- گفتگوی هارمونیک Harmony Talk - http://www.harmonytalk.com -

واکاوی نظری موسیقی امبینت (VIII)

به نظر می رسد همزمان با ظهور عصر فضا، در موسیقی نیز فناوری جدیدی متناسب با آن ظهور کرده است تا موسیقیدانان بتوانند احساسات خود را با آن بیان کنند. همین احساس بعدها (۱۹۸۳) هنوز در برایان انو زنده است و در پشت جلد آلبوم «آپولو» از شیفتگی خود برای خلق آثاری که در راستای دستاوردهای نوین علمی بشر باشد می نویسد.

نیو ایج (۴۷) و ریلکسیشن (۴۸)
به طور قطع موسیقی نیوایج هم از سبک هایی است که بدون سینتی سایزر قابل تصور نخواهد بود. سرچشمه این سبک به دهه ۷۰ و در سواحل غربی آمریکا که در آن زمان نوعی موسیقی سنتی و در عین حال با رویکرد تجاری رایج شده بود، برمی گردد. این صنعت توسط صاحبان نمایشگاه های سبک زندگی و کتابفروشی ها حمایت می شد. موسیقی عصرجدید شامل نوعی موسیقی سبک (سخیف) موسوم به موسیقی شفا بخش نیز می شد که توسط آهنگسازانی چون استیو هالپرن (۴۹) به شهرت رسید.

اما موسیقی عصرجدید به همان اندازه که یک سبک موسیقی باشد یک جنبش مذهبی هم هست و مذهب پاشنه آشیل آن است و در این شکل خود، آمیزه ای از روانشناسی قومی، الهیات، طالع بینی متفکران هدایت شده (!)، ریاکاران بی شرم و شارلاتان های واقعی است.

از روزهای آغازین تولد موسیقی عصر جدید آمریکایی افرادی (۵۰) کم استعداد شروع به ساخت موسیقی های بدی کردند که چیزی به غیر از ادعای بی اساس درمان – که هیچگاه نمونه مستندی از ادعای خود معرفی نکردند – از خود به جای نگذاشتند. در بروشور برخی از این گونه آلبوم ها صاحبان اثر پا را از ادعای آرامبخش بودن موسیقی شان فراتر گذاشته و ادعا می کردند که این موسیقی ها تاثیر درمان واقعی برای بیماری ها دارد. چنین ادعاهایی کل ژانر نیوایج را زیر سوال بردند.

باور بدون پشتوانه به وجود چنین نیروهای ماورایی در موسیقی از سوی موسیقی دان آمریکاییِ بااستعداد و مورخ موسیقی دون رابرتسون (۵۱) جای تعجب دارد چرا که او مسئولیت ضبط صدای فیلم های بزرگی در این ژانر را بر عهده داشت.

فیلم هایی چون «رستاخیز» ۱۹۸۰ و «بهار» ۱۹۸۴ و از نزدیک با ترفندها و چرندیاتی که این فیلم ها می خواهند به مخاطب القا کنند آشنا بود. با این حال او برای آن چیزی که خود آن را موسیقی مثبت می نامید حکم روحانی مقدسی داشت که به شدت به باورش پایبند بود.

رابرتسون از طرفداران بازگشت به تونالیته در موسیقی کلاسیک بود حرکتی که در اواخر دهه ۵۰ توسط آهنگسازانی چون تری رایلی و با تاثیرپذیری از موسیقی پربار هند آغاز شده بود. این تمایلات او را سرانجام به سوی نیوایج سوق داد اما خیلی زود فهمید که در مورد مسائل ماورایی و شفابخشی موسیقی، همه چیز آن طور که جلوه می کند نیست.

پی نوشت
۴۷- نیو ایج (Newage) ژانری از موسیقی که بیشتر در می ان کاربران یوگا، مدیتیشن، طرفداران فلسفه های مثبت اندیشی و مدیریت کنترل استرس مخاطب دارد.
۴۸- Relaxation Music
۴۹- Steve Halpern
۵۰- Don Robertson, Upper Astral, Iasos, J.D. Emmanuel, Deuter, Don Slepian
۵۱- Don Robertson