درباره اتصالات چسبی ویولن (II)

استفاده از بستِ (cleat) نوع یک جهت اتصال درز اتصال چسبی صفحه زیر و رو
پس از اتمام مراحل ساخت ویولن، با الحاق سیم ها فشار و استرسی بر کل بدنه و ساختار آن وارد می آید. علاوه بر فشار سیم ها و ارتعاشات ناشی از آنها، وزن آرشه و همچنین وزن اعمال شده توسط دست نوازنده که به واسطه ی آرشه تحمیل می گردد، در افزایش این استرس موثر می باشند. این حالت بر اثر گذر زمان امکان به وجود آوردن تغییرات فرمی، بازشدگی اتصالات و یا ترک در نواحی مختلف را فراهم می آورد. اتصال درزِ وسط صفحه ی زیر، از نقاطی است که اگر در مراحل اولیه ی ساخت با روشی صحیح و مطمئن متصل نگشته باشد، امکان بازشدگی و جدا شدن بر اثر تاثیر نیروها بر این قسمت وجود دارد و جهت جلوگیری و پیشگیری از ایجاد چنین اشکالاتی، محل اتصال چسبی درز صفحه را با استفاده از قطعات ظریف و کوچک چوب و متصل نمودن آنها بر روی درز، مستحکم تر می نمایند. در ادامه به مواردی که جهت ساخت چنین قطعات چوبی می بایست توجه نمود اشاره شده است:

۱) بافت منظم در چوب مورد استفاده؛ چوب های مورد استفاده به جهت ساخت بست بهتر است دارای بافتی صاف و منظم باشند، چرا که خطوط منظم با ایجاد اتحاد، مقاومت بیشتری را در برابر فشارها مهیا می سازند و همچنین از نظر بصری نیز زیباتر می باشد. به عنوان نمونه در تصویر ۱، چوب منتخب جهت تهیه ی بست، دارای معدل و نسبتی مناسب از فواصل خطوط سالیانه ی چوب صفحه می باشد.

تصویر ۱
۲) جهت خطوط سالیانه؛ جهت خطوط سالیانه در راستای طولی بست ها در نظر گرفته می شوند و در مرحله ی اتصال، جهتی مخالف با خطوط سالیانه صفحه دارند. در این حالت بست ها استحکام و مقاومت بیشتری را به جهت محافظت از اتصال دو نیمه صفحه خواهند داشت و باعث ایجاد کشش بیشتر دو نیمه به یکدیگر می شوند (تصویر ۲).

تصویر ۲
۳) شکل و فرم هندسی؛ با توجه به نقش بست ها و به منظور اتصال چسبی درز صفحه، بهتر است فرم هندسی بست ها به صورتی انتخاب گردد که علاوه بر مقاومت مکانیکی حس استحکام را نیز القا نماید (تصویر ۳).

تصویر ۳
در ابتدا قسمتی از یک تکه چوب بزرگتر را به صورت نواری با ضخامت حدود ۲ یا ۳ میلی متر برش داده (تصویر ۴) و سطح رو و زیر آن را با استفاده از سمباده صاف و یکدست می نماییم.

تصویر ۴
قطعه ی چوبی آماده شده را به نوارهای کوچکتری تقسیم بندی و برش می زنیم(تصویر ۵). هر کدام از این نوارهای چوبی به تعدادی بست تقسیم می گردند که پیش از تقسیم می توان فرم اولیه آنها را بر روی این قطعات اجرا نمود.

تصویر ۵
به این صورت که فرم محیطی را در ابتدا تراز و گونیا نموده و سپس کناره طول را با شیبی ملایم سمباده می زنیم (تصویر ۶).

مقطع عرضی نوار چوبی

تصویر ۶
پس از اتمام سمباده زدن و ایجاد شیب در دو سمت طول نوار، طول مناسب برای هر بست را با مداد علامت زده و با استفاده از سوهانِ استوانه ای شکل بر روی خطوط علامت گذاری شده را سوهان می زنیم. بدین ترتیب نیم دایره هایی ساییده شده خواهیم داشت که میان هر دو نیم دایره یک بست قرار دارد. لازم به تاکید است که در هنگام سوهان زدن باید دقت کامل را داشته باشیم تا نوار چوبی و جهت حرکت سوهان دارای زاویه ای عمود باشند تا در نهایت طول و عرض بست ها زاویه ای قائم را نسبت به یکدیگر داشته باشند (تصویر ۷ و ۸).

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «ردیف آسان است؛ قدم به قدم با ردیف موسیقی ایران، دستگاه شور»

روژا پیتِر –ریاضیدان مجار- در کتاب «بازی با بینهایت» بدون اینکه نام کتابش را «ریاضی آسان است» بگذارد، هنرمندانه پیچیده‌ترین موضوعاتِ ریاضی را دست‌یافتنی کرده است. اگر فرمانروای مطلقِ همه‌ی دانش‌ها می‌تواند آسان شود پس ردیفِ ما هم علی‌القاعده باید بتواند. کتابِ حاضر با وجود تلاش‌هایی که شده نه تنها در این کار توفیقی نیافته بلکه به جای زدودنِ ملال و پیچ و خم‌های زاید از پیکره‌ی موضوع (بر طریقِ یک متدلوژیِ منسجم و به پشتوانه‌ی یک ساختمانِ نظری مستحکم و واحد) به خوبی توانسته است نشان دهد که ردیف چقدر می‌تواند غامض و گیج‌کننده باشد.

تکروی بااستقامت! (II)

نتیجه همان که در سال ۱۳۴۹ براثر «مشکلات سیاسی» از بانک کشاورزی اخراج شد. مخالفت با رژیم شاه در آن زمان بین روشنفکران عادی بود اما بین موسیقیدانان که عموما به جماعتی محافظه کار و خطرگریز و «صلح کل» نامیده شده اند، چنین مخالفت هایی اصلا رایج نبود بلکه سازش با وضع موجود و تلاش درجهت جلب منافع مادی بود که ارجح شمرده می شد. نتیجه هرچه بود، رجبی دیگر به کاردولتی برنگشت و زندگی «بهمن گونه و رجبی وار» او از آن زمان شکل گرفت. او هنرمندی بود برخلاف جریان آب. به شب نشینی و مطربی نمی رفت، از ارباب قدرت بیزار بود، از تعارف و حفظ ظاهر به قیمت ریاکاری نفرت داشت و صراحت تلخش دشمن تراش بود، اهل مطالعه بود، ورزش حرفه ای را برگزیده و کوهنوردی همیشگی بود.

از روزهای گذشته…

پس از تهرانی…

پس از تهرانی…

موسیقی ایران در تاریخ پر فراز و نشیب خود از ابزارهای بسیاری برای تولید موسیقی بهره برده است که امروز بسیاری از این سازها با گذر زمان به فراموشی سپرده شده است. تعداد سازهای موسیقی ایرانی که تا کنون توسط محققان موسیقی کشف شده اند به حدود ۲۵۵ عدد میرسد که البته بسیاری از این سازها تا حد زیادی شبیه به هم هستند.
مروری بر آلبوم «سپکتروم»

مروری بر آلبوم «سپکتروم»

علیرضا مشایخی، احتمالا پرکارترین آهنگساز ایرانی معاصر، در طول زندگی پربارش کهکشانی از راه‌ها و رویکردها را به جستجوی گمشده‌ای دیریاب پیموده است. و آن گمشده چیزی نیست جز صدای نو یا جهان صوتی نو. سه قطعه‌ی کنسرتو برای ارکستر، سپکتروم و داستان‌ها نموداری از گستره‌ی حقیقتا وسیع تجربه‌های موسیقایی آهنگساز و آن جستجوی پرتلاش در دهه‌های (حدود دو دهه) نخستین فعالیتش به عنوان آهنگساز است.
ناهماهنگی رایحه عصیانگری

ناهماهنگی رایحه عصیانگری

به گفته خودش : “در فرهنگ لغت نوشته است که هماهنگی یا Consonance، ترکیب چند نوای مختلف و به وجود آوردن یک واحد هارمونیک است. ناهماهنگی یا Dissonance، نتیجه ایجاد اختلال در این هارمونی است که با وارد کردن آواهای نامربوط به این مجموعه ایجاد میشود. من باور دارم که این تعریف واضح نیست. از زمانی که این لغات در گنجینه لغوی ما وارد شده است، لغت “ناهماهنگی” حامل رایحه ای عصیانگرانه است.”
انتقاد از تصویب قانون واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه

انتقاد از تصویب قانون واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه

انجمن صنفی هنرمندان موسیقی در پی تصویب قانون تکلیف مجل