گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

اَنْ هاچینْسُن مروری بر تعدادی از نت نویسی های رقص، با شروع از بایگانی های قرن ۱۵ شهرداریِ سِروِرا، اسپانیا، که در آن مراحل مختلف با مجموعه ای از خطوط افقی و عمودی و مجموعه ای از علائم اختصاری نت-نویسی شده است انجام داده است (Hutchinson 1967). «نقاشی های رد پا»یِ رائول فِیِت نقشه ی اشکوب تفسیر شده با حرکات پا و بازو را نشان می دهد.

اَنْ هاچینْسُن مروری بر تعدادی از نت نویسی های رقص، با شروع از بایگانی های قرن ۱۵ شهرداریِ سِروِرا، اسپانیا، که در آن مراحل مختلف با مجموعه ای از خطوط افقی و عمودی و مجموعه ای از علائم اختصاری نت-نویسی شده است انجام داده است (Hutchinson 1967). «نقاشی های رد پا»یِ رائول فِیِت نقشه ی اشکوب تفسیر شده با حرکات پا و بازو را نشان می دهد.


شکل ۱۵. دو میزان از یک رقص تانگو نت نویسی شده در قالب نت نویسی لِیبا توسط آندِریاس مآگ. دو رقاص بازی های تا حدودی متفاوت را اجرا می کنند و حرکات آنها در ستون های مجزا اما هماهنگ (به صورت عمودی) از نظر زمانی نت نویسی شده است. حاشیه نویسی ها قرائت می شود، در هر بخش: سالیدای عادی (۲ قدم) سپس گام برداری برای تغییر پا (پای راست پشت پای چپ، بدون چرخش لگن)؛ ۲ قدم. اِنترادا (توقف پا) و ساندویچ (پای راستِ مرد بین پاهای زن). بآوْ، پای راست مرد پای زن را لمس می کند (اما نه بر بالا). مرد چرخشی را اجرا کرده و فوراً آن را با پای راست قطع می کند (ضرب ۷). پای راست را عقب می کشد و برای خاتمه اُچو را اجرا می کند. شکل با اجازهْ ترسیم مجدد و حاشیه نویسی شده است. دایره هایِ نشان گرِ مکان های ضربْ به منظور تأکید بر شباهت ها با نت نویسی های مبتنی بر-ضرب موسیقایی اضافه شده اند.

روش تِلِر از اَشکال چهره برای نشان دادن حرکت های پا، بدن و بازو استفاده می کند. رقص نگاشتِ سَن- لِئون، اشکال چهره ی نمادین (نشان گر حرکت) را بر یک حامل موسیقایی (نشان گر زمان) قرار می دهد. مارگارِت موریس مشاهده کرد که «تمامی حرکت های انسان پیرامون یک محور مرکزی موهومی اتفاق می افتد»، و از نمادهای انتزاعیِ قرارداده شده بر یک جفت حامل سه-خطی برای بیان حرکت های مختلف استفاده کرد: حالات سر و بازوها بر حامل بالا، فعالیت-های ساق پا و پا بر حامل پایین، و حرکات بدن در وسط.

شاید امروزه متداول ترین نت نویسی رقص، نت نویسی لِیبا باشد، به نام رُدُلف وَن لِیبانِ مجارستانی (۱۹۵۸-۱۸۹۷). لِیبان «کینِتُگرافیِ»، ترکیبی از دو واژه ی یونانی کینِتیکوس (حرکت کردن) و گِرافوس (نوشتن)، خودش را به عنوان کوششی برای تجزیه و تحلیل و ثبت هر جنبه ای از حرکات انسان پنداشت (نک. اینجا).

همانند نت نویسی موسیقایی، نت نویسی لِیبا بر اساس مجموعه ای از ضرب های منظم است، که معمولاً در حال حرکت به صورت عمودی از پایین به بالا نمایش داده می شود. یک خط عمودی مرکزیْ دو ستون را که نمایان گر سمت چپ و راست رقاص است تقسیم می کند.

حامد قنواتی

۱ نظر

بیشتر بحث شده است