نقدی بر مسترکلاس های گیتار در ایران (II)

در مستر کلاس ها هدف اول یادگیری ساز است و بعد راهنمایی هنرآموز به دالان های پیچیده و تو در توی حوزه هنر؛ پس در اینجا شاهد اهدافی وسیع تر هستیم.

آیا مستر کلاس هایی که در ایران برگزار می شود و با حمایت جمع پرشوری از معلمین اهداف اینچنینی دارند؟

عجیب تر این است که به تازگی در ایران باب شده است، برخی نوازندگان با گذراندن یک دوره کوتاه در خارج از ایران بلافاصله بعد از بازگشت به وطن مستر کلاس هایی را برای نوازندگان برگزار می کنند! این جریان خود یک مبحث جداگانه و قابل واکاوی است که در اینجا به آن نمی پردازیم.

آیا سطح کیفی برای این کلاس ها تعریف شده است؟
آیا رده سنی در نظر گرفته شده است؟
آیا هنرآموز متوجه آموزش کامل تر نسبت به دوره های آموزشی قبلی خود می شود؟
آیا اهدافی برای آینده نوازندگی او مشخص می شود؟
چرا در مستر کلاس هایی که هر ساله تشکیل می شود ما شاهد نوازنده خوب و حرفه ای واقعی نیستیم؟
چرا نوازندگان مبتدی که هنوز دوره های آموزشی خود را با معلم خود هم تکمیل نکرده اند با چند عکس و یک کلاس ظاهری منحرف می شوند؟
چرا سطح کیفی برای این دوره ها مشخص نشده است؟
چه کسی می تواند مستر کلاس را برگزار کند و باید چه خصوصیاتی داشته باشد؟
اگر فرد اجرا کننده فقط مشغول آموختن دوره تخصصی از موسیقی است بهتر نیست کارگاه های پژوهشی یا شناخت نسبت به آن دوره که خود آموزش می بیند را برگزار کند، تا اینکه عنوان آن را با نام مستر کلاس تغییر دهد؟
از سویی دیگر در مستر کلاس هایی که در ایران برگزار می شود، بی شک معلم باید به رپرتوار گیتار کلاسیک و دوره ها و آثار آهنگسازان مختلف تسلط کافی داشته باشد؛ چند نفر از برگزار کنندگان این دوره ها در چنین مقامی هستند؟

در ادامه این نوشته می خواهم چند مثال از مسترکلاس های گوناگونی که ویرتوزهای بنام تشکیل داده اند را بررسی کنیم:
روجرو کی یزا سالها در شهرهای مختلف ایتالیا مسترکلاس های گوناگونی را در باب مکتب های نوازندگی، شناخت آهنگسازان ایتالیایی، دوره های موسیقی برگزار کرد. بخشی از حاصل آن کلاس ها پرورش شاگردانی چون: فردریک زیگانته و امانوئل سگره است که در حال حاضر از بزرگترین ویرتوزها به شمار می آیند.

مسترکلاس مانوئل باروئکو که می توان به ظهور نوازنده شهیر گیتار کلاسیک گوهر وردانیان از آن دوره ها اشاره کرد.

اگر نگاهی به کنسرت های آموزشی و مسترکلاس های پی درپی لئونارد برنشتاین بیاندازیم، به خوبی روشِ درخشانِ آموزشِ او را چه در آموزش رهبری و هدایت ارکستر و چه در شناخت و تفسیر آهنگساز و نیز معرفی مجموعه قطعات موسیقی کلاسیک و هدایت کودکان برای ارتقا شناخت صحیح از موسیقی کلاسیک می بینیم.

اما یکی از معلمین بنام، زچن ژی می باشد که از مشهورترین شخصیتهای گیتار چین است. می توان در مسترکلاس های که او برگزار می کند و آنالیز کاپریس های پاگانینی به نوازنده خوش صدا لی جی اشاره کرد.

در انتها آندره سگویا را می توان مثال آورد؛ او پرونده ای درخشان از پرورش نوازندگان و ویرتوزهایی موفق را دارا می باشد و همگی این هنرجویان مدیون تجربه و آموزش کاربردی او در زمینه گیتار کلاسیک هستتد؛ برای مثال به کیفیت قطعات انتخابی و نوازندگان بزرگی چون کریستوفر پارکنینگ اشاره می کنم و موضوع جالب و قابل بحث سلیقه ای در پذیرفتن هنرآموزان در این کلاس ها است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گفت و گو با جان کیج (II)

کربی: شما یکبار گفتید که «من جوری [اجرا] را پیش می برم که مردم بفهمند که خودشان دارند تجربیاتشان را اجرا می کنند نه اینکه که این اجرا بر آنها نازل می شود». آیا هنر به تمامی بر ما نازل نمی شود؟ کیج: اینگونه بوده است اما من فکر می کنم که ما داریم آنرا…
ادامهٔ مطلب »

اختتامیه دومین جشنواره صبا برگزار شد

دومین جشنواره موسیقی صبا در بخش غیررقابتی پنجشنبه ۱۴ آذرماه با اجرای کنسرت دلبر حکیم‌ آوا پیانیست برجسته‌ تاجیکی-روسی بعد از گذشت دو هفته به کار خود پایان داد. بخش دوم این جشنواره از روز دوشنبه ۱۱ آذرماه با برگزاری مسترکلاس‌ و اجرای کنسرت همراه بود و آخرین برنامه اجرای این فستیوال با رسیتال پیانو حکیم‌آوا در تالار رودکی همراه بود.

از روزهای گذشته…

گاه های گمشده (XI)

گاه های گمشده (XI)

دکتر مهدی برکشلی در وجه تسمیه نام «راست» بیان می کند که چون این مقام «بر روی درجات اصلی و بدون تغییر نواخته می شود» نام راست (به معنای درست) را به خود گرفته است. با این توضیح و هم چنین بر مبنای دوبل گام و معانی لغوی کلمات مرکب با «گاه»، که پیش از این بیان شد، فواصل راست در تمامی گاه ها ثابت و بدون تغییر درنظر گرفته شده است.
نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

در ادامه این پرده رد و بدل شدن سوال و جواب ها را در نوا و دشتی می شنویم تا اینکه مولوی می خواند: « هین بیا این سو، بر آوازم شتاب عـالم از برف است روی از من متاب» و ناگهان می بینیم که شمس به پرواز در می آید و از صحنه خارج می شود…
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXIV)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXIV)

از ادامه دهندگان راه وزیری و خالقی در آهنگسازی، قبل از حسین علیزاده، حسین دهلوی و فرامرز پایور هم آثاری عرضه کرده اند که بیشتر آمیخته ای از موسیقی شرقی و غربی هستند و معروفیت و مقبولیت چندانی نیافته اند. از پویندگان تجدد و از نسل جوانترها، بعد از علیزاده باید از حمید متبسم نام برد. او که از همراهان گروه عارف و شیدا بود بعد از انقلاب در آلمان به فعالیت پرداخت. قطعه «ونوشه» ساخته او برای سه تار و ارکستر سازهای ایرانی نمونه ای ارزنده از موسیقی هارمونیک ایرانی بدون آواز و شعر، با سازها و در مایه ها و مقام های ایرانی است که با دوستان و همکاران سابق از نوازندگان عارف و شیدا اجرا شده است. (نوار «بامداد» انتشارات سروش) تجربه این کار نشان داد که تجدد راهی نیست که شخصی یا گروهی به تنهایی در آن راه افتاده و با موفقیت آن را ادامه دهد. این بخش اساسی از تجدد در موسیقی در تنگنایی گرفتار است، که چنین ویژگی هایی دارد:
نمایندگان موسیقی بحران (I)

نمایندگان موسیقی بحران (I)

موسیقی دهه پنجاه همراه است با آغاز رفتارها و صورت‌های نوعی بینش منشعب شده از دموکراسی و آزادی و تلا‌قی میان سنت و تجدد. گونه‌ای از تداوم زندگی و رودررویی شرق و غرب و گفتمان روایت با محوریت فرد، میراث آن دوره است. اگر بپذیریم که موسیقی در ارتباط با تاریخ بررسی خواهد شد و اگر بپذیریم که تاریخ ترکیبی است از اجتماع، مبارزات طبقاتی، سنت، امیدهای آینده، آناکرونیزم، سیاست و فرهنگ و خیلی چیزهای دیگر و اگر معتقد باشیم که برای درک تاریخ، مواردی به کار می‌رود که متفاوت از موازین هنری است با این مبنا که برای شناخت تاریخ باید تاریخیت دانش تاریخ را بیان کرد، پس می‌پذیریم که هستی‌شناسی تاریخی به طور کلی با هستی‌شناسی موسیقی تفاوت دارد.
هلن گریمود (II)

هلن گریمود (II)

هلن سونات شوپن و راخمانیوف را ضبط کرد، همچنین Barcarolle و Berceuse شوپن و کنسرتوی شماره.۳ بارتوک (B. Bartók) به همراه بولز (Boulez) و ارکستر سمفونیک لندن ضبط شد (این ضبط های هلن گریمود، در سال ۲۰۰۵ دارنده جایزه منتقدین ریکورد آلمان، جایزه آکادمی ریکورد و جایزه توکیو شدند و جایزه کلاسیک میدم در سال ۲۰۰۶). هر دوی این آثار در سال ۲۰۰۵ به بازار عرضه شدند.
پاواروتی: تو با وجود او به من احتیاجی نداری

پاواروتی: تو با وجود او به من احتیاجی نداری

اولین فرصت کاری بوچلی در سال ۱۹۹۲ پیش آمد. زوکرو فورناکیاری به دنبال خواننده تنوری بود تا بتواند یک نمونه کار از اثر مشترکش با باب بونو از گروه “U2 Miserere” را تهیه کند و با این نمونه، پاواروتی را راضی به همکاری نماید.
اجرای آثار سه آهنگساز ایرانی با کر شهر تهران

اجرای آثار سه آهنگساز ایرانی با کر شهر تهران

گروه کر شهر تهران در روزهای ۵ و ۶ تیر ۱۳۹۲، ساعت ۲۱، در تالار رودکی به اجرای کنسرت می پردازد. در این کنسرت که به رهبری مهدی قاسمی انجام می شود، سوییت “شبح اپرا” برای گروه کر و پیانو، ۵ کرال مینیاتور اثر محمدرضا تفضلی، دیر مغان اثر امیر اسلامی، ۳ نیایش کوتاه برای گروه کر اثر مهدی قاسمی و همچنین قطعاتی از باخ، ویوالدی و هندل به اجرا گذاشته می شود.
قول و غزل یا قول و غزل (II)

قول و غزل یا قول و غزل (II)

مطرح شدن مجدد این عبارات در فضای جامعه موسیقی امروز، در ذهن و زبان بخشی از نسل معاصر موسیقیدانان و بطور کلی در امروز ادبیات موسیقی کلاسیک ایران، اگر نگوییم به تمامی، تا حدود زیادی مرهون پژوهش های دکتر ساسان فاطمی است. طرح بنیادی مسأله فرم در موسیقی کلاسیک ایران و پژوهشی خاص این موضوع، ‌سابقه چندانی حداقل در صد سال اخیر موسیقی ایران نداشته است. نامبرده در سال ۱۳۸۷ در شماره ۳۹ فصلنامه ماهور در مقاله “فرم و موسیقی ایران”، ضمن تصریح اینکه هیچ فرم صریح و یا بیان صریحی درباره فرم در موسیقی ایران وجود ندارد (ص۱۰۳)، به بررسی فرم ها و فرآیندهای آهنگسازی در موسیقی قدیم ایران پرداخته و گونه ها و فرم های موسیقی قدیم ایران را تشریح نموده است.
ارکستر سمفونیک لندن (I)

ارکستر سمفونیک لندن (I)

ارکستر سمفونیک لندن (London Symphony Orchestra)، مهمترین ارکستر انگلستان و همچنین یکی از مشهورترین ارکسترهای دنیا می باشد. از سال ۱۹۸۲ این ارکستر در مرکز هنری باربیکن (Barbican) لندن قرار گرفت و امروز بسیاری از مشهورترین آثار موسیقی کلاسیک ضبط شده، با این ارکستر ضبط شده است.
والی: موسیقی ایرانی یک موسیقی افقی است

والی: موسیقی ایرانی یک موسیقی افقی است

مسئله هارمونی اصولا در موسیقی ایران جواب نمیدهد و موسیقی ایرانی یک موسیقی افقی است. کسانی هم که سعی کرده اند موسیقی ایران را هارمونی عمودی بدهند، تحت تاثیر هارمونی اروپایی بوده اند و تفکر مرکز اروپایی تسلط عجیبی بر موسیقی ما داشته از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم که ناصرالدین شاه لومر را به ایران آورد.