گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

با این حال، حتی مفیدتر از فهرست های رویدادها، تجسم داده های MIDI به صورت پیانو-رُل مطابق شکل ۱۲ است. در این نوع ارائه، محور عمودی نشان گر شماره های نت MIDI است (مانند F۲=۵۳) و نت های متناظرِ شستی های پیانو به صورت گرافیکی بر هر دو طرف شکل نشان داده شده اند. زمان در طول محور افقی حرکت می کند، و با ضرب ها و میزان ها مشخص شده است. هنگام نمایش سازهای کوبه ای، هر سطرْ متناظر با یک ساز متفاوت (به جای یک نت متفاوت) است. برای مثال، در مشخصات کلی MIDI برای طبل، سطر متناظر با C۱ طبل بزرگ با شماره ی نت MIDI برابر ۳۶ است، D1=38 طبل کوچک است و ۴۲=۱♯F و ۴۴=۱♯G و ۴۶=۱♯A انواع مختلف سِنج پایی هستند. این موارد در شکل همراه با شماره ی نت MIDI متناظرْ برچسب گذاری شده اند.

با این حال، حتی مفیدتر از فهرست های رویدادها، تجسم داده های MIDI به صورت پیانو-رُل مطابق شکل ۱۲ است. در این نوع ارائه، محور عمودی نشان گر شماره های نت MIDI است (مانند F۲=۵۳) و نت های متناظرِ شستی های پیانو به صورت گرافیکی بر هر دو طرف شکل نشان داده شده اند. زمان در طول محور افقی حرکت می کند، و با ضرب ها و میزان ها مشخص شده است. هنگام نمایش سازهای کوبه ای، هر سطرْ متناظر با یک ساز متفاوت (به جای یک نت متفاوت) است. برای مثال، در مشخصات کلی MIDI برای طبل، سطر متناظر با C۱ طبل بزرگ با شماره ی نت MIDI برابر ۳۶ است، D1=38 طبل کوچک است و ۴۲=۱♯F و ۴۴=۱♯G و ۴۶=۱♯A انواع مختلف سِنج پایی هستند. این موارد در شکل همراه با شماره ی نت MIDI متناظرْ برچسب گذاری شده اند.

استفاده از پیانو-رُل برای نت نویسی اجراهای کامل موسیقایی متداول تر از استفاده از آن برای نت نویسی سازهای کوبه ای است. چهار میزان اولِ مِیپِل لیف رَگ از اسکات جاپلین در قالب نت نویسی پیانو-رُلِ MIDI در شکل ۱۳ نشان داده شده است. به راحتی با نت نوشتِ موسیقاییِ شکل ۳ قابل مقایسه است. بنابراین فایل های استاندارد MIDI، مانند تمامی نت نویسی های مورد بحث تا کنون، بازنماییِ نمادین از موسیقی هستند تا بازنماییِ مستقیمی از صدا. هنگام استفاده از نرم افزار برای پخش فایل های استاندارد MIDI، تغییر «صدا»یِ قطعه با تخصیص «وصله» ای متفاوت از سینتی سایزِر، برای مثال، پخش مِیپِل لیف رَگ با صدای ویلُن یا صدای زیلُفون به جای صدای پیش-فرض پیانو، آسان است.

شکل ۱۳. مِیپِل لیف رَگِ جاپلین در قالب MIDI مرتب شده است. به منظور مقایسه ی آسان با نت نویسی استاندارد موسیقاییِ شکل ۳ تنها چهار میزان اول در اینجا نشان داده شده است.

۱.۹. ریتم هارمونیکی
وقتی یک الگوی ریتمی به اندازه ی کافی سریع نواخته شود، تبدیل به یک نغمه می شود. برای مثال، توالی منظمی از کلیک های یکسانِ منفصل شده در حوزه ی زمان توسط N میلی ثانیه را در نظر بگیرید. هنگامی که N مقدار بزرگی دارد (N = 500)، به صورت یک ریتم پی در پی با نرخ دو کلیک در هر ثانیه درک می شود؛ هنگامی که N مقدار کوچکی دارد (N = 10) به صورت نغمه ای با زیراییِ مطابق با فرکانس درک می شود.

فرض کنید ریتم شامل دو سلسله ضربان با صدادهی هم زمان است. کاوْل توازی ای بین نسبت نرخ ضربان و فواصل بین زیرایی نغمات حاصل شده قائل می شود (Cowell 1996). فرض کنید ضربان ها در ریتم اول با N1 میلی ثانیه و در ریتم دوم با N2 میلی ثانیه منفصل شده باشد. هر یک زیرایی ای مطابق با عکسِ نرخ ضربان خواهد داشت و بنابراین فاصله ی (نسبتِ) بین دو نغمه است. برای مثال، با میلی ثانیه، دو زیرایی در نسبت ۲:۱ هستند. بنابراین در فاصله یک اُکتاو از هم هستند. اگر N2 پانزده میلی ثانیه بود، این نسبت ۳:۲ خواهد شد، که متناظر با پنجم موسیقایی است.

شکل ۱۴. یک نغمه ی موسیقایی پیچیده با مؤلفه ی اصلیِ C شش هارمونیک دارد. فواصل تشکیل شده توسط نغمات فرعیِ پیاپی و نسبت های متناطر نشان داده شده است. این نسبت ها مطابق با دوره ی تناوب ارتعاش نغمه ی فرعی هستند، که به صورت طرح وار نشان داده شده اند. این دوره ی تناوب ها به نت نویسی موسیقایی در ستون آخر ترجمه شده اند.

حامد قنواتی

۱ نظر

بیشتر بحث شده است