گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

آن ها باید نوعی از مرتبه ی (نسبتاً) سطح بالایی را بر رویکرد واقع نما تحمیل کنند به گونه ای که قابل فهم باشد. از این رو فهرست متغیرهای (۱)–(۱۰) در بالا می تواند به عنوان تلاشی برای دادنِ امکانِ کنترل مستقیم متغیرهای معین سطح بالا به آهنگ ساز در نظر گرفته شود. این عوامل اولیه کاملاً متفاوت از ایده ی استاندارد «نت» موسیقایی، با زیرایی، حجم صدا و شیوش اَش هستند، اما بدست آوردن یک احساس بصری برای متغیرهایی مانند چگالی، کِدِری، و شفافیت سخت نیست.

آن ها باید نوعی از مرتبه ی (نسبتاً) سطح بالایی را بر رویکرد واقع نما تحمیل کنند به گونه ای که قابل فهم باشد. از این رو فهرست متغیرهای (۱)–(۱۰) در بالا می تواند به عنوان تلاشی برای دادنِ امکانِ کنترل مستقیم متغیرهای معین سطح بالا به آهنگ ساز در نظر گرفته شود. این عوامل اولیه کاملاً متفاوت از ایده ی استاندارد «نت» موسیقایی، با زیرایی، حجم صدا و شیوش اَش هستند، اما بدست آوردن یک احساس بصری برای متغیرهایی مانند چگالی، کِدِری، و شفافیت سخت نیست.

برای مثال، توده ای شامل تعداد زیادی ذره ی ۱۰۰ میلی ثانیه ای ممکن است به صورت پیوسته و جامد درک شود، در حالیکه اگر همان توده از ذره های ۱ میلی ثانیه ای ساخته شود، نازک و شفاف خواهد بود. اگر شکل موج ها سینوسی باشند آنگاه توده ی صدا ممکن است درخشان و واضح به نظر رسد، درحالیکه اگر شکل موج ها دندانه-دار یا نویْزی باشند تودهْ بیشترِ طیف را اشغال می کند. یکی از نقاط قوت توده های صدا این است که می توانند در طول زمان تحول یابند: در دامنه، چگالی، تندای درونی، نسبت هارمونیک به نویز، نویز، طیف، و غیره. شکل موج تولید شده ممکن است از یک پیش فرض، توسط یک فرآیند الگوریتمی، انتخاب شود یا شاید برداشتی از یک فایل صوتی باشد.

برنامه های رایانه ایِ به کارگیرنده ی ترکیب های ذره نما عبارتند از کلاوْد ژِنِراتور از رُودْز، کُرنْباکِت از اِرْب، (در رابطه با سی ساوُنْد استفاده می شود)، آیدیُمالچ از بِنچینا، و سوپِرکُلایدِر از مَک کارتنی (نک. Roads 2002 و Duesenberry 1999). انواع آزمایش ها با گرِین لِتز، پالسارز، و گلیسُنز در مایکروساوُنْدِ رُودْز ثبت شده است. کایما (نک. اینجا) یک بسته ی مرکبِ سخت افزار/نرم افزار است که ترکیب ذره نما را به همراه انواع دیگر فنون ترکیب به کار می-گیرد.

تعدادی شباهت بین فنون ذره نما و رویکرد طیف نگاره از بخش قبل وجود دارد. در واقع، اگر پنجره های مورد استفاده در بخش بندی سیگنال مشابه با پوش منحنی ذره انتخاب شوند و اگر شکل موج سینوسی باشد، آنگاه دو نوع بازنمایی منطقاً معادل اند. با این حال، تفاوت هایی وجود دارد. ذره-ها تمایل به داشتن کشش های زمانی بسیارکوتاه دارند، در حالیکه طول پنجره در روش های مبتنی بر FFT به-اندازه ی کافی برای نمایش فرکانس های پایینْ بزرگ است.

فنون ذره نما هر شکل موجی را همراه با پوش اش می پذیرد، در حالیکه طیف نگاره باید از شکل موج های سینوسی استفاده کند. علاوه بر این، همانگونه که دیدیم، طرفداران طیف نگاره و ذره نما انواع مختلفی از انتزاع-های سطح بالا را توسعه داده اند که به شفاف تر کردن آهنگ سازی و دست کاری صدا برای آهنگ ساز کمک می کند.

همچنین شباهت های نزدیکی بین روش های ذره نما و تبدیل موجک وجود دارد. موجک ها نیز «ذره ها»ی کوتاهی دارند، اگرچه نام آن ها این نیست. یک تفاوت این است که موجک ها همگی کشش زمانی یکسانی ندارند؛ موجک های فرکانس پایین طولانی مدت تر و موجک های فرکانس بالا کوتاه مدت تر هستند. این موضوع به کارآمدتر بودن بازنمایی موجک کمک می کند.

حامد قنواتی

۱ نظر

بیشتر بحث شده است