گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

گفتگو با پرویز یاحقی در سال ۱۳۶۱ (IV)

پرویز یاحقی (۱۳۱۵ - ۱۳۸۵)
پرویز یاحقی (۱۳۱۵ - ۱۳۸۵)

مرحوم بدیع زاده با ظرافت خاصی که خودش داشت و مطالعات عمیقی که در ادبیات این مملکت داشتند گفتند که شماها توجه ندارید و آن عبارت از این است که طبیعت و خالق یکتا خیلی در این مورد خست نشان می دهد و گهر های گران بها را خیلی زیاد تولید نمی کند، همان طور که می بینیم در صدف مروارید تولید می شود ولی خیلی کم. او اعتقادش بر این بود که طبیعت، خالق، صانع یا پروردگار، آن چه که همه ما معتقد هستیم به آن و خالق همه ما انسان ها هست در این مورد به خصوص خست به خرج می دهد و این نوادر روزگار را چند قرن یک بار بیشتر به وجود نمی آورد. کما که می بینیم از زمان حافظ به این بعد حافظی خلق نشده است.

از زمان سعدی به این بعد، سعدی ای خلق نشده است و عجیب تر از همه این است که شما وقتی اشعار سعدی را می خوانید دقیقا احساس می کنید که راجع به هزار سال آینده اش حرف زده است. یعنی آن چه که در زمان ما دارد اتفاق می افتد، سعدی در آن زمان می دیده و می گفته است.


اون چیزی که شما سوال کردید به نظر من کوتاه ترین و مجمل ترین جوابش این می تواند باشد که محبتی که خداوند به بعضی از بندگانش که (سوء تفاهم نشود که بنده نیستم جزوشان البته!) اعطا و عنایت می کند.

این محبت در هر شاید پنجاه سال یا صد سال یا دو قرن یک بار به یک تعداد معینی داده می شود و این اختلاف سبک ها و این نبوغ ها و این فوران هایی که در افراد ملاحظه می شود که یک سازی را یا وسیله ای را و یا صدایی را به یک شکل خاصی عرضه می کنند و به قول شما اختلاف سبکی با حتی اساتید خودشان و حتی گذشته های خودشان دارند، به نظر من یک محبت الهی است و چیز دیگری جز این نمی تواند باشد. یعنی من به شخصه اعتقادم بر این است که خداوند بین بندگانش که به طور معمول خلق می کند، محبت های خاصی را به یک عده افراد به خصوصی اعطا می کند. (توضیح بدهم که قصد و غرضم از این گفته خودم نیستم!) و آن عده خاص که آن محبت را دارند آن ها همان نوابغی هستند که در جامعه ی بشریت به وجود می آیند. در همه ی رشته ها.

پاستور، فلیمینک، ادیسون، گراهام بل در مغرب زمین و در مشرق زمین در بین خودمان، سعدی حافظ و مولانا و خیلی از بزرگان دیگری که حالا بنده مطالعات و سوادم یاری نمی کند که توضیح بدهم و در مورد موسیقی هم که سوال فرمودید که چرا سبک ات با اساتیدت و گذشتگانت فرق می کند و سبک شخصی داری، بنده نمی خواهم بگویم جزو همان افرادی هستم که محبت خداوندی نصیبم شده است و بنده شاخص هستم، نه! این گونه نیست.

سیر تکامل زمان است، اندیشه های نو است که در جوانانی پیدا می شود که روال و سبک را تغییر بدهند. کما اینکه خود من هم، همان طور که توضیح دادم، همیشه در حینی که تعلیم می گرفتم از معلمینم و استادم، همیشه در فکر این بودم که درون این اوضاع را یک تغییر مختصری بدهم و منضبط نباشم در این که سه گاه را حتما در این جا شروع کن، بیات ترک را از اینجا، بیات اصفهان را از اینجا و همایون را از اینجا…

یک تنوعی ایجاد کنم و خوشبختانه می بینم که نتیجه اش بد از آب در نیامده و مورد پسند جامعه واقع شد و تا آن جا که به یاد دارم مردم استقبال کردند که انتقاد نیز حتما به آن وارد است و به قضاوت آیندگان می سپاریم.

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

۱ نظر

بیشتر بحث شده است