پرتی ینده، الماس جدید اپرا (I)

پرتی ینده
پرتی ینده
چندی پیش، فصل اپرای ملی پاریس در کاخ گرنیه (Palais Garnier) با نسخه جدید لا تراویاتا (la Traviata) اثر جوزپه وردی (Giuseppe Verdi) به کارگردانی سیمون استون (Simon Stone)، کارگردان استرالیایی، آغاز شد. این اپرا تا ۱۶ اکتبر ۲۰۱۹ در کاخ گارنیه بر روی صحنه است.

ویولتا، پاریس هیلتون و یا کیم کارداشیان: همان مبارزه. ویولتا، خانمی جوان است که در شبکه های اجتماعی حضور فعال دارد. برای کارگردان سیمون استون، ویولتا که در نسخه کلاسیک مبتلا به آسم است در نسخه قرن بیست و یک سرطان دارد؛ او یک ستاره وب است که تصاویر خود را در شبکه های اجتماعی به اشتراک می گذارد و آن ها را برای تبلیغ به فروش می رساند. مانند اثر قبلی خود مِده (Médée) کارگردان از ابزار تدوین سینمایی بهره می جوید و با استفاده از یک دکور چرخشی مکان های متفاوتی ایجاد می کند؛ او همچنین به خوبی از قطعه های ویدیویی به عنوان دکور استفاده می نماید.

قهرمان مشهور وردی از خانم کاملیای قرن نوزدهم که در دربار رفت و آمد دارد تبدیل به تاثیرگذار شبکه های اجتماعی و حتی «دختر اینستاگرامی» (Insta-girl) می شود. بر روی دو دیوار بزرگ روی صحنه صحفه اینستاگرام ویولتا با ۱۴۷ میلیون مشترک و هزاران هزار “لایک” و صفحه سایت او Beauty.com، عکس ها، سلفی ها و پوستر تبلیغاتی برای یک عطر دیده می شود.

خواننده سوپرانو، پرتی ینده (Pretty Yende)، به عنوان ویولتا (Violetta) در این اپرا ایفای نقش می نماید. چشم های پرتی ینده در ابتدای هر پرده ی اپرا بر روی صفحه های بسیار عظیم حضار را نظاره می کند.

پرتی در مورد نقش خود این چنین می گوید: «من فکر می کنم که او یکی از شیک ترین زنان زمان خود است، با تربیتی عالی. او می دانست که از زندگی چه می خواهد و در زمانی که برای زنان دیگر این امکان فراهم نیست، برای زندگی خود تصمیم می گیرد. طراوت و سرزندگی او را دوست دارم چون در حالی که می داند که بیمار است و وقت زیادی برای زندگی کردن ندارد سرزندگی خود را حفظ می کند.»

در راستای کارهای قبلی خود در تئاتر با قرار دادن نمایشنامه های اوریپید (Euripide)، ایبسن (Ibsen) یا چخوف (Tchekhov)، در زمان معاصر، سیمون استون نسخه ۲۰۱۹ تراویاتا را به نمایش می کشد. الکساندر دومای پسر (Alexandre Dumas fils) از ماری دوپلِسی (Marie Duplessis) الهام می گیرد تا شخصیت مادام کاملیا (La Dame aux camélias) را بیافریند. مادام کاملیا به نوبه خود الهام بخش وردی می شود تا شخصیت ویولتا وَلری (Violetta Valéry) را خلق کند. همان گونه که ماری دوپلِسی با محفل بازی و دلربایی زندگی می گذراند، تراویاتای مدرن نیز همان کار را در قرن بیست و یکم انجام می دهد: او با به نمایش گذاشتم و به فروش رساندن جذابیت خود در تصویرهای دیجیتال زندگی می گذراند.

در پیش نمایش این اثر که برای افراد پایین تر از ۲۸ سال در نظر گرفته شده بود پرتی به صورت ایستاده و بیش از کارگردان مورد تشویق حضار قرار می گیرد؛ این بدان معنی است که پرتی به خوبی از پس نقش خود برآمده است.

پرتی ینده برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ در اپرای ملی پاریس با بازی در آرایشگر سویل (Barbiere di Siviglia) بر روی صحنه رفت. پس از آن در نقش های کلیدی لوسیا دو لَمِرمور(Lucia de Lammermoor) وترزا در بنوِنوتو چلینی (Benvenuto Cellini) بازی کرد.

این هنرمند سیاه پوست، حرفه خود را با نقش ریگا (Riga) در میکالا (Micaëla) اثر کارمن (Carmen) آغاز می کند. او اولین هنرمندی است که در تاریخ کنکور بِلوِدِره وین (Belvedere) در سال ۲۰۱۰ موفق می شود جایزه اول در دو بخش اپرا و اپرت را به خود اختصاص دهد. سال ۲۰۱۱، برنده کنکور اپرالیا پلاسیدو دومینگو (Operalia Placido Domingo) می شود و مدرک خود را از آکادمی برای هنرمندان جوان لا اسکالا دو میلان (la Scala de Milan) دریافت می کند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «روز ششم»

اگر اهمیت یک آلبوم را تنها در انتشار یک قطعه‌ی مهم تاریخی هم بدانیم، باید اهمیتی چشم‌گیر برای «روز ششم» قائل شویم. زیرا بالاخره پس از هفت دهه ضبطی شایسته از قطعه‌ی پروانه (نسخه‌ی ارکستری) امانوئل ملیک اصلانیان به دست می‌دهد. نسخه‌ی پیانویی پروانه را اصلانیان در سال ۱۳۳۳ نوشت. دانستن همین نکته کافی است تا پس از دقیق شنیدن آن دریابیم چه اندازه رویکردش به استفاده از مصالح موسیقی ایرانی نو و جسورانه بوده است.

مسعود نجفی: از چهار بخش صدای انسان استفاده کردم

در خصوص ترکیب گروه باید عرض کنم به جای ساز های دیگر، در کنار سنتور، از چهار بخش صدای انسان استفاده شده است که خواننده اصلی با صدای تنور خط ملودی را اجرا می کند و از خواننده های سوپرانو، آلتو و باس به منظور اجرای خط های کنترپوان، نت های پدال و بافت هارمونیک، رنگ دهی و حجم دهی استفاده شده است.

از روزهای گذشته…

مرگِ دهلوی؛ غروبِ یک سده آرمان‌گرایی در موسیقی ایرانی

مرگِ دهلوی؛ غروبِ یک سده آرمان‌گرایی در موسیقی ایرانی

جامعهٔ موسیقی ایرانی، موسیقی‌دانی محتشم و آرمان‌گرا و رُکنی استوار از آخرین حلقه‌های تجددطلبی، نوجویی و ملّی‌گرایی در صدسالِ اخیرِ خود را از دست داد؛ استاد حسین_دهلوی، معلّم، آهنگ‌ساز و موسیقی‌دانِ نامدار ایرانی، کوشنده‌ای دانا، مدیری منضبط و مسئول‌، آهنگ‌ساز و معلّمی فرهیخته و هنرمندی به‌غایت حساس و نازک‌طبع، درگذشت.
آفاق” را گردیده ام …

آفاق” را گردیده ام …

گزارشی از برگزاری گرامیداشت استاد حسن ناهید، بزرگداشت یاد و خاطره زنده یاد سیاوش زندگانی و کنسرت گروه “آفاق” :
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (I)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (I)

مساله‌ی انتخاب مواد و مصالح اولیه برای آهنگسازی یکی از دغدغه‌های موسیقی‌دانان ایرانی است که به موسیقی سمفونیک می‌پردازند. این موسیقی‌دانان چه در ایران کار کنند و چه خارج از آن با این چالش روبرو می‌شوند که چه عناصری را برای کار خودشان برگزینند. به طور معمول این دغدغه‌ای است که هر آهنگسازی ممکن است با آن مواجه شود، اما نزد ما معنایی فراتر از مکاشفه‌ای هنرمندانه برای یافتن آوایی نو نیز می‌تواند داشته باشد. معناهایی مانند: روبرو شدن با هویت‌مان تحت تاثیر تحمیلیِ «دیگری»، سازوکار دفاعی هویت‌گرا (که هر دو می‌توانند به گونه‌ای ژرف با سطوح مختلفی از حساسیت‌های ملی‌گرایانه ترکیب شود)، داشتن سبک و زبانی متمایز در موسیقی‌ سمفونیک، یا حتا به سادگی چون نمی‌توانیم جور دیگری تصنیف کنیم، که می‌توانند در مجموعه‌ای از علاقه‌مندی‌ها و گرایش‌های فنی نهان شوند.
نی و قابلیت های آن (XIV)

نی و قابلیت های آن (XIV)

مطالب ذکر شده در این قسمت برای نی هفت بند رایج نگاشته شده. بسیاری ازنوازندگان و آهنگسازان معتقدند که بهتر است برای ترکیب بندی ساز های ایرانی از نی هفت بند ساده استفاده کنند و برای برخی محدودیت های صوتی آن از ترکیب چند ساز به صورت انتقالی استفاده می کنند. برخی از نوازندگان چیره دست در اجرا های زنده هم ممکن است از چند ساز متفاوت استفاده کنند. با این روش بسیاری از فواصل و گوشه ها در محدوده های متفاوت و با رنگ بندی های متنوع قابل اجراست.
نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی <br>متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت هشتم

نگاهی گذرا به کتاب‌های آموزش هارمونی
متنشر شده در سال‌های اخیر (۸۹-۸۳) قسمت هشتم

رسم‌الخط مخصوصی را برای مکتوب ساختن برخی از اصطلاحات جا افتاده‌ی موسیقی به کار برده که در ابتدا باعث می‌شود خواننده کمی سردرگم شود. برای مثال: «سُپرآنُ» به جای سوپرانو و «آلتُ» به جای آلتو یا «مینُر» به جای مینور و ماژُر به جای ماژور (۱۲). در [۴] با وجود این‌که اشکالات زبانی کمتر است، اما گاه اظهار نظرهایی وجود دارد که خواننده را در مورد صحت متن ترجمه شده به شک می‌اندازد.
حراج یک جلد صفحه با امضای گروه بیتلز

حراج یک جلد صفحه با امضای گروه بیتلز

یک جلد صفحه ۳۳ دور که توسط هر چهار عضو گروه بیتلز Beatles امضا شده و به عنوان هدیه به خواهر جورج هریسون George Harrison اهدا شده بود، در یک حراج به قیمت بیش از ۱۱۵٫۰۰۰ دلار فروخته شد. مارک زاکارین Mark Zakarin رئیس حراجی آنلاین ItsOnlyRockNRoll.com در این باره گفته است که این فروش به خریداری که نامش فاش نشده است، رکوردی در قیمت فروش آلبوم امضا شده بیتلز در یک حراج عمومی بر جا گذاشته است. قیمت دقیق این روش ۱۵٫۲۲۸٫۸۲٫ دلار بوده است.
هشتادمین سالگرد درویش خان (II)

هشتادمین سالگرد درویش خان (II)

همراهان سفر دوم باقر خان رامشگر – طاهر زاده- اقبال آذر و عبدالله خان دوامی بودند. پس از ظهور مشروطیت و آزادی اجتماعات و بر پایی جشنها و کنسرتها و آشنایی با ارکسترهای خارجی به آهنگها و قطعات ضربی بیشتری احتیاج پیدا شد.
جشن خانه موسیقی و سازهای شجریان!

جشن خانه موسیقی و سازهای شجریان!

چهار شب جشن خانه موسیقی همزمان با پایان مهرماه به آخر رسید. در این سه شب گروه شهناز با سرپرستی مجید درخشانی و آواز محمدرضا شجریان، گروه کامکارها به سرپرستی هوشنگ کامکار و ارکستر ملی به رهبری فرهاد فخرالدینی به اجرای برنامه پرداختند و در روز چهارم که در واقع اختتامیه این برنامه بود طی مراسمی از مقام هنری چند هنرمند که هیچ کدام در محل برنامه حضور نداشتند، تقدیر شد و نیز در قسمت دوم برنامه داریوش طلایی به همراه آرش فرهنگفر به اجرای برنامه پرداختند.
نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (I)

نگاهی به سمفونی فانتاستیک اثر جاودان هکتور برلیوز (I)

این «نخستین توصیف یک حالت خلسه»، بیش از صد و سی سال قبل از زمان بیتل ها، یعنی در ۱۸۳۰ توسط برلیوز تصنیف شده است. این اثر که نمونه ی برجسته ای از موسیقی برنامه ای است را می توان مانیفست نهضت رومانتیک دانست. عنوان موسیقی برنامه ای از نظر فنی فقط به آن موسیقی سازی و بدون کلامی گفته می شود که محتوای آن به طور کلی در عنوان قطعه یا وسایل توضیحی دیگر یا هر دو خلاصه شده باشد.
غریب، غریبانه رفت…

غریب، غریبانه رفت…

امروز اولین سالگرد درگذشت بهمن پورقناد است. در “وداع با آقای فاگوت” گفته بودم که قرار بود مطلبی در مورد غلامحسین غریب گرکانی تهیه کنیم که متاسفانه چنین فرصتی به وجود نیامد. امروز با توجه به شنیده هایم از بهمن پورقناد و دیگران (نگارنده فقط یکبار با غلامحسین غریب ملاقات داشتم) در این مورد مینویسم.