موسیقی و گردشگری (II)

تا اینجا بحث بر سر رونق اوضاع موسیقی و جلب مخاطب داخلی بود و از گردشگر خارجی صحبتی نشد! تا همینجا حتما متوجه شدید که ماجرای موسیقی و گردشگر خارجی در ایران مانند همان داستان ملی پوشمان است که به کاپیتان گفته شد به جای مهاجم خارجی او را جمع کنند!

فعلا مشکلات مسولان با موسیقی و مخاطب ایرانی اینقدر زیاد است که انگیزه بحث درباره گردشگران خارجی مخاطب موسیقی، کمی بی جا به نظر میرسد، ولی ما در این مقال، جایگاه موسیقی امروز و فرصت ها و تهدیدهای آن را میشماریم، شاید مورد توجه مسولین قرار گیرد و تغییر رویه ای روی دهد.

میدانیم که هنر در صنعت توریست هم وسیله ای برای جذب سرمایه های مالی است هم سرمایه فرهنگی. اگر توازنی میان این دو زمینه برقرار شود، هر دو میتوانند مکمل یکدیگر باشند و در غیر این صورت حتی میتوانند به چهره و نام کشور آسیب هم برسانند.

هنرمندان و دست اندرکاران این عرصه بدون حمایت های مادی، قادر به فعالیت نیستند؛ پس باید وسیله های تبلیغاتی برای جذب مخاطب از همه نوع فراهم باشد. همینطور وقتی فقط روی جنبه های مادی کار تاکید شود و جنبه های فرهنگی، نادیده گرفته شود تاثیرات فاحشی در فرهنگ عمومی به جا گذاشته خواهد شد.

نمونه های این غفلت در بسیاری از کشور ها دیده میشود و هر چه این غفلت بیشتر باشد تاثیرش نیز بیشتر است (مقایسه کنید توریست کشوری مانند اتریش را با کشورهای آمریکای جنوبی ) پس ما تا به موازنه این اقتصاد و هنر نرسیم، نتیجه خوبی نخواهیم گرفت؛ نه سالن های مجلل با هنر بی محتوا جذب مخاطب فرهیخته میکند نه هنرمند کاردان بدون امکانات.

تا اینجا به این نتیجه رسیدم که هرچه توانایی ما در جذب مشتری فرهیخته بیشتر باشد، رشد اقتصاد و فرهنگ و ارتباطات ما میتواند سالمتر باشد؛ باز باید تکرار کرد که همین غفلت در مناطقی از جهان باعث شده، سازنده ادوات موسیقی یا ماشین آلات صنعتی در کشوری مانند آلمان از نظر مالی رشد کند ولی در کشوری مانند کوبا، فروشنده مواد مخدر به سود برسد!

پس این سوال را میتوان اینجا مطرح کرد که آیا تعداد توریست هایی که ما به وجودشان احتیاج داریم از نظر تعداد به قدری هستند که از نظر اقتصادی نیز قابل توجه باشند؟ برای پاسخ به این سوال باید نگاهی به آمار بیاندازیم:

کشور اتریش که پایتخت موسیقی کلاسیک است (که این موسیقی را میتوانیم معیاری از موسیقی سنگین و هنری قرار دهیم) در سال حدود ۱۰ میلیون گردشگر را میزبانی میکند (این آمار متعلق به سال ۲۰۰۴ است که امروز این رقم رشد داشته است) که از این تعداد حدود ۳۲۰۰ هزار نفر از تالارهای آن استفاده میکنند (البته عده زیادی هم از برنامه های دیگری که در استادیوم ها و سالن ها چند منظوره که در شهرها وجود دارند استفاده میکنند که در این ۳۲۰۰ هزار نفر به شمار نیامده اند)

پس میتوانیم بگوییم این تعداد گردشگر در کشوری در ایران هم با کمی تفاوت میتوانند وجود داشته باشند، زیرا این برنامه ها در ایران هم با ایجاد شرایطی قابل اجراست. با کمی تفاوت به این خاطر گفته شد که در میان برنامه های موسیقی کلاسیک باله و اپرا هم جای دارد که در ایران به صورت بسیار محدودتری قابل اجرا هستند، نیز ارکسترهای ایرانی اکثرا در حد کیفی ارکسترهای اتریشی نیستند و اگر هم از اجاره نوازندگان ماهر بهره ببریم شاید به آن تعداد مقدور نباشد هرچند انواع دیگر موسیقی که در ایران وجود دارد میتواند جذب مخاطب خوبی داشته باشد.

امکانات و شرایطی که در کشور اتریش برای مخاطبان موسیقی در نظر گرفته شده در مقایسه با کشورهای دیگری مانند آلمان و فرانسه قابل توجه تر است. موزه ها و خانه های هنرمندان موسیقی که موزه شده اند هر روز گردشگران زیادی را به سمت خود جذب میکنند. جالی است که بدانید در وین ۳۵ خانه که لودویک وان بتهوون مدتی در آنها زندگی می کرده وجود دارد که مردم از آنها میتوانند بازدید کنند!

قیمت بلیط سالنهای مختلف در اتریش بسیار متنوع است؛ شما با یک یورو و پنجاه سنت میتوانید به طور ایستاده شاهد اجرای یکی از بهترین ارکسترهای اپرای جهان در سال مجلل اپرای وین باشید!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

دژآهنگ: از تدریس اشمل بسیار بهره بردم

از طرفی سونوریته ای که در صداسازی‌های هارمونیکا انجام می شود به شدت قابلیت شخصی‌سازی دارد. مثلا شما می‌توانید از تغییر پوزیشن فک پائین و زبان، جنس صداهای مختلفی را ایجاد کنید که چنین چیزی با آکاردئون قابل انجام نیست.

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (IV)

ارتباط ملودیکی بین دو صدا هر چه قدر هم آرام نواخته شود همزمانی با یکدیگر پیدا می کنند و می توانند هارمونی به وجود آورند. هنگامی که سه صدا مانند دو-می-سل به صورت پیوسته و به دنیال هم خوانده شوند تصور یک آکورد را در ذهن به وجود می آورند و تمرین خوبی برای درک آکورد می باشد. فواصل هارمونیک (چهارم و پنجم) نیز در حین خواندن آکورد آن ها، شناسایی و توجه می شود. فواصل سوم و ششم را نیز در خواندن آکوردهایشان می توان درک کرد. فواصل دوم و هفتم دارای ماهیت پیوندی هستند که توسط فواصل هارمونیک قدرت و شدت می گیرند.

از روزهای گذشته…

این همه ریا … بس کنید !

این همه ریا … بس کنید !

نمی خواهم همان حرف های تکراری و خسته کننده را تکرار کنم که موسیقی در ایران جایگاهی ندارد و … ولی بیشتر اخبارموسیقی که توسط خبرگزاری ها و روابط عمومی مراکز مختلف مخابره می شود روبه روز عجیب تر و مضحک تر می شوند.
موسیقی و معنا (V)

موسیقی و معنا (V)

در اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم، معنای موسیقی عموماً در هیجانات و تمایلات بشری جست‌وجو می‌شد. در آن دوره تصور بر آن بود که یک قطعه‌ی مستقل باید احساس یا میل ویژه‌‌ای را در حالت و قالبی متناسب با آن بیان و منتقل کند. گرچه ساختارهای موسیقایی به خودی خود اهمیت بیشتری پیدا کردند، نزدیکی موسیقی با فن بلاغت، به سبب انعکاس الگوهای عروضی زبان در قالب‌های موسیقایی، مورد توجه قرار گرفت (Sparshott 1998) و ارزش‌ها و معنا در موسیقی تا حد زیادی در پیوند با لذت عقلانی مبتنی بر کارکرد عقل در نظر گرفته شد. به نظر می‌رسد قواعد عقلانی در موسیقی، که کمابیش بر پایه‌ی پیشرفت علم صوت‌شناسی شکل گرفت، تماماً مختصاتی را شرح و بسط داد که در آن یک قطعه‌ی موسیقی می‌تواند واجد معنا باشد.
چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (II)

چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (II)

آثار موسیقایی زمانی که توسط مصنفین موسیقی نگاشته می شوند، با وجود موارد نسبی و قابل تغییری چون تمپو (Tempo) ، آکسان و شدت و ضعف صدا (Accentuation) نمی توانند صداقت و وفاداری شان را به خواسته ی آهنگ ساز و پارتیتور (Dynamics) نشان دهند و آکسان (score) تا زمانی که به اجرا در نیایند، به طور واقعی وجود نخواهند داشت؛ چرا که تأویل و تعبیر در موسیقی نیز نتیجه ی همین تعلیق در عناصر است و حتا عناصر دیگری چون شفافیت ، وضوح (Transparency)، سونوریته و صدا دهی (Audibility).
سلطانی: تفکر مینی مالیستی بیشتر در پی مطیع ساختن و فریفتن است تا متقاعد کردن

سلطانی: تفکر مینی مالیستی بیشتر در پی مطیع ساختن و فریفتن است تا متقاعد کردن

پیمان سلطانی، آهنگ ساز، رهبر ارکستر، نوازنده، منتقد و نویسنده؛ از معدود موسیقی دانانی است که توانسته پیوند مناسبی بین موسیقی و هستی شناسی ایجاد کند. گفته ها و نوشته های فلسفی- موسیقایی او همیشه بحث برانگیز بوده و نگاه او به مدرنیته و نوآوری در موسیقی نیز پرسش های فراوانی را در پی داشته است.
Toccata

Toccata

به قطعه ای آزاد از لحاظ فرم در موسیقی گفته می شود که معمولا” برای به تصویر کشیدن توانایی های ساز یا نوازنده نوشته میشود؛ دراین نوع از قطعات موسیقی که بیشتر در دوران باروک مورد استفاده بوده است از حرکت های سریع ملودیک با پاساژهای پیچیده و طولانی استفاده می شود.
رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با آرش رئیسیان، کارگردان و مستند ساز موسیقی درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. آرش رئیسیان ساخت مستند «بعد از خاموشی» را در کارنامه خود دارد و هم اکنون نیز در حال آماده سازی مستند دیگری در مورد گروه چاووش است.
نت هایی از حاشیه های موسیقی (II)

نت هایی از حاشیه های موسیقی (II)

از وقتی که دیم اتل اسمایت (Dame Ethel Smyth) «مارش زنان» (The March of the Women) را در سال ۱۹۱۱ ساخت و آن را از پشت میله های زندان هولوی با مسواک خود رهبری کرد، یک قرن می گذرد. این تنها داستان مشهور درباره ی یک «بانوی آهنگساز» است. تنها کافیست به عادت پوشیدن لباس های پشمی، سیگار کشیدن و علاقه اش به ویرجینیا وولف دقت کنید تا ببینید چرا به یک نمونه ی کارآمد بانوی آهنگساز تبدیل نشده است؛ خیلی ها بیشتر داستان مسواکش را شنیده اند تا آهنگ هایش را!
موسیقی وزیری (I)

موسیقی وزیری (I)

مطلبی که پیش رو دارید سندی است مربوط به ۸۶ سال پیش که نظر یکی از بینندگان کنسرت وزیری را در اولین سالهای اجرای موسیقی ارکسترال در ایران نشان می دهد. این نوشته در مجله «آینده» در سال ۱۳۰۴ به قلم شخصی به نام دشتی (نام کوچک قید نشده است) نوشته شده است که خواندن آن برای شناخت اوضاع موسیقی در آن دوره خالی از لطف نیست؛ لازم به یاد آوری است که عده زیادی هم خطابه های تندی در رد موسیقی ونگاه وزیری در همان دوره نوشته اند و حتی با صفت هایی مانند «گوش خراش» از اجرای ارکستری او یاد کرده اند؛ هرچند جدا از کیفیت اثر نوشته شده توسط وزیری، نباید فراموش کرد که بیشتر نوازندگان ارکستر اولین تجربیات اجرای صحنه خود را پشت سر میگذاشته اند. (سردبیر)
ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (III)

ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (III)

ریختر پیانیست روسی بود که در کنار بزرگانی چون داووید اویستراخ و روستروپویچ، مثلث هنری ای را تشکیل می دادند، همانند آرتور روبنشتاین، گرگور پیاتیگورسکی و یاشا هایفتز که مثلث هنری موسیقی کلاسیک در آمریکا بودند؛ عجیب نیست که با این اوصاف، در زمان جنگ سرد، این هنرمندان بصورت غیر مستقیم، وسیله ای برای قدرت نمایی هنری روسیه و آمریکا بودند.
بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (II)

بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (II)

به عنوان سومین رویکرد، نتل به منظورِ مردم نگاری‏ای دقیق در تحقیقات میدانی، «ایده‏ی پژوهش مشترک» توسط فرد درونی و بیرونی را ارائه کرده و هم چنین، کاربرد هم‏زمانِ جنبه‏ هایی از روشِ مبتنی بر مردم ‏شناسی و روشی که مستقیماً موسیقایی است را توصیه می ‏کند (۱۳۸۱ب: ۱۶۳؛ ۱۳۸۴: ۲۰). بنا به نظر وی هر دو دیدگاهِ امیک و اتیک معتبر هستند، اما دیدگاه امیک نسبت به اتیک مقدّم و مهم تر است و دیدگاه اتیک مکمّلِ امیک به شمار می ‏آ‏ید (۱۳۸۳: ۱۵۷). رویکرد اخیر در ارتباطی متوازن با جملاتِ ادامۀ مکالمۀ نتل و برومند قرار دارد و مرهونِ پاسخ هوشمندانۀ نتل به برومند و تحلیل دانشورانه ‏‏اش از گفتگویِ آن‏ها است (نک. همان: ۱۵۳ و ۱۵۸).