موسیقی با نوای روحانی و حزن انگیز ارگ شروع می شود كه روی تم قطعه معروفی از باخ به نام “Air on G String” از سوئیت شماره 3 در D ما‍‍ژور ساخته شده است. زمانی كه این آهنگ برای اولین بار از رادیو پخش شد، شبیه به هیچ یك از آهنگهای پخش شده تا آن زمان نبود.

این قطعه كه به واقع اولین آهنگ ساخته و تنظیم شده توسط گروه Procol Harum بود طی مدت كوتاهی تبدیل به یكی از پر فروش ترین قطعات آن زمان شد و 6 میلیون نسخه از آن در سراسر جهان فروش رفت و معروفترین قطعه در مراسم عروسی شد.

A Whiter shade of Pale, Original Version

جالب اینكه این آهنگ توسط گروه Procol Harum تنها طی 2 روز ضبط شد. باید توجه داشت كه در سالهای آخر دهه 60 كه دوران تبلور موسیقی Rock و R&B بود، دستیابی به چنین مقامی برای گروهی كه اولین LP خود را منتشر می كرد، یك موفقیت بزرگ محسوب می شد.

این قطعه در حقیقت نقطه آغازی بر فعالیت گروه بود. گروهی كه عمر فعالیت زیادی نداشت و در سالهای بعد موفقیت چشم گیری نصیبش نشد. ولی بدعت گذار سبكی شد كه بعدها خیلی از گروههای Progressive Rock مثل Moody Blues را آن را ادامه دادند.

گروه Procol Harum در ابتدا توسط سه دوست 14 ساله یعنی Gary Brooker پیانیست، B.J.Wilson درامر و Robin Trower گیتاریست پایه گذاری شد. در طول سالهای اولیه فعالیت این گروه تنها یك Cover آهنگ “Poison Ivy” از گروه Coaster آنها توانست رتبه 35 در UK Chart را تصاحب كند. در 1966 ، Trower و Wilson گروه را ترك كردند و Brooker با همكاری Keith Reid آهنگسازی گروه را به عهده گرفتند و Mathew Fisher به عنوان نوازنده ارگ، Ray Royer‌ گیتاریست، Dave Knights بیسیست و Bobby Harrison به عنوان درامر به گروه ملحق شدند.

A Whiter shade of Pale, Newer Version

پس از تشكیل گروه، آهنگ A Whiter Shade of Pale كه اولین LP گروه نیز بود ضبط شد و Reid بلافاصله یك نسخه آن را به ایستكاه رادیو لندن ارسال كرد. اولین پخش این آهنگ از رادیو، تقاضاهای مكرر برای پخش مجدد آن را به همراه داشت. پس از آن بنا به درخواست Decca Records آلبوم اول گروه منتشر شد.

هرچند گروه Procol Harum در ادامه فعالیت هنری موفقیت آنچنانی نداشتند، ولی تك آهنگ A Whiter Shade of Pale همواره جزء ماندگارترین آثار تاریخ Rock بوده است و تاكنون دهها اجرای Cover و Instrumental از این آهنگ ضبط شده است و در آخرین رده بندی مجله Rolling Stone از 500 ترانه جاودانه، این آهنگ رتبه 57 را به خود اختصاص داده است.