گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

اختلالات صدای خوانندگان (VII)

انسان برای اینکه بتواند حرف بزند، یاد گرفته است، با تداوم مرحله ی بازدم، صداسازی کند. صحبت کردن و آواز خواندن مستلزم تداوم جریان هوا به طریقی است که تارهای صوتی را به ارتعاش درآورد. گوینده ها یا خواننده ها، هنگام تمرین روی صدایشان، غالبأ به طور آگاهانه، روی کنترل سازوکار تنفس، تمرکز می کنند. ولی این کنترل آگاهانه نباید با نیازهای فیزیولوژیکی شخص به هوا در تضاد باشد.

انسان برای اینکه بتواند حرف بزند، یاد گرفته است، با تداوم مرحله ی بازدم، صداسازی کند. صحبت کردن و آواز خواندن مستلزم تداوم جریان هوا به طریقی است که تارهای صوتی را به ارتعاش درآورد. گوینده ها یا خواننده ها، هنگام تمرین روی صدایشان، غالبأ به طور آگاهانه، روی کنترل سازوکار تنفس، تمرکز می کنند. ولی این کنترل آگاهانه نباید با نیازهای فیزیولوژیکی شخص به هوا در تضاد باشد.

وقتی در تنفس مشکلی رخ می دهد، اغلب تضاد بین نیازهای فیزیولوژیکی به هوا و نیاز به هوا برای صحبت کردن با آواز خواندن باعث می شود تا از این سازوکار به طور نادرست استفاده کنیم. وابستگی ما به تجدید مداوم اکسیژن باعث می شود تا در یک بازدم بتوانیم تعداد معینی واژه بیان کنیم، تعداد معینی جمله بخوانیم، یا به اندازه ی معینی صدای خود را بلند کنیم.

بهترین صدا | مناسب ترین و خوشایندترین کیفیت صدا در سطح فشار هوای میانی و سطح حجم هوای ششی میانی تولید میشود. فشار هوا یعنی فشاری که در زیر تارآواهای به یکدیگر نزدیک شده ایجاد شده، ولی هنوز از وسط تارآواها عبور نکرده است. سطح حجم هوای ششی یعنی سطحی که برای نیازهای صحبت کردن و آواز خواندن لازم است. برای این کار، فقط نفس کوتاهی بکشید و صدای /i/ (ای) را برای ۵ ثانیه با بلندی مناسب تولید کنید. سپس به کیفیت صدایتان گوش کنید. حالا نفس عمیق بکشید و همان صدای ای را برای ۵ ثانیه با بلندی متوسط تولید کنید. کیفیت صدا به طور کلی ضعیف تر می شود، بنابراین به تلاش نیاز دارید تا فشار هوای زیادتر و حجم ششی بیشتر را کنترل کنید. این عوامل باعث می شود کیفیت صدا ضعیف تر شود.

سرانجام، پس از اینکه هوای بازدم را خارج کردید، بی درنگ همان صدای ای را برای ۵ ثانیه با بلندی متوسط تولید کنید. بار دیگر، کیفیت صدا خراب می شود، شما به گونه ای تلاش می کنید تا کمبود فشار هوا و پایین بودن حجم هوای ششها را جبران کنید. هنگام پایین بودن حجم هوای شش ها، برای صداسازی، انقباض عضلانی زیادتری در حنجره و اندام های بالای چاکنای به چشم می خورد که باعث خشن ترشدن کیفیت صدا می شود.

این تمرین نشان میدهد که کیفیت صدا چگونه، بر اثر زیاد یا کم بودن فشار هوا یا حجم هوای شش ها، دستخوش آسیب می شود. این کار را می توان به روش تحریکی بالینی بسیار خوبی تبدیل کرد.

مسعود پورقریب

۱ نظر

بیشتر بحث شده است