تقدسی گروه کر فلوت تهران را تشکیل داد و امروز سرپرست این گروه است. همچنین وی هم‌اکنون رئیس هیئت مدیره «مؤسسه نوای چنگ فرزانه» می‌باشد و نیز مدیر هنری مؤسسه “BOA” در اتریش مشغول فعالیت می‌باشد. در سال گذشته کر فلوت تهران (TCF) به سرپرستی فیروزه نوایی و رهبری سعید تقدسی مجموعه کنسرت‌هایی را در شهرهای زوریخ، فلدکیرش، گراتس و وین در روزهای ۲۳ تا ۲۸ مارس به روی صحنه بردند.

نولوون بارگین، فلوتیست فرانسوی نوازندگی فلوت را در سن هشت سالگی آعاز کرد. در سن نوزده سالگی وارد کنسرواتوار اشتودگارت در کلاس ژان کلدد ژرارد می شود و پس از اتمام این دوره، تحصیلاتش را در کلاس داوید فرمیسانو ادامه می دهد و تحصیلاتش را با درجه عالی به اتمام می رساند. نولوون بارگین فلوت سولوی دوم ارکستر موزیکولگیوم وینترتور است.

اولین سی دی این فلوتیست با اجرای آثاری از کارل فیلیپ امانوئل باخ با ارکستر وینترتور و با همکاری شرکت کلاوس در پاییز دو هزار و نوزده وارد بازار می شود. وی با نوازندگانی چون لیز دولسل، نیکلاس آلستاشت و خوزه کورا اجرا داشته است.

نولوون بارگین از سال دو هزار و هفده در کنسرواتوار فورالبرگ مشغول تدریس فلوت است. وی با ارکسترهای معتبر و به نام دنیا چون ارکستر فیلارمونیک برلن، ارکستر گورتزنیخ در کلن،ارکستر اسکالا در میلان و تحت رهبری پیر بولز و ریکاردو چیلی و گوستاوو دودامل اجرا داشته است. او به تازگی توسط کامرتیزی اسکالا به رهبری مارچلو روتا برای اجرا در فستیوال ال جم در تونس دعوت شده است.

لیلا رمضان فراگیری پیانو را نزد مصطفی کمال پورتراب، رافائل میناسکانیان و دلبر حکیم آوا در تهران آغاز کرد. سپس در پاریس با اخذ بورس در مدرسه موسیقی اکول نرمال پاریس- آلفرد کورتو پیانوی خود را با ژان میکو و موسیقی مجلسی را با دِوی اِرلی ادامه داد. سپس با استادانی چون ژاکلین بورژس مونری و کریستو بوکودجیان در کنسرواتوار ملی سنت مور فرانسه تحصیلات خود را با درجه عالی به اتمام رساند.

پس از آن به لوزان رفت، جایی که اکنون زندگی می کند و به دریافت دو مدرک کارشناسی ارشد در رشته نوازندگی پیانو و همینطور در رشته آکوپیانیومان از مدرسه عالی موسیقی لوزان با کریستیان فاور و مارک پانتیلیون دست یافت. لیلا رمضان، برنده جایزه فرهنگ و هنر بنیاد انگلبرت در سوئیس و بنیاد آلبرت روسل در فرانسه است. وی همچنان از حمایت بنیاد فرهنگی-هنری شهر لوزان نیز برخوردار است. وی با بسیاری از موزیسین های برجسته مانند ویلیام بلانک، هلموت دویچ، ژان کلود پِنتیه و فیلیپ آلبرا افتخار همکاری داشته و با نوازندگان به نامی چون ژان مارک لویزادا، الیان رِیِس، کریستوف بو، بریژیت باله و تریو شمیرانی اجراهایی داشته است. او همچنین با آهنگسازانی مانند تریستان مورای، لوییس نائون، نیکولا بولانز و میکائل ژارل همکاری نزدیک داشته است. لیلا رمضان در بهار امسال آلبومی تحت عنوان مجموعه «شهرزاد» اثر علیرضا مشایخی را به بازار موسیقی عرضه کرده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پوریا رمضانیان: تسکینِ ۷۵۰ نفر؟!

این زرنگ‌بازی است که من بگویم به‌خاطر تسکین مردم‌ام کنسرت می‌دهم. تسکینِ ۷۵۰ نفر فقط؟ تکلیف دست‌کم ۵۰ ملیون نفر آدم چیست؟ پس این حرف بدترین دروغ است. سوماً، باز حتی اگر حق با شما باشد و بهبودِ حالِ همان هفتصد نفر را هم غنیمتی بدانیم، چرا باید بلیط بفروشم؟ قطعاً در این شرایط بهتر است کنسرت را رایگان کنم که لااقل کمترین خیری رسانده باشم. و درنهایت این‌که، بماند که در جای دیگر می‌شود مفصل‌تر در این مورد سخن گفت که اصلاً رسالت «موسیقی جدی» تسکین نیست، بلکه تربیت است.

بیانیه گروه کر شانته درباره عدم حضور در جشنواره موسیقی فجر

هنر برای هنرمند اعتراض است. او این اعتراض را نثار هرچیزی می‌کند که مانع رشد است و سلامت. تراژدی یونانی با سرنوشت انسان دست‌وپنجه نرم می‌کند، موسیقی بتهوون بر روزمرگی می‌تازد، شعر حافظ از تزویر و ریا می‌نالد، و نقاشی‌های کاراواجو تا اعماق درون شخصیت‌هایش را به‌مبارزه می‌کشد.

از روزهای گذشته…

راپسودی آبی – قسمت سوم

راپسودی آبی – قسمت سوم

این اثر نشان از استعدادی خارق العاده دارد، آهنگساز جوانی را به ما می نمایاند که موانع و محدودیت های قراردادی را درنوردیده و به شکلی کاملا مفهومی، قطعه ای اصیل تهیه نموده است.
نگاهی به کتابِ «عجملر»؛ آرشِ محافظ

نگاهی به کتابِ «عجملر»؛ آرشِ محافظ

«عجملر»، دنباله ی تفکر و جریانی ست که شکل گیری اش را مدیونِ سوال ِ بزرگِ دو دهه ی اخیرِ حوزه ی موسیقیِ کلاسیک ایرانی می داند: اگر پی گیری و اصرار بر موسیقی دستگاهی، به مثابه نمادِ سنّت، راه به جمود و پِرتِ محتوایِ هنری می برد، و از سوی دیگر، «نگاه به غرب»، ناچار به پذیرشِ فرضِ برتری و کاراییِ موسیقی کلاسیکِ غربی ست و نهایتاً به سانتی مالیسمِ گلهایی و فاصله گیریِ آن با مولفه-های موسیقیِ هنری منتهی شده ، چاره کجاست؟
رمضان: به اجرای آثار معاصر علاقه داشتم

رمضان: به اجرای آثار معاصر علاقه داشتم

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با لیلا رمضان، نوازنده و مدرس پیانو درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. لیلا رمضان مدتی است که مشغول ضبط و اجرای آثار آهنگسازان ایرانی برای ساز پیانو است و اخیراً هم با یکی از انتشارات‌های معتبر موسیقی کلاسیک در فرانسه یک CD از این آثار ضبط و منتشر کرده است.
مختصری دربارۀ ادعاهای نوآوری در موسیقی ایران (III)

مختصری دربارۀ ادعاهای نوآوری در موسیقی ایران (III)

از آن بدتر توسل به افکار عمومی و استقبال عموم و به کار بردن انواعی از مغلطه ها برای اثباتِ حقانیتِ این ملغمه سازی، در نوشته های تولید کنندگان چنین آثاری است ؛در اینجا فقط به برخی از این مغلطه ها که در نوشته یا مصاحبه های تولیدکنندگان این آثار موجود است اشاره میکنم.
هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی برگزار شد

هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی برگزار شد

بیست و چهارم اسفند ماه ساعت ۱۹ مراسم اختتامیه هفتمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت با معرفی برگزیدگان در رشته های مختلف در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد. این جشنواره با حمایت گروه ژی، موسسه فرهنگی و هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
یادی از باقرخان رامشگر (I)

یادی از باقرخان رامشگر (I)

باقرخان رامشگر از اهالی اصفهان و شاگرد موسی کاشی که در دستگاه ظل السلطان در اصفهان بود و پس از آنکه در این ساز مهارت پیدا کرد وارد دستگاه بانو عظمی خواهر ظل السلطان شد. پس از چندی به تهران آمد و با دختر میرزا حسینعلی ازدواج کرد و نزد جناب میرزا دوره کامل ردیف دستگاهی را فرا گرفت باقرخان همیشه از استاد خود موسی کاشی نام می‌برد. باقرخان در نواختن آهنگهای ضربی و رنگ مهارت و سرعت عمل داشت و با این هنر در نوازندگی معروف بود.
تاریخچه سازهای الکترونیک (II)

تاریخچه سازهای الکترونیک (II)

سینتی های اولیه حالت منو فونیک (monophonic) داشتند یعنی قادر بودند فقط یک صدا را در آن واحد ایجاد کنند و توانایی ایجاد بیش از یک صدا را در یک لحظه نداشتند. بیشتر آثاری که توسط سینت سایزر های موگ (Moog) تولید می شد، بر روی کاست های ضبط صوت (ریل) در استودیوها ضبط و ثبت می شد و نوازنده برای ساخت یک اثر مالتی ترک (Multi Tracks) یا چند صدایی (Poly phonic) باید اثر خود را لایه بندی می کرد.
چاشنی های تانگوی کِرِمر

چاشنی های تانگوی کِرِمر

“ویولونیست جسور با پیاتزولا طعم تازه ای به «چهار فصل» ویوالدی می بخشد.” زمان مهم ترین مسئله برای پیوند دادن معروف ترین قطعه موسیقی کلاسیک – «چهار فصل» ویوالدی – با یادگار فصلی سلطان تانگوی جدید، آستور پیاتزولا (Astor Piazzolla) بود. باید خرسند بود از اینکه گیدون کرمرِ (Gidon Kremer) ویولونیست اولین کسی بود که به این کار پرداخت. کرمر نه تنها استاد برجسته و شناخته شده رپرتوار استاندارد و اسطوره اصلی موسیقی نو است بلکه این نوازنده ۵۳ ساله لاتویایی الاصل به یکی از مفسران ماهر و متعهد پیاتزولا نیز تبدیل شده است.
نگاهی به اپرای عاشورا (II)

نگاهی به اپرای عاشورا (II)

با ریتمی دو چهارم در دستگاه نوا با رنگ آمیزی شوخ طبعانه بادی چوبی ها آغاز شده و سپس صدای قهقه های پی در پی، شنونده را مطلع میکند که در دربار یزید هستیم… آری داستان از این پرده آغاز میشود…
بهار و تابستان از چهار فصل ویوالدی

بهار و تابستان از چهار فصل ویوالدی

بهار با طراوت تمام در می ماژور آغاز می شود، ملودی های زنده ویلن در این بخش از موسیقی بوضوح احساس شکوفه دادن درختان و گلها و شادی پرنده ها را به انسان منتقل می کند و بطور کامل توصیف کننده فصل بهار می باشد.