وان موریسون، حرفه خود را به طور مستقل با کمپانی ضبط "بنگ" و کمپانی ضبط "دختر چشم قهوه ای" (Brown Eyed Girl) در سال 1967 آغاز کرد، وارنر بروز (Warner Bros) از کمپانی بنگ او را متقاعد کرد که به نیویورک برود و با برچسب آنان اثر خود را ضبط کند. موریسون پیشنهاد آنان را پذیرفت و قراردادی را امضا نمود که به درستی آن را مطالعه نکرده بود، در این قرارداد درج شده بود که وارنر حق هرگونه انتخاب و تغییر را در آهنگها دارد. در 28 مارچ 1967 در طی دو روز ضبط در استودیوی A & R هشت آهنگ او ضبط شد!

این آهنگها به عنوان اولین آلبوم سولوی او به نام "ضربه ای در ذهن شما " عرضه شد.

خود او در سال 1973 گفته است که خیلی از این اثرش راضی نبوده و چیزی دیگر را در ذهن خود داشته فراتر از آنچه وارنر بروز در این آلبوم گردهم آورده! اگرچه در همان ابتدای حرفه اش به همراه کمپانی ضبط "دختر چشم قهوه ای" 22 آهنگ را ضبط کرد و آنها را به عنوان یک سری مجموعه آهنگ در اواسط ژوئن 1967عرضه نمود که این اثر مقام دهم را جدول بندی آمریکا کسب کرد.

این کمپانی ضبط به عنوان بهترین ضبط برای موریسون باقی ماند زیرا آنان هیچ گاه نظریات خود را به او تحمیل نمی کردند. 40 سال بعد در سال 2007 بسیاری از آهنگهای DJ های آمریکا نیز با این کمپانی ضبط شد. در سال 1967 موریسون به بوستون و ماساچوست نقل مکان کرد و بسیار سریع با مشکلات شخصی و اقتصادی مواجه شد. اگرچه کمی بعد شهرت خود را بازیافت.

قسمتی از "natalia" با اجرای وان موریسون را بشنوید

در سال 1968 آلبوم "هفته های رویایی" (Astral Weeks) دومین آلبوم سولوی موریسون عرضه شد که از این اثر به عنوان "بیانگر قدرت صدای بشر" یاد شده است. این آلبوم ترکیبی است از موسیقی محلی، جاز و نمایشی که در نهایت موسیقی شخصی خود او را تشکیل داده اند. از "هفته های رویایی" اغلب به عنوان یکی از بهترین آلبومها یاد شده، هم از لحاظ حرفه ای و هم در برقراری ارتباط با عموم مردم.

تا به امروز این آلبوم در هیچ کدام از دسته بندی ژانرهای موسیقی قرار نگرفته و به عنوان اثری خیالی و دارای قدرت ناب موسیقی شناخته شده، این اثر با سبک شعر امپرسیونیستی و عرفانی فرانسه قابل مقایسه است. همچنین به عنوان اثری که هیچ گاه حتی مشابه آن شنیده نشده یاد شده. در این آلبوم موریسون از عشق از دست رفته، مرگ و نوستالژی خوانده است. این آلبوم همواره در طول سالها در رده یکی از بهترین آلبومها قرار گرفته.

سومین آلبوم سولوی موریسون "رقص ماه" در سال 1970 اولین آلبوم او با فروش میلیونی بوده و بر روی جدول در رده بیست و نهم قرار گرفت. سبک این آلبوم در تناقض با آلبوم "هفته های رویایی" بوده. "هفته های رویایی" بسیار غم انگیز و شکننده است در حالی که "رقص ماه" پیامی امیدوارانه تر و شادتر داشته است. این آلبوم همچنین نقدهای بسیار خوبی در مجله های مختلف به خود اختصاص داده. در مجله رولین استون نقد بسیار خوبی درباره اش نوشته شد و در رده شصت و پنجم این مجله در میان 500 آلبوم برجسته دنیا قرار گرفت.

قسمتی از "caravan" با اجرای وان موریسون را بشنوید

این اثر در لیست انجمن ضبط راک اند رول در رده هفتاد و دوم از 200 آلبوم قرار گرفته است. در سال 1971 آلبوم معروف دیگری را تمام کرد به نام "توپلو عزیز" (Tupelo Honey) این آلبوم موفقیت بزرگی برای او بود که با نوعی تم محلی به پایان می رسید. موریسون گفته است که قصد داشته همه آلبومهایش را در ژانر محلی کار کند. اجراهای ضبط شده او اغلب یک تک بوده، بدین شکل که قبل از ضبط تمرین بسیار می کرده و در هنگام ضبط همه اثر را یکجا و بدون وقفه اجرا می کرده است.

در سال 1972 آلبوم "پیش نمایش دومنیک مقدس" اثری بود تا حدی مجزا از سه آلبوم دیگرش، جسورانه تر و ماجراجویانه تر و جنبه عرفانی بیشتری حتی از "هفته های خیالی" داشت. ترکیبی از سبکها که بدین شکل در آلبومهای پیشینش وجود نداشت.

در سال 1973 چهارمین آلبوم سولوی خود را به پایان رساند (Hard Nose the Highway)، اگرچه یکی از آهنگهای مشهور وی به نام "عشق گرم" در این آلبوم وجود داشت اما از آن انتقادهای شدیدی شد. در سال 1973 در مجله رولین استون (Rolling Stone) نوشته شد: "روانی پیچیده، موسیقی ناهموار"!

در اکتبر 1973 طی سه هفته گذران تعطیلات در ایرلند، موریسون هفت آهنگ را در آنجا نوشت که در آلبوم پنجم او جای گرفتند؛ "Veedon Fleece" از این آلبوم به عنوان شاعرانه ترین و گیراترین اثر موریسون یاد شده. در سال 2008 در مجله راک اند رول نوشته شد: "زمانی که این آلبوم در اواخر سال 1974 عرضه شد، اثری ناب در موسیقی راک بود که پس از آن وی آلبومهای فوق العاده ای خلق کرد اما هیچ کدام موفقیت برجسته این آلبوم را نداشت."

en.wikipedia.org